Көне тамил халқының географиялық аймағы – Тамилкам. Тамил Наду, Керала, және т.б. аумақтарды қамтиды. Тарихи атауы, ең ерте дереккөздері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тамилакам – ежелгі тамил халқының қоныстанған географиялық аймағы. Тамилакам бүгінгі Тамил Наду, Керала, Пудучерри, Лакшаддип және Андхра-Прадеш пен Карнатаканың оңтүстік бөліктерін қамтыды.
Geographical region inhabited by the ancient Tamil people
Tamilakam was the geographical region inhabited by the ancient Tamil people, covering the southernmost region of the Indian subcontinent. Tamilakam covered today's Tamil Nadu, Kerala, Puducherry, Lakshadweep and southern parts of Andhra Pradesh and Karnataka.
Ауқымы
"Тамилак" термині тамилдердің аумағын атау үшін қолданылатын ең ежелгі термин болып көрінеді. Оны ең алғашқы деректердің ішінде Пуранануру 168.18 және Патиṟṟuppattu Патикам 2.5 жатқызылады. Көне "Толькаппиям" мәтінінің арнайы кіріспесінде (cirappuppayiram) "тамил тілі сөйленетін әдемі әлем" ("tamil kuru nal lulakam") және "тазартылған тамил жері" ("centamil nilam") деген терминдер кездеседі. Дегенмен, бұл кіріспе, мерзімі нақты емес, түпнұсқа "Толькаппиямға" кейіннен қосылған. "Толькаппиям" кіріспесіне сәйкес, "тамил тілі ана тілі ретінде қолданылатын ізгі жер солтүстіктегі Венката төбесі мен оңтүстіктегі Кумари арасында жатыр". "Силаппадикарам" (шамамен 2-ші ғасыр) "Тамилак" терминін былай анықтайды:
The term "Tamilakam" appears to be the most ancient term used for designating the Tamil territory. The earliest sources to mention it include Purananuru 168.18 and Patiṟṟuppattu Patikam 2.5. The Specific Preface (cirappuppayiram) of the more ancient text Tolkāppiyam mentions the terms tamil kuru nal lulakam ("the beautiful world [where] Tamil is spoken") and centamil nilam ("the territory of refined Tamil"). However, this preface, which is of uncertain date, is definitely a later addition to the original Tolkāppiyam. According to the Tolkāppiyam preface, "the virtuous land in which Tamil is spoken as the mother tongue lies between the northern Venkata hill and the southern Kumari." The Silappadikaram (c. 2nd century CE) defines the Tamilakam as follows:
Тамил аймағы солтүстікте Вишну (Тирупати) төбелерінен басталып, оңтүстіктегі мұхитқа дейін созылады. Бұл суық сулы аймақта төрт ірі қала орналасқан: Мадурай және оның мұнаралары; әйгілі Урайур; шулы Каңчи; және Пухар, Нагапаттинам.
The Tamil region extends from the hills of Vishnu [Tirupati] in the north to the oceans at the cape in the south. In this region of cool waters were the four great cities of: Madurai with its towers; Uraiyur which was famous; tumultuous Kanchi; and [[Puhar, Nagapattinam
Бұл көне мәтіндер "Тамилак" аймағының шығыс және батыс шекараларын нақты анықтамаса да, ғалымдар осы шекаралар теңіздер болған деп есептейді, бұл олардың ежелгі анықтамадан алынып тасталған себебін түсіндіреді. Ежелгі "Тамилак" құрамына қазіргі Керала да кірген.
While these ancient texts do not clearly define the eastern and western boundaries of the Tamilakam, scholars assume that these boundaries were the seas, which may explain their omission from the ancient definition. The ancient Tamilakam thus included the present day Kerala.
Патшалықтар
Б.з.д. 600-жылдардан бастап 300-жылға дейін Тамикакамды үш тамил әулеті басқарды: Чола, Пандия және Чера әулеттері. Сонымен қатар, бірнеше тәуелсіз әміршілер, веллер (сатьяпутралар) болды. Тамил мемлекеттеріне қатысты ең ерте деректер б.з.д. 3 ғасырда Маурья империясы тұсындағы жазбаларда кездеседі. Чола әулеті Сангам дәуірінен (~б.з.д. 3 ғасыр) бұрын Орталық Тамил Надуда 13 ғасырға дейін билік етті. Чолалардың негізгі аймағы Каверидің құнарлы аңғары болды. Пандия әулеті Оңтүстік Үндістанның бір бөлігін 17 ғасырдың соңына дейін басқарды. Пандиялардың негізгі аймағы Вайгай өзенінің құнарлы аңғары еді. Олар бастапқыда өз мемлекетін Үндістан түбегінің оңтүстік ұшындағы Коркай портынан басқарды, ал кейін Мадурайға көшті. Чера әулеті Сангам дәуірінен (~3 ғасыр) бұрын 12 ғасырға дейін қазіргі Тамил Наду мен Кераланың батыс бөлігіне сәйкес келетін аймақта билік етті. Велирлер (Vēḷir) – Оңтүстік Үндістанның ерте тарихи кезеңінде Тамикакамдағы кішкентай династиялық патшалар мен аристократиялық басшылар.
From around 600 BCE to 300 CE, Tamiḻakam was ruled by the three Tamil dynasties: the Chola dynasty, the Pandyan dynasty and the Chera dynasty. There were also a few independent chieftains, the Velirs (Satyaputra). The earliest datable references to the Tamil kingdoms are in inscriptions from the 3rd century BCE during the time of the Maurya Empire. The Chola dynasty ruled from before the Sangam period (~3rd century BCE) until the 13th century in central Tamil Nadu. The heartland of the Cholas was the fertile valley of the Kaveri. The Pandyan dynasty ruled parts of South India until the late 17th century. The heartland of the Pandyas was the fertile valley of the Vaigai River. They initially ruled their country from Korkai, a seaport on the southernmost tip of the Indian Peninsula, and in later times moved to Madurai. The Chera dynasty ruled from before the Sangam period (~3rd century) until the 12th century over an area corresponding to modern day western Tamil Nadu and Kerala. The Vealirs (Vēḷir) were minor dynastic kings and aristocratic chieftains in Tamiḻakam in the early historic period of South India.
Геомәдени бірлік
"Тамилак" терминімен қамтылған аймақ бірнеше мемлекеттерге бөлінген болса да, оның ежелгі әдебиетте кездесуі аймақтың тұрғындары мәдени немесе этникалық бірегейлікке ие болғанын немесе кем дегенде өздерін көршілерінен ерекше санағанын көрсетеді. Біздің заманымыздан бұрын 5 ғасырдан біздің заманымыздың 3 ғасырына дейінгі ежелгі тамил жазулары Тамилақтың қалған Оңтүстік Үндістаннан ерекшеленуіне лингвистикалық дәлел ретінде қарастырылады. Тамил емес ежелгі жазулар, мысалы, солтүстік патшалары Ашока мен Харавеланың жазулары да аймақтың ерекше екенін көрсетеді. Мысалы, Ашоканың жазуларында оның мемлекетінің оңтүстік шекарасынан тысқары орналасқан тәуелсіз мемлекеттер туралы, ал Харавеланың Хатигумпа жазуында "тамил күштерінің одағын" жою туралы айтылған.
Although the area covered by the term "Tamilakam" was divided among multiple kingdoms, its occurrence in the ancient literature implies that the region's inhabitants shared a cultural or ethnic identity, or at least regarded themselves as distinct from their neighbours. The ancient Tamil inscriptions, ranging from 5th century BCE to 3rd century CE, are also considered as linguistic evidence for distinguishing Tamilakam from the rest of South India. The ancient non Tamil inscriptions, such as those of the northern kings Ashoka and Kharavela, also allude to the distinct identity of the region. For example, Ashoka's inscriptions refer to the independent states lying beyond the southern boundary of his kingdom, and Kharavdela's Hathigumpha inscription refers to the destruction of a "confederacy of Tamil powers".
Шри-Ланкамен өзара іс-қимыл
Тарихи кезеңде (1000-500 б.з.д.) Шри-Ланка мәдени тұрғыдан Оңтүстік Үндістанмен біріңғай болды, мегалиттік зираттар, керамика, темір технологиясы, егіншілік әдістері және мегалиттік жазулары ортақ болды. Бұл мәдени кешен пракрит тілінде сөйлейтін халықтар көшіп келгенге дейін Велер сияқты дравид руларымен бірге Оңтүстік Үндістаннан тарады. Шри-Ланканың оңтүстігіндегі Тиссамахарама аймағындағы қазба жұмыстары б.з.б. екінші ғасыр мен б.з. екінші ғасыры аралығында шығарылған жергілікті монеталарды тапты, олардың кейбіреулерінде ерте тамил әріптерімен жазылған тамил есімдері кездеседі, бұл тамил саудагерлерінің соңғы классикалық кезеңде Шри-Ланканың оңтүстік жағалауында саудамен белсенді айналысқанын көрсетеді. Б.з.б. 237 жылы "Оңтүстік Үндістаннан келген екі ержүрек адам" Анурадхапура патшалығын басып алды. Б.з.б. 145 жылы Элара, Эллаллани деп белгілі Чола генералы немесе ханзадасы Анурадхапурада таққа отырып, қырық төрт жыл патшалық құрды. Дютугамуну, сингал, оған қарсы соғыс ашып, жеңіске жетіп, тақты иеленді. Тамил патшаларының Шри-Ланкада кем дегенде б.з.б. 3 ғасырға дейін болғаны анықталды.
During the protohistoric period (1000 500 BCE) Sri Lanka was culturally united with southern India, and shared the same megalithic burials, pottery, iron technology, farming techniques and megalithic graffiti. This cultural complex spread from southern India along with Dravidian clans such as the Velir, prior to the migration of Prakrit speakers. Excavations in the area of Tissamaharama in southern Sri Lanka have unearthed locally issued coins produced between the second century BCE and the second century CE, some of which carry Tamil personal names written in early Tamil letters, which suggest that Tamil merchants were present and actively involved in trade along the southern coast of Sri Lanka by the late classical period. Around 237 BCE, "two adventurers from southern India" took control of the Anuradhapura kingdom. In 145 BCE Elara, a Chola general or prince known as Ellāḷaṉ took over the throne at Anuradhapura and ruled for forty four years. Dutugamunu, a Sinhalese, started a war against him, defeated him, and took over the throne. Tamil Kings have been dated in Sri Lanka to at least the 3rd century BCE.
Дін
Тамил елінде индуизм (вайшнавизм, каумарам, шактизм, шайвизм), дравидтік халық діні, джайнистер мен буддистер б.з.б. II ғасырынан бері бірге өмір сүріп келеді.
Hinduism (Vaishnavism, Kaumaram, Shaktism, Shaivism,), Dravidian folk religion, Jains and Buddhists have coexisted in Tamil country since at least the second century BCE.