Кіріспе
Квебектегі Ришелие өзеніндегі арал, Île aux Noix (il o nwa) – Шамплен көліне жақын орналасқан арал. Аралда Канаданың Fort Lennox ұлттық тарихи ескертімі орналасқан. Саяси жағынан ол Сент-Пол-де-л’Иль-о-Ной муниципалитетінің құрамына кіреді.
Île aux Noix (il o nwa) is an island on the Richelieu River in Quebec, close to Lake Champlain. The island is the site of Fort Lennox National Historic Site of Canada. Politically, it is part of Saint Paul de l'Île aux Noix.
Өмірбаян
Ришелье өзеніндегі Иль-о-Нуа арал. Француз және үнді соғысы француздарды 1759 жылы Монреальге британдықтардың шабуылын баяулату үшін «Форт де л’Иль-о-Нуа» деп аталған бекініс салуға мәжбүр етті, бірақ 1760 жылы олар оны тапсыруға мәжбүр болды. 1775 жылы арал американдық әскерлер тарапынан басып алынып, Монреаль мен Квебекке шабуылдар үшін американдық генералдар Филипп Шкайлер мен Ричард Монтгомери үшін база ретінде пайдаланылды. Американдықтар 1776 жылы Канададан шегінген кезде аралды қайтадан пайдаланды. Олардың әскері аралда 10 күн өткізді: 900-ден астам американдық сарбаз шешек ауруынан қайтыс болып, Иль-о-Нуа аралындағы екі үлкен қабірге жерленді. Британдықтар 1778 жылы жаңа бекініс салып, оны Иль-о-Нуа бекінісі деп атады. 1812 жылғы соғыс кезінде британдықтар аралды Шамплейн көліндегі американдық флотқа қарсы операцияларын қамтамасыз ету үшін пайдаланды. Қазіргі Леннокс форты 1819-1829 жылдары салынды, осы кезде ескі бекіністер толығымен бұзылды. Ол 1870 жылға дейін әскери пост ретінде қызмет етті және қазір танымал туристік орын болып табылады. Иль-о-Нуа теңіз кеме жасаушылығы 1812 жылдан 1834 жылға дейін Квебектегі Корольдік теңіз күштерінің кеме жасау орны болды және 1812 жылғы соғыс кезінде RN-нің Шамплейн көлі флотына қызмет етті. HMS Confiance осы жерде салынған бірнеше әскери кемелердің бірі болды.
The Île aux Noix Naval Shipyard was a Royal Navy yard from 1812 to 1834 in Quebec and served the RN's Lake Champlain fleet during the War of 1812. HMS Confiance was one of several warships built here.
Француз бекіністері
Жаңа Франция халқы Жеті жылдық соғыстың соңғы жылдары ауыр күйзеліс бастан өткерді. Олар ана елінен күтілетін қолдаудың қысқаруына тап болды, ал Францияның өзі Еуропа құрлығындағы жағдайға байланысты ресурстарынан айырылып жатты. Колонияда жылдан жылға азаматтар мен әскерлер жасаған стратегиялардың нәтижесіздігіне көз жеткізіп, қажетті патшалық қолдаудан үнемі қиындықтарға тап болды. 1759 және 1760 жылдардағы науқандар осы жағдайдың нақты дәлелі болды, соның салдарынан стратегияшылар Île aux Noix аралында бекініс салуға шешім қабылдады. 1760 жылдың 16-28 тамызы аралығында британдықтардың Монреальге жасаған шабуылы кезінде полковник Бугенвилл басқаратын француз әскері Уильям Хавиландтың қоршауында қалды. Бугенвилл Île aux Noix бекінісінің ұзақ қоршауға төтеп бере алмайтынын түсінді. 27 тамызда Бугенвилл әскерлеріне түн ортасында аралды тастап, Монреальге қарай жолға шығуды бұйырды, онда олардың көмектесе алатынына үміттенді. Isle aux Noix қоршауы 28 тамызда, шамамен қырық француз әскері британдық күштерге берілген кезде аяқталды. Жаңа Францияның соңғы француз генерал-губернаторы Пьер Франсуа де Риго, Водреюль Кавагналь маркизі, 1760 жылдың 8 қыркүйегінде британдық генерал-майор Джеффри Амхерстке берілді. Франция 1763 жылдың 10 ақпанында қол қойылған Париж шарты арқылы Канаданы британдықтарға ресми түрде өткізді. 1760 жылы Канаданың жаулануы толыққаннан кейін Île aux Noix аралының стратегиялық маңызы төмендеді. Амхерст француз бекіністерін Île aux Noix-те сақтап тұрудың қажеті жоқ деп шешті, сондықтан ол құрылыс материалдарын сақтап қалу үшін бекіністерді бұзуға бұйрық берді, оларды Crown Point-те қайта пайдалануға болатын еді.
Бірінші британдық бекіністер
Жаңа Франция британдық колонияға айналғаннан кейін, Île aux Noix әскери бекет ретінде көп пайдаланбады. Француз бекінісі бұзылды. Бірақ 1775-1776 жылдары америкалықтардың Ришелье өзені арқылы Квебек провинциясына басып кіргеннен кейін, британдық билік 1778 жылы аралда жаңа форт салуға шешім қабылдады. Ол 1812 жылғы соғыс кезінде қолданылды. Сол форт Леннокс фортына орын ашу үшін бұзылды.
Америкалық оккупация
1775 жылы арал американдық әскерлер тарапынан басып алынып, Монреаль мен Квебекке шабуылдар жасау үшін американдық генералдар Филипп Шкайлер мен Ричард Монтгомери үшін база ретінде пайдаланылды. Квебекте жеңіліске ұшырағаннан кейін және Монреальді тастап кеткеннен соң, Континенттік армия 1776 жылы Квебек провинциясынан шегінетін кезінде аралда қайта жиналды. Бұл орын британдықтардың қолына маңызды шекаралық бекініс ретінде қайта өтті, қазір ол Ришельедегі ең оңтүстік бекініс болып табылады. 1779 жылы одан әрі шабуылдарға қарсы тұру үшін блокпосттар салынды. 1779 жылдан 1782 жылға дейін одан да күшті бекініс салынды.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейінгі кезең 1812 жылғы соғыста алынған тәжірибе негізінде Жоғарғы Ришельедегі қорғаныс жүйесін қайта қарастыруға тағы бір мүмкіндік берді. Бұл жолы Сен-Жан-сюр-Ришелье, Квебек пен Оль-Окс-Ной арасындағы үздіксіз пікірталас инженерлік офицерлерді теңіз офицерлеріне тікелей қарсылыққа әкелді. Инженерлер Сен-Жанды көптеген мүмкіндіктер болғандықтан жақтырады, ал теңіз офицерлері, жақындағы соғыстың тәжірибесіне сене отырып, су арқылы операцияға қарсы артықшылықтары болғандықтан Оль-Окс-Нойді жақтырады. Американдықтардың шекараға жақын жердегі әрекеттері соңғыларын одан әрі қолдады, өйткені Монтгомери фортының салынуы құзыретті британдық билік органдарына Оль-Окс-Нойді қолдау үшін қосымша аргумент берді.
Интернациялау лагері
1940 жылдан бастап аралда Ұлыбританиядан күшпен шығарылған еуропалық еврей босқындарының қамауда ұсталған лагері орналасты. Лагерь бастапқыда I лагері, кейіннен No. 41 лагері деп аталды. Қамаудағылар жау шеңберінде қарастырылды, және бір жыл өткен соң ғана Канада билігі оларды босқындар ретінде қарастыра бастады. Дегенмен, кейбір жағдайларда олар 1944 жылға дейін лагерьтен шығуға мүмкіндік алған жоқ.