Голета жағажайы мен құрғақ жері: табиғаты мен тарихы
Goleta Beach
Голета Бич: Калифорниядағы әдемі жағажай, UCSB жанында орналасқан. Құстарға қоректік орын, құмды толықтыру жұмыстары жүреді. Жағажай паркі туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голета Бич – Калифорния штатының Голета қаласының жанында, Санта-Барбара Калифорния университетінің (UCSB) кампусының шығысында орналасқан жағалау аймағы. Голета шығанағының жағалауының бір бөлігі Санта-Барбара округінің Голета Бич округтік паркі (GBCP) ретінде басқарылады. Жағажайдың өзі 1945 жылы құм төселгендіктен, жартылай қолмен жасалған. Жағажай көшіп-қонып жүретін жағалау құстарының маусымдық мекені болып табылады, оның ішінде жойылу қаупі төніп тұрған қарлы құс та бар, және жағажайды толықтыру жұмыстарына байланысты кейде жабылады.
Goleta Beach is a region of coastline located near Goleta, California, just east of the University of California, Santa Barbara (UCSB) campus. A portion of the shore of Goleta Bay is managed by the County of Santa Barbara, as the Goleta Beach County Park (GBCP). The beach itself is partly man made as sand was spread onto an existing sandspit in 1945. The beach is a seasonal habitat for migrating shorebirds, including the snowy plover, an endangered species, and is occasionally closed due to nourishment efforts.
Саздықтар мен ылғалды жерлер
Голета сағасы – Тынық мұхитына құятын жақын орналасқан таяз сулы эстуарий. Бұл саздық Голета аңғары мен су жиналатын алабын кептіреді және Санта-Инес тауларының оңтүстік беткейінен бастап, Голета аймағындағы барлық ірі арналардың суларын қабылдайды. Саздық экожүйеге көптеген бөгеттер мен су тасқыны қақпалары әсер етіп, су айналымын өзгертеді (Audubon, 2003). Голета саздығының ылғалды жерлері бұрын шамамен жабатын, бірақ қазіргі көлемі шамамен құрайды. Мекеңортаның көп бөлігі 1940 жылдардың басында, Санта-Барбарадағы Теңіз әскерінің әуе базасы үшін әуе алаңына сыйымдылықты арттыру мақсатында шағын әуежай кеңейтілген кезде өзгертілді, ол қазіргі Калифорния университетінің Санта-Барбара кампусы орналасқан жерде. Соғыстан кейін бұл әуе алаңы Санта-Барбара қалалық әуежайына айналды. Сиерра клубы және Одубон қоғамы сияқты ұйымдар Голета саздығындағы және оның төңірегіндегі жоғары жатқан жерлердегі флора мен фаунаға ерекше мән береді. UCSB студенттері тарапынан қолдау көрсетілген және басқарылатын Жағалау қоры Голета саздығын басқару комитетімен бірлесіп, шетелдік емес өсімдіктерді жою сияқты шағын экологиялық қалпына келтіру жұмыстарын жүргізіп келеді. Голета саздығын басқару комитеті Калифорнияның жағалауды қорғау консервациясының жоспарларын, кем дегенде бір сазды алапта су айналымын қалпына келтіруге мүмкіндік беретін эксперименттік ашылуға қолдау көрсетті. Бұл әрекет Санта-Барбара әуежайына әсер етуі мүмкін болғандықтан, экспериментті жүргізуге Федералдық авиация басқармасынан рұхсат алды.
Goleta Slough is a nearby tidal estuary that empties into the Pacific Ocean. The slough drains the Goleta Valley and watershed, and receives the water of all of the major creeks in the Goleta area, including the southern face of the Santa Ynez Mountains. The slough ecosystem has been affected by the numerous berms and tide gates that alter tidal circulation (Audubon, 2003). The Goleta Slough wetlands once covered approximately ; however, the current size is about Most of the habitat conversion occurred in the early 1940s, when a small airport was expanded to accommodate an airfield for the Marine Corps Air Station Santa Barbara, located immediately south of the estuary on what is now the University of California at Santa Barbara campus. After the war, that airfield became the Santa Barbara Municipal Airport. Groups, such as the Sierra Club and Audubon Society, have been especially concerned regarding the flora and fauna in the Goleta Slough and its surrounding uplands. The UCSB student supported and student led Coastal Fund has worked with the Goleta Slough Management Committee, to conduct minor ecological restoration, such as the removal of non native plants. The Goleta Slough Management Committee has been a vocal supporter of the California Coastal Conservancy’s plans for a major restoration project that would allow an experimental opening prior to a return to tidal circulation, in at least one of the marshland basins. It was able to secure approval from the Federal Aviation Administration to go ahead with the experiment as the action may affect the Santa Barbara Airport.
Парк
Парк күндізгі демалыс паркі (сағат 8:00-ден күн батқанға дейін ашық) және 27 пикник үстелі, төрт шомыршық ойнау алаңы, үш дәретхана, волейбол алаңы және басқа да жабдықтармен жабдықталған. Бұл паркте бір кезде "Желдің әдемісі" (Windamajig) деп аталатын, желдің күшімен қозғалатын өнер туындысы орналасқан еді. Айыныштысы, 2006 жылы бұл өнер инсталляциясы күшті желден зақымданып, алынып тасталды. Парктің өзі кең аумақты және 4200 фут (1280 м) жағажай парктің құрамына кіреді (Киснер, 1998). Морейнс-Лэндинг пирсі алғаш рет 1874 жылы салынды, ал кейін 1920 жылдардың соңында федералдық Орман шаруашылығы департаменті тарапынан жаңартылды (Киснер, 1998). Beachside мейрамханасы 2021 жылдың ақпан айында жабылды. Парк жергілікті тұрғындар мен туристердің арасында танымал және жылына шамамен 1,5 миллион адамды қабылдайды, бұл оны Санта-Барбара округінің парктер жүйесіндегі ең көп қолданылатын парк етеді (SBCPD, 2003). Паркте 580 тұрақ орыны бар, себебі көптеген келушілер 217 тас жолы арқылы көлікпен келеді.
The park is a day use park (open from 8:00 am to sunset) that features 27 picnic tables, four horseshoe pits, three restrooms, a volleyball court and other amenities. The park once featured a “Windamajig”, an active wind animated art piece sculpture. Unfortunately, the art installation was damaged by strong winds in 2006 and removed. The park itself is large and 4200 feet (1280 m) of beach are included in the domain (Kisner, 1998). The pier, More’s Landing, was first built in 1874 and further modifications were done in the late 1920s, by the federal Department of Forestry (Kisner, 1998). The Beachside Restaurant closed in February 2021. The park is popular with locals and tourists alike and receives about 1.5 million visitors per year, making it the most heavily used park in the Santa Barbara County Park system (SBCPD, 2003). The park provides 580 parking spaces, as many visitors arrive by car, via Highway 217.
Батыс нүктесі
Нүктенің негізі "тасты аралық суөтегі ортасы" деп сипатталған, бірақ ондағы түрлер көбінесе теңіз айлағының тіректеріне ұқсайды (Киснер, 1998). Осы нүктеге жақын UCSB кампусынан тұщы су ағып, кейбір құбырлардан да су шығады. Ең маңыздысы, таудың жартасты нүктесі мен айналасындағы жартастар Эль-Ниньо құбылыстарымен байланысты ауыр эрозияға ұшырайды. Шиғанақтың пішіні толқын энергиясын осы жерге шоғырландырады. Эрозия салдарынан, жоғарыдағы жардың жиегі біршама тұрақсыз болып, жақыннан өтетін адамдар үшін қауіпті болуы мүмкін.
The base of the point is described as “a rocky intertidal habitat, although species present there are more like those [found near] pier pilings” (Kisner, 1998). Freshwater seeps and some exposed pipes drain from the UCSB campus nearby the point. Most importantly, the rocky point and surrounding bluffs suffer from serious erosion most often associated with El Nino events. The shape of the bay focuses wave energy at the location. Because of the erosion, the edge of the bluffs above has become somewhat unstable and may be dangerous for those walking nearby.
Тарих
Сағаның аузы жағажай бойында өзгере түсті, ал 40 000 жылдық жағалаудың көтерілуі шығыс және батысқа қарайғы үстіртті жоғарылатты. XIX ғасырдың соңынан бері Санта-Барбара тұрғындары Голета жағалау аймағын өзгертіп келген. 1846 жылдан бастап су алабында мал жаю басталды, ал өрттердің салдарынан төбелер эрозияға ұшырап, Голета саздығының бір бөлігі шөгіндімен толды. XX ғасырдың басында жергілікті жер иелері азаматтарды мемлекеттік жағажай паркі орналасқан жағажайға топырақ әкелуге шақырды. Сонымен қатар, 1943 жылы федералдық үкімет сағаны толтыруды жалғастырды, ол сағаның ішіндегі тарихи Мескалитан аралын бульдозермен бұзып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде пайдалану үшін әуе базасын құрды (SBCPD, 2003). 1960 жылдары батпақты жерлерде, оның ішінде сарқырамаларды тазартатын құрылыс және Калифорнияның 217 тас жолы салынысымен бірге құрылыс жұмыстары жалғасты, ал мемлекеттік парк Санта-Барбара округіне берілді.
The estuary mouth fluctuated along the beach while 40,000 years of coastal uplift raised the mesa to the east and west. Since the late 19th century, Santa Barbara residents have been modifying the Goleta Beach area. Cattle grazing in the watershed begun in 1846 and fires caused hillsides to erode and fill parts of the Goleta Slough with sediment. In the early 20th century, local landowners invited citizens to bring fill to the beach on which a state beach park was established. Meanwhile, in 1943 the federal government continued the filling of the estuary when it bulldozed the historic Mescalitan Island just inside the estuary to create an airbase for use during World War II (SBCPD, 2003). In the 1960s, further construction continued on the wetlands including a sewage treatment facility and California Highway 217, and the state park was turned over to Santa Barbara County.
Эрозия
Голета жағажайына қатысты үнемі туындап отырған мәселе – жағалау эрозиясы; құм мен шөгінділер үздіксіз шайылып, жағажай тарылып барады. Шындығында, соңғы 14 жылда жағажай жылына шамамен 6 метрдей (20 фут) ыдырап кеткен. Егер шара қолданылмаса, ашық ауадағы грильдер, аттар ойнайтын алаңдар, ойын алаңы, қоғамдық дәретханалар мен душ, бес тұрақ және аудандық қызметтермен қамтамасыз етілген басқа да нысандар (SBCPD, 2006), сондай-ақ мейрамхана ғимараты да жоғалу қаупі бар. Дегенмен, толқын энергиясын жұтатын және эрозияны тоқтататын, әсіресе «қатты инженерлік» деп аталатын ұсынылған кейбір шешімдер, басқа жерлерде эрозияны күшейте немесе оңтүстік-орталық жағалаудың жағалау ағыны жүйесін өзгерте алады. Әртүрлі мүдделі тараптар бірнеше жоспар ұсынды, олар негізінен үш кең философияға бөлінеді. Бірінші пікір – паркті кез келген бағамен сақтап қалу керек, ал оның жақтастары «қатты инженерлік» жағалау қорғауын қолдайды. Екінші топ, керісінше, барлық инфрақұрылым мен құрылыстарды алып тастап, табиғаттың өзіне ерік беруді ұсынады. Үшінші нұсқа, орташа шешім ретінде, қазіргі «жұмсақ» жағажайды толықтыру стратегиясын жалғастырудың маңызы бар екенін көрсетеді.
An ongoing problem concerning Goleta Beach is coastal erosion; sand and sediment is constantly being washed away and the beach is narrowing. In fact, in the last 14 years, the beach has been eroding at an average rate of 20 feet (6 m) per year. If no action is taken, the park, which consists of outdoor grills, horseshoe pits, a playground, public restrooms and shower, five parking lots and other county maintained facilities (SBCPD, 2006), as well as the restaurant building is in danger of being lost. However, some proposed solutions designed to absorb wave energy and prevent erosion — particularly the so called “hard engineering” solutions — may increase erosion elsewhere or alter the south central coast littoral cell. A number of plans have been proposed by different stakeholders and they generally fall under three broader philosophies. The first belief is that the park must be saved at all costs and supporters have argued for “hard engineering” coastal defense. A second group of stakeholders on the opposite extreme of the spectrum calls for managed retreat where existing utilities and structures are ripped out and nature is allowed to take its course. A third option, a moderate compromise suggests that the current ‘soft’ beach nourishment strategy is worth continuing.
Жағалауды қорғау
Құрылымдық ұсыныстар көптеген стратегиялардан тұрады. Бір мүмкін құрылыс – толқынқырғыш. Толқынқырғыштар жағадан бірнеше жүз фут қашықтықта орналастырылып, жасыл жебе (порт) құрайды. Өкінішке орай, толқынқырғыш жағалау ағысына кері әсер етеді, ал Голета шығанағының портын құру тым қиын болуы мүмкін. Тағы бір стратегия – жолбас (гройн) орнату, яғни жағажайға перпендикуляр, мұхитқа қарай созылатын ағаш немесе бетон қоршаулар. Жолбастар бір жағында шөгіндінің жиналуына себеп болады, бірақ екінші жағында шөгінді жиналуын болдырмаудың тиімсіз салдары бар. Тағы бір ұсынылған құрылыс – теңіздік қабырға. Теңіздік қабырға – жартастардың немесе теңіз жартастарының негізіне орналасқан, мұхитқа параллель бетон қабырға. Теңіздік қабырға эрозияны тоқтататын сияқты көрінсе де, ол толқын энергиясын таратуға ғана қабілетті, яғни қабырғаның екі жағындағы аймақтарда эрозия жылдамдауы мүмкін. Бұл да қажет емес, себебі UCSB-нің үстіртқы жазығына зиян келтіруі мүмкін. Төртінші құрылыс түрі – төсем. Төсем теңіздік қабырғаға ұқсас, бірақ әдетте жартастардың түбіне үйілген тас тастан тұрады. Ол екі жаққа да эрозияны жылдамдату ықтималдығы аз болса да, төсемнің алдындағы аймақ зардап шегуі мүмкін. Әдетте жағажайда жиналатын шөгінділер тастардан секіріп, басқа жерлерге таралады.
The structural proposals consist of numerous strategies. One possible structure is a breakwater. Breakwaters are placed a few hundred feet offshore and create a harbor. Unfortunately, a breakwater would likely adversely affect littoral drift and the creation of a Goleta Bay harbor is probably too extreme. Another strategy is the installation of groynes (or groins), wood or concrete ‘fences’ that stretch out into the ocean, perpendicular to the beach. Groynes cause sediment to build up on one side but have the unhelpful consequence of preventing sediment to accumulate on the other side. Another structure proposed is a seawall. A seawall is a concrete wall placed against the base of bluffs or sea cliffs that runs parallel to the ocean. While a sea wall may appear to be stopping erosion, a seawall can only diffuse wave energy which means that the areas on either side of the wall are likely to experience accelerated erosion. Again, this is not desired as the UCSB mesa might be adversely affected. A fourth type of structure is a revetment. A revetment is similar to a seawall but usually consists of boulders piled at the base of cliffs. While it is less likely to accelerate erosion to either side, the area in front of a revetment may suffer. Sediment that would normally have been deposited on the beach instead bounces off the rocks and is dispersed elsewhere.
Басқарылған шегіну
Surfrider Foundation сияқты кейбір пайдаланушылар ұйымдары басқарылатын шегінуді ұсынды. Ғалымдар мен жағажай инженерлері қатты құрылымдардың жағажай құмын одан да көп эрозияға ұшыратынын жақсы біледі. Бұл әдіс жағалау ресурстарын қорғауға және парк мүмкіндіктерін қайта орналастыру арқылы сақтап қалуға мүмкіндік береді. Голета жағажайында немесе одан төмен жатқан жағажайлардағы құмның эрозиясына қазіргі қолданылып жатқан қорғау шараларының себеп болғанына ешқандай дәлел жоқ. Калифорния жағалау комиссиясы қоғамдық қолжетімділікті және демалыс мақсатын қорғау үшін жағажайды нығайтуға рұқсат береді. Бұл жағажайға жыл сайын 1,4 миллионнан астам адам келеді.
Some organizations of users, such as the Surfrider Foundation, have called for managed retreat. Scientists and coastal engineers know that hard structures cause greater erosion of the beach sand. This option would protect coastal resources while preserving park amenities by reconfiguring them. There is no evidence that the current protection measures currently in place have caused the erosion of beach sand at either Goleta Beach or any down coast beaches. The California Coastal Commission permits armoring in order to protect public access and recreational uses. This beach is visited by over 1.4 million visitors annually.
Жағажайлық азық
Үшінші стратегия – жағажайды құммен толықтыру (жұмсақ тәсіл). Толықтыру жағажайдың үстіне құм төсеу арқылы оның енін кеңейтуден тұрады. Бұл тәсіл аса қымбат емес және қазірдің өзінде Голета жағажайында қолданылуда. Құмды тікелей жағажайға тасымалдаумен қатар, өзеннің жоғары ағысындағы бассейндерде (бөгейлердің артында) жиналған шөгінділерді алып тастап, оларды ағыс бойына сәл төмен орналастырып, теңізге табиғи түрде жеткізілуіне көмектесу пайдалы болар еді. Құрбының аузын үнемі ашық ұстау қажет, өйткені бітелу эвтрофикацияға алып келеді. Солтүстік Алтын жағалаудағы жағажайларды қорғау стратегиясы осы техниканы табысты қолданудың мысалы болып табылады. 1992 және 1999 жылдар аралығында Голд-Кост қалалық кеңесі сарапшылармен бірлесіп жағажай эрозиясын тоқтату жоспарын жасады. Бастапқыда қарастырылған нұсқаларға жартастар, толқынқырғыштар және басқалары кірді, бірақ қалалық кеңес ақырында жақын орналасқан Алтын жағалаудың Broadwater-ынан шөгінділерді сорып алып, үлкен құбырлар арқылы өткізіп, жағалаудың бес шақырымына төсеуді ұйғарды. Сонымен қатар, олар жобаны қорғау үшін жағаға жақын жасанды риф құруды жоспарлады. 1999-2000 жылдар аралығында жоспар жүзеге асырылды, Broadwater-ден 1,1 миллион куб метр шөгінді жағажайға тасымалданды (Джексон, 2004). Жақын маңдағы аумақтарды қазу арқылы алынған құм үлкен геотекстиль қаптарға толтырылды, олар жағаға жақын жерге тасталды, риф жасау үшін. Осы уақыттан бері жағажай жағалау бейнелеу технологиясымен бақыланып келеді және жағдайы жақсы. Жағалау сызығы мен толқын жағдайларындағы маңызды айырмашылықтарға байланысты бұл нұсқа Голета жағажайына қолданылмайтын болуы мүмкін. Даулы аймақ қазіргі уақытта мейрамхана ғимаратының батысында үлкен тастармен толығымен қоршалған және бірнеше жылдан бері осылай болып келеді. Бұл жоба бойынша тағы бір нұсқа – жағалау комиссиясынан қолданыстағы тастарға рұқсат беруді сұрау. Қазіргі қорғау шаралары төмен жатқан жағажайларға құмның жоғалуына әкелгенін көрсететін ғылыми дәлел жоқ.
A third strategy is that of beach nourishment (a ‘soft’ approach). Nourishment consists of depositing sand on top of the beach in order to expand its width. This approach is not extremely expensive and is already being done at Goleta Beach. In addition to the direct transporting of sand to the beach, it would also be helpful if sediment built up in upriver basins (behind dams) be removed and placed slightly downstream to be naturally washed down to the ocean. The mouth of the slough should be kept open by periodic dredging as blockage causes eutrophication. The Northern Gold Coast Beach Protection Strategy is an example of a successful execution of this technique. Between 1992 and 1999, the Gold Coast City Council worked with experts on a proposed plan to stop beach erosion. Options originally considered included groynes, breakwaters, and others but the City Council finally chose to dredge sediment from the nearby Gold Coast Broadwater, pump it through large pipes, and deposit it along five kilometers of coast. In addition, they planned a near shore artificial reef to protect the project. Between 1999 and 2000, the plan was carried out with 1.1 million cubic meters of sediment being transported from the Broadwater to the beach (Jackson, 2004). Further dredging of nearby areas provided sand that was used to fill large geotextile sandbags that were dropped nearshore to create the reef. Since then, the beach has been monitored with coastal imaging technology and has fared well. Due to the significant differences in the coastline and tidal conditions, this alternative may not be applicable at Goleta Beach. The area in dispute is currently fully armored with large boulders to the west of the restaurant building and has been so for a number of years. Another option on this project is to request the Coastal Commission to permit the existing rocks. There is no scientific evidence that the current protective measures have resulted in loss of sand to down coast beaches.