Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1926–1970)

Лестер Алонза "Бинго" Бингаман (3 ақпан 1926 – 20 қараша 1970) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол 1944–1947 жылдары Иллинойс университетінде студенттік футбол ойнады, ал 1948–1954 жылдары Ұлттық футбол лигасы (NFL) құрамындағы «Детройт Лайонз» командасы үшін кәсіби футбол ойнады. Ол 1951 және 1953 жылғы маусымдардан кейін «Про Боулға» қатысты. Сонымен қатар, ол 1951 жылдан 1954 жылға дейін қатарынан төрт жыл «Барлық про-ойыншылардың» бірінші командасына ілікті. Ойнаған кезінде салмағы 350 фунтқа дейін жететін Бингаман НФЛ-дегі ең ауыр ойыншы болды. Кейін ол 1960–1964 жылдары «Детройт Лайонз» командасында, ал 1966–1969 жылдары «Майами Дельфинс» командасында көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді.

Алғашқы жылдар

Бингаман 1926 жылы Теннесси штатының Маккензи қаласында дүниеге келді, Индиана штатына көшіп, Гэри қаласындағы Лью Уоллес орта мектебінде оқыды.

Колледж футболы

Бингаман Иллинойс университетіне қабылданды және 1944-1947 жылдары Fighting Illini футбол командасының tackle позициясында колледж футболын ойнады. 1946 жылғы Иллинойс Fighting Illini футбол командасының негізгі оң tackle ойыншысы болды, ол Big Ten Конференциясы чемпионатында жеңіске жетті, AP Сауалнамасының соңғы нәтижесінде #5 орынға ие болды және 1947 жылғы Rose Bowl-да #4 UCLA командасын жеңді.

Кәсіби футболшы

Бингаман 1948 жылғы НФЛ драфтының үшінші раундында (жалпы есеп бойынша 15-ші нөмір) «Детройт Лайонс» командасымен таңдалды және 1948 жылдан 1954 жылға дейін жеті жыл командада, негізінен қорғаныста орта қорғаушы позициясында ойнады. 1952 (UP), 1953 (AP, UP) және 1954 (AP, UP, TSN) жылдары ол танылды. Сонымен қатар, ол 1951 және 1953 маусымдардан кейін «Про Боулға» қатысуға шақырылды. Бингаман 1952 және 1953 жылдары «Лайонс» командасының НФЛ чемпионатында жеңіске жеткен құрамында болды. 1954 жылдың тамызында оның салмағы 349 1/2 фунтқа жетті, сондықтан команда оның салмағын анықтау үшін астық элеваторындағы таразыны пайдалануға мәжбүр болды. 1960 жылы жарық көрген бір мақалада ол «кәсіби футбол ойнаған ең ірі адам» деп сипатталды. 1954 жылғы маусымның соңында Бингаман 29 жасында зейнетке шығатынын хабарлады, бұл шешімнің себебін «жыл сайын жаттығуға дайындалу қиынға түседі» деп түсіндірді.

Жаттықтырушылық мансап

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін, Бингаман Детройт қаласындағы Goebel сыра зауытының жаңалықтар және қоғамдық байланыстар бөлімінде жұмыс істеді. Бингаман сондай-ақ, өзі ұсынған вискидің "іс жүзінде алкогольдік дәрежесі болмағанын" айтты, осыдан кейін бір Детройт тілшісі: «Дос үшін өзінің бизнесін құрбан етуден артық махаббат жоқ» деп жазды. Ол бес жыл бойы «Арыстан» командасының қорғаныс шебінің жаттықтырушысы болды, «Қорқынышты төртеу» (Роджер Браун, Алекс Каррас, Даррис Маккорд және Сэм Уильямс) деп белгілі болған топты басқарды және NFL-дегі ең үздік қорғаныс шебінің бірі ретінде танылды. 1964 жылы «Арыстан» командасы 7–5–2 есебін көрсеткеннен кейін, команда иесі Уильям Клей Форд аға Бингаманды қоса алғанда, бес көмекші жаттықтырушыны қызметтен босатып жіберді. 1966 жылдың ақпан айында, 1965 жылды NFL скауты ретінде жұмыс істегеннен кейін, Бингаман Майами «Дельфин» командасына көмекші жаттықтырушы болып қабылданды. Ол бұрынғы бас жаттықтырушысы Джордж Уилсонмен қайта бірікті, ол бір апта бұрын «Дельфин» командасының бас жаттықтырушысы болған еді. 1967 жылдың қаңтар айында Бингаман Джо Шмидттен «Арыстан» командасына оралу туралы ұсыныстан бас тартты, Майамиде Джордж Уилсонмен бірге қалуды жөн көрді. 1969 жылдың 7 желтоқсанында «Денвер Бронкос» командасына қарсы өткен ойын кезінде алаңда құлап кетті. Оның үш минут бойына пульсі мен жүрек соғуы болмады, оны жүрегіне адреналин инъекциясы жасау арқылы қайта тірілтуге тура келді. Оған «жүрек соғуының бұзылуынан уақытша шок болғаны» анықталды. 1969 жылғы маусымнан кейін Джордж Уилсон «Дельфин» командасынан босатылып, оның орнына Дон Шула келді. 1970 жылдың ақпан айында Шула Бингаманға «арнайы тапсырмалармен байланысты қызмет» ұсынды. Ол жыл бойы арнайы көмекші болып, «Дельфин» командасы үшін колледж студенттерін іздеді.

Отбасы және өлім

Бингаман 1949 жылы үйленді, 1956 жылы ажырасты. 1956 жылғы ажырасу процесінде оның әйелі Бингаманның "оны ұрып-соққанын, оған немқұрайлы қарағанын және оны қаламағандай сезіндіргенін" мәлімдеді. Кейін ол қайтадан үйленді және екінші әйелі Беттиден Лестер III Бингаман есімді ұлы болды. 1968 жылдың басында жүрек жеткіліксіздігінен зардап шегіп, тағы да диета ұстай бастады. Содан кейін 1969 жылдың желтоқсанында "Дельфиндер" командасының ойынының жанында құлап түсті. 1970 жылдың қарашасында 44 жасында жүрек талмасынан ұйықтағанда көз жұмды.