Кіріспе

Үстіңгі диірмен тасын темірден ұстайтын тірек – диірменнің сыры немесе жай ғана сыры – диірменнің екі тасының жоғарғы ("жүргізуші") тасын ұстап тұратын, әдетте төрт қолды немесе крест тәрізді темірден жасалған тірек. Сыры негізгі осьтің немесе білікшенің төртбұрышты бөлігінің үстіне бекітіледі және жүгіруші тастың барлық салмағын көтереді, ол бірнеше тоннаға жете алады. Жүргіруші тастың бетіне "испандық крест" деп аталатын ойық жасалады, ол сырыға сәйкес келеді. Сыры қажет, себебі астық жүгіруші тастың орталық тесігі арқылы беріледі, сондықтан осьті дөңгелектей одан өткізуге болмайды.

Механизм

Кейінірек жасалған жетілдіру, кресттің орнына, шпинделге алжапушыны (булава) бекіту болды, ол жүгіруші тасқа орнатылған карданды саңылауға (подшипникке) сыйып отырды. Бұл құрылғы жүгіруші тасты екі жазықтықта қозғалуға және осылай төменгі (тұрақты) тасты тығызрақ ұстауға мүмкіндік берді, бірақ оның салмағы дұрыс теңгерілгенін қамтамасыз ету үшін ерекше сақтық қажет болды. Ұнтақтаудың қалыңдығын бақылайтын төменгі тасты жүгіруші тастан бөлуді шатыр механизмі реттеді: шпинделдің негізін ұстап тұрған подшипникті көтеру немесе түсіру үшін бұрандалы домкрат.

Геральдикада

Диірмен тасы кейде геральдикада белгі ретінде кездеседі, онда ол көбінесе француз тілінде fer de moline ("диірмен темірі") деп аталады. Нағыз диірмен тастары сияқты, fer de moline-нің де пішіні әртүрлі болуы мүмкін. 16-шы ғасырдың жазушысы Боззвелл оны судьялар мен әкімшілерге лайықты символ деп сипаттаған, олар адамдарды тура жолмен жүргізеді, дәл диірмен тасы доңғалақты таспен бірге жұмыс істейтіндей. Дегенмен, ол көбінесе Миллер, Милн сияқты тегі бар отбасылардың гербтерінде кездеседі.