Әскери ұшақтардағы төтенше қуат режимі (WEP) туралы біліңіз. Ұшақ қозғалтқыштарының қуатын уақытша арттыру, тарихы, мақсаты және басқа елдердегі аналогтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери ұшақтағы апаттық газ педалінің орнатуы – соғыстағы апаттық қуат (WEP) – бұл алғаш рет кейбір американдық Екінші дүниежүзілік соғыс әскери ұшақтарының қозғалтқыштарында қолданылған газ педалінің орнатуы. Төтенше жағдайларда пайдалану үшін, ол қозғалтқыштың қалыпты номиналды қуатынан 100% астам қуатты шектеулі уақыт ішінде, көбінесе бес минутқа дейін, қамтамасыз етті. АҚШ-тан басқа елдердің әскерлері қолданатын ұқсас жүйелер де қазір WEP деп аталады, бірақ олар сол кезде басқаша аталуы мүмкін, мысалы, неміс Люфтваффенің Notleistung және совет VVS-нің форсаж жүйелері сияқты.
Emergency throttle setting on military aircraft
War emergency power (WEP) is a throttle setting that was first present on some American World War II military aircraft engines. For use in emergency situations, it produced more than 100% of the engine's normal rated power for a limited amount of time, often about
five minutes. Similar systems used by non US forces are now often referred to as WEP as well, although they may not have been at the time, as with the German Luftwaffe's Notleistung and Soviet VVS' forsazh systems.
Екінші дүниежүзілік соғыс ұшақтарындағы WEP
Ең жоғары қалыпты қуатты механикалық тоқтату арқылы шектеуге болады, мысалы, газды рычагтың ойығы арқылы өткен сыммен. Күштірек итеру сымды сындырып, қосымша қуатты қамтамасыз етеді. Қалыпты жағдайда P-51H Mustang-тың қуаты 1500 а.к. болса, WEP (уақытша күшейтілген қуат) 2400 а.к. дейін жеткізеді, бұл 61% арттыру. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ең көп өндірілген және қолданылған P-51D Mustang-та WEP қозғалтқыштың қуатын 15% жоғарылатады. Vought F4U Corsair бастапқыда WEP-пен жабдықталмаған, бірақ кейіннен WEP қосылғанда қуаты 17% дейін артты. P-51D Mustang-та WEP-ті 5 сағат пайдаланғаннан кейін қозғалтқышты толық разборкалау және тексеру қажет болды. Бұл модификация 1940 жылдың жазында 100 октанды отынның кең қолжетімділігімен бірге таралды. Басқа күшейту әдістері сияқты, MW 50 да қуаты мен қозғалтқыштың температурасымен шектелген және оны шектеулі уақытқа ғана қолдануға болады. GM 1 азот оксидін инъекциялау жүйесі, сондай-ақ Люфтваффе қолданған, биіктікте 25-30% дейін қуатты арттыруға мүмкіндік берді, бірақ жерде салқындатуды қажет етті және MW 50 күшейту жүйесі сияқты қосымша салмақ қосты. Бұл күшейту мүмкіндігін пайдалану соғыс кезінде 2 минутқа дейін максималды итеру күшін қамтамасыз етеді. Ол МиГ-21бис ұшағына 1:1-ден сәл жоғары итеру күшінің салмаққа қатынасын және F-16 ұшағымен шайқаста теңдейтін көтерілу жылдамдығын берді. МиГ-21бис ұшақтарымен әуедегі жаттығуларда WEP күшінің қолданылуы бір минутқа дейін шектелді, бұл қозғалтқышқа түсетін әсерді азайту үшін жасалды, өйткені WEP-тің әрбір секунды қозғалтқышты жөндеу аралығын 800 сағатқа қысқартатын бірнеше минуттық жұмысқа тең болды. WEP қосылғанда, Р-25 қозғалтқышы ұзын, жалынды шығарады – жалын ішінде көрінетін алты немесе жеті жарқыраған ромбо пішіндес «шок алмастары» төтенше қуат режиміне «алмаз режимі» деген ат берді.
Maximum normal power would be limited by a mechanical stop, for instance a wire across the throttle lever slot. A more forceful push would break the wire, allowing extra power. In normal service, the P 51H Mustang was rated at , but WEP would deliver up to , an increase of 61%. In the P 51D Mustang, the model most produced and used during World War II, the WEP increased engine power from , over 15%. The Vought F4U Corsair, not originally equipped for WEP, later boasted a power increase of up to (17%) when WEP was engaged. 5 hours' total use of WEP on the P 51D required a complete tear down inspection of the engine. This modification was common by the summer of 1940, with the widespread availability of 100 octane fuel. Raising supercharger boost pressure from Like other boost techniques, MW 50 was restricted by capacity and engine temperatures and could only be used for a limited time. The GM 1 nitrous oxide injection system, also used by the Luftwaffe, provided extreme power benefits of 25 to 30 percent at high altitude by adding oxidizer gases but required cooling on the ground and, like the MW 50 boost system, added significant weight. Use of this boost feature provided of thrust for 2 minutes maximum in wartime. It gave the MiG 21bis slightly better than 1:1 thrust to weight ratio and a climb rate of , equalling F 16 capabilities in a dogfight. In air combat practice with the MiG 21bis, use of WEP thrust was limited to one minute, to reduce the impact on the engine 800 hours time between overhaul, since every second of WEP was equivalent to several minutes of running without it. When WEP was selected, the R 25 produced a long blowtorch exhaust the six or seven brightly glowing rhomboid "shock diamonds" visible inside the flames gave the emergency power setting its "diamond regime" name.
F-15C
F-15 истребителінің Vmax қосқышы қозғалтқыштардың 22 градусқа дейін қызып жұмыс істеуіне және минутына шамамен 2 пайызға жуық айналу жиілігін арттыруға мүмкіндік береді. Ол қауіпсіздік сымдарымен жабылып қойылған. Ұрыс кезінде Vmax қосқышын тартса, ұшқышқа сәл көбірек итеру күші беріледі. Бірақ, содан кейін қозғалтқыштарға күтім жасау және толықтай жөндеу жұмыстары қажет болады.
The Vmax switch on the F 15 fighter jet allows the engines to burn 22 degrees hotter and about 2 percent more revolutions per minute. It is safety wired shut. During combat, pulling the Vmax switch would provide the pilot with a little more thrust. However, the engines would then need to be serviced and rebuilt.