Кіріспе

XII ғасырдағы итальяндық дворян Иордан II (19 желтоқсан 1127 жылы қайтыс болды) – Капуа князі Иордан I мен Салерно князі Гуаймар IV-нің қызы, принцесса Гайтельгриманың үшінші ұлы. 1109 жылдың мамыр айынан бастап Ночераның иесі, ал 1120 жылдың маусымынан кейін Капуа князі болды. Оның туған күні мен орны белгісіз, бірақ ол 1080 жылдан кейін дүниеге келген болуы керек. 1113 жылға дейін Сорренто князі Сергийдің қызы Гайтельгримаға үйленді, бұл одақ оған Ночерадағы қамалынан Амальфи жағалауындағы ықпалын кеңейтуге мүмкіндік берді.

Ноцераның иегері

Иорданияның Ночераның иегері ретінде ең алғашқы куәлігі 1109 жылдың мамыр айына жатады, бірақ ол оның иелігінің (доминатустың) мәнісіне түсінік бермейді. Сицилия графы Роджер I әскерлеріне түскенге дейін Ночера, Салерно княздігінің бір бөлігі – актус (аудан, билік құрайтын жер) немесе комитат (округ) орталығы болған. Княздықтың бұрынғы аумақтық бөліністері нормандар басып алғаннан кейін де сақталған болуы мүмкін. Салерно княздігін Капуа княздігімен байланыстыратын тар шатқалды қорғаған Ночера, Гаутвиль әулеті біріншісін, ал Иорданияның Дренгот әулеті екіншісін бақылағанда стратегиялық маңызға ие болды. Дегенмен, сақталған ешбір құжат Иорданияның Ночера төңірегіндегі округтің басшысы екенін нақты көрсете алмайды, сондай-ақ, ханзада болғанға дейін ол ресми атақ қолданған жоқ. Оның жарғыларында ол әрқашан "Иордания, бұрынғы ханзада Иорданияның ұлы" (Jordanus Jordani filius quondam principis) деп аталды. 1113 жылғы сыйлық хатында Иордания, "Nocera аумағындағы, маған тиесілі" (in territorio Nucerie quod michi pertinet) екенін айтады, ал құжаттың куәгерлері арасында "аталған Ночера қамалының жақсы адамдары" (bon[i] predicto castello Nucerie vir[i]), яғни оның вассалдары болуы мүмкін. Осы күннен бастап шығарған барлық жарғыларында ол ағасы, Капуаның ханзадасы Роберт I-нің билігін нақты мойындайды. Иорданияның 1111 жылдың қыркүйегінде ағасының келісімімен Santissima Trinità di Cava de' Tirreni монастырына арнаған дипломы, Апулия герцогы Вильгельм II билік еткен кезеңмен даталанған. Бұл жеке жағдай болғанымен, Капуаның Ночераны бақылауы толыққанды болмағанын және кейде Гаутвильдердің оның ішінде ықпалын сезінуге мүмкіндігі болғанын, немесе Иордания екі күшті де бір-біріне қарсы пайдаланғанын, Ночераның мәртебесінің екіұштылығынан тиесілі пайданы алғанын көрсетеді. Ночерада билік еткен кезеңі бойында Иордания Кава монастырымен жақсы қарым-қатынаста болды. 1111 жылдың қыркүйек айындағы дипломында ол абат Петрдің өзінің аумағындағы меншіктерін растады, олардың шекараларын нақты белгіледі және бірнеше вассалдарымен бірге оларды қорғауға міндеттенді. Бірнеше күннен кейін, Сергий Соррентоның және басқалардың қатысуымен, Иордания абаттың және аббатханаға қарасты бірнеше бекіністерді, соның ішінде стратегиялық Сант'Адиуторе қамалын қорғауға ант берді. 1114 жылдың наурыз айында Иордания Каваға қарсы жаулық әрекеттерін тоқтату үшін Роберт Эболи мен Роджер Сан-Северинодан ант алу мақсатымен Ночерада ағасының қатысуымен көрнекті нормандардың жиынын ұйымдастырды. 1115 жылдың қаңтар айында ол Каваның тәуелділігі Сан-Массимо-ди-Салерно монастырына тиесілі бірнеше мүлікті бекітті, ол Ночера азаматтарына қарсы талаптарын сотқа беруге мәжбүр болған. Иордания Монте-Кассиноның тәуелділігі Формистегі Сан-Анджело монастырына да маңызды жеңілдіктер жасады, тіпті өзінің мұрагерлік жерінің бір бөлігін де берді.

Капуаның князі

Иордания Капуа княздігін мұраға алуы күтілмеген еді. Оның үлкен ағасы Ричард II баласыз қайтыс болды, ал оның орнын Роберт I басты, ол 1120 жылдың 3 маусымында қайтыс болды. Одан кейін жас ұлы Ричард III келді, ол бұрыннан-ақ оның серік князі ретінде тағайындалған еді, бірақ 10 маусымда белгісіз жағдайда қайтыс болғанға дейін одан бір апта ғана өтті. Бұл өлімдер сол айда Иорданияның таққа отыруына жол ашты, және кейбір қазіргі тарихшылар оның немере інісінің ерте қайтысына қатысы бар екенін жорамалдайды. Ол 4 шілдеде князь ретінде киеленді. Оның князьдық билігінен көп мәлім болмаған нәрселер, оның княздіктің ірі монастырлық мекемелеріне демеушілік көрсетуін жалғастырғанын көрсетеді. Сол жылы ол Папа Каллист II-ге адалдық серт берді. 1120 жылдың қараша айында Иордания Сан-Анджело-ин-Формис мүліктері мен құқықтарын растады. 1121 жылы ол Сан-Феде капелласын, Аверса қалалық сарайындағы оның мүліктерімен бірге, Сан-Паоло соборына сыйлады. Сол жылы ол Поццуоли епархиясына және Сан-Лоренцо-ди-Капуа мен Сан-Лоренцо-ди-Аверса монастырларына айтарлықтай кіріс берді. Оның шіркеулерге жасаған жомарттығы толығымен адал және ізгі ниетті болмаған болуы мүмкін. 1125 жылдың ақпан айында Монте-Кассиноға Пиконың стратегиялық қамалын беруі, княздіктің ең шалқайған аймақтарына, тіпті монастырға да өз билігін кеңейту әрекеттерін жасыруы мүмкін, себебі монастырь бекініс алу үшін келісімге келуге мәжбүр болды. Дегенмен, Капуа князьдерінің билігі әлсіреп бара жатқан еді. Иордания 1123 жылдың маусымында Монте-Кассиномен бастаған келісімдер, сол дәуірдегі төмен дәрежелі адамдардың осы монастырьмен жасаған келісімдеріне ұқсас болды, бұл князьдің сол дәуір саясатындағы маңыздылығының төмендеуін көрсететін болса керек. Алайда, оның жомарттығы естен шығарылмады: Иордан II – Иордан I-ден кейін Капуа князьдігінде қайтысы 1127 жылдың 19 желтоқсанында белгісіз жерде Кассин некрологында тіркелген жалғыз князь. Оның орнын Капуаның соңғы князі, үлкен ұлы Роберт II иеленді.

Негізгі дереккөздер

Петр Диакон, Chronica monasterii Casinensis. Беневентолық Фалько, Беневенто хроникасы. Ромуальд Гварна, Хроника, немесе Аннальдар.