Кіріспе

Швед биохимигі Бенгт Ингемар Самуэльссон (21 мамыр 1934 жылы туған) – швед биохимигі. Ол 1982 жылы Суне К. Бергстрем және Джон Р. Вэйнмен бірге простагландиндер және олармен байланысты заттар туралы жаңалықтары үшін физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығын бөлісті.

Білім және ерте өмір

Самуэльсон Швецияның оңтүстік-батысындағы Халмстад қаласында туды және Стокгольм университетінде оқыды, онда 1967 жылы профессор атанды.

Зерттеу және мансап

Простагландиндердің организмдегі рөлін талқылай келе, Самуэльсон былай деп түсіндірді: "Бұл жасушалардың көптеген биологиялық функцияларға қатысатын бақылау жүйесі. Бұл жүйені манипуляциялау арқылы жаңа дәрілер жасаудың шексіз мүмкіндіктері бар". Оның зерттеу қызығушылықтары бастапқыда холестерин метаболизміне және реакция механизмдеріне қатысты болды. Простагландиндердің құрылымдық ерекшеліктерін Суне Бергстроммен бірге зерттегеннен кейін, ол арахидон қышқылының өзгеру өнімдеріне көбірек қызығушылық танытты. Бұл эндопероксидтер, тромбоксандар және лейкотриендерді анықтауға әкелді, ал оның тобы негізінен осы қосылыстардың химиясын, биохимиясын және биологиясын, сондай-ақ олардың биологиялық бақылау жүйелеріндегі атқаратын қызметін зерттеумен айналысты. Бұл зерттеулердің нәтижелері көптеген клиникалық салаларда, әсіресе тромбоз, қабыну және аллергия ауруларын емдеуде маңызды рөл атқарады. Осы сала содан бері зор дамуға жетті. 1981 және 1995 жылдар аралығында жылына үш мыңға жуық ғылыми мақала жарияланды, олардың тақырыптарында және кілт сөздерінде "простагландиндер" және "простациклиндер", "лейкотриендер" және "тромбоксандар" сияқты байланысты терминдер қолданылды. Бенгт Самуэльсон Pharmacia AB, NicOx SA және Schering AG компанияларының директорлар кеңесінде қызмет етті және HealthCap венчурлық қорына кеңесші ретінде көмектеседі.

Марапаттар мен құрметтер

1975 жылы ол Колумбия университетінің Луиза Гросс Хорвиц сыйлығымен Суне К. Бергстрёммен бірге марапатталды. 1990 жылы ол Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды.