Голодстрим провинциялық паркі: Британдық Колумбияның табиғаты

Кіріспе

Голдстрим провинциялық паркі – Британ Колумбиясының провинциялық паркі. Ол Голдстрим өзеніндегі жыл сайынғы күзгі шабақ жүзуімен және сол кезде тамақтану үшін жиналатын көптеген ақбас бүркіттермен әйгілі. Парктің жалпы ауданы Лэнгфорд қаласында орналасқан. Балық аулауға тек халықтың иеленуші мәдениеттері ғана құқылы, жергілікті тұрғындар емес. Голдстрим өзенінің жайылмасында алып ағаштар өседі. Олардың ішінде Дуглас шыршасы және батыс қызыл кедрі бар. Олар батыс гемилокының, қара мақтаның, үлкен жапырақты кленнің және қызыл шағанның ірі түрлерінен биік тұрады, ал олар өз кезегінде батыс ырысқұлын көлеңкелейді. Тік тік қырқалар – арбутус, батыс гүлді иттің ағашы және лоджполь шыршасының мекені. Көктем мен жаз айларында көптеген жабайы гүлдерді көруге болады. Голдстрим паркінде бірнеше жаяу жолдары бар, олардың бірі Финлейсон тауына жол ашады.

Голдстрим табиғат үйі

Голдстрим табиғат үйі – паркте орналасқан және RLC Enterprize компаниясы басқаратын табиғат орталығы. Орталықта табиғат тарихына арналған көрмелер бар, сондай-ақ мектеп оқушылары мен жалпы халық үшін маусымдық экологиялық білім беру бағдарламалары ұсынылады.

Алтын ағысы

Жергілікті тұрғындар Голдстрим Трестл (Ньягара Трестл немесе Ниагара Крик Трестл) деп атаған, бірақ темір жол ресми түрде Ниагара Каньон көпірі деп аталатын темір жол көпірі, тас жолдың батыс жағындағы парктің шекарасында орналасқан. Парк картасында "Алтын кен жолының" ең батыс ұшынан өткеннен кейін көпір анық көрсетілген. Жолдан шығысқа қарай Финлейсон тауының көрінісі ашылады; алайда, көпірдің өзі Island Rail Corridor – қолданыста жоқ темір жол желісінің бөлігі. Картада көпір көрсетілгенімен, ол парктің ресми жол жүйесіне жатпайды. Голдстрим Трестл жеке меншік болып табылады, бірақ ешқандай белгі қойылмаған, сондықтан темір жол және оның құрылыстарына (көпірлер мен туннельдерге) қоғамдық қол жеткізілмейді. Темір жол қызметкерлерінен басқа кез келген адам егер көпірге немесе темір жолдың кез келген мүлкіне кірсе, Темір жол қауіпсіздігі заңы бойынша құқық бұзушылық жасаған болып есептеледі. Голдстрим Трестл – Ұлы Виктория аймағындағы табиғаттың әдемі көрінісі мен жаңартушы иісін сезінуге құштарлар үшін танымал орын. Дегенмен, көпір, темір жол және темір жол туннелі жеке меншік болып табылады және паркті пайдаланушылардың оларға шығуына рұқсат жоқ.

Алтынға құштарлық

1863 жылы Голдстримде алтынның бар екені туралы қауесеттер аймақта қысқа, бірақ қарқынды алтын асығушылығын тудырды. Алтын асығушылығының іздерін парктегі жаяу жолдары бойындағы тасталып кеткен кен кіреберістерінде көруге болады.

Тарих

Виктория қаласының мұрағатындағы құжаттарға сүйене отырып, Голдстрим паркі 1925 жылы Виктория қаласының мэрі мен қалалық кеңесінің көрегендігінің арқасында құрылды. Голдстрим паркі Голдстрим ауданының 6-шы және 7-ші бөлімдерін қамтиды, тұзды батпақты және Голдстрим өзенінің төменгі ағысын қосады, сондай-ақ Британдық Колумбиядағы ең ірі Батыс Қызыл кедрлерінің (Thuja plicata) бір бөлігін қорғайды. 6-шы учаске бастапқыда Лэнгфордтың алғашқы қоныс иесі Джеймс Фэйрге тиесілі болған. Ол алғашқы Голдстрим қонақ үйін басқарды, қазір ол «БК-дегі ең көне паб» деген атаван үшін Six Mile пабымен бәсекелеседі. 1908 жылы ол 6-шы бөлікті Виктория қаласын сумен жабдықтаған жеке компания – Эскимальт су жұмыстары компаниясына сатты. 7-ші бөлік, парктің жоғары жағы, бастапқыда Ұлттық электр трамвай және жарықтандыру компаниясына (National Electric Tramway and Lighting Company Ltd.) (319 акр 319 долларға) мемлекеттік грант ретінде берілді және одан Эскимальт су жұмыстары компаниясы сатып алды. Хэтли қамалымен әйгітлі Дунсмуир иелігінің ипотекалық несиесімен қаржыландырылған компания су құқықтарына монополия құру үшін Голдстрим су бассейнінің барлығын сатып алды. Бұл басқа корпорациялардың, әсіресе Виктория қаласының 1873 жылғы сумен жабдықтау заңнамасына сәйкес су құқығын алуға үміттене беруінен қорғануға бағытталған. Компания ипотеканы өтеу үшін 1925 жылы Голдстрим су бассейнінің ағаштарының бір бөлігін Continental Timber Company (Fairservice Guerin) компаниясына шамамен 150 000 долларға сатты. Алайда, сол жылы қала Эскимальт су жұмыстары компаниясын тарату туралы заң қабылдап, жерді және су құрылыстарын мемлекеттік меншікке алды. Виктория ағаш кесу шартын қайта келісіп, Голдстрим паркінің аумағын ағаш кесуге арналған жерлер тізімінен шығарды. 1926 жылы Голдстрим Гарденс компаниясы 6-шы және 7-ші бөліктерді 49 жылға жалға алып, оны коммерциялық парк ретінде дамыту туралы ұсыныс енгізді. Жобада «моторлы кемпинг» жатақханалары, шайханалар, шағын гольф алаңы, швейцарлық ауыл, ат қоралары және жабдықтары, жанармай станциялары, гүл бақтары және папоротниктер бағы қосылған. Ұсыныс мақұлданбады, бірақ 1930 және 1940 жылдары паркте кондитерлік және шайхана әртүрлі уақытта жұмыс істеді. 1946 жылы Кеңес «Стандартты қару» клубына бүгінгі күні Табиғат үйі ретінде пайдаланылатын клуб үйін салуға рұқсат берді. Қалалық әкімдік парктің жауапкершілігін өз мойнына алу үшін провинциялық үкіметке жүгінді, және 1958 жылы, провинцияның жүз жылдық мерейтойында, ол провинциялық парк мәртебесін алды.

Based on information in records in the City of Victoria Archives (solicitor's files), Goldstream Park was created due to the foresight of Victoria's Mayor and City Council of 1925. Goldstream Park comprises Sections 6 and 7, Goldstream District, includes the salt marsh and the lower reaches of the Goldstream River, and protects some of the largest Western Red Cedars (Thuja plicata) in British Columbia. Lot 6 originally belonged to Langford's earliest settler, James Phair. He operated the original Goldstream Hotel, now a pub in competition with Six Mile for "oldest pub in BC". In 1908 he sold section 6 to the Esquimalt Water Works Company, a private firm supplying water to the City of Victoria. Section 7, the upstream half of the Park, was originally a Crown Grant to the National Electric Tramway and Lighting Company Ltd. (319 acres for $319) and was acquired from them by the Esquimalt Water Works Company. Financed by a mortgage held by the Dunsmuir Estate of Hatley Castle fame, they acquired the entire Goldstream watershed in order to have a monopoly on the water rights. This was intended to protect them from other corporations' applying for water rights, particularly the City of Victoria under 1873 legislation covering its water supply. In order to retire the mortgage, the Company sold some of the watershed's timber to the Continental Timber Company (Fairservice Guerin) in 1925, for about $150,000. Within the same year, however, the Esquimalt Water Works Company Winding up Act had been passed by the city, expropriating the land and water works. Victoria re negotiated the logging contract in order to remove the Goldstream Park area from that destined for logging. In 1926, the Goldstream Gardens Company submitted a proposal under which they would lease Sections 6 & 7 for 49 years and develop it as a commercial park. It was to have included "motor camp" accommodations, tea rooms, miniature golf course, Swiss Village, riding stables and equipment, gas stations, flower gardens, and fernery. The proposal was not approved, although a confectionary and a tearoom operated in the Park at different times in the 1930s and 1940s. In 1946, Council granted permission to the Rod and Gun Club for the construction of a Clubhouse which today is used as the Nature House. The City approached the Provincial Government to take over the responsibility for the park and it became a Provincial Park in 1958, the year of the Province's Centennial.