Кіріспе

NASA Paresev ("Параглайдерлік зерттеу көлігі") – NASA инженері Фрэнсис Рогаллоның желкен парашюттарын зерттеуіне негізделген эксперименталды NASA планері. 1961 және 1965 жылдар аралығында Рогалло қанатының (сондай-ақ "Паравинг" деп аталады) Gemini ғарыш капсуласы сияқты жүктерді жоғары биіктіктен жерге қауіпсіз түсіру мүмкіндігі зерттелді. Paresev – бұл парашют қанатын басқаруды үйрену және оны әдеттегі әуежайға қауіпсіз қондыру үшін пайдаланылған сынақ көлігі. Paresev және Ryan XV 8 "Flying Jeep" ұшақтары туралы жарияланымдар хоббистерді Рогаллоның икемді қанатының аэродинамикалық профилін қарапайым аспалы планерлерге бейімдеуге ынталандырды, нәтижесінде тарихтағы ең сәтті аспалы планер конфигурациясы пайда болды.

Даму

NASA иілгіш Rogallo қанатын сынады, оны олар Parawing деп атады, Gemini ғарыш капсулаларын құтқару жүйесі ретінде бағалау және қолданылған Сатурн зымыран сатыларын қайта алу мақсатында. Пауль Биклдің тапсырмасымен, NASA инженері Чарльз Ричард 1961–1962 жылдары Paresev-те қолданылған төрт түтікшелі жиналмалы Rogallo қанатын жобалады. Paresev сериясына алдыңғы пластинадан тығыз бүктелетін, бастапқыда матадан жасалған, кейіннен Dacron материалынан жасалған қанатты конфигурациялар кірді, бұл оларды тасымалдауды жеңілдетті. 1950 жылдардың соңында NASA ұсынған деректер Чарльз Ричард командасын және Fleep-ті жасаған Ryan Aeronautical компаниясының басқа командасын қамтамасыз етті. Paresev кең көлденең арқалықты пайдаланды, бірақ тік бағананы қолданбады. Ескеріңіз, 1960 жылдардың басындағы тәжірибелерде қолданылған "парапланер" – қазіргі парапландауда қолданылатын әртүрлі аэродинамикалық принципке негізделген.

Дизайн және құрылыс

Paresev 1A және 1B қозғалтқышсыз болды; "фюзеляж" – дәнекерленген SAE 4130 болат түтікшелерінен жасалған ашық конструкция, оны "кеңістік каркасы" деп атады. Қанаттың кілі мен алдыңғы жиектері алюминий түтікшелерінен жасалған. Алдыңғы жиектің көлбеу бұрышы 50 градусқа қатаң кеңейткіш арқалықпен сақталды. Болат түтікшелерінен жасалған қосымша қанат құрылымы конструкциялық тұрақтылықты қамтамасыз етті. Негізгі құрылғының биіктігі параглайдер қанатының үстінен жерге дейін 3 метрден сәл жоғары, ал орталық кілемшесінің ұзындығы 5 метрді құрады. 1962 жылғы 24 тамызда, жоба басталғаннан кейін жеті апта өткен соң, команда Paresev 1 ұшағын көрсетті.

Бақылау

Паресевті басқару үшін пилоттың және фюзеляждың салмағы қанаттың орналасуына қатысты жылжу арқылы жүзеге асырылды. Бұл салмақты жылжыту қанатты бүйірге және алға-артқа қарай еңкею арқылы, пилоттың алдындағы, қанаттан төмен түсетін басқару таяғын пайдалану арқылы іске асырылды. Тағы бір нұсқада осы салмақ ауыстыру басқаруы кабельдер арқылы жүзеге асырылды. Паресевтің басқару маятнигінің салмақ ауысуын басқару жүйесі бұрын жарияланған патентпен көрініс берді, 1908 жылы Бреслау аумағында кабельді тіреуіш үшбұрышты басқару таяғының артында ілінген пилоттың алғашқы қолданылуы, содан кейін 1920 жылдары Джордж Спратттың "бақылау қанаты" пайда болды.

Нұсқалар

1962 жылғы 25 қаңтарда Paresev 1 алғашқы ұшуын жасады, 1962 жылғы 14 наурызда апатқа ұшырады. Paresev 1-ден қайта құрылған корпус пайдаланылды, бірақ басқару таяғы және дакрон мембраналы қанаты болды. Paresev 1B 1962 жылғы 27 шілдеде алғашқы ұшуын жасады. Соңғы ұшуы 1963 жылғы 20 ақпанда болды. Paresev 1A, 1B, 1C-нің толық икемді парашюты немесе құбырмен нығайтылған парапланы ғарыш кемесін құтқарудың баламасы ретінде пайдалану жеткіліксіз сенімді деп танылды, сондықтан суға қону үшін дөңгелек парашюттер қолданылды. Paresev және басқа да икемді қанатты жобалар, мысалы, Ryan XV-8 1965 жылы NASA қаржыландыруын тоқтатты. Рогалло демалысқа арналған қолданылуы туралы, соның ішінде желкенмен сырғанау туралы жазды, модельдеді және айтты, бірақ NASA Рогаллоның аэродинамикалық қанаттар отбасын желкендер, желкенмен сырғанау және жеңіл ұшақтар сияқты жеке ұшақтарға қолданумен айналыспады. Paresev Вашингтон қаласында орналасқан Смитсоновтың Ұлттық Әуе және Ғарыш мұражайына қойылды.