Екінші дүниежүзілік соғыстағы 200-ші ұшу тобы

Кіріспе

200-ші рейс – Екінші дүниежүзілік соғыста Австралия Корольдік әуе күштерінің арнайы міндеттерді орындайтын ұшу тобы. Бұл топ 1945 жылдың ақпанында Достас елдерінің барлау бюросын (AIB) қолдау мақсатында құрылды және сол жылдың наурызынан тамызға дейін Борнео және Голландияның Шығыс Индонезиясында (NEI) қатысты. 200-ші рейс 1945 жылдың желтоқсанында таратылды.

Тарих

1943 жылдың соңында АҚШ Әскери Әуе Күштерінің (USAAF) 380-ші бомбалау тобына қарасты B-24 Liberator ұшақтары Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағында одақтас арнайы операциялар жасаушы бөлімдерді қолдау үшін кейде пайдаланылды. Шілдеде No. 24 эскадрилья RAAF-қа қарасты екі B-24 ұшағы да арнайы операцияларға қатысу үшін қайта жабдықталды және тамыз айында Голландиядан осы мақсатта ұшты. 1944 жылдың маусым айында AIB-нің Z арнайы бөліміне әуе көлігі қызметін көрсету үшін RAAF-тағы арнайы бөлім құру ұсынылды. Бұл ұсыныс қолдау тапты және 1945 жылдың 20 ақпанында Лейбурн, Квинслендте No. 200 Flight құрылды. Flight-тың көптеген әуе және жер экипажы No. 99 эскадрильядан ауыстырылды. Flight AIB бақылауында болды және оның міндеті жапондық желілердің артына барлау тобын енгізу және оларды жабдықпен қамтамасыз ету болды. Осы тапсырмалардың құпиялылығына байланысты Flight қызметкерлеріне өздерінің міндеттері туралы ешқашан сөйлеуге тыйым салынды. No. 200 Flight-тың алты B-24 Liberator ұшағы бөлімнің арнайы міндеттеріне сәйкес қайта жабдықталды. Басты өзгерістер – ортаңғы және жоғарғы шарық мұнараларының және барлық броньды қаптаманың алынып тасталуы, стандартты радардың Rebecca радиостанциясымен алмастырылуы және ұшақтың артқы жағына персонал мен жабдықты түсіруге арналған сырғанау құрылғысының орнатылуы болды. No. 200 Flight құрылғаннан кейін Z арнайы бөлімімен бірден оқу-жаттығу операцияларын бастады. Бөлімге берілген басымдыққа қарамастан, ол жабдық жетіспеушілігіне тап болды және Лейбурндағы тұрғын үйі мен техникалық қызмет көрсету жағдайлары қарапайым болды. Наурыздың ортасына қарай No. 200 Flight-та тоғыз адамнан тұратын әуе экипажы, 450 жер экипажы және алты B-24 ұшағы болды. Қалған екі австралиялық Liberator және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшақтары екі күн бойы осы B-24 ұшағын іздеді, бірақ оның қирандыларын таба алмады және 30 наурызда Лейбурнге оралды. 15 сәуірде Поклидің орнына Э.В. Рид басшылық етті. No. 200 Flight соғыс аяқталғанға дейін AIB операцияларын қолдауды жалғастырды. 15/16 сәуір түнінде оның үш ұшағы Борнеодағы Semut 2 операциясына тағайындалған қызметкерлерді түсірді. Кейіннен ол Борнео, Амбон, Ломбок, Суматра және Тиморға AIB қызметкерлерін және жабдықты түсіру үшін 30-дан астам операция жүргізді. Бұл операциялар сәтті аяқталды, бірақ Flight түсіру аймақтарын табудың қиындығы және Моротайдағы Австралияның Бірінші тактикалық әуе күштерінен жеткіліксіз қолдауға тап болды, ол оның негізгі алдыңғы операциялық базасы болды. No. 200 Flight 1945 жылдың 15 тамызында соғыс аяқталғаннан кейін де ұшуын жалғастырды. Ол қазан айының ортасына дейін AIB оперативтік қызметкерлерін және жабдықты түсіруді жалғастырды, содан кейін AIB қызметкерлерін Бугенвилл аралынан және Жаңа Гвинеядағы Финшафеннен Австралияға, сондай-ақ курьерлік рейстерді жүргізу үшін пайдаланды.

From late 1943 B 24 Liberators of the United States Army Air Forces (USAAF) 380th Bombardment Group were used on occasion to support Allied special operations units in the South West Pacific Area. In July two No. 24 Squadron RAAF B 24s were also modified to drop special operations personnel and conducted operations from Hollandia in this role during August. In June 1944 it was proposed that a specialised RAAF unit be formed to provide air transport for the AIB's Z Special Unit. This proposal was supported, and No. 200 Flight was formed at Leyburn, Queensland on 20 February 1945. Many of the flight's air and ground crew were transferred to it from No. 99 Squadron. The flight was controlled by the AIB and was tasked with the insertion and supply of intelligence gathering parties behind Japanese lines. Due to the secrecy of these tasks personnel from the flight were forbidden to speak about their duties at any time. No. 200 Flight's six B 24 Liberators had been modified for the unit's specialised role. The main changes were the removal of the mid upper and ball turrets and all armour plate, the replacement of the normal radar with a Rebecca radio set and the installation of a slide at the rear of the aircraft to drop personnel and supplies. No. 200 Flight began training operations with Z Special Unit immediately upon formation. Despite the priority accorded to the unit, it experienced shortages of equipment and its accommodation and maintenance facilities at Leyburn were basic. By mid March No. 200 Flight had a strength of nine eleven man aircrews, 450 ground crew and six B 24s. The two remaining Australian Liberators and United States Navy aircraft searched for this B 24 for two days, but did not locate its wreckage and returned to Leyburn on 30 March. Wing Commander E. V. Read succeeded Pockley on 15 April. No. 200 Flight continued supporting AIB operations until the end of the war. On the night of 15/16 April three of its aircraft dropped personnel assigned to the Semut 2 operation in Borneo. It subsequently flew over 30 operations to drop AIB personnel and supplies in Borneo, Ambon, Lombok, Sumatra and Timor. These operations were successful, though the flight was hampered by the difficulty of locating its drop zones and inadequate support from the Australian First Tactical Air Force at Morotai, its main forward operational base. No. 200 Flight continued flying after the end of the war on 15 August 1945. It continued dropping AIB operatives and supplies until mid October whereupon it was used to fly AIB personnel from Bougainville Island and Finschafen in New Guinea to Australia as well as to conduct courier flights.