Глинн Росс: Америкалық опера өнерінің қайта жаңғыртушысы

Кіріспе

Американдық опера импресариосы (1914–2005)
Глинн Росс (15 желтоқсан, 1914 – 21 шілде, 2005, Тусон, Аризона) – американдық опера импресариосы. Росс Сиэтл операсының алғашқы бас директоры болып, 1963 жылдан 1983 жылға дейін осы компанияда қызмет етті, содан кейін 1983 жылдан 1998 жылға дейін Аризона операсының екінші бас директоры болды.

Өмірбаян

Ол Глинн В. Аус ретінде, норвегиялық иммигрант әкесі мен швед тегінен келген анасының ұлы ретінде Небраска штатының Омаха қаласында дүниеге келді. Ол жергілікті мектептерде оқыды және орта мектепті бітірген соң бес жыл бойы отбасының шаруашылығын басқарды. Әкесінің қайтысынан кейін, анасының ынтасымен Росс Небрасканы тастап, театр саласындағы мансабын іздеу үшін 1937-1939 жылдары Бостон қаласындағы Лиланд Пауэрс театр мектебіне оқуға түсті, бұл мектеп оның орта мектептегі драма мұғалімінің бітірген орны еді. Театр және опера саласындағы алғашқы қатысынан кейін, Росс АҚШ армиясына шақырылып, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қызмет етті. Солтүстік Африкада алған жарақатынан жазылғаннан кейін, армия оны Италияның Ишия аралындағы солдаттарға арналған демалыс лагерін басқару үшін Еуропаға қайтарды. Ол пенициллиннің сынақ кезеңінде қолданылған алғашқы пациенттердің бірі болды. Осы уақыт ішінде, армияның қолдауымен ол Неапольде АҚШ әскерлерінің ойын-сауығы үшін операларды қойды.

Мансап

1948 жылы Сан-Франциско опера театрында режиссер болып жұмысқа қабылданды. 1950 жылдары Росс АҚШ-тағы әртүрлі компаниялар үшін операларды қойды, бірақ 1959 жылы Неапольге көшіп барды, онда ол Театро ди Сан-Карло операсын сахналаған алғашқы американдық болды. 1964 жылы Росс Сиэтлге көшіп келді, ал 1963 жылдың соңында ол жерде құрылып жатқан жаңа опера компаниясының директоры болып тағайындалды. Сиэтл операсындағы қызметі кезінде ол өзінің қызықты жарнамалық шараларымен көзге түсіп, «операның П.Т. Барнумы» деген лақап атқа ие болды. Ол аспанға жазу, бамперлерге стикерлер жабыстыру сияқты әдеттен тыс жарнама тәсілдерін қолданды. Сонымен қатар, оның қойылымдарына арналған ұрандары көбінесе жастар мәдениетіне бағытталған, мысалы, «La Boheme: Париждегі алты ескі хиппи» және «Ромео мен Джульетта: отбасыларымен үлкен қиындыққа тап болған екі жас». Оның «Саломемен алға» деген ұраны дәстүрлі опера сүйер қауымның наразылығын тудырды. Сиэтлде опералар бастапқы тілінде де, ағылшын тілінде де қойылатын болды. 1975 жылы ол Сиэтл операсының «Нибелунг сақинасы» қойылымын басқарды, бұл Сиэтлді Рихард Вагнердің шедевр туындысын бір апта ішінде толық орындауға тырысқан Метрополитен операсынан кейін алғашқы американдық компанияға айналдырды. Сиэтлде Росс әкімшілік шығындарды үнемдеп, компанияның қаржылық тұрақтылығын сақтау қабілетімен де танымал болды. 1970 жылы Росс американдық опера компанияларының кәсіби бірлестігі – Opera America-ның құрылуына бастама жасады, мақсаты компанияларға ресурстар, ақпарат және тәжірибе алмасуға көмектесу болды. 1971 жылы Сиэтл операсы The Who тобының жазған «Томми» рок-операсын қойды, онда Бетт Мидлер басты рөлде ойнады. Операның аса танымал жұлдыздарын Сиэтлге тарту қабілеті туралы ол былай деді: «Әртіс төрт нәрсені қалайды: біріншіден, өзінің ең жақсы қабілеттерін көрсетуге мүмкіндік; екіншіден, түрлі рөлдерді ойнау арқылы өсуге мүмкіндік; үшіншіден, бедел; төртіншіден, еңбекақы». Росс Сиэтл операсынан кеткеннен кейін, 1983 жылы ол қиын жағдайдағы Аризона операсының басшысы болып тағайындалды, онда ол компанияның репертуарын кеңейтіп, оны қаржылық тұрақтылыққа жеткізді. Ол 1996 және 1998 жылдары Флагстафф (Аризона) қаласында жазғы фестивальдер ретінде екі «Нибелунг сақинасы» циклын қойды, бұл орташа көлемді опера компаниясы үшін батыл қадам болды. Оның 1996 жылғы циклы айрықша жақсы пікірлер алды. Росс 1998 жылы Аризона операсынан зейнеткерлікке шықты.

In 1948 he was hired by the San Francisco Opera as stage director. During the 1950s, Ross staged operas for various companies in the United States, but in 1959 moved to Naples, where he became the first American to stage an opera for the Teatro di San Carlo. In 1964, Ross relocated to Seattle, having been offered the directorship in late 1963 of the new opera company being formed there. During his tenure with the Seattle Opera, he gained notice for his attention grabbing promotional efforts and earned the nickname "the P. T. Barnum of opera". He used skywriting and bumper stickers, among other unusual advertising techniques. In addition, his slogans for his productions were often aimed at the emerging youth culture, such as the irreverent slogans, "La Boheme: Six old time hippies in Paris" and "Romeo et Juliette: Two kids in trouble, real trouble, with their families." His slogan "Get Ahead with Salome" ruffled the feathers of more traditional operagoers. It was the policy in Seattle to stage all operas both in the original language and in English. In 1975, he oversaw Seattle Opera's production of the Ring Cycle, making Seattle the first American company, other than the Metropolitan Opera, to attempt Richard Wagner's masterwork in its entirety during a single week. In Seattle, Ross was also noted for his ability to pare administrative expenses and keep the company on a sound financial footing. In 1970, Ross was a cofounder of Opera America, an industry trade association for American opera companies, with the goal of enabling companies to share resources, information, and expertise. In 1971, the Seattle Opera staged Tommy, the rock opera written by The Who, with Bette Midler in a starring role. On his ability to attract top opera stars to Seattle, at that time not considered a major center for opera, he explained: "An artist wants four things: one, a chance to do something that requires the best of his abilities; two, the opportunity to grow by singing different roles; three, prestige; and four, a paycheck." Upon Ross's departure from the Seattle Opera, he was offered the top post at the struggling Arizona Opera in 1983, where he both expanded the company's offerings and restored it to financial health. He oversaw production of two Ring Cycles as summer festivals in Flagstaff, Arizona in 1996 and 1998, bold undertakings for a middle sized opera company. His 1996 cycle, in particular, gained favorable notice. Ross retired from Arizona Opera in 1998

Жеке өмір

Ол Неапольде Анжеламария Солименмен танысып, 1946 жылдың 15 қарашасында оған үйленді. Олардың төрт баласы болды. 2005 жылдың 21 шілдесінде инсульттан көз жұмды.

Басқа дереккөздер

Винтроп Саржант, "Жүзік – бұл нәрсе" ("The New Yorker", 26 маусым 1978, 35–50 беттер). Билл Закариасен, "Вальхаллаға дейінгі бақи" (Opera News, 1996 жылғы маусым, 60 том, 17 нөмір, 26 бет).