Кіріспе

Атомдық физикада, қырлы айна (немесе қырлы атомдық айна, немесе Френель дифракциялық айнасы) – бұл нейтралды бөлшектердің (атомдардың) бетке иіс бұрышымен келіп, көлденең нұсқаулы шағылысуын қамтамасыз ететін атомдық айнаның бір түрі. Бөлшектердің бетке деген орташа тартымдылығын азайту және шағылыстыру қабілетін арттыру үшін оның беті тар қырлармен жабдықталған.

Кескінделген атомдық айналардың шағылыстығы

Әдебиетте тік сызықты айнадан толқындардың кванттық кері шағылысу тиімділігінің әртүрлі есептеулері талқыланды. Барлық есептеулерде де Бройль теориясы қолданылып, кері шағылысқан атомдардың толқындық қасиеттері назарға алынады.

Негізгі шек

Тиімді жоталы айналар үшін жоғарыда аталған екі шама да жоғары шағылыстылықты көрсетуі керек. Бұл жоталардың ені мен периодын қысқарту қажеттігін білдіреді. Жоталардың ені атомның көлемінен кем болмайды; осы шектеу жоталы айналардың мүмкіндіктерін анықтайды.

Қисық айналардың қолданылуы

Кейбір жетістіктерге қарамастан, жолақты айналар әлі коммерцияланбаған. Жолақты атомдық айнаның шағылысу қабілеті, тегіс бетке қарағанда бірнеше есе артық болуы мүмкін. Жолақты айнаны атомдық голограмма ретінде қолдану көрсетілген. Шимидзу және Фудзитаның жұмысында, атомдық голография SiN4 пленкасына енгізілген электродтар арқылы, атомдық айнаның үстінде немесе тікелей атомдық айнаның өзінде жүзеге асырылады. Жолақты айналар көрінетін жарықты да шағылыстырады, бірақ жарық толқындары үшін олардың тиімділігі тегіс беттен жоғары емес. Эллипсоидты жолақты айна, субмикрометрлік ажыратымдылыққа ие атомдық оптикалық жүйеге (атомдық наноскопқа) фокустаушы элемент ретінде ұсынылған.