Space Research Corporation: Gerald Bull құрған, алысқа атқыш қару технологиясын коммерцияландыру мақсатындағы фирма. Оңтүстік Африкаға қару сатудан жабылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Space Research Corporation - 1967 жылы АҚШ және Канада үкіметтерінің HARP жобасы бойынша зерттеулерге бөлген қаржысы қысқартылғаннан кейін, Джеральд Булл ұзақ қашықтықтағы артиллерия технологиясын коммерциялық мақсатта пайдалану үшін құрған корпорация. HARP жобасының активтері жаңадан құрылған SRC-ге берілді. SRC әртүрлі артиллериялық жүйелерге де назар аударды. 1977 жылы апартеид режиміне қатысты БҰҰ-ның тыйымына қарамастан Оңтүстік Африкаға қару-жарақ жеткізгені үшін Булл түрмеге қамалды және SRC таратылды. SRC-нің негізгі орны Канада мен АҚШ шекарасында, Квебек штатының Хайвотер және Вермонт штатының Джей қалалары арасында орналасқан. Елеулі компаниялар: SRCQ (SRC Quebec); Shefford Electronics Corp (SEC of Granby, Quebec); SRCI; Paragon; PRB (Бельгиялық корпорация); және SRCB (SRC Belgium).
Space Research Corporation was a corporation founded by Gerald Bull, after the budget for his research at Project HARP for the United States and Canadian federal governments was cut in 1967, in order to commercialize the technology of long range artillery. Project HARP's assets were then given to the newly formed SRC. SRC also focused on a range of artillery systems. Following the supply of arms to South Africa in 1977 in contravention of the UN embargo on the apartheid regime, Bull was jailed and the SRC was liquidated. The main facility of SRC was , straddling the Canada–United States border between Highwater, Quebec, and Jay, Vermont. Affiliated companies included: SRCQ (SRC Quebec); Shefford Electronics Corp (SEC of Granby, Quebec); SRCI; Paragon; PRB (Belgian corporation); and SRCB (SRC Belgium).
Өмірбаян
1950 жылдардың ортасында Булл Канаданың қару-жарақ және зерттеулер мен даму орталығында (CARDE) антибаллистикалық зымыран (ABM) және континентаралық баллистикалық зымыран (ICBM) зерттеулерімен айналысып жүргенде, спутникті орбитаға шығару үшін үлкен калибрлі зеңбірек қолдану идеясын қалыптастырды. Бұл қару дәстүрлі ракетаға қарағанда ғарышқа заттарды жіберуде айтарлықтай тиімдірек болуы мүмкін еді. Оның тәжірибелері көп ұзамай АҚШ Армиясының Баллистикалық зерттеу зертханасының назарын аударды, және олар кейіннен оның жобаларын қолдады. 1961 жылы Булл CARDE-ден кетіп, Макгилл университеті оны профессор ретінде жұмысқа алды. Университеттің Инженерлік факультетінің деканы Дональд Морделлмен бірлесіп жұмыс істеген Булл ғарыш зеңбірегі жобасын ілгерілетуді және түрлі көздерден қаржы сұрауды жалғастырды. 1961 жылдың қазан айында Булл Баллистикалық зерттеу зертханасының басшысы Чарльз Мерфимен кездесіп, суперзеңбірек жобасын ұсынды, және ол зор қолдауға ие болды. АҚШ Армиясы Буллға айтарлықтай қаржылық көмек көрсетті, сондай-ақ екі 16 дюймдік теңіз зеңбірегін, құрлыққа орнатуға арналған базаны, қосымша оқ-дәрілерді, ауыр жұмыс істейтін кранды және 750 000 долларлық радарлық жүйені берді. Булл мен Морделл 1962 жылдың наурыз айында өткен баспасөз конференциясында HARP жобасын Макгилл университетінің Ғарыш зерттеу институтының бағдарламасы ретінде ресми түрде жариялады. Алайда, 1966 жылдың қарашасында Канада үкіметі 1967 жылдың 30 маусымынан бастап HARP жобасына барлық қаржыны тоқтату туралы хабарлады. Булл бағдарламаны қайта жандандыруға тырысқанына қарамастан, 1967 жылы Канада үкіметі мен АҚШ Армиясы қолдауын кері тартып алды, бұл жобаның толық тоқтауына әкелді. Джеральд Булл жобасын сақтап қалу үшін Ғарыш зерттеу корпорациясын құрды, ал HARP жобасының активтері жаңа құрылған SRC-ге берілді. Жаңа, ұшы сүйір снаряд, ERFB (Extended Range Full bore) деп аталатын, бастапқысына қарағанда әлдеқайда жақсы аэродинамикалық қасиеттерге ие болды; оның айналуы тек зеңбірек трубкасындағы сайлармен ғана емес, снарядтағы қанаттармен де реттелді, ал снарядтың ортасы төрт аэродинамикалық түйірлермен демеліп тұрды, бұл оның ұзындығын арттырып, соқтығысу кедергісін азайтуға мүмкіндік берді. Снаряд бастапқыда дәстүрлі артиллериялық оқтар сияқты, негізіне қарай кеңейтілген жетекші лентасымен айналдырылды. Нәтижесінде, бастапқысына қарағанда 30%-ға дейін артық қашықтыққа жететін және әлдеқайда дәл болатын зеңбірек пайда болды. Сол кездегі стандартты НАТО және АҚШ артиллериясының қашықтығы GC 45-тен кем болды, ал ERFB комбинациясының қашықтығы Швецияда жасалған инновациялық базалық қан кету жүйесі арқылы дәлдікті жоғалтпай ұлғайтылуы мүмкін еді.
In the mid 1950s, Bull was working on Anti Ballistic Missile (ABM) and Intercontinental Ballistic Missile (ICBM) research at the Canadian Armaments and Research Development Establishment (CARDE) when he formulated the idea to launch satellites into orbit using an enormous cannon, which could be significantly more cost effective at sending objects into space than a conventional rocket. These experiments soon caught the attention of the U. S. Army's Ballistic Research Laboratory who would later support his projects. In 1961, Bull resigned from CARDE and McGill University hired him as a professor. Working together with Donald Mordell, the university's Dean of Engineering, Bull moved forward with his space gun project and requested funding from various sources. In October 1961, Bull met with Charles Murphy, the head of the Ballistic Research Laboratory, to pitch his project for a supergun and was met with overwhelming support. The U. S. Army provided Bull with substantial financial backing and two 16 inch naval gun barrels complete with a land mount and surplus powder charges, a heavy duty crane, and a $750,000 radar tracking system. Bull and Mordell officially announced the HARP project as a program under McGill University's Space Research Institute at a press conference in March 1962. However, in November 1966, the Canadian government announced that it would pull all Project HARP funding after June 30, 1967. Despite Bull's attempts to resuscitate the program, the Canadian government and U. S Army withdrew their support in 1967, leading to the program's complete termination. Gerald Bull created the Space Research Corporation to salvage his project and Project HARP's assets were given to the newly formed SRC. The new "pointy" shell, designated ERFB (for extended range full bore), offered considerably better aerodynamics than the original; its spin was moderated by fins on the shell rather than only by rifling in the barrel, and the round was supported in the gun barrel by four aerodynamic nubs allowing the middle of the shell to be elongated and thus reduce drag. The shell was initially spun in the same way as conventional artillery rounds with a driving band towards the base. The result was a gun that could out range the original by as much as 30%, while at the same time being much more accurate. Standard NATO and US artillery of the time had a range of less than while the GC 45, ERFB combination had a range of With the innovative base bleed system developed in Sweden this range could be increased to without loss of accuracy.
Оңтүстік Африкалық байланыс
GC 45 жұмысына Оңтүстік Африкалықтар төледі, бірақ Булл бұл жұмысты көбінесе Анголадағы кеңестік операцияларға қарсы Оңтүстік Африканы қорғаныс ретінде қарастырған АҚШ Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) ықпалымен жасады деген мәлімдеме бар. Оңтүстік Африкада G5 гаубицасы ретінде қолданылған жаңа қарулар 1986 жылы Оңтүстік Африка бұрынғы португалдық Ангола колониясына басып кірген кезде, ЮНИТА-ға көмек көрсету мақсатымен Ангола шекарасының жанында қолданылды. Анголаның марксистік үкіметі Куба әскерлерімен және кеңестік артиллериясымен қолдау алғандықтан, ЦРУ 1975 жылы Ангола азамат соғысының басында Оңтүстік Африканы елге басып кіруге ынталандырды деген пікір де болды. G5 гаубицалары Анголадағы жетістікке қол жеткізуде маңызды рөл атқарды, алайда кең ауқымды стратегиялық ойлар Оңтүстік Африканың соңында елден шығуына себеп болды.
The GC 45 work was paid for by the South Africans, but it has been claimed that Bull did the work largely at the urging of the United States Central Intelligence Agency (CIA) who considered South Africa as a defence against Soviet operations in Angola. Used in South Africa as the G5 howitzer, the new guns were used near the Angolan border in 1986 when South Africa invaded the former Portuguese colony of Angola, in order to assist UNITA. Because the Marxist government of Angola was aided by Cuban troops and Soviet artillery, it was also suggested that the CIA had encouraged the South Africans to invade the country in 1975 at the beginning of the Angolan Civil War. The G5 howitzers were instrumental in securing success in Angola, although wider strategic considerations led to South Africa's eventual withdrawal.
Қару-жарақ эмбаргосы
1977 жылы БҰҰ-ның міндетті қару-жарақ эмбаргосы Оңтүстік Африкаға қару-жарақ экспорттауға тыйым салса да, Bull's SRC апартеид режимін 30 миллион доллардан астам құнмен қару-жарақ бөшкелерімен және 30 000 оқ-дәрімен жабдықтады. КСРО-ның АҚК-ны қолдауына байланысты, ЦРУ осы мәмілені ынталандырды деген сөз бар, ал MV Tugelaland кемесімен тасымалдау Израиль әскери өнеркәсібінің көмегімен жүзеге асырылды. АҚШ кедені бастапқыда 15-ке жуық адамды қудалауды қарастырды, бірақ тек Булл мен оның серіктесі Роджерс Грегориге ғана айыптау қойды. Булл айыппұл төлейтінін күтіп, кінәсін мойындады, бірақ 1980 жылы төрт айға түрмеге қамалып, ашуланды. Оның кінәсін мойындауы соттың Оңтүстік Африкаға қару-жарақ экспорттауға қатысты АҚШ үкіметінің күдікті қатысуы туралы ешқандай дәлелді тыңдамауына әкелді. Дегенмен, қару-жарақ эмбаргосын бұзу салдарынан SRC таратылды. Компания кейін Брюссельде қайта құрылды, онда Булл бірнеше жыл бойы оны басқарды. Ол 1990 жылы өлтірілді, көптеген адамдар бұл Моссадтың ісі деп санайды.
Although the 1977 United Nations mandatory arms embargo prohibited the export of arms to South Africa, Bull's SRC supplied the apartheid regime with gun barrels and 30,000 shells, worth more than $30 million. Due to the ANC support by the Soviet Union, the CIA were said to have encouraged the deal and the shipment on the MV Tugelaland was with the co operation of Israeli Military Industries. U. S. Customs initially considered prosecuting as many as 15 people involved but decided to indict just Bull and his partner, Rogers Gregory. Bull pleaded guilty, expecting a fine, but was angered when during 1980 he was imprisoned for four months. The effect of his guilty plea meant that the court did not hear any evidence of the suspected U. S. government collusion concerning these arms exports to South Africa. As a result of the arms embargo violation, however, SRC was liquidated. The company was subsequently re incorporated in Brussels where Bull managed it for several years. He was murdered during 1990, it is commonly conjectured by MOSSAD.
Қаруларды әзірлеу
Канадалық нысан тасталып қалғаннан кейін, онда әлемдегі ең ұзыны деп есептелінетін, ұзындығы өлшенген зеңбірек табылған.
After the Canadian site was abandoned, a cannon was found there measuring in length, surmised to be the longest in the world.