Кіріспе

Британдық актер (1929–2021)

Джек Сноудон Хокинс (28 қазан 1929 – 11 желтоқсан 2021)

Жеке өмір

Хедли 1929 жылы Лондонда дүниеге келген. Оның анасы Дороти Уитхилл оны туғанда 19 жаста болған, ал кейіннен 1936 жылы Альберт Хокинске үйленген, бірақ бұл адам оның әкесі болмаған. Ол өзінің биологиялық әкесі кім екенін білген жоқ. Ол қарапайым отбасыда өскен, көшеден аттың күңі мен тыңайтқыш ретінде сату арқылы ақша табатын. Хедли Фрэнсис Дурбридж жазған BBC-нің “Тим Фрейзер әлемі” (1960 жылдың қарашасынан 1961 жылдың наурызына дейін көрсетілді) сериалында ойнады, оның 18 бөлімі әрқайсысы алты сериядан тұратын үш жеке сериалдан құралды. Ол сондай-ақ Алун Оуэннің BBC пьесасындағы “Жеңіліске ұшырамайсың” (1962) Корриган Блейк рөлін ойнады. Келесі жылы шыққан “Корриган Блейк” сериалында Джон Тернер бұл рөлді қайта ойнады. Ол сондай-ақ Алун Оуэннің “Кішкентай қысқы махаббат” (1965) пьесасының “Театр 625” сериясының бір бөлігі болды. Ол 1960-шы жылдардың бірнеше британ фильмдерінде түсті, соның ішінде “Арабияның Лоуренсі” (1962), “Қызыл жүзді” (1963), “Қарқын” (1964), “Адамдық құлдық” (1964), “Қан аралының құпиясы” (1964) және “Жылдық мереке” (1968) фильмдерінде, сондай-ақ “Ең ұзақ күн” (1962) сияқты халықаралық фильмдерде де ойнады. Сондай-ақ ол лейтенант-полковник Престон рөлін “Кольдиц” (1972–74) фильмінде ойнады. Ол Стэнли Бейкер мен Жан Себергпен бірге Ирвин Шоудың “Француз стилінде” (1963) фильмінде де түсті. Кейін Хедли Джеймс Бондтың “Сенің көзің үшін” (1981) фильмінде сэр Тимоти Хавлок рөлінде ойнады, сонымен қатар Хавлоктың попугайына да дауыс берді. Бастапқыда ол попугай рөлін ойнап, өзін төмендеткісі келмеді, бірақ он минут жұмыс үшін 1200 фунт стерлинг алатынын білгенде ойыннан бас тартты. Осыдан кейін, 1981 жылдың күзінде ол Лусио Фулчидің “Нью-Йорк қырғыны” (Lo squartatore di New York, 1982) фильмінде басты рөлді (циниктік тергеуші полиция қызметкері Фред Уильямс) ойнады, онда оның дауысын американдық актер Эдвард Мэнникс дубляж етті. Оның басқа теледидарлық жұмыстары: Эдгар Уоллес Мистерия театрының “Ешқашан жеңілгендер” (1961), “Киелі” (1965), “Гидеон жолы” (“Алиби адамы”, 1965), “Жұмсақ, жұмсақ” (1967), “Диксон Док Грин” (1969), “Буканерлер” (1957), бұрынғы әскери қызметші Алан Холдейн “Кемпірге кім төлейді?” (1977), “Киелілердің оралуы” (1979), “Бір-бірден” (1984), “Ремингтон Стил” (1984), “Тек ақымақтар мен жылқылар” (“Рояль флеш”, 1986), “'Алло 'Алло!” (1992), “Dalziel and Pascoe” (1998) және “Қысқаша кездесу” телефильмінің нұсқасы (1974). 1980-ші жылдардың соңында ол After Eight Mints үшін комикалық неміс жарнамасында түсті, ол өте танымал болды және науқан бес жылға созылды. Ол оған үнемі жақсы ақы төлеп отырды және оны өзінің “зейнеті” деп атады. Ол актерлік өнерден салыстырмалы түрде ертерек қол үзді, байлық пен саяхат мүмкіндіктері орындау құмарлығынан әлдеқайда тартымды екенін мойындады. Ол актерлердің көпшілігін “қасіретті” деп тапты және олардың арасында көптеген достары болған жоқ, “Актерлік – өнер емес, ол тек интерпретация, актер ештеңе жаратпайды. Сондықтан олардың көпшілігінің көзі нашар”.