Кіріспе

Мексика саясаткері Франсиско Хавьер Эчеверрия (шамамен 2 шілде 1797 – 17 қыркүйек 1852) – мексикалық кәсіпкер және қаржы министрі, 1841 жылғы қыркүйек айының соңында Анастасио Бустаманте үкіметінің құлауы кезінде Мексиканың уақытша президенті болып екі аптадай қызмет еткен. Санта-Анна мен Мариано Паредес үкіметке қарсы көтеріліс ұйымдастырды, ал президент Бустаманте Эчеверрияны, мемлекеттік кеңестің вице-президенті, президенттік міндетін атқаруға тағайындап, өзі әскерге жеке басшылық етуге кетті, бірақ бұл әрекеті сәтсіз аяқталды. Үкімет 6 қазанда капитуляциялады. Эчеверрия 1850 жылы конгрессмен ретінде саясатқа қайта оралды.

Ерте өмір

Франсиско Хавьер Эчеверрия Веракрус штатының Халапа қаласында бай отбасында дүниеге келген. Жастық шағында оны мейіріммен "la naríz" немесе "мұрын" деп атаған. Ол 1829 жылға дейін отбасының коммерциялық фирмасында жұмыс істеді, содан кейін саясатқа қатыса бастады. 1829 жылы ол жергілікті конгресске депутат болып сайланды. 1834 жылы ол Мехико қаласына көшіп, онда Viuda de Echeverría e Hijos отбасылық фирмасын басқарды.

Қаржы министрі

Консервативті болғандықтан, сол жылдың мамыр айында Санта-Анна әкімшілігінің Қаржы министрлігінде жұмыс істеуге шақырылды, бірақ Эчеверрия президентпен федеративтік жүйені сақтап қалуға қарсы, орталықтандырылған жүйені жақтады және қыркүйекте үкіметтен кетіп қалды. Оның федеративтік жүйеге қарсы болуының бір себебі – мемлекеттің қаржысын жеке штат үкіметтері емес, бір орталық агенттік арқылы тиімдірек басқаруға болатыны туралы пікірі болды. 1836 жылы Анастасио Бустаманте президенттігі кезінде ол Мемлекеттік кеңеске шақырылып, түрлі қаржылық тапсырмалармен жүктелді. 1838 жылғы кондитерлік соғыстан кейін ол елдің қаржысы француздардың барлық порттар мен кеденді блокадалауынан қираған кезде тағы да министрлікке қосылды. Бюджеттің жартысынан астамы облигациялар мен дефицитті төлеуге жұмсалды. Ол салықтарды көтерді, сол себепті 1841 жылдың наурыз айында қызметтен кеткен кезде мемлекеттік кірістер ай сайын бір адамға орташа есеппен жарты реалды құрады, бірақ бұл мөлшердің алдамшылықты ынталандыратыны және экономикаға ауыртпалық салатыны айтылды. Дегенмен, ол ішкі қарыздың 5 миллион песосын төлеп бітті. Оның соңғы шараларының бірі жер салығы енгізу болды.

Уақытша төрағалық

Эчеверрия өзінің қысқа президенттік кезінде көтерілісті жеңе алмай немесе оны басаңдата алмай, көзге түсетін ештеңеге қол жеткізе алмады. Бұрынғы президент Бустаманте оппозицияны бөлу үшін соңғы шара ретінде федералды жүйеге қолдау көрсетуге бел буды. Бұл әрекет сәтті болмады, бірақ орталықшыл жүйені жақтаған Эчеверрияны көңілі тоймады, ол кейіннен отставкаға кетті. Көтерілісшілер жеңіске жетті және Бустаманте 1841 жылғы 6 қазанда Эстансуэла келісімдері арқылы билікті ресми түрде тапсырды.

Кейінгі өмірі

Ол 1850 жылы Конгресске сайланды, арқылы ол консервативті идеалдарын қолдауын жалғастырды. Ол көптеген қайырымдылық ұйымдарының мүшесі болды және Сан-Карлос академиясының президенті болды, оны ол қираудан сақтап қалды, содан кейін академия еуропалық оқытушылары бар, жақсы жабдықталған мекемеге айналды. Ол сонымен қатар жас жігіттерге арналған түзету мекемесін құрды. Эчеверрия 1855 жылдың 17 қыркүйегінде елу бес жасында қайтыс болды.