Эмиль Берлинер: Ұлы ойлап табушы және граммофонның авторы
Emile Berliner
Эмиль Берлинер: неміс-американдық өнеқаспабы. Грамофонды (жазық диск) ойлап тапты, жазба индустриясын құрды. Ұшақ двигательдері мен акустикалық плиткалар да жасады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс туған американдық өнертапқыш (1851–1929)
German born American inventor (1851–1929)
Эмиль Берлинер (20 мамыр 1851 – 3 тамыз 1929), бастапқыда Эмиль Берлинер, – неміс-американдық өнертапқыш. Ол граммофонмен қолданылатын бүйірлік кесілген, жазық дискілік пластинканы (британдық және американдық ағылшын тілінде «граммофон пластинкасы» деп аталады) ойлап тапқанымен әйгілі. 1894 жылы АҚШ Граммофон компаниясын, 1897 жылы Лондондағы Граммофон компаниясын, 1898 жылы Германияның Ганновер қаласындағы Deutsche Grammophon компаниясын және 1899 жылы Монреальдегі Канаданың Berliner Gram-o-phone компаниясын (1904 жылы тіркелген) құрды. Берлинер сонымен қатар, алғашқы радиалды ұшақ қозғалтқышын (1908), тікұшақты (1919) және акустикалық плиткаларды (1920-ші жылдар) да ойлап тапты.
Emile Berliner (May 20, 1851 – August 3, 1929) originally Emil Berliner, was a German American inventor. He is best known for inventing the lateral cut flat disc record (called a "gramophone record" in British and American English) used with a gramophone. He founded the United States Gramophone Company in 1894; The Gramophone Company in London, England, in 1897; Deutsche Grammophon in Hanover, Germany, in 1898; and Berliner Gram o phone Company of Canada in Montreal in 1899 (chartered in 1904). Berliner also invented what was probably the first radial aircraft engine (1908), a helicopter (1919), and acoustical tiles (1920s).
Ерте өмір
Берлинер 1851 жылы Германияның Ганновер қаласында еврей саудагер отбасында дүниеге келді. Ол еврей болғанымен, кейіннен агностикке айналды. Отбасылық дәстүр бойынша саудагер болу үшін оқуын аяқтады. Шынайы қызығушылығы өнертабыс болғанымен, күнкөрісі үшін бухгалтер болып жұмыс істеді. Франко-прусс соғысына шақырылмас үшін, Берлинер 1870 жылы әкесінің досымен бірге Америка Құрама Штаттарына көшті және оның Вашингтон қаласындағы дүкенінде жұмыс істеді. Ол Нью-Йоркке көшіп, уақытша жұмыстармен – газет тасып, бөтелкелер жуып – күн көріп, кешкі уақытта Купер Одағы институтында физиканы оқыды.
Berliner was born in Hanover, Germany, in 1851 into a Jewish merchant family. Though Jewish, he eventually became agnostic. He completed an apprenticeship to become a merchant, as was family tradition. While his real hobby was invention, he worked as an accountant to make ends meet. To avoid being drafted in the Franco Prussian War, Berliner migrated to the United States of America in 1870 with a friend of his father's, in whose shop he worked in Washington, D. C. He moved to New York and, living off temporary work such a paper route and cleaning bottles, he studied physics at night at the Cooper Union Institute.
Мансап
Бірнеше уақыттан кейін ат қорасында жұмыс істегеннен соң, Берлинер телефон мен фонографтың жаңа аудио технологиясына қызығушылық танытты. Ол жақсартылған телефон трансляторын ойлап тапты, ол микрофонның алғашқы түрлерінің бірі болды. Патентті Bell Telephone компаниясы сатып алды (Телефон ісіне қараңыз), бірақ Томас Эдисон оған ұзақ сот арқылы қарсылық көрсетті. 1901 жылдың 27 ақпанында АҚШ-тың апелляциялық соты Берлинердің патенін күшсіз деп жариялады және өнертабысқа толық құқықты Эдисонға берді. "Эдисон Берлинерден бұрын сөйлеуді беруге қол жеткізді", - деп жазды сот. "Трансляторда көміртекті пайдалану, ешқандай даусыз, Эдисонның өнертабысы болып табылады". Берлинер 1877 жылы Бостонға көшіп, төрт жылдан кейін АҚШ азаматы атанды. Ол 1883 жылға дейін Bell Telephone компаниясында жұмыс істеді, содан кейін Вашингтонға оралып, жеке зерттеуші ретінде еңбек етті.
After some time working in a livery stable, Berliner became interested in the new audio technology of the telephone and phonograph. He invented an improved telephone transmitter, one of the first type of microphones. The patent was acquired by the Bell Telephone Company (see The Telephone Cases), but contested, in a long legal battle, by Thomas Edison. On February 27, 1901, the United States Court of Appeals would declare Berliner's patent void and awarded Edison full rights to the invention. "Edison preceded Berliner in the transmission of speech," the court would write. "The use of carbon in a transmitter is, beyond controversy, the invention of Edison". Berliner moved to Boston in 1877, where he became a United States citizen four years later. He worked for Bell Telephone until 1883, when he returned to Washington and established himself as a private researcher.
Граммофон
1886 жылы Берлинер дыбысты жазу және көшіру әдістерін зерттеуге кірісті. 1887 жылы ол өзінің алғашқы патенін «Грамофон» деп атаған құрылғыға алды. Патентте дыбысты жазу әдісі сипатталған: стилустің айналмалы цилиндр бетіндегі сызыққа көлденең түрде қозғалуы, бұл бет лампалық қара сияқты жарық өткізбейтін материалмен жабылған, содан кейін лакпен бекітіліп, металл ойнату цилиндрінің бетіне сәйкес келетін ойық жасау үшін фотогравюраға қолданылады. Бірақ іс жүзінде Берлинер дискілік форматты таңдады, бұл фотогравюра процесін әлдеқайда жеңілдетті және электротиптеу, қалыптау немесе штамптау сияқты қарапайым әдіспен нәтиженің бірнеше көшірмесін жасау мүмкіндігін ұсынды. 1888 жылы Берлинер тікелей жазу әдісін пайдаланды, онда стилус мырыш дискідегі жұқа балауыз қабатында сызық қалдырады, ал кейін қышқылмен кесіліп, металл сызықтан ойнатылатын ойыққа айналдырылды. 1890 жылы Германиядағы Берлинердің лицензия иегерлері ойыншық грамофон мен бес дюймдік қатты резеңке дискілерді (мырыш дискілерден көшірілген штампталған көшірмелер) өндірді. АҚШ-тағы маңызды патенттер әлі де қарастырылып жатқандықтан, олар тек Еуропада сатылды. Берлинер грамофонын жай ғана ойыншық деп қарастырмады, сондықтан 1894 жылы ол бір топ кәсіпкерді 25 000 доллар инвестиция жасауға көндірді, соның арқасында ол АҚШ Грамофон компаниясын құрды. 1907-1926 жылдар аралығында Берлинер тік ұшу технологиялары, соның ішінде жеңіл айналмалы қозғалтқыш бойынша жұмыс істеді. Берлинер Айова штатының Дубук қаласындағы Адамс компаниясынан автомобиль қозғалтқыштарын алды, олардың Адамс Фарвелл автомобильдері Фей Оливер Фарвелл (1859–1935) жасаған үш немесе бес цилиндрлі ауамен салқындатылатын айналмалы қозғалтқыштарды қолданды. Берлинер, оның ассистенті Р. С. Мур және Фарвелл вертолеттерде пайдалану үшін 36 ат күші бар айналмалы қозғалтқышты жасады, бұл сол кездегі ауыр тік қозғалтқыштарға қарағанда жаңашылдық болды. 1922 жылдың 16 маусымында Берлинер мен оның ұлы Генри АҚШ армиясы үшін вертолетті көрсетті. 1925 жылы Генри вертолеттерге көңілі тоймады, ал компания жабылды. Кейіннен ол 1929 жылы Berliner Joyce Aircraft компаниясы болып бірікті.
In 1886, Berliner began experimenting with methods of sound recording and reproduction. He was granted his first patent for what he called the "Gramophone" in 1887. The patent described recording sound using horizontal modulation of a stylus as it traced a line on a rotating cylindrical surface coated with an unresisting opaque material such as lampblack, subsequently fixed with varnish and used to photoengrave a corresponding groove into the surface of a metal playback cylinder. In practice, Berliner opted for the disc format, which made the photoengraving step much less difficult and offered the prospect of making multiple copies of the result by some simpler process such as electrotyping, molding, or stamping. In 1888, Berliner was using a more direct recording method, in which the stylus traced a line through a very thin coating of wax on a zinc disc, which was then etched in acid to convert the line of bared metal into a playable groove. By 1890, a Berliner licensee in Germany was manufacturing a toy Gramophone and five inch hard rubber discs (stamped out replicas of etched zinc master discs), but because key U. S. patents were still pending they were sold only in Europe. Berliner meant his Gramophone to be more than a mere toy, and in 1894 he persuaded a group of businessmen to invest $25,000, with which he started the United States Gramophone Company. Between 1907 and 1926, Berliner worked on technologies for vertical flight, including a lightweight rotary engine. Berliner obtained automobile engines from the Adams Company in Dubuque, Iowa, whose Adams Farwell automobile used air cooled three or five cylinder rotary engines developed in house by Fay Oliver Farwell (1859–1935). Berliner, his assistant R. S. Moore, and Farwell developed a 36 hp rotary engine for use in helicopters, an innovation on the heavier inline engines then in use. On June 16, 1922, Berliner and his son, Henry, demonstrated a helicopter for the United States Army. Henry became disillusioned with helicopters in 1925, and the company shut down. which merged to become Berliner Joyce Aircraft in 1929.
Басқа
Берлинердің басқа да өнертабыстарының қатарында матаның жаппай өндірісіне арналған тоқыма станогының жаңа түрі және дыбыс өткізбейтін плитка бар. 1914 жылы нервтік күйзеліске ұшыраған Берлинер халық денсаулығы мен санитарияны жақсартуды да қолдады. Ол сондай-ақ әйелдер теңдігін жақтады және 1908 жылы анасының құрметіне Сара Берлинер атындағы ғылыми-зерттеу стипендиясын құрды. Берлинер сонымен қатар сионизмді де қолдады.
Berliner's other inventions include a new type of loom for mass production of cloth and an acoustic tile. Berliner, who suffered a nervous breakdown in 1914, also advocated for improvements in public health and sanitation. He also advocated for women's equality and, in 1908, established a scholarship program, the Sarah Berliner Research Fellowship, in honor of his mother. Berliner also supported and advocated Zionism.
Марапаттар
Берлинер 1897 жылы Франклин институтының Джон Скотт медалімен, 1913 жылы Эллиотт Крессон медалімен және 1929 жылы Франклин медалімен марапатталды.
Berliner was awarded the Franklin Institute's John Scott Medal in 1897, the Elliott Cresson Medal in 1913, and the Franklin Medal in 1929.
Өлім
1929 жылғы 3 тамызда Берлинер Вашингтондағы Уордман Парк қонақ үйінде 78 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
On August 3, 1929, Berliner died of a heart attack at his home at the Wardman Park Hotel in Washington, D. C., at the age of 78.