Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық композитор, музыка сыншысы және журналист (1813–1864)
American composer, music critic, and journalist (1813–1864)
Уильям Генри Фрай (10 тамыз 1813 – 21 желтоқсан 1864) – американдық композитор, музыка сыншысы және журналист. Фрай – АҚШ-та туған және ірі симфониялық оркестр үшін шығарма жазған, сондай-ақ көпшілік алдында қойылған опера жазған алғашқы адам. Ол Американың ірі газеттерінің алғашқы музыка сыншысы болды және өз отандастарын американдық музыканы қолдауға шақырған алғашқы адам еді.
William Henry Fry (August 10, 1813 – December 21, 1864) was an American composer, music critic, and journalist. Fry was the first known person born in the United States to write for a large symphony orchestra, and the first to compose a publicly performed opera. He was also the first music critic for a major American newspaper, and he was the first known person to insist that his fellow countrymen support American made music.
Өмірбаян
Уильям Генри Фрай 1813 жылғы 10 тамызда Филадельфияда дүниеге келді. Оның әкесі, Уильям Фрай, белгілі баспагер болған және Робертс Вокс пен Роберт Уолшпен бірге сол кездегі маңызды американдық газет – National Gazette and Literary Register газетін басқарды, оны 1821 жылдан 1836 жылға дейін Роберт Уолш редакциялаған. Уильям Генридің төрт бауыры болды: Джозеф Риз, Эдвард Планкет, Чарльз және Хорас Фрай. Ол қазіргі Маунт-Сент-Мэри университетінде (Мэриленд штатының Эмитсбург қаласында) білім алды. Әкесіне жұмыс істеу үшін Филадельфияға оралғаннан кейін, ол Наполеон Бонапарттың армиясындағы бұрынғы оркестр жетекшісі және Музыкалық қоры қоғамының оркестрінің музыкалық директоры Леопольд Мейненнен композицияны оқыды. Кейін ол Музыкалық қоры қоғамының хатшысы болды. Фрайдың опералық шығармаларына «Аурелия Весталь», «Леонора» (1838 жылғы «Лион ханым» пьесасы негізінде) және «Париждің Нотр-Дам соборы» (Виктор Гюгоның 1831 жылғы романы негізінде) кіреді. «Леонора» 1845 жылғы тұсаукесерінде және келесі жылы қойылғанда үлкен жетістікке ие болды. «Леонора» американ композиторы жазған алғашқы грандиоз опера болғандықтан да маңызды. Опера Энн Чайльд Сегуинге арналған, ол тұсаукесерде бас рөлді сомдады. Еуропада алты жыл (1846–1852) болғаннан кейін, ол Филадельфияның «Публик Леджер» газетінің, Хорас Грилидің «Нью-Йорк Трибьюн» газетінің және «The Message Bird» (кейін «Нью-Йорк Музыкалық Әлемі және Уақыты» деп аталды) газеттерінің шетелдік тілшісі қызметін атқарды. Фрай Нью-Йорктің Метрополитен залында он бір кеңінен жарияланған лекциялар сериясын оқыды. Онда музыканың тарихы мен теориясы, сондай-ақ американдық классикалық музыканың жағдайы сияқты тақырыптар талқыланды. Операларынан басқа Фрай жеті симфония жазды, олардың әрқайсысы музыкалық емес тақырыптарға ие. Оның 1853 жылғы «Санта Клаус: Рождестволық симфониясы» көрермендер тарапынан жақсы қабылданды, бірақ Фрайдың көптеген қарсы сыншылары оны сынады, бұл он жыл бұрын ғана ойлап табылған саксофонды оркестрде алғаш рет қолдануы мүмкін. Оның 1854 жылғы «Ниагара симфониясы», Луи Жюльеннің оркестрі үшін жазылған, судың шуын шығару үшін он бір литавраны, судың шашырауының дыбысын беру үшін барабандарды және құлайтын судың тастарға шабуылдағандағы хаосын бейнелеу үшін ерекше диссонанстық, хроматикалық төмендеу шкалаларын пайдаланады. Фрайдың басқа да шығармалары, соның ішінде «Леонора» (1858 жылы Нью-Йоркте тұсаукесер) және «Париждің Нотр-Дам соборы» (1864, Филадельфия) партиялық бағыттар бойынша әртүрлі пікірлерге ие болды: консерваторлар Фрайдың музыкасын ұнатпады, ал саяси прогрессивтер оны жоғары бағалады. Оның басқа музыкалық шығармаларына «Макбетке увертюра», «Сынған жүрек», скрипкалық квартеттер және қасиетті хор музыкасы кіреді. 1852 жылдан 1864 жылы қайтыс болғанға дейін Фрай «Нью-Йорк Трибьюн» газетінің музыка сыншысы және саяси редакторы болып қызмет етті.
William Henry Fry was born on August 10, 1813, in Philadelphia. His father, William Fry, was a prominent printer and, along with Roberts Vaux and Robert Walsh, ran the National Gazette and Literary Register, a major American newspaper at the time—edited by Robert Walsh from 1821 to 1836. William Henry had four brothers—Joseph Reese, Edward Plunket, Charles, and Horace Fry. He was educated at what is now Mount Saint Mary's University in Emmitsburg, Maryland. After returning to Philadelphia to work for his father, he studied composition with Leopold Meignen, a former band leader in Napoleon Bonaparte's army and the music director of the Musical Fund Society orchestra. He eventually became secretary of the Musical Fund Society. Fry's operatic compositions include Aurelia the Vestal, Leonora (based on the 1838 play The Lady of Lyons), and Notre Dame of Paris (based on the 1831 novel by Victor Hugo). Leonora was a very successful production at its premiere in 1845 and second run the following year. Leonora is also significant as it was the first grand opera written by an American composer. The opera was written for Ann Childe Seguin who took the title role when it opened. After a six year sojourn in Europe (1846–52), where he served as foreign correspondent to the Philadelphia Public Ledger, Horace Greeley's New York Tribune, and The Message Bird (later known as the New York Musical World and Times), Fry gave a series of eleven widely publicized lectures in New York's Metropolitan Hall. These dealt with subjects such as the history and theory of music as well as the state of American classical music. In addition to his operas, Fry wrote seven symphonies that have extra musical themes. His Santa Claus: Christmas Symphony of 1853, which was very well received by audiences but derided by many of Fry's rival critics, may be the first orchestral use of the saxophone, invented barely a decade before. His 1854 Niagara Symphony, written for Louis Jullien's orchestra, uses eleven timpani to create the roar of the waters, snare drums to reproduce the hiss of the spray, and a remarkable series of discordant, chromatic descending scales to reproduce the chaos of the falling waters as they crash onto the rocks. Fry's other works, including Leonora (New York debut in 1858) and Notre Dame of Paris (1864, Philadelphia), received mixed reviews along partisan lines: conservatives tended to dislike Fry's music, whereas political progressives highly enjoyed it. His other musical works included the Overture to Macbeth, the Breaking Heart, string quartets and sacred choral music. From 1852 until his death in 1864, Fry served as music critic and political editor for the New York Tribune.
Өлім
Уильям Генри Фрай 1864 жылдың 21 желтоқсанында Виргин аралдарындағы Сент-Кройда 51 жасында қайтыс болды. Оның өлімі, көрінетін себебі, туберкулезден және шектен тыс шаршаудан болған. Ол Филадельфиядағы Лорел-Хилл зиратында жерленген.
William Henry Fry died at age 51 on December 21, 1864, in Saint Croix in the Virgin Islands. His death was apparently from tuberculosis "accelerated by exhaustion." He is buried at Laurel Hill Cemetery in Philadelphia.
Жазбалар
Журналистік еңбектерінен өзге, Фрай 1858 жылы жарық көрген «Жасанды балық өсіру» деген бір кітап жазған.
In addition to his journalistic output, Fry wrote one book, Artificial Fish Breeding, published in 1858.
Қазіргі заманғы басылымдар
Фрай, Уильям Генри. "Санта Клаус: Рождестволық симфония (1853)". Самат Денисон редакциялаған. Америка музыкасының үш ғасырында: Американың діни және дүниелік музыкасының жинағы, 9-том: Америка оркестрлік музыкасы, 1800–1879. Бостон: Г. К. Холл, 1992 жыл. Бұл басылым үлкен көп томдық жиынтықтың бір бөлігі болып табылады және қазір Филадельфияның тегін кітапханасында сақталатын Флейшер жинағындағы қолжазбаға негізделген "Санта Клаус" симфониясының жаңа көшірмесін қамтиды. Кіріспеде Фрайдың қысқаша өмірбаяны, сондай-ақ симфонияның жазылуы және оның сынға ұшырауы туралы мәліметтер бар. Сондай-ақ, жинаққа Фрайдың замандастарының оркестрлік туындылары кіреді: Филип Траджетта, Чарльз Зейнер, Энтони Филипп Генрих, Джордж Фредерик Бристоу, Дадли Бак және Фрайдың ұстазы Леопольд Мейгнен. Фрай, Уильям Генри. "Рождестволық симфония". Шарль Фернандес концерттік ансамбль үшін нотаға түсірген. Лос-Анджелес: Trone Music, 2013 жыл.
Fry, William Henry. "Santa Claus: Christmas Symphony (1853)." Edited by Sam Dennison. In Three Centuries of American Music: A collection of American sacred and secular music, Volume 9: American orchestral music, 1800–1879. Boston: G. K. Hall, 1992. This edition is part of a larger multi volume set and contains a newly copied version of the Santa Claus Symphony, based on the manuscript held in the Fleisher Collection, now at the Free Library of Philadelphia. The introduction includes a short biography of Fry as well as specific information about the composition of the symphony and its critical reception. Also included in the volume are orchestral works by Fry's musical contemporaries: Philip Trajetta, Charles Zeuner, Anthony Philip Heinrich, George Frederick Bristow, Dudley Buck and Fry's teacher Leopold Meignen. Fry, William Henry. "Christmas Symphony." Transcribed for concert band by Charles Fernandez. Los Angeles: Trone Music, 2013.