Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
бұрынғы Grand Bay Westfield деп аталған провинциялық округі
the provincial riding formerly known as Grand Bay Westfield
Воластокей дәуірі
Гранд-Бей-Вестфилд қаласы дәстүрлі Воластокей жерінде орналасқан. Қала арқылы ағатын өзен Воласток деп аталады, оның бойында Воластокиик халқы – әдемі және мол өзеннің халқы – замана-заманадан бері өмір сүріп келеді. Жаңа Брансуиктегі және соның ішінде Гранд-Бей-Вестфилдтегі жергілікті халықтардың жерлерінің тарихы, жергілікті халықтар мен тәж арасында ешқандай жер келісімі жасалмауымен күрделі. Уабанаки халқының бірі ретінде воластокииктер британдық тәжбен тыныш және достық келісімдер сериясы арқылы мойындалды, бұл елдер арасындағы тұрақты тыныш, достық және өзара құрмет қарым-қатынасын орнатты, бірақ 1784 жылы Жаңа Брансуик провинциясы құрылғанға дейін немесе одан кейін жер туралы ешқандай келісім жасалмады. Қаланың солтүстігінен өтетін жол да Мускуаш су алабына баратын тасымал жолының бір бөлігі ретінде жиі пайдаланылды. Жозеф Робино де Вильбон 1696 жылғы 22 қазанда жазған хатында Вудманс-Пойнт қаласынан тыс, Нерепис және Воласток өзендерінің қосылған жерінде қамалды Воластокей елді мекені мен бекінісі болғанын атап өтті. Бұл елді мекен Воластокиик тұрғызған көптеген бекінілген постерлердің бірі болды, бәлкім Ирокездерден қорғану үшін. 18-шы ғасырда қамалды елді мекен пайдаланылмай қалғанмен, көптеген воластокииктер 1920 жылдарға дейін Нерепис сағасының жанындағы Вестфилд Бич және Линглиде жаздауды жалғастырды. Вестфилд Бич – мускурат аулауға, ителкілерді жинауға және тоқыма және жиһаз жасау үшін ағаш пен қамысты жинауға пайдаланылатын маңызды жазғы лагерь болды.
The town of Grand Bay Westfield exists on traditional Wolastoqey land. The river that runs along the town is known as Wolastoq, along which the Wolastoqiyik, the people of the beautiful and bountiful river, have lived since time immemorial. The history of Indigenous lands in New Brunswick, and so too Grand Bay Westfield, is complicated by the fact that no land treaties were concluded between the Indigenous peoples and the Crown. As one of the Wabanaki people, the Wolastoqiyik were recognized in a series of Peace and Friendship Treaties with the British Crown which established an ongoing relationship of peace, friendship, and mutual respect between nations, but no land agreements were made whether before the province of New Brunswick was formed in 1784 or afterwards. which runs through the north of the town was also frequently used as part of a portage route traveling to the Musquash watershed. As Joseph Robineau de Villebon noted in a letter dated October 22, 1696, there was a fortified Wolastoqey settlement and fort at the confluence of the Nerepis and Wolastoq rivers just outside the town of Grand Bay Westfield at Woodman's Point. This settlement was one of many stockaded outposts erected by the Wolastoqiyik; presumably for defense against the Iroquois. While the fortified settlement fell into disuse during the 18th century, many Wolastoqiyik continued to summer near the mouth of the Nerepis at Westfield Beach and Lingley into the 1920s. Westfield Beach was a particularly important summer encampment used to trap muskrat, gather fiddleheads, and collect wood and reeds for basketry and furniture making.
Акад дәуірі
Самуэль де Шамплен мен Пьер Дугуа, Сиер де Монс Grand Bay-ге барып, оған ат қойған деген жалған пікір кең таралған. Бұл оқиға Шампленнің күнделіктерінде еске алынбаған және бұл оқиға, әдетте, шындыққа жатпайды. Дегенмен, Шампленнің 1604 жылғы 24 маусымда Сент-Джон өзенін ашқаннан кейін, француздықтар аймақты қоныстандыруға белсенді кірісті. 1672 жылы Мартин Д'Арпендестигю Сиер де Мартиньон атағын алды. Мартиньон иелігі Воласток өзенінің сағасынан бастап, батыс жағалау бойымен Нерепис арқылы Лонг Ричке дейін созылды. Ол сондай-ақ ішкі аймаққа қарай кеңейіп, қазіргі Гранд-Бей-Вестфилд аймағын қамтыды. 1749 жылы Шарль Дешам де Бойшебер Вудман нүктесінде шағын француз бекінісін салған; бұл, бұрынғы Воластокиик бекінісі орналасқан жер болуы мүмкін. Бұл орын 1755 жылға дейін британдықтарға қарсы операциялар үшін француздықтардың басты тірегі болды, сол кезде полковник Роберт Монктон басшылығымен британдық күштер аймақтағы акад француз қоныс танушыларын шығара бастады. Гранд-Бей-Вестфилд аймағындағы ерекшелік – француз тіліндегі Pointe au Ognonette атауынан шыққан Ononette есімі, ол акадтардың Brandy Point деп атаған жері. 1758 жылға қарай акадтар Сент-Джон өзені аймағынан толығымен қуылды, содан кейін британдықтардың тұрақты қоныстануы басталды.
It is a common misconception that Samuel de Champlain and Pierre Dugua, Sieur de Mons visited and named the Grand Bay. There is no mention of this event in Champlain's journals and the story is likely apocryphal. However, following Champlain's discovery of the St. John River on June 24, 1604, French settlement of the area began in earnest. In 1672, Martin D'Arprendestiguy was created Sieur de Martignon. The Martignon seigneury extended from the mouth of the Wolastoq up the west bank across the Nerepis to Long Reach. It also extended inland some distance and included the area of present day Grand Bay Westfield. In 1749, a small French fort was built at Woodman's Point by Charles Deschamps de Boishébert; likely on the site of the former Wolastoqiyik stronghold. The site remained a French foothold for their operations against the British until around 1755 when British forces under Colonel Robert Monckton began the expulsion of Acadian French settlers throughout the region. One exception to this in the Grand Bay Westfield area is the name Ononette, which derives from the French Pointe au Ognonette the Acadians' name for Brandy Point. By 1758, the Acadians were almost entirely expelled from the St. John River area, and permanent British settlement began.
Лоялистік кезең
1765 жылдан 1785 жылға дейін Фанди шығанағының солтүстігіндегі аумақ тек екі округке бөлінді: Воласток пен Пасамакуодди шығанағындағы елді мекендерді қамтитын Санбери және Фанди шығанағының төменгі бөлігіндегі елді мекендерді қамтитын Камберленд. 1783 жылы лоялисттердің көлік кемелері Сент-Джонға келген кезде, қазір Гранд-Бей Вестфилд деп аталатын аймақ Санбери округінің құрамында болды, оның көп бөлігі Конвей қалашығының ішінде орналасқан. 1784 жылдың 18 маусымында Ұлыбритания Санбери округі мен Камберленд округінің солтүстік бөлігін Нью-Брансуик колониясына қосты. Жаңа Шотландиядан толық бөліну қараша айында, жаңа тағайындалған губернатор Томас Карлтонның жарлығы жарияланған кезде ғана аяқталды. Лоялисттер 1786 жылы Кингс округінде Вестфилд приходын құрды. Көптеген адамдар қазіргі Сент-Джонның солтүстік бөлігіне қоныстанды, ал көптеген адамдар құлдыққа түсіп, немесе келісімшарт бойынша жұмыс істеуге мәжбүр болды, себебі құлдық әлі де Нью-Брансуикте кең таралған еді. Басқалары күнкөріс үшін жұмыс іздеді. 1787 жылы 31 өтініш беруші Гранд-Бей Вестфилдте барлығы 1550 акр жер алды және кішкентай қауымдастық құрды. Ерекшелігі, берілген жерлердің көп бөлігі егін шаруашылығына жарамсыз болды.
From 1765 to 1785 the territory north of the Bay of Fundy had been divided between only two counties, Sunbury, which included the settlements on the Wolastoq and the Passamaquoddy Bay, and Cumberland, which included the settlements at the head of the Bay of Fundy. When Loyalist transport ships arrived at Saint John in 1783, the area now referred to as Grand Bay Westfield was part of Sunbury County, most of it within the Township of Conway. It was not until June 18, 1784, that Britain included Sunbury County and northern Cumberland County in the colony of New Brunswick. Separation from Nova Scotia only became complete in November with the public reading on the commission of newly arrived Governor Thomas Carleton. The Loyalists established the Parish of Westfield within Kings County in 1786. Most settled into what is now the north end of Saint John and many were forced into slavery, which was still prevalent in New Brunswick, or became indentured servants. Others found menial jobs in order to survive. In 1787, 31 petitioners received a total of 1550 acres in Grand Bay Westfield and created a small community. Notably, the areas granted were nearly unfarmable.
Аудандық үкімет
1851 жылы провинциялық заң шығарушы орган округтерде муниципалдық басқаруды құру үшін Муниципалдық актіні қабылдады. Муниципалдық құрылым бұрынғы кварталдық соттарға берілген заң шығару және атқару билігінің басым бөлігін сайланған муниципалдық немесе округтік кеңестерге жүктеді. Аудан шекаралары кейін 1952 жылы өзгертілді, ал 1965 жылы қосымша қызметтер енгізілді. Вестфилд 1952 жылғы 23 қазанда Жергілікті жақсарту ауданы ретінде құрылды. Вестфилд Жергілікті жақсарту ауданының қызметтері 1957 және 1959 жылдары екі рет өзгертілді.
In 1851, the Provincial Legislature passed the Municipal Act to provide for the establishment of municipal governments in the counties. Municipal incorporation transferred to elected municipal or county councils most of the legislative and executive authority formerly vested in the Quarter Sessions The boundaries of the District were later altered in 1952, and additional services were added in 1965. Westfield was established as a Local Improvement District on 23 October 1952. The services offered by the Westfield Local Improvement District were altered twice in 1957 and 1959.
Тең мүмкіндіктер бағдарламасы
Қазіргі Гранд-Бей-Вестфилд деп аталатын аймақтағы алғашқы құрылған ауылдар округтік билік жойылғаннан кейін, Тең мүмкіндіктер бағдарламасы аясында пайда болды. Памденек және Вестфилд ауылдары 1966 жылы құрылды. 1972 жылы Вестфилд ауылы Лингли, Сагва және Нерепис шағын аудандарын қосып алды. Памденек 1973 жылы Гранд-Бей, Эпворт-Парк және Инглесайд шағын аудандарын қосып алып, Гранд-Бей ауылына айналды. 1988 жылы Гранд-Бей қала мәртебесін алды.
The first incorporated villages in the area now incorporated as Grand Bay Westfield were created during the Equal Opportunity Program after the abolition of county government. The villages of Pamdenec and Westfield incorporated in 1966. In 1972, the village of Westfield absorbed the neighbourhoods of Lingley, Sagwa, and Nerepis. Pamdenec absorbed the neighbourhoods of Grand Bay, Epworth Park, and Ingleside to become the village of Grand Bay in 1973. In 1988, Grand Bay became a town.
Корье есебі және муниципалды біріктіру
1992 жылдың желтоқсанында "Жаңа Брансуиктің қалалық орталықтарындағы муниципалды басқаруды күшейту" атты үкіметтік талқылау қағазы жарияланғаннан кейін, Франк Маккеннаның либералдық партиясы алты географиялық аймақ бойынша – Эдмундстон, Кэмпбеллтон, Далхаузи, Мирамичи, Монктон және Сент-Джон – жергілікті деңгейде жүзеге асырылатын мүмкіндіктерді зерттеу үшін тапсырыс берді. Әр жағдайда, жергілікті өкілдер мен сарапшы кеңесшілерден құралған комиссия әрбір қалалық орталық аймақ үшін нақты ұсыныстар жасады. Үлкен Сент-Джон аймағы үшін дайындалған "Қоғамдастықтар қауымдастығы: күшті болашақты құру" есебі, көбінесе Кормье есебі деп аталады, провинцияға Үлкен Сент-Джондағы көптеген муниципалитеттерді біріктірудің екі мүмкін жолын ұсынды, бірақ екеуі де үкімет тарапынан қабылданбады. Кормье есебі ұсынған бірінші нұсқа – кейбір қызметтерді аймақтық деңгейде басқарумен үш қауымдастық құру. Осы нұсқа бойынша, алты Кеннебекасис аңғары қауымдастығы (Шығыс Риверсайд Кингхерст, Фэрвейл, Гондола Пойнт, Квиспамсис, Ренфорт және Ротсе) және Ротсе приходының жергілікті қызмет көрсету ауданы бір жаңа муниципалитетке біріктірілер еді. Гранд-Бей қаласы және Сент-Джонның төңірегіндегі инкорпорацияланбаған аудандар да Сент-Джон қаласына біріктіріліп, екінші жаңа муниципалитет құрылар еді. Осы сценарийдегі үшінші муниципалитет Вестфилд болар еді, ол ауылдық сипаты мен азат халқына байланысты бөлек қалатын еді. Дегенмен, Кормье Вестфилд шіркеуінің қалған бөлігін ауылға қосып, жаңа, үлкен ауылдық қауымдастық құруды ұсынды. Сент-Джон қаласынан тыс жерде тұратын тұрғындар толық біріктіруге ынтақ болған жоқ. Кенттегі тұрғындар өздерінің қазіргі жағдайларына қанағаттанғандарын және төмен салық ставкаларынан ләззат алғандарын айтты. Кормье тұрғындардың пікірін былай қорытындылады: "Тұрғындар Сент-Джонды қымбат, нашар басқарылатын бюрократия деп санайды, ол өз азаматтарына жақсы қызмет көрсетпейді. Олар бақылауды, қызметтерді, көршілік қарым-қатынасты және қауымдастық сезімін жоғалтудан қорқады". Қоғамдық тыңдалымдардағы кент тұрғындарының пікірлері осы сипаттаманы растады. Бір тұрғын комиссар Кормье тұрғындарға таратып берген сауалнамаға наразылық білдірді, себебі ол тұрғындардан оның бес қайта ұйымдастыру схемаларына қатысты басымдықтарын анықтауды сұрады, бұл толық біріктірудің ең нашар нәтижесі бесінші орынға дейін төмендеуі мүмкін дегенді білдіреді. Тұрғынның айтуынша, "бір қалаға толық біріктіру кез келген адамның таңдауы бойынша үш миллион тоғыз жүз елу алтыншы орында болар еді. Бұл Қытаймен бірігуден де төмен болар еді". Ақырында, екі нұсқаның ешқайсысы іске асырылмады. Оның орнына, провинциялық үкімет жартылай біріктіруді таңдады және бес нақты аймақтық нысан үшін шығындарды бөлісуді заңдастырды. Гранд-Бей қаласы мен Вестфилд ауылы 1998 жылдың 1 қаңтарында біріктірілді. Кормье консолидацияның кез келген сценарийінде Вестфилдті кеңейтуді талап еткеніне қарамастан, "көші-қон мен қалалық кеңеюді болдырмау үшін" даму жоспарланған және жақсы реттелген буферлік аймақ ретінде қызмет етуі керек еді, Вестфилд шіркеуінің Вестфилд ауылының немесе Гранд-Бей қаласының құрамына кірмейтін қосымша бөліктері қосылмады. Ол кезде тұрғындарға жаңа қауымдастықтың атын таңдауға мүмкіндік берілмеді. Оның орнына, провинция 1994 жылы құрылған провинциялық сайлау округінің атын қайта пайдалануға шешім қабылдады: Гранд-Бей Вестфилд.
Following the December 1992 release of a government discussion paper entitled "Strengthening Municipal Government in New Brunswick's Urban Centres", a series of localized feasibility studies were commissioned by the Frank McKenna Liberals targeting six geographic areas: Edmundston, Campbellton, Dalhousie, Miramichi, Moncton, and Saint John. In each instance, a panel composed of local representatives and expert consulting staff made specific recommendations for each urban centred region. The report for the Greater Saint John area, "A Community of Communities: Creating a stronger future" often referred to simply as the Cormier Report offered two potential solutions to the Province for consolidating the many municipalities in Greater Saint John, neither of which was ultimately adopted by government. Option one offered by the Cormier Report was to create three communities with regionalization of some services. Under this option, the six Kennebecasis Valley communities (East Riverside Kinghurst, Fairvale, Gondola Point, Quispamsis, Renforth, and Rothesay) plus the local service district of the Parish of Rothesay would be consolidated into one new municipality. The town of Grand Bay and various unincorporated areas around Saint John would also be consolidated into the city of Saint John to form the second new municipality. The third municipality in this scenario would be Westfield, which would remain separate because it was more rural and less populated. However, Cormier recommended that the rest of the Parish of Westfield join the village to form a new, larger Rural Community. Full consolidation was unpopular among residents outside the city of Saint John. Suburban residents stated generally that they were pleased with their communities as they were and that they liked their lower tax rates. As Cormier summarized it, residents "perceive Saint John as an expensive, poorly managed bureaucracy that does not serve its citizens well. They fear loss of control, loss of services, and loss of neighbourhood friendliness and sense of community." Suburban residents' comments at public meetings support this description. One resident stated that he resented the questionnaire Commissioner Cormier had circulated to residents that asked them to rank their order of preference for his five reorganization schemes because it meant that the worst that full amalgamation could do is fifth place. As the resident put it, "full amalgamation into one city would come about three million, nine hundred and fifty sixth on anybody's choice. That would come just above amalgamation with Red China." Ultimately, neither of the two options was implemented. Rather, the provincial government chose to proceed with partial consolidations and opted to legislate cost sharing for five specific regional facilities. The town of Grand Bay and village of Westfield were amalgamated on January 1, 1998. Despite Cormier's insistence that Westfield be expanded in either consolidation scenario to "serve as a buffer zone where development is planned and well regulated" to "ensure they would prevent migration and urban sprawl. ", no additional portions of the Parish of Westfield not already part of the village of Westfield or town of Grand Bay were annexed. At the time, residents were not given a choice on the name of their new community. Instead, the Province decided to repurpose the name of the Provincial electoral district established in 1994: Grand Bay Westfield.
Хиггс-Алланның жергілікті басқару реформалары
Гранд-Бей-Вестфилд қаласы Хиггс-Алайнның жергілікті басқару реформаларының бір бөлігі ретінде тағы бір бірігуге ұшырады. 2021 жылдың қараша айында провинция жергілікті билік орындарының жалпы санын 104-тен 78-ге дейін азайту үшін стратегиялық жергілікті қайта құруға кірісетінін мәлімдеді. Бұл стратегиялық қайта құрудың бір бөлігі ретінде Гранд-Бей-Вестфилд қаласы мен көршілес Вестфилд жергілікті қызмет көрсету округінің бір бөлігі уақытша 51-ші нысан деп аталатын жаңа муниципалитетке біріктірілді. Жаңа муниципалитетке Өту комитеті 2022 жылдың 16 мамырына дейін 51-ші нысанның орнына тұрақты атау табуы керек деп хабарланды. 2022 жылғы 17 ақпандағы арнайы кеңес отырысында қала кеңесі мен жергілікті қызмет көрсету округінің ауысу комитетінің өкілдері 51-ші нысанға атау беру процесін мақұлдады. Гранд-Бей-Вестфилд және Вестфилд ЖҚО-ның бір бөлігінің тұрғындары 51-ші нысанды атау жөніндегі жергілікті шешім қабылдауға қатысуға шақырылды, атау комитетіне ерікті мүше болып кіру арқылы. 2022 жылғы 28 ақпандағы Кеңес отырысынан кейін 1 наурызда тоғыз мүшелік Атау комитеті тағайындалды. Комитет мүшелері қала тұрғындары мен қала және жергілікті қызмет аудандарының сайланған өкілдерін қамтыды. Гранд-Бей-Вестфилд қалалық кеңесі және қызметкерлері жасаған атау процесін қолдана отырып, жаңа 51-ші нысанның тұрғындары Атау комитетімен екі кезеңді атау процесіне қатысуға шақырылды. Атау берудің бірінші кезеңі – қоғамдық конкурс. Тұрғындардан жаңа қала үшін ықтимал атауларды және олардың таңдауын қысқаша жазбаша түсіндіруді сұралды. Айта кетерлігі, қалалық кеңес «Гранд-Бей-Вестфилд» атауы автоматты түрде соңғы дауыс беру бюллетеніне енгізілетінін алдын ала белгіледі. Барлық ұсыныстар келіп түскеннен кейін қала Канаданың Географиялық атаулар жөніндегі басшылық қағидаларына негізделген шешім қабылдау құралын жасады. Атаулар матрицасы құралы қаланың ауысуды жеңілдетушісімен және провинцияның тағайындалған топонимика сарапшысымен бірге әзірленді және мақұлданды. Атаулар комитеті тізімді 116-дан 15-ке дейін қысқарту үшін матрицаны қолданды. Осы 15 атауды облыс тексерді. Кейбір атаулар тым ұзақ, тым жалпы немесе провинцияның толық және дұрыс кеңесу стандартына сәйкес келмегендіктен жойылды. Содан кейін комитет қалған он атауды санақ арқылы таңдап, соңғы бес атауды анықтады. 6 сәуірде Атау комитеті соңғы кезекті отырысын өткізді. Қалалық қызметкерлердің процестің егжей-тегжейлі қарауынан кейін комитет екі есімнің арасындағы теңдікті екі финалисттің өте ұқсас есімдерін жою арқылы шешті. Нәтижесінде, дауыс беру бюллетеніне енгізілген 5 атау: Хилландейл, Нерепис аңғары, Үш өзен, Вестфилд және Гранд-Бей-Вестфилд. Дауыс беру кезеңі 13 сәуірден 2 мамырға дейін жалғасты. 51-ші нысанның шекарасындағы тұрғындар мен кәсіпорындар пошта арқылы толық мәліметтері бар, дауыс беруге кіру кілттері бар хабарлама алды. Сайлау преференциялық дауыс беруді қолданады және ElectionBuddy дауыс беру платформасы арқылы жүзеге асырылды. 2022 жылдың 4 мамырында өткен Атау комитетінің соңғы отырысында жеңімпаз атау Гранд-Бей-Вестфилд болып табылды. 2165 дауыс берілді, Гранд-Бей-Вестфилд кем дегенде 51% дауыс алды. Провинция мақұлдауын күтіп тұрған кезде, Гранд-Бей-Вестфилд 2023 жылдың 1 қаңтарынан бастап 51-ші нысанның басқарушы органы ретінде күшіне енеді. Жаңа жергілікті үкіметтің ресми құрылуынан бұрын, Вестфилдтің жергілікті қызмет округінің бөлігінде кезекті сайлау болады. Гранд-Бей-Вестфилдтің кеңесшілері әдетте жалпы сайлау арқылы сайланады, бірақ Вестфилдтің қосылған бөлігіне өкілдік ету мақсатында қала келесі төрт жылдық муниципалдық сайлауға дейін екі округке бөлінеді. 1-округке қазіргі Гранд-Бей-Вестфилд қаласы кіреді, ал 2-округ Вестфилдтің жергілікті қызмет көрсету округінің (ЖҚО) бөлігі болады. Жақын маңдағы ЖҚО бөлігін қосудан басқа, Гранд-Бей-Вестфилд шекарасына басқа да шағын өзгерістер енгізіледі. Бұл өзгерістерге округ шекарасы бойымен, Лох-Альва далалық аймағы және Робин-Гуд көліндегі кейбір өзгерістер кіреді.
The town of Grand Bay Westfield underwent another amalgamation as part of the Higgs Allain Local Governance Reforms. In November 2021, the Province announced it would engage in strategic local restructuring to reduce the total number of local governments from 104 to just 78. As part of this strategic restructuring, the town of Grand Bay Westfield and part of the neighbouring local service district of Westfield would amalgamate into a new municipality temporarily referred to as Entity 51. the new municipality was informed that the Transition Committee needed to find a permanent name to replace Entity 51 before May 16, 2022. At a Special Council Meeting on February 17, 2022, Town Council and the Local Service District Transition Committee Representatives approved the naming process for Entity 51. Residents of Grand Bay Westfield and a portion of the LSD of Westfield were invited to participate in the local decision making process of naming Entity 51 by becoming a volunteer member on the Naming Committee. Following the Council meeting of February 28, 2022, the nine member Naming Committee was appointed on March 1. Committee membership included residents and elected representatives from both town and local service district. Using a naming process designed by Grand Bay Westfield Town Council and staff, residents of the new Entity 51 were invited by the Naming Committee to participate in a two phase naming process. The first phase of the naming process was a public contest. Residents were asked to submit potential names for the new town along with a short written explanation of their choice. Notably, it was predetermined by the Town Council that the name “Grand Bay Westfield” would automatically be included on the final voting ballot. Once all submissions were received, the town created a decision making tool based on Canada's Guiding Principles for Geographic Naming. The tool – a name matrix – was designed with and approved by both the town's Transition Facilitator and the Province's appointed toponymy expert. The naming committee used the matrix to narrow the list from 116 to a top 15. Those top 15 names were then reviewed by the Province. Some names were eliminated for being too long, too general, or for not meeting the Province's standard of full and proper consultation. Next, the committee voted on the ten remaining names using ranked ballots to arrive at our final five choices. On April 6, the Naming Committee held its final regular meeting. After a detailed review of the process from town staff, the committee resolved a tie between two names by eliminating one of two finalists with very similar names. Ultimately, the 5 names selected to appear on the ballot were Hillandale, Nerepis Valley, Three Rivers, Westfield, and Grand Bay Westfield. The voting period ran from April 13 to May 2. Residents and businesses within the boundaries of Entity 51 received a flyer in the mail with complete details including voting access keys for vote. The ballot used preferential voting and was operated through the ElectionBuddy voting platform. At the final meeting of the Naming Committee on May 4, 2022, the winning named was revealed to be Grand Bay Westfield. There were 2,165 votes cast, with Grand Bay Westfield receiving at least 51% of the vote. Pending approval by the province, Grand Bay Westfield will come into effect as the name for the governing body of Entity 51 on Jan. 1, 2023. Prior to the official creation of the new local government of Grand Bay Westfield, there will be a by election in the portion of the local service district of Westfield. While Grand Bay Westfield's councillors are usually elected at large, for the purposes of providing representation to the annexed portion of Westfield the town will be divided into two wards until the next quadrennial municipal election. Ward 1 will include the current town of Grand Bay Westfield and Ward 2 will be the portion of the local service district (LSD) of Westfield. Beyond the addition of a portion of the adjacent LSD, there will be other minor changes to the boundaries of Grand Bay Westfield. These changes include some alterations along the county line, the Loch Alva Wilderness Area, and at Robin Hood Lake.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Гранд-Бэй-Вестфилдтің 1965 жеке тұрғын үйінің 4967 тұрғыны болды, жалпы жеке тұрғын үй саны 2031. Бұл 2016 жылғы 4964 тұрғынынан айырмашылықты көрсетеді. Жер аумағы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адам/км² құрады.
In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Grand Bay Westfield had a population of 4967 living in 1965 of its 2031 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 4964. With a land area of , it had a population density of in 2021.
Темір жол
1869 жылы Еуропа және Солтүстік Америка темір жолының батыс тармағы Сент-Джон мен Мэн штатының Вансборосы арасындағы аймақтан өтті. 1880 жылдары бұл темір жол Сент-Джоннан Монреальге дейінгі Канадалық Тынық мұхиты темір жолының басты желісінің бір бөлігі болды, ал бұрын Нью-Брансуик темір жолына тиесілі болған. CPR аймақта бірнеше станциялар ашты (Гранд-Бей, Памденек, Эпворт-парк, Инглсайд, Ононетт, Хилландейл, Вестфилд-Бич, Лингли, Сагва және Нерепис). 1995 жылы темір жол сатылып, қазір Нью-Брансуик Оңтүстік темір жолы деп аталады.
In 1869 the European and North American Railway Western Extension was opened through the area between Saint John and Vanceboro, Maine. The rail line changed ownership to the New Brunswick Railway before becoming part of the Canadian Pacific Railway mainline from Saint John to Montreal in the 1880s. CPR established several stations through the area (Grand Bay, Pamdenec, Epworth Park, Ingleside, Ononette, Hillandale, Westfield Beach, Lingley, Sagwa, and Nerepis). The rail line was sold in 1995 and is now operated as the New Brunswick Southern Railway.
Жолдар
177-жол қаланың басты жолы, қаланың Гранд-Бей бөлігінде Ривер-Вэлли-Драйв деп, ал Вестфилд бөлігінде Нерепис жолы деп аталады. Басқа маңызды көшелер – Гранд-Бейдің таулы аймағынан иіліп өтетін Woolastook Drive және Inglewood Drive, ол Гранд-Бейдің жағалауындағы Pamdenec, Epworth Park, Brandy Point және Ingleside шағын аудандарына қызмет етеді. Сонымен қатар, Фредериктонның солтүстігінен басталатын NB 102-жолы Вестфилдте аяқталады. Сент-Джоннан Фредериктонға бағытталған басты тас жол – 7-жол, қаланың батыс шеті арқылы өтеді. 2008 жылдың қыркүйек айында «Ханна» дауылынан кейін теміржолдың негізін құрайтын жердің бір бөлігі су астында қалды.
Route 177 is the town's main road, called River Valley Drive in the Grand Bay section of town and Nerepis Road in the Westfield part. Other main streets are Woolastook Drive, which winds through the highlands of Grand Bay, and Inglewood Drive is host to the Pamdenec, Epworth Park, Brandy Point & Ingleside subdivisions on Grand Bay's shore front. Also, NB Route 102 which begins north of Fredericton ends in Westfield. Highway 7, the main route from Saint John to Fredericton, passes through the western extremity of the town. In September, 2008, part of the ground that supports the railway tracks were washed away after Hurricane Hannah.
Теңізші
1816 жылдан 1946 жылға дейін, Сент-Джон мен Фредериктон арасындағы жолаушылар мен жүк тасымалдаудың басты құралы – бу кемелері болды. Өзен бойында түрлі аялдамалар құрылды. Қазіргі Гранд-Бей-Вестфилд қаласының шегінде Вестфилд-Уорф және Эпворт-Парк-Уорф деген екі мұндай аялдама орналасқан. Алғашқысы провинциялық, кейін федералдық үкіметке тиесілі болды және халыққа ақылы қызмет көрсету үшін пайдаланылды. Бу кемелері тоқтағаннан кейін ол паромдық қону және қайық жүргізуге арналған жерге айналдырылды. Екіншісі жеке меншікте болды және 1930 жылдары күтімсіз қалды. Қаланың Вестфилдтегі Паром жолының соңында паромдық қону алаңы бар. Вестфилд паром – провинциялық Көлік департаментінің екі паромды пайдалана отырып, Вестфилдті Кингстон түбегіндегі Хардингс Пойнт қауымдастығымен байланыстыратын кабельдік паром маршруты. Хардингс Пойнт паромдық қону орнынан бірнеше метр қашықтықта танымал кемпинг орналасқан. Канадалық жағалау күзеті Вестфилд паромдық қонуға жақын Брундейдж нүктесінде маусымдық (тек жаз айларында) іздеу-құтқару стансасын ұстап тұрады. Inshore Rescue Boat Station Saint John (IRB Station Saint John) төменгі Сент-Джон өзенінде Zodiac Hurricane 733 үлдір құтқару кемесін пайдаланады, ол Эвандейлден Кері Құламаға дейінгі барлық аймақты, соның ішінде Кеннебекасис өзенін және Беллезл шығанағын қамтиды. IRB станциясына бірлескен құтқаруды үйлестіру орталығы – Галифакс тапсырма береді.
From 1816 to 1946, steamship transport was the primary means of both passenger and cargo transportation between Saint John and Fredericton. Along the river, various stopping places were established. The area encompassed by the present town of Grand Bay Westfield included two such stops, the Westfield Wharf and the Epworth Park Wharf. The former was owned by the Provincial and later Federal governments for public use and eventually came to be repurposed as a ferry landing and boat launch after the steamboat traffic stopped. The latter was privately owned, and ceased to be maintained in the 1930s. The town has a ferry landing at the end of Ferry Road in Westfield. The Westfield Ferry, a cable ferry route operated by the provincial Department of Transportation using a pair of ferries, connects Westfield with the community of Hardings Point on the Kingston Peninsula. There is a popular campground just a few feet from the Hardings Point ferry landing. The Canadian Coast Guard maintains a seasonal (summer only) search and rescue station at Brundage Point near the Westfield ferry landing. Inshore Rescue Boat Station Saint John (IRB Station Saint John) operates a Zodiac Hurricane 733 fast rescue craft in the lower Saint John River, covering all areas downstream from Evandale to the Reversing Falls, including the Kennebecasis River and Belleisle Bay. IRB Station Saint John is tasked by Joint Rescue Coordination Centre Halifax.
Гранд Бей
Гранд Бей – Осы үш аудан (Мюррей көшесі, Томпсон жолы және Бейвью жолы маңындағы аудандар) Гранд Бейдің түпкілікті ауылын құрайды. Бұл қаланың орталық бөлігі. Көптеген кәсіпорындар осында орналасқан және бұл аймақ Сент-Джон қаласымен шектеседі. Хайлендс/Раунд Лейк – тығыз орманды және өте тік, артқы жазықтықтар арқылы өтіп, Раунд Лейк көлінде аяқталады. Памденек – қала әкімдігі мен өрт сөндіру бөлімі 609-615 Ривер Вэлли драйв мекенжайында орналасқан. Эпворт паркі – Лоялист капитан Джон Хейтерге Сент-Джон өзені бойындағы 400 акр жер берілді және ол қазіргі Эпворт паркі орнына қоныстанды. Оның інісі Уильям кейінірек Эпворт паркіне жақын жерде алғашқы ағаш үйді салды, оған ағасы Джон Хейтер мен оның отбасы 1783 жылы салған бұрынғы ағаш үйден көшіп келді. 1907 жыл шамасында екі Сент-Джон методист пасторы, преподобный Джеймс Крисп және преподобный Нейл МакЛоглан, Браунс-Флаттағы Беула лагері сияқты осы аймақта лагерь құруды жоспарлады. Джон Хейтердің ұрпағы Чарльз Хейтер оларға өзенге жақын жердегі жер учаскесін 1500 долларға сатты, олар оны методист шіркеуінің негізін қалаушы Джон Уэслидің туған қаласының атымен Эпворт паркі деп атады. Көбінесе Сент-Джоннан таныс методистер үшін коттедждер салына бастады. Ақырында шіркеу лагерінің идеясы тасталды және әртүрлі конфессиялардың отбасылары жазғы коттедждер салуды бастады. Брэнди Пойнт Эстейтс – 1970-1980 жылдары салынған қалалық типтегі аудан. Тарихи тұрғыдан Эпворт паркінің бір бөлігі болған, қазір Эпворттан халық санымен әлдеқайда ірі. Инглисайд – Вестфилдке кірмес бұрын Миллиган Брукке дейінгі соңғы елді мекен. Панорамалық елдi мекендер – Орталықтың солтүстігіне қарай салынып жатқан жаңа аудан. Эпворт Парк Хайтс – Бұл аудан Эпворт паркінен батысқа қарай орналасқан және одан әлдеқайда биік. Эпворт Парк Хайтс Эпворт паркінен едәуір өзгеше. Беверли-Хиллс және Вэлли-Вью Эстейтс – Вулластук жолынан бөлініп шыққан, өсіп келе жатқан аудан. Бұл аймақтың көшелері өте тік төбелермен және тығыз орманмен ерекшеленеді. Брукдейл Хайтс – Миллиган Бруктың шетіндегі төбелі аудан. Брукссайд паркі – ауданның кіреберісіне жақын орналасқан шағын бақша.
Grand Bay – These three neighbourhoods (areas around Murray St, Thompson Rd & Bayview Rd) constitute the original village of Grand Bay. It is the downtown core of the town. Most businesses are located here and the area borders the city of Saint John. Highlands/Round Lake – heavily wooded and very steep, wind through the backlands and end at Round Lake. Pamdenec – The town hall and fire department are located here at 609 615 River Valley Drive. Epworth Park – Loyalist Captain John Hayter was granted 400 acres on land on the St. John River and settled at what is now Epworth Park. His brother William later built the first frame house near Epworth Park, to which his brother John Hayter and his family moved when they left the log house which they had erected in 1783. About 1907, two Saint John Methodist Ministers, Rev. James Crisp and Rev. Neil MacLaughlan hoped to establish a campground in the area similar to the Beulah Camp at Browns Flat. Charles Hayter, a descendant of John Hayter, sold the pair a parcel of land near the river for $1500 which they named Epworth Park after the hometown of John Wesley, the founder of the Methodist Church. Cottages began to be built, mainly for Methodist familiar from Saint John. Eventually the Church campground idea was abandoned and families of various denominations started building summer cottages. Brandy Point Estates – A suburban type neighbourhood built in the 1970s and 1980s. Historically part of Epworth Park, it is now much larger in population than Epworth. Ingleside – The last community before Milligan Brook before you enter Westfield. Panoramic Estates – This is a new neighbourhood being built just north of the Centrum. Epworth Park Heights – This neighbourhood is west of Epworth Park and is much higher. Epworth Park Heights is very distinct from Epworth Park proper. Beverly Hills & Valley View Estates – This growing neighbourhood is located off Woolastook Drive. The streets of the area are characterized by extremely steep hills and dense woods. Brookdale Heights – A hilly neighbourhood on the edge of Milligan Brook. Brookside Park is a small garden area located near the entrance to the neighbourhood.
Вестфилд
Ононет – 1902 жылы Ононет атауы Милиган Бруктан Инглвуд Роудқа дейінгі аймаққа қызмет көрсеткен Канадалық Тынық мұхиты темір жолының станциясына берілді. Ононет деген атауды қауымға Уильям Фрэнсис Ганонг берді. 1902 жылға дейін станция Ривербанк деп аталды. Атау Pointe au Ognonette, акадиялықтардың Brandy Point деген атауынан шыққан. Брэнди Пойнт бір кезде Канадалық Тынық мұхиты темір жолының жеке тоқтау орны болған, бірақ 1898 жылы тоқтау орны мен оны қоршаған аудан Инглисайд деп өзгертілді. Ганонг бұл атауды ұнатып, ол енді басқа жерде қолданылмағандықтан, өзен бойындағы келесі станцияға Ононет атауын қайта қолданды. Хилландал – Бұрын Баллентайн немесе Вуластук деп аталған Хилландал, арғы жаққа дейін созылатын маңызды жолдың аты болып қала береді. Сонымен қатар, бұл атау Хиггс-Аллайн жергілікті басқару реформалары кезінде жаңа қала атын таңдау үшін өткізілген дауыс беруде финалист ретінде қысқа ғана уақытқа танымалдылығын қайта арттырды. Вестфилд жағажайы – 1800 жылдары Воласток өзенінің жағалауындағы бұл құмды аймақ Сент-Джон тұрғындарының жазғы демалыс орны болды. Вестфилд-Бич станциясы екі темір жолдың торабына айналды, олардың бірі Мэннен, екіншісі Фредериктондан Сент-Джонға қарай осы жерде бірікті. Сәйкесінше, Вестфилд-Бич станциясы аймақтағы басқа станциялардан үлкен болды, онда телеграф кеңсесі және күтіммен жасалған саябақ орналасқан. Лингли – Лингли Нью-Йорк штатынан келген Лоялисттар Питер мен Мэри Линглинің құрметіне аталған, олар бұл жерде үлкен шаруашылық құрған. Нерепис өзенінің сағасынан Каштановый драйвтің төменгі жағына дейін созылған бұл қауым 1921 жылғы Ұлы өрт кезінде басқалардан көп зардап шекті. Сагва – Бұл қауымның барлық аумағы 6000 акрлық Глейзер сарайы деп белгілі жерге кірген, оны 1783 жылы генерал Джон Коффин сатып алған. Нерепис – Нерепис теміржол станциясы тек паналау орны болды және өте кішкентай болды. Ол Бриттайн жолының басталуының төменгі жағында салынған. Вагонды станцияның жанындағы қосымша жолға көбінесе қалдыратын. Бұрынғы Нерепис станциясының маңындағы бұл қауымды, әдетте Нерепис деп атайды, Бриттайн жолындағы көпірдің ар жағында орналасқан Нерепис өзенінің екінші жағындағы жеке қауыммен шатастырмау керек. Нерепис – Grand Bay Westfield қаласының бір бөлігі.
Ononette – In 1902, the name Ononette was given to the Canadian Pacific Railway station serving the area from Milligan Brook to the Inglewood Road. The name Ononette was given to the community by William Francis Ganong. Prior to 1902, the station had been named Riverbank. The name is derived from Pointe au Ognonette, the Acadians' name for Brandy Point. Although Brandy Point had once been its own flag station on the Canadian Pacific Railway, by 1898 the flag station and surrounding neighbourhood had been renamed Ingleside. Since he liked the name and it was no longer in use elsewhere, Ganong reappropriated the name Ononette for the next station up the river. Hillandale – Formerly called Ballentine or Woolastook, Hillandale remains the name of a prominent road stretching all the way to the backlands, but the name also saw a brief resurgence in popularity as a finalist on the ballot for the new town name during the Higgs Allain Local Governance Reforms. Westfield Beach – In the 1800s this sandy stretch along the banks of the Wolastoq was a summer community for residents of Saint John. The Westfield Beach station became a hub for two railways, where one from Maine and the other from Fredericton joined here en route to Saint John. Accordingly, the Westfield Beach station was larger than others in the area, housing a telegraph office and manicured park. Lingley – Lingley was named for Peter and Mary Lingley, Loyalists from New York State who established a large farm there. This community, extending from the mouth of the Nerepis River to the lower end of Chestnut Drive, sustained more damage than any other during the Great Fire of 1921. Sagwa – The entire community was part of the 6000 acre grant known as Glazier's Manor, which was acquired by General John Coffin in 1783. Nerepis – The railway station at Nerepis was only a shelter and quite small. It was built on the downriver side of the beginning of the Brittain Road. Boxcars were often left here on a siding near the station. This community around the former Nerepis Station, commonly called Nerepis, is not to be confused with the separate community of Nerepis, which lies on the other side of the Nerepis River across the Brittain Road Bridge. Nerepis is part of Grand Bay Westfield.
Гранд Бей (1973)
Гранд-Бей ауылының 1973 жылғы гербінде төрт элемент болған: желкенді қайық, кішкентай төбедегі ағаш және "G" мен "B" әріптері. Желкенді қайық кейінгі суреттерде қайта қолданылды (қазіргі күні қаланың басты символы болып табылады). Төбедегі ағаш, болжам бойынша, бұрынғы Памденец ауылына сілтеме жасаған, себебі Памденец атауы "кішкентай төбе" деген мағынаны білдіреді.
The village of Grand Bay's 1973 crest featured four elements: a sailboat, a tree on a small hill, and the letters "G" and "B". The sailboat would be reused in future iconography (and remains the principal symbol for the town today). The tree on the hill was presumably a reference to the former village of Pamdenec, as the name Pamdenec means "little hill".
Гранд Бей (1988)
1988 жылы қала болып құрылғаннан кейін Гранд-Бей жаңа логотип қабылдады. Жаңа гербте 1973 жылғы түпнұсқа гербте бейнеленген сол жеңіл қайықтың үлкейтілген суреті және "Достар қауымы" деген ұран орналасқан.
Upon incorporation as a town in 1988, the Grand Bay adopted a new logo. The new crest featured an enlarged image of the same sailboat depicted on the original 1973 crest and featured the tagline "A Community of Friends".
Вестфилд (1989)
Вестфилд – Жаңа Брунсвик провинциясының ең алғашқы муниципалитеті, оған Егемендіктің Канадалық қару-жарақ офицерлері арқылы герб берілді. 1988 жылдың басында ауылдық кеңеске ауыл үшін символ жасау ұсынылды. Вестфилдтің гербке ресми өтініші 1988 жылдың 25 қазанында мэр Кевин Торн кеңес атынан Канаданың Бас геральдисіне жолдады. Кеңесшілер комитетінің жобалық ұсыныстарын дамытқаннан кейін, Вестфилд кеңесі 1988 жылдың 13 желтоқсанында ұсынылатын жоба мен ұранға келісті. Вестфилд 1989 жылдың 30 маусымында өзінің гербін алды. Вестфилд гербіндегі негізгі ақ және жасыл түстер, сондай-ақ жасыл кресттер Джон Коффинның гербінен алынған. Гербтегі келесі элемент – ортасында 4 саны бейнеленген сары дискісі бар Тюдор гүлі. Бұл Американдық Корольдік полкінің форма түймелерінде қолданылған белгі. Полк көрсеткен қызметі үшін 1782 жылы Британ армиясының тұрақты құрамына енгізіліп, 4-ші американдық полк деп аталды, сондықтан гүлдің ортасындағы сан. Бұл элемент таңдалды, өйткені Вестфилдтің алғашқы лоялист қоныс салушысы, Энсинг Генри Нас, 1783 жылы Жаңа Брунсвик провинциясында таратылғанға дейін алты жыл бойы полкте қызмет етті. Нас Жаңа Брунсвик милициясының полковнигі, беделді судья және танымал шіркеу қызметкері болды. Гербтің жоғарғы үштен бірін алып жатқан кең жолақ геральдикалық терминде «шеф» деп аталады. Вестфилд гербінде бұл қара түспен боялған, аймақтағы ерте француз үкіметін еске алу үшін ермеңке құйрықтарының бес геральдикалық бейнесі бейнеленген. Мартиньонның мырзасы Мартин Д'Арпендестигю, оның иелігіне болашақта Вестфилдке айналатын жерлер кірді, ол өзінің күнкөрісін тері саудасынан тапқан. Гербтің төбесінде гербтің негізгі түстері – ақ және жасыл түсті бұрылған матадан жасалған гүлдесте бар, оның үстінде лоялисттік тәж орналасқан. Ол «UNITAS IMPERII» немесе «Империяның бірлігі» деген ұран жазылған алтын жиектен тұрады. Жиектің үстінде қызыл канадалық клен және ағылшындық емен жапырақтары орналасқан. Тәжден шығыс пантерасы көтеріледі. Пантера 1707 жылғы одақ туын ұстаған таяқты қолдайды, оның астында лоялисттер Американдық революцияда шайқасқан. Гербпен байланысты ұран – «INTER AGROS ET FLUMINA HABITENS», яки жергілікті географияға сілтеме жасай отырып, «далалар мен өзендер арасында қоныстанған».
Westfield was the first New Brunswick municipality to be granted armorial bearings from the Sovereign through Her Majesty's Canadian Officers of Arms. Early in 1988, it was suggested to the Village Council that a symbol be developed for use by the village. Westfield's official request for a coat of arms was made to the Chief Herald of Canada by Mayor Kevin Thorne on behalf of the Council on October 25, 1988. Following the development of design proposals by a committee of councillors, the Westfield Council agreed on a proposed design and motto to be submitted on December 13, 1988. Westfield received its Coat of Arms on June 30, 1989. In Westfield's shield of arms the basic tinctures, white and green, and the green cross crosslets are taken from the arms of John Coffin. The next device on the shield is the so called Tudor Rose with a yellow disc in the centre bearing the numeral 4. This is the same badge used on the tunic buttons of the Kings American Regiment. In recognition of its service the regiment was placed on the British Army's regular establishment in 1782 and designated the 4th American Regiment, hence the numeral in the centre of the rose. This device was chosen because Ensign Henry Nase, the first Loyalist settler of Westfield, served in the unit for six years until it was disbanded in New Brunswick in 1783. Nase became a colonel in the New Brunswick militia, a respected magistrate, and a prominent churchman. Across the upper third of the shield there is a broad band known in heraldic terms as a chief. In the Westfield arms this is coloured black with five heraldic representations of ermine tails to represent fur as a nod to the early French regime in the area. Sieur of Martignon Martin D'Arprendestiguy whose seigneury included the lands which would become Westfield made his living from the fur trade. The crest consists of a wreath of twisted cloth in the main colours of the shield, white and green, on which there sits a Loyalist coronet. It consists of a gold rim inscribed with the motto "UNITAS IMPERII" or "Unity of Empire". The rim is topped with red Canadian maple and green English oak leaves. From the coronet there rises an Eastern Panther. The panther supports a staff which bears the Union Flag of 1707 under which the Loyalists fought in the American Revolution. The motto associated with the coat of arms is "INTER AGROS ET FLUMINA HABITENS", or "Dwelling between fields and rivers" in reference to the local geography.
Гранд-Бей-Вестфилд (1998)
1998 жылы Гранд-Бэй қаласы мен Вестфилд ауылы біріккен кезде, жаңа қаланың гербіне Гранд-Бэй логотипінің және Вестфилд өзенінің жағалауындағы белгілерде бейнеленген суреттің элементтері енгізілді. Логотип Гранд-Бэйдің «Достар қауымы» деген ұранын қайта пайдаланды және көбінесе 1988 жылғы қала логотипіне ұқсады, бірақ 1998 жылғы нұсқасына бейнеленген желкенді қайыққа қосымша бөлшектер қосылды, сондай-ақ Вестфилд тұрғындарының өзін қатысқан сезінуі үшін Вестфилд порты мен қайық түсіру алаңы да қосылды.
When the town of Grand Bay and village of Westfield amalgamated in 1998, the new town crest incorporated elements of both the Grand Bay logo and the painting featured on signs at the Westfield River Landing. While the logo reused the Grand Bay motto, "A Community of Friends", and generally resembled the town's 1988 logo, the 1998 iteration added additional detail to the sailboat depicted and incorporated the Westfield Wharf and boat launch as a means of making Westfield residents feel included.
Grand Bay-Westfield (2021)
2021 жылдың наурызында қаланың жаңа корпоративтік имиджі мен веб-сайты іске қосылды. Жаңа логотип 1970 жылдан бері Гранд-Бей және Вестфилд қалаларымен байланыстырылып келген желкенді қайықтың бейнесін сақтап қалды, бірақ осы белгіні сары, жасыл және көк түстердегі үш қарапайым пішінге абстракциялады. Жаңа корпоративтік имиджі қаланың жаңа ұранын да әкелді: «Табиғатынан туған көршілер». Жаңа Кеңестің қызмет мерзімі басталар алдында, 2021 жылдың мамыр айында қаланың оңтүстік шебіне жаңартылған брендтің жаңа қош келдіңіз тақталары орнатылды, алайда Хиггс Аллайн жергілікті басқару реформаларының қала шекаралары мен имиджіне тигізер әсері анықталғанша брендтің кезең-кезеңімен енгізілуі тоқтатылды.
In March 2021, the town's new corporate branding and website were launched. The new logo maintained the sailboat associated with both Grand Bay and Westfield since the 1970s, but abstracted the icon into three simple shapes coloured yellow, green, and blue. The new corporate branding also resulted in a new town motto: Neighbours by Nature. New welcome signs with the updated branding were installed on the town's southern border in May 2021 in advance of the new Council's term, but the gradual rollout of the branding was put on hold until the impact of the Higgs Allain local governance reforms on town boundaries and identity was known.