Кіріспе

Кванттық механика принциптеріне негізделгендей көрінетін жалған ғылым.

Кванттық мистика, кейде оны жеңілтектеп кванттық шарлатандық немесе кванттық әуежайлық деп атайды, сананы, интеллектіні, руханилықты немесе мистикалық көзқарастарды кванттық механиканың идеяларымен және оның түсіндірмелерімен байланыстыруға тырысатын метафизикалық сенімдер мен оған байланысты тәжірибелердің жиынтығы. Кванттық мистиканы кванттық механика саласындағы мамандар жалған ғылым және шарлатандық деп есептейді.

Тарих

Көптеген ерте квант физиктері дәстүрлі шығыс метафизикасына қызығушылық танытты. Физиктер Вернер Гейзенберг пен Эрвин Шредингер, 1920-жылдардағы кванттық механиканың негізгі дамушыларының екеуі, шығыс мистикасына қызығушылық танытты, бірақ олардың бір-бірімен тікелей байланыстырғаны белгісіз. Шындығында, екеуі де кванттық механиканың Копенгагендік интерпретациясын қолдады. Олав Хаммер: «Шредингердің индуизмді зерттеуі оны Дэвид Бом немесе Фрицёф Капра сияқты кванттық метафизиктермен бірдей жолға түсуге мәжбүр етпеді» деді. Шредингердің өмірбаянын жазған Уолтер Мур, Шредингердің кванттық физика мен индуизм мистикасына деген қызығушылығының «көп жағдайда байланыссыз» болғанын айтты. 1961 жылғы «Ақыл-дене мәселесіне қатысты ескертулер» атты мақаласында Юджин Вигнер кванттық механикада саналы бақылаушының маңызды рөл атқаратынын ұсынды, бұл концепция фон Нейман-Вигнер интерпретациясының бір бөлігі болып табылады. Оның мақаласы кейінірек басқалардың мистикалық еңбектеріне шабыт бергенімен, 1970-жылдардың соңында Вигнер өз позициясын өзгертті және кванттық механикада сананың рөлін жоққа шығарды. Гарвард тарихшысы Хуан Мигель Марин: «Кванттық физиканың тууымен бірге сана гипотетикалық түрде енгізілді, ал оның негізін қалаушылары мұндай енгізуді қолдау және қарсыласу үшін «мистикалық» терминін қолданды» деді. Мистицизмге қарсы Альберт Эйнштейн де сөз сөйледі. Эйнштейннің теориялары көбінесе квант теориясының мистикалық интерпретацияларын қолдайтындықтан қате түсінілді. Эйнштейн кванттық мистицизмге қатысты: «Ешбір физик оған сенбейді. Әйтпесе ол физик болмас еді» деді. Вигнердің фон Нейман-Вигнер интерпретациясын зерттеуінен, яғни Жаңа дәуір кванттық физикасын қолдауынан кейін, кітап ғылыми емес қоғамда танымал болды. Ғалым емес және «Капраның ең сәтті ізбасарларының» бірі «Wu Li Masters биі» атты кітап жариялады. Мұндай қолданудың мысалы – Жаңа дәуір гуруы Дипак Чопраның «кванттық теориясы», ол «Кванттық емдеу» (1989) және «Жасы жоқ дене, уақыты жоқ сана» (1993) кітаптарында егжей-тегжейлі түсіндірілген, қартаюдың себебі сана екенін айтады. 2012 жылы Стюарт Хамерофф пен Чопра «кванттық жан» «денеден бөлек» және «кеңістік-уақыт геометриясында, мидың сыртында, жергілікті емес түрде таратылған» болуы мүмкін деп ұсынды. 2004 жылғы «Біз не білеміз?!» фильмі физикамен байланысты Жаңа дәуір идеяларының кең ауқымын қарастырды. Оны Дж. З. Найт өндірді, оның ілімдері 35 000 жылдық тәнсіз бірлік – Рамтамен болған әңгімеге негізделген. Фундаменталды физика тобының мүшесі Фред Алан Вольф қатысқан фильмді көптеген сыншылар псевдонауканы қолданғаны үшін сынады.