Антон коммунасының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Антон — Францияның оңтүстік-шығысындағы Изер департаментіндегі коммуна.

География

Антон Рона өзенінің сол жағасында, Айн өзенімен қосылған жерге қарсы, Лион қаласының орталығынан шамамен 30 километр жоғары орналасқан. Оның тұрғындары – антонуаздар.

Тарих

Бұл жерді бастапқыда Антоний Непос қала ретінде құрған. Рим тарихында аты аталған жалғыз адам – б.з.д. 62 жылы Цицеронмен бірге консул болған Каий Антоний Непос. Ол триумвир Марк Антонийдің сіңілісі және Марк Антоний Оратордың екінші ұлы. Каий Антоний Непос мемлекеттік қаражатты жымқырғаны үшін айыпталып, б.з.д. 59 жылы жер аударылды. Кейбір деректерге сәйкес, ол Кефелендияда, ал басқаларының пікірінше, Галлияда пана тапқан. Осыған орай, Антон осы жер болған деуге болады. Сидоний Аполлинаристің шамамен 450 жылғы поэмасында Антонның шараптары жырланған. Антон иелері ежелден бері осы жердің иесі болып келген. Шарль империясының кезінде де, оған жақын жылдары да олардың оны қалай алғандығы туралы ешқандай мәлімет жоқ. Сондықтан олардың бұл жерді ежелден бері иелік еткенін қорытуға болады. 1096 жылы Бірінші крест жорығы кезінде Гишард I өзіне атақ әкелді. Оның шалқыған ұрпағы Луи д’Антон 1326 жылы із-жайсыз жоғалып кетті; оның мүлігі кіші әпкесіне берілді, ол оны әйелі Гюг де Женеваға табыстады. Мүлік Салюс үйіне өтті. Д’Антонның гербі (эскерткіші): «қызыл түс, адам басы бар алтын иттің денесі». Д’Антон әулеті Варакстар тармағы арқылы біраз уақыт сақталды, бірақ ол XV ғасырда тоқырап қалды. Луи д’Антонның тегі белгісіз. Д’Антон немесе Дантон әулеттерінің бірнеше тармақтары одан тарағандарын мәлімдейді. 1430 жылдың 11 маусымында «Антон шайқасы» болды. Луи де Шалон 4000 әскерімен күшті сандық артықшылығын пайдаланып, Коломбье қамалына көмекке келді, бірақ ол оның жаулап алынғанын білмеді. Ол Антоннан Коломбьерге қарай ағаштар арасымен өтетін жолға шықты, бірақ Жаннериас ауылының жанында 1600 Дофин әскері (яғни оның жауы) тықсырған. Оранжист (Оранж үйін қолдайтын) тар жол бойымен созылып, үлкен қызығушылықпен қарады. Күшті Оранжист кавалериясы тұзаққа түсті. Ұзақ өтпей, жалпы шатақ туды және олар Антонға қарай қашқан; әркім өзі үшін. Қашқандар қару-жарақтары мен жүктерін тастап, орманға қашты. 200-ден астам адам Ронаның тасқын суында батып қайтыс болды. «Антон шайқасы» осылай аяқталды, Дофин аман қалды.

The place was originally established as a town by one Antonius Nepos. The only one we have named in Roman history was the fellow consul of Cicero in 62 BCE. He was Caius Antonius Nepos, uncle of the triumvir Marcus Antonius and second son of Marcus Antonius Orator. Caius Antonius Nepos was condemned for misappropriation of public funds and exiled in 59 BCE. He found refuge in Cephellenia according to some and in Gaul according to others. We might assume therefore that Anthon was the place. A poem of about 450 CE, by Sidonius Apollinaris celebrates the wines of Anthon. The Lords of Anthon have been from time immemorial, the tenants of this land. Nowhere in the period of Charlemagne's empire, nor in those around that period is there an indication of their having obtained it. We are therefore left to conclude that they have held the land since Antiquity. Guichard I brought fame on himself during the First Crusade in 1096. His distant descendant, Louis d'Anthon disappeared in 1326; the manor was awarded to his younger sister, who ceded it to her aunt, spouse of Hugues de Genève. It passed next to the Saluces. The d'Anthons had as a coat of arms (blazon): "gules, dragon or with human head." The d'Anthon family survived some time through a cadet branch, the Varaxs which died out in the fifteenth century. The descent of Louis d'Anthon is not known. Several branches of the d'Anthons or Dantons claim descent from him. There was also the "Battle of Anthon" which took place on 11 June 1430. Louis de Chalon, strengthened by his impressive numerical superiority with his 4 000 men, calmly advanced to the aid of the château de Colombier but he did not know that it had already been captured. He set out on the way from Anton to Colombier which winds through the woods but there were 1,600 soldiers from the Dauphiné (that is to say his enemies) lying in ambush in the thickets near the village of Janneyrias. The Orangist (supporting the House of Orange), strung out along the narrow path, was sorely surprised throughout. The powerful Orangist cavalry was caught in a trap. Soon, there was general confusion and they were heading for Anthon; every man for himself. The fugitives abandoned arms and baggage and ran away through the wood. More than 200 men drowned themselves in trying to cross the tumultuous Rhône. That is how the 'Battle of Anthon' ended, with the Dauphiné saved.

Әкімшілік

Мэрлер тізімі кезеңі есім партия қызметі 2001–2008 Пьер Роберт 2008–2014 Бруно Бон Алдыңғы деректер жоқ.