Кіріспе
Канадалық дәрігер, зерттеуші ғалым және профессор Барри Иннис Познер (7 қараша 1937 жылы туған) – канадалық дәрігер, зерттеуші ғалым және Макгилл университетінің Медицина және Анатомия және жасуша биология кафедраларының зейнеткер профессор. Ол сонымен қатар университеттегі Полипептид және белок гормоны зертханасын басқарған.
Barry Innis Posner, (born November 7, 1937) is a Canadian physician, research scientist and Professor Emeritus in the Departments of Medicine and Anatomy & Cell Biology at McGill University, where he also managed the Polypeptide and Protein Hormone Laboratory.
Өмірбаян
Винипег қаласында дүниеге келген ол 1961 жылы Манитоба университетінен медицина докторы дәрежесін алды. Бітіруші сыныбында алтын медаль жеңіп алған Познер 1970 жылы Корольдік Виктория ауруханасына және МакГилл университетінің медицина факультетіне ассистент профессор болып келгенге дейін Массачусетс технология институтында және Мэриленд штатындағы Ұлттық денсаулық сақтау институттарында аспирантурада оқыды. 1975 жылы доцент, ал 1979 жылы профессор қызметіне тағайындалды. Ол Макгилл университетінің полипептид гормондары зертханасының директоры, медицина кафедрасының және анатомия және жасуша биология кафедрасының профессоры, сондай-ақ Корольдік Виктория ауруханасының аға дәрігері болды. 1996 жылдан 2002 жылға дейін Макгилл эндокринологиялық оқу бағдарламасының директоры және Сэр Мортимер Б. Дэвис еврей жалпы ауруханасының бас дәрігері қызметін атқарды.
Зерттеу
Инсулинді сигнал беру жөніндегі негізгі зерттеулері эндосомалық жүйенің табылуына және осы жүйенің сигнал транскрипциясын бастау және реттеу үшін орталық алап ретінде қарастырылуына әкелді. 1980 жылдардың соңында ол пероксованадий қосылыстарын күшті инсулин имитаторлары ретінде ашты; ал олардың әсер ету механизмын анықтау барысында рецепторлық тирозинкиназаларды реттеудегі фосфотирозин фосфатазаларының маңызды рөлін анықтады. Оның тобы липидтік салдардың жасуша бетінде де, эндосомалардың ішінде де қарқынды сигнал беру орындары ретіндегі рөлін анықтады. Жақында Познердің диабет зерттеулері диабетке жауапты гендерге қатысты, олардың табылуы осы ауруды болжауға және емдеуге көмектеседі.
Басылымдар мен ғылыми қызмет
Ол 290-нан астам ғылыми мақала жариялаған, және қонақ профессор ретінде көптеген беделді лекциялар оқыған, оның ішінде Халықаралық диабет федерациясының Бантинг және Бест естелік лекциясы (1991), Гарвард университетіндегі Pfizer лекциялары (1993), Манитоба университетіндегі Джо Дуп естелік лекциясы (1994), Канаддық эндокринология және метаболизм қоғамының Novartis лекциясы (1997), Калгари университетіндегі Дэвид М. Ковиц естелік лекциясы (2000), 2002 жылы Торонто университетінің 2-ші Джон және Мэри Дэвидсон лекциясы (және марапаты), сондай-ақ Канадалық эндокринология және метаболизм қоғамының Вольпе ерекше қызметі сыйлығы (2008).
Марапаттаулар мен марапаттар
Оның академиялық еңбегі Америка дәрігерлері қауымдастығына сайлануы (1988), CSCI-дың Ерекше ғалым сыйлығын алуы (1991), Канада Корольдік қоғамының мүшелігіне сайлануы, Канада орденінің офицері атағы (1999) және Королеваның Алтын юбилейлік медалімен (2002) марапатталу арқылы мойындалды. 2014 жылы ол Квебек Ұлттық орденінің рыцары атанды, ал 2015 жылы Канада Диабет қауымдастығының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығын алды. 2019 жылы Макгилл университетінен зейнетке шыққаннан кейін, ол ең үздік академиялық жетістіктері үшін Макгилл медалімен марапатталды.