Кіріспе
Ағылшын дәрігері футболшы Дональд Глазгодағы Корольдік балалар ауруханасының қасына салынған Король анасының перзентханасының құрылысын жүзеге асырды.
the footballer
Donald also secured the construction of the Queen Mother's Maternity Hospital that was built next to the Royal Hospital for Children in Glasgow.
Өмір
Иан Дональд 1910 жылы Джон Дональд пен Хелен Барроу Уилсон отбасында дүниеге келді. Оның әкесі жалпы тәжірибелі дәрігер, ал анасы концерттік пианист болған. Дональд төрт баланың үлкені еді; оның бауырлары Маргарет, Малколм және кейіннен көрнекті мектеп директоры болған Элисон Манро болды. Дональд Моффаттағы Уорристон мектебінде, содан кейін орта білімін Эдинбургтегі Феттс колледжінде алды. Дональд Рондебоштағы Епархиялық колледжде оқуын жалғастырды, онда классика, музыка, философия және тілдерді оқыды. Дональд 1976 жылдың 1 қазанында зейнетке шықты. Оған Эдинбургтегі Nuclear Enterprises компаниясында консультант лауазымы ұсынылды, ол 1981 жылға дейін осы қызметте болды. Толық зейнетке шыққаннан кейін ол Пэглшемге көшті. Дональд 1987 жылдың 19 маусымында қайтыс болды. Оның өмірден кейін әйелі, төрт қызы және он үш немересі қалды. 1946 жылы ол батылдығы үшін MBE орденімен марапатталды. 1952 жылға қарай Дональд пен Янг жаңа медициналық теріс қысымды тыныс аппаратын жасады және оны Корольдік тегін ауруханадағы Физиологиялық қоғам отырысында көрсетті.
Сапар спирометрі
1952 жылы Дональд Санкт-Томас ауруханасының медициналық мектебіндегі қызметінен кетіп, Хаммерсмит ауруханасында орналасқан Корольдік аспирантуралық медициналық мектебінің акушерлік және гинекология институтында оқырман қызметіне кірісті. Медициналық мектепте Дональд жаңа туған сәбилердің тыныс алу бұзылыстары бойынша зерттеулерін жалғастырды. Ол Янгпен бірге салған құрылғыны жетілдіруге ұмтылды: серво-циклдік пациенттік респиратор. Мектепте жұмыс істеген кезінде Дональд үшінші құрылғыны жасады: оң қысымды респиратор. Дональд Янгпен бірге салған теріс қысымды құрылғының тиімді еместігін анықтады, себебі оны орнату қиын, қолдануға ыңғайсыз және жұмыс істеу үшін бірнеше адам қажет болды; Ол сәбидің бетіне оттегі қоспасын жіберді және құрылғыны ауруға шалдыққан нәрестеге бір минуттан кем уақытта қолдануға болатын.
Акушерлік ультрадыбыс
Глазго университетінде акушерлік саласының профессоры болған кезде Дональд 1950-ші жылдары Джон МакВикармен, Батыс ауруханасының акушерлік және гинекология кафедрасының тіркеушісі және акушерімен, және Кельвин & Хьюз ғылыми аспаптар компаниясындағы инженер Том Браунмен бірлесіп акушерлік ультрадыбыстың қолданылуын алғаш зерттеді. Дональдтың ультрадыбысқа деген қызығушылығы бір науқасы күйеуін таныстырғанда басталды. Науқастың күйеуі Babcock and Wilcox қазандықтар жасау компаниясының директоры болды және ол Дональдқа зауытты аралап көруге шақырды, ол да келісті. Ауруханаға оралғаннан кейін Дональдтың мақсаты – тәжірибе жүргізуге болатын ультрадыбыс аппаратын табу болды. Ол Корольдік қатерлі ісіктер ауруханасынан Уильям Валентин Мейнордтан Kelvin Hughes Mark IIb жоғары дыбыстық ақаулық іздегішті алды. Браун дереу Дональдты іздеп тауып, кездесу ұйымдастырды. Кездескенде Браун Mark IIb-нің Kelvin & Hughes компаниясы емес, келісімшарт бойынша жасалғанын байқады. Сондай-ақ, аппарат екі зондты пайдаланудан – біреуі импульстарды жасау үшін, екіншісі импульстарды қабылдау үшін – бір зондқа айналдырылғанын анықтады. Браун автоматты ақаулық іздегішті жасауда Браунмен бірге жұмыс істеген және кейін компанияның Медициналық ультрадыбыс бөлімінің директоры болған Алекс Рэнкинге телефон соғып көмек сұрады. Рэнкин соңғы Mk IV ақаулық іздегішті сыйға беруді ұсынды, ол кейіннен Браунға жеткізу үшін Баркинсайд зертханасынан Глазго орталық станциясына жіберілді. Рэнкин сондай-ақ компанияның үш директорымен сөйлесіп, 500 фунт стерлинг бөлді, сол кездегі тәжірибелерді қолдау үшін бұл едәуір сома болды. Жаңа аппарат ескі аппараттан айтарлықтай жақсарды, ал айырмашылықты Дональд «бірге салыстыруға келмейтін» деп сипаттады. Mk IV екілік түрлендіргіш зондты аппарат болды. Дональд үшін камера ерекше маңызды болды, себебі ол жазбаны сақтауға, жарияланған еңбектерде басылып шығарылатын суреттердің архивін құруға мүмкіндік берді. Дональд аппаратты пайдаланудың қағидаларын, оны қалай қолдану керектігін және экрандағы ақпараттың мағынасын анықтауға кірісті. 1956 жылы Дональд пен МакВикар 250 науқасты сканерлегеннен кейін аппаратты жақсы меңгерді. Осы кезеңнің көп бөлігінде олар белгілі бір сканерлердің белгілі бір суретті неге шығаратынын анықтауға тырысты. Олар құрсақта сұйықтық болса, мысалы, жұмыртқалық киста болса, ультрадыбыс кистаның екінші жағына жеткенше суретте айқын бос орын пайда болады екенін анықтады. Аппараттан алынған суреттердің сапасы әлі де нашар болды және көптеген адамдар жаңа аппараттың болашағы жоқ деп ойлады. Браун А-шоптың проблеманың сипатына сәйкес келмейтінін сезінді. Жаңа сканерді құрастыруды бастау үшін Дональд Смит Индустриясының бөлігіне айналған Kelvin & Hughes компаниясының лондондық сатушысы Тед Смитқа хат жолдады. Браун Холлидейге өз ойын жеткізгеннен кейін, Браунға жауап ретінде меморандум келгенге дейін бірнеше ай өтті, онда Смитс компаниясы 500 фунт стерлинг бөлгенін және Браун Дональдпен аптасына жарты күн жұмыс жасай алатынын хабарлады. Сол жылы Дональд жүктіліктің суреттерін түсірумен тәжірибе жүргізе бастады және бастапқы асцит туралы теорияларының дұрыс екенін анықтады. 1958 жылдың 7 маусымында Дональд жариялаған маңызды мақалада МакВикар мен Браун А режиміндегі сканердің дамуын және В режиміндегі сканерге әкелген шешімдерді талқылады. Дональд пен МакВикар сондай-ақ В режиміндегі аппаратпен акушерлік ультрадыбысты қолдану арқылы алғашқы табысты диагнозды сипаттады, бұл әйел науқасқа дәстүрлі клиникалық әдістер, пальпация және рентген сәулесі арқылы асқазанның соңғы сатысындағы қатерлі ісігі анықталған кезде болды. Мақалада бейне сапасын жақсарту үшін операциялық бөлмеден қол жетімді болатын дереу кері байланыстың маңыздылығы атап өтілді. Сондай-ақ, газетте ұлпа құрылымында айқын өзгерістер бар-жоғын анықтау үшін мысықтардың миында ультрадыбысты сынаудың сипаттамасы келтірілді: ешқандай өзгеріс болған жоқ. 1958 жылы Браун мен Hughes компаниясының инженерлері жаңа автоматты сканерде жұмыс істей бастады. Зонд тербелістегі порталдан ілінетін бағанаға орнатылған болат шарға бекітілді. Ол тері нормасына 30° бұрышта болған кезде, Браунның «шардың екі жағында да көзге көрінбейтін проекциялар» деп сипаттаған нәрсесімен сезілгенде, қозғалыс кері бұрылды және бағананы қолдаған портал шамамен 15 мм қозғалды, содан кейін процесс қайталанды. Сканерлеуді құрсақтың ұзындығы бойынша – жоғарыдан төменге, ені бойынша ғана емес – бойлық жазықтықта жасауға болады. Жобаға бөлген бастапқы 500 фунт стерлинг мыңдаған фунтқа дейін өсті және компания енді оған қаржылай қолдау көрсетпеді. Глазго университеті Джон Мартин Мунро Керрдің кезінен бастап Лунд университетімен байланыс орнатқан. Дональд жүктілік кезінде эхоның ерте сатыда көрінетінін анықтады, бұл түсік тарту қаупі мен гидатиформдық мольдың арасындағы айырмашылықты анықтауға көмектесті, екеуі де қан кетумен бірге жүреді. Дональд 1962 жылдың 12 қаңтарында Корольдік медицина қоғамының отырысында тәжірибелердің нәтижелерін ұсынды. Ол Глазго Корольдік босанау және әйелдер ауруханасындағы босану бөлімінің басшысы болды, ол «Rottenrow» деп белгілі болды, ол өте ескі және пайдалануға жарамсыз еді. Дональд содан кейін Глазго университетіне көбірек қаржы сұрап жүгінді және оны Хетерингтон қамтамасыз етті. Жаңа аурухана 1964 жылдың 11 қаңтарында ашылды, ал алғашқы сәби 1964 жылдың 12 қаңтарында дүниеге келді және 2010 жылдың 13 қаңтарында жабылды.
To start building the new scanner, Donald sent a letter to Ted Smith, a London based salesman of Kelvin & Hughes, which became part of Smiths Industries. After Brown delivered his spiel to Halliday, it was several months before Brown received a reply in the form of a memo, which stated that £500 had been allocated by Smiths for the development and that Brown was able to spend half a day per week working with Donald. In the same year, Donald started to experiment with taking images of pregnancy, and discovered that their original theories about ascites were correct. In a landmark paper on 7 June 1958 published by Donald, McVicar and Brown discussed the development of the A mode scanner and decisions that led to the B mode scanner. Donald and McVicar also described the first successful diagnosis using obstetric ultrasound with the B mode machine, which occurred when a woman patient was diagnosed with terminal cancer of the stomach using traditional clinical methods, palpation and by X ray. The paper highlighted the importance of the instant feedback that was available from the operating room to improve the quality of the image. Also described in the paper was a description of testing of ultrasound on the brains of kittens to determine if there was any obvious changes in tissue structure: there was none.</blockquote>In 1958, Brown and the engineers at Hughes started work on the new automatic scanner. The probe was mounted in a steel ball connected to a column suspended from a gantry that oscillated. When it was at a 30° angle to the normal of the skin, sensed by what Brown described as "rather indelicate looking projections on either side of the ball", the motion was reversed and the gantry supporting the column moved about 15 mm, and the process was repeated. The scans could be done in the longitudinal plane, i. e. up or down the abdomen lengthways, rather than only across the width. the original £500 allocated to the project had stretched into thousands of pounds and the company could no longer afford it. Glasgow University had established links with Lund University since John Martin Munro Kerr's time. and Donald found that fetal echoes were visible at an early stage, which led to the distinction between a case of threatened abortion and a case with a hydatidiform mole, both with bleeding. Donald presented the results of the experiments at a meeting of the Royal Society of Medicine on 12 January 1962. He was in charge of a maternity unit at the Glasgow Royal Maternity and Women's Hospital that was colloquially known as Rottenrow, which was already very old and unfit for purpose. Donald then turned to Glasgow University to request more funding and it was secured by Hetherington. The new hospital opened on 11 January 1964, with the first baby being delivered on 12 January 1964, and closed on 13 January 2010.
Денсаулық
Өмірінің көп бөлігінде Дональд қақпақшалық жүрек ауруынан зардап шекті. Оның әпкесі митральді қақпақшасын алмастыру операциясынан көз жұмды, бұл операцияның даму сатысы әлі бастапқы кезеңде болған.