Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Арнайы фигуралар 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында фигуралы сырғанаудың маңызды бөлігі болды. Міндетті фигуралар сияқты, арнайы фигуралар да бір конькимен мұз үстінде әр түрлі үлгілер салуды қамтиды. Бұл сырғанаушыдан бір аяғымен тұрып, айтарлықтай тепе-теңдік пен бақылауды көрсетуді талап ететін. Егер міндетті фигуралар 8-дік фигурадан алынған стандартты үлгілер болса, арнайы фигуралар сырғанаушылардың өзі жасаған күрделі үлгілер еді. Бұл үлгілерге розалар, жұлдыздар, кресттер және басқа да әсем қисықтар кіретін. Арнайы фигуралардың негізгі элементтері стандартты міндетті фигуралардың элементтері ғана емес, сонымен қатар «мүңкідену», «көздік» және «қиылыс» сияқты пішіндерді де қамтиды. Мұз үстінде күрделі үлгілер салу американдық және британдық фигуралы сырғанау мектептерінің ерекшелігі болды. 20-шы ғасырдың басында бұл, мұздың барлық бетін пайдаланып, музыкамен үйлесетін, көбірек спорттық қозғалыстарды қамтитын «Халықаралық стильдегі» еркін сырғанаумен ығыстырылды. Арнайы фигуралар алғаш рет 1882 жылы Венада өткен бірінші халықаралық фигуралы сырғанау жарысында көрсетілді, онда Теодор Лангер симметриялық төрт нүктелі жұлдыздың әсем үлгісін салды. Фигуралы сырғанау тарихшысы және жазушысы Эллин Кестнбаумның айтуынша, бұл үлгіні орындау үшін қажетті дене қозғалыстары көруге ұнамайтын, дірілдеп, конькидің мұздағы ағысын пайдаланбаған, бірақ Лангер салған үлгі эстетикалық тұрғыдан әдемі болды және үлкен шеберлік пен бақылауды көрсетті. Лангер басқа сырғанаушыларды өздерінің арнайы фигураларын жасауға шабыттандырды, бұл 19-шы ғасырдың соңы мен 1940-шы жылдарға дейін фигуралы сырғанаудың маңызды бөлігіне айналды. Арнайы фигуралар 1908 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында жарыс түрі болды. Бұл жарыста ресейлік Николай Панин жеңіске жетті. Николай Панин осы арнайы фигуралы сырғанаудан алтын медальді жеңіп алды және 1952 жылға дейін жеңіліссіз болды, содан кейін Олимпиада комитеті бұл жарысты орындаудың тым қиындығына байланысты алып тастады. Николай Паниннің бір қарсыласы оның салған күрделі геометриялық үлгіні көрді де, оны қайта жасауға тырысудың орнына жарыстан бас тартты. Арнайы фигуралар 2015 жылы Дүниежүзілік фигуралы спорт қоғамының құрылуымен және қара мұз үстіндегі Дүниежүзілік фигуралы және әсем сырғанау чемпионаты мен фестивалімен қайта жанданды. Қазіргі уақытта Мальта кресі, швейцариялық S, қанатты алмаз кресі, швед кресі және тағы да басқалары сияқты сырғанау өнерпаздары Дүниежүзілік фигуралы және әсем сырғанау чемпионатында арнайы фигуралармен өнер көрсетеді. Дүниежүзілік фигуралы және әсем сырғанау чемпионатының аты 1895 жылы Джордж А. Мейгердің «Фигуралы және әсем сырғанау» атты әдеби шедеврінен шабыттандырылған. Бұл уақытсыз сырғанау әдебиеті кітабы арнайы фигуралар туралы терең білім береді және әлемдегі танымал музейлер, кітап баспалары және ғалымдар тарапынан мәдени маңызды деп есептеледі.
Special figures were a component of figure skating in the late 19th and early 20th centuries. Like compulsory figures, special figures involved tracing patterns on the ice with the blade of one ice skate. This required the skater to display significant balance and control while skating on one foot. While compulsory figures were standard patterns derived from the figure 8, the special figures were elaborate patterns of the skaters' own invention. These designs included rosettes, stars, crosses, and other elaborate curlicues. The building blocks for special figures included not only the elements of the standard compulsory figures, but shapes known as beaks, spectacles, and cross cuts. Tracing of elaborate patterns on the ice was a characteristic of the American and British schools of figure skating. By the early 20th century, this had been largely displaced by the "International Style" of free skating which utilized the entire ice surface and featured more athletic movements set to music. Special figures were first performed at the first international figure skating competition in Vienna in 1882, when Theodor Langer traced a filigree design of a symmetrical four point star. According to figure skating historian and writer Ellyn Kestnbaum, the body movements required to execute the design were unpleasant to watch, jerky, and did not use the flow of the blade across the ice, but the pattern Langer traced across the ice was aesthetically pleasing and demonstrated a great deal of skill and control. Langer inspired other skaters to develop their own special figures, which became an important part of figure skating in the rest of the 19th century and into the 1940s. Special figures was an event in the 1908 Summer Olympic Games. Nikolai Panin of Russia won the event. Nikolai Panin held a gold medal in this special figures skating and was unbeaten through 1952 when the Olympic Committee removed the event due to the fact this was considered too difficult to perform. One challenger of Nikolai Panin saw the complex geometric pattern he had performed and instead of trying to recreate it he forfeited. Special figures have had a modern renaissance with the founding of the World Figure Sport Society in 2015 and the World Figure & Fancy Skating Championships & Festival on black ice. Special figures are now being competed at the World Figure & Fancy Skating Championships by skating artists including the Maltese Cross, the Swiss S, the Winged Diamond Cross cut, Swedish Cross cuts, and many others. The World Figure & Fancy Skating Championships' name was inspired by a literary masterpiece from 1895 entitled Figure and Fancy Skating by George A. Meagher. This timeless book of skating literature has profound knowledge of special figures, and it is considered to be culturally important worldwide by renowned museums, book publishers, and academics.