Сарықарын құс (Spinus xanthogastrus) – Орталық Америка мен Оңтүстік Америкада кездесетін қарға тәрізді кішкентай құс. Сипаттамасы, түсі, таралу аймағы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Сары қарны бар сискин (Spinus xanthogastrus) – қарға тәрізділер (Fringillidae) тұқымдасына жататын кішкентай сайрақ. Ол Коста-Рикадан оңтүстікке қарай, Оңтүстік Эквадорға, Боливияның орталық бөлігіне және Солтүстік-Батыс Венесуэланың таулы аймақтарына көбейеді.
Species of bird
The yellow bellied siskin (Spinus xanthogastrus) is a small passerine bird in the finch family Fringillidae. It breeds from Costa Rica south to southern Ecuador, central Bolivia and the highlands of northwestern Venezuela.
Сипаттама
Сары қарны сискин - 10,5 см ұзындығы және 12 г салмағы бар кішкентай құс. Еркегі сары қарны, құйрығының қабырғалары мен қанаттарындағы дақтары ашық сары болса, қалғаны толығымен қара. Месісінің жоғарғы жағы қара-зәйтүн түсті, ал төменгі жағы ақшыл сары, қарнындағы түс жарықтап тұрады. Оның құйрығы мен қанаттары қара, ал қанаттарының негізгі бөліктері мен құйрығының қабырғалары ашық сары. Жастар месісіне ұқсайды, бірақ жоғарғы қауырсындарында ақшыл шеттері және кішкентай сары қанат және құйрық дақтары болады. Бұл құстың әні жағымды шаттырған қылық, ал дауысы өткір. Перудің оңтүстік-шығысынан Боливияның орталық бөлігіне дейін кездесетін S. x. stejnegeri түршесі, атаулы S. x. xanthogastrus түршесінен ірілеу және мүсіні ұзын. Еркектерінде ірі сары қанат дақтары және бүйірлерінде кеңірек қара түс бар. Бұл түршедегі месілері солтүстік құстарға қарағанда қараңғырақ. Сары қарны сискин, сырттай ұқсас кіші алтын қанатқа (Spinus psaltria) қарағанда көбінесе орман құсы және соңғы түрінің түсі ақшыл, қанатында ақ дақтары бар және әні әуелі музыкалы.
The yellow bellied siskin is a small bird, 10.5 cm in length and weighing 12 g. The male is entirely black except for a bright yellow belly, tail sides and wing patches. The female is dark olive green above and has pale yellow underparts which become brighter on the belly. She has a blackish tail and wings and also has bright yellow primary wing patches and tail sides. Young birds resemble the female, but have dusky fringes to the upperpart feathers and smaller yellow wing and tail patches. The song of this bird is a pleasant chattering twitter, and the call is a sharp
The subspecies S. x. stejnegeri, which occurs from extreme southeastern Peru to central Bolivia, is larger and longer billed than the nominate subspecies S. x. xanthogastrus. Males have larger yellow wing patches and more extensive black on the flanks. Females of this subspecies are darker olive above than the northern birds. The yellow bellied siskin is more of a woodland bird than the superficially similar lesser goldfinch (Spinus psaltria) and the latter species is paler and has a white wing patch and a more musical song.
Мінез-құлық және экология
Сарықарны сискин 800–3000 м биіктіктегі тау емен ормандарында көбейеді. Ұясы – кішкентай ағаштың тығыз жапырақтарында 2,4–3,7 м биіктікте орналасқан тамыршалар, қабық және лишайлардан құралған шағын тостаған тәрізді. Сәуір-мамыр айларында екі-үш жасылтым ақ жұмыртқа салады, оларды аналығы басып шығарады. Бұл түр көшпелі емес, бірақ көбейтілмейтін кезде өзінің ареалында көшіп-қонып жүреді. Кейбір аймақтарда, мысалы, Коста-Риканың орталық бөлігінде, сарықарны сискин клеткалық құстар саудасы үшін аяусыз қудаланды. Оның әлі де кең таралған жерлерінде, қашық немесе қорғалған аумақтарда, 30 құсқа дейінгі топтар ағаш басында шағын жәндіктер мен емен гүлдерін іздейді немесе тұқымдар үшін кең жайлауларға түседі. Еркектері әлеуметтік түрде ән шырқай алады.
The yellow bellied siskin breeds in mountain oak forests at altitudes between 800–3,000 m. The nest is a shallow cup of rootlets, bark and lichens 2.4–3.7 m high in the dense foliage of a small tree in a clearing. The two or three green tinged white eggs are laid in April or May and incubated by the female. Although not migratory, this species wanders within its range when not breeding. The yellow bellied siskin has been relentlessly persecuted for the cage bird trade in some areas, such as central Costa Rica. Where it remains common, in remote or protected areas, flocks of up to 30 birds forage in the canopy for small insects and oak flowers, or descend to clearings for seeds. The males may sing socially.