Ағылшын адмиралы Эдуард Ховардтың өмірі мен ерліктері
Edward Howard (admiral)
Эдвард Ховард – ағылшын адмиралы, теңіз шайқастарында ерте көзге түскен. Сен-Матьё шайқасының басшысы, француз флотымен шайқаста қаза тапты. Тарихы мен әскери мансабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Sir Edward Howard, KG (1476/1477 – 25 сәуір 1513) – ағылшын теңіз офицері. Ол Хауард әулетінен алғашқы адмирал атанған, жас кезінде-ақ теңіз шайқасына қатысқан. Сен-Матье шайқасында қолбасшылық етті, бұл порттар арқылы қару-жарақтарын қолданатын кемелердің қатысқан алғашқы теңіз шайқасы болуы мүмкін. Одан кейін Брест маңындағы француз флотының галереяларына шабуыл жасау кезінде қаза тапты.
English admiral
Sir Edward Howard, KG (1476/1477 – 25 April 1513) was an English naval officer. He was the first of the Howards to win fame as an admiral, participating in his first naval battle while in his teens. He was in command during the Battle of Saint Mathieu, which may have been the first sea battle fought by ships with cannons deployed through ports. He was killed shortly afterwards, leading an assault on galleys in the French fleet near Brest.
Ерте өмір
Томас Ховардтың (кейін 2-ші Норфолк герцогы) және оның бірінші әйелі Элизабет Тилнидің ұлы, сондай-ақ 3-ші Норфолк герцогы Томас Ховардтың кіші інісі болған Говардтың туған күнін нақты анықтау мүмкін емес, ал оның балалық шағы мен білімі туралы ештеңе белгілі емес. Ол 1492 жылдың тамыз айында он бес жасында Сэр Эдвард Пойнингстің басшылығымен Слюйстің қоршауында әскери қызметін бастады. 1497 жылы оның әкесі, сол кездегі Суррей графы, Шотландиядағы әскерге қолбасшылыққа тағайындалды және ұлдары Томас пен Эдвардты өзімен бірге алып кетті. Суррей 1497 жылдың 30 қыркүйегінде Шотландия королі Джеймс IV-нің жорығын аяқтаған келісімге қол қойылғаннан кейін Эйтон қамалында Томас пен Эдвардты рыцарьлыққа иелендірді. 1503 жылы Говард Маргарет Тюдорды Шотландияға, король Джеймс IV-ке үйлену үшін сүйемелдегендердің қатарында болды. Король Генрих VII 1509 жылдың 21 сәуірінде қайтыс болды. Говард жаңа король Генрих VIII-нің тәж киюіне арналған турнирде маңызды рөл атқарды және 1509 жылдың 20 мамырында корольдің туын алып жүруші болып тағайындалды. Оның денесі мен күміс сыбызғысы – лорд-адмиралдың лауазымдық белгісі үш күннен кейін табылған, және олар Ле Конкедегі Бидуға жеткізілді. Ол қаруды француз королінің қызы Клод ханшайымына, ал сыбызғыны королева Аннаға сыйлық ретінде жіберді. 1506 жылдың қаңтарына дейін ол Уильям Ловелдің, Морли лордының қызы және мұрагері, сондай-ақ сэр Уильям Паркердің жесірі Элеонора, Морли баронессасына үйленді. Ол Говардтан 10-12 жас үлкен болды және Морли барондығын өз құқығымен иеленді. Олардың некесінен балалары болған жоқ. Говард 1513 жылдың қаңтарында өсиет жазғанда, есімдері аталмаған екі заңды емес ұлына мүлік қалдырды, біреуін корольдің қамқорлығына, екіншісін досы Чарльз Брэндонға, Саффолк герцогына тапсырды. Кіші ұл ретінде ол Норфолк графтығындағы Морли иелігін ғана иеленді, және оны әйелінің өмір бойына пайдалану құқығы тоқтағаннан кейін күйеу баласы Генри Паркерге қайтаруды өсиет етті.
The son of Thomas Howard (later 2nd Duke of Norfolk) and his first wife, Elizabeth Tilney, and a younger brother of Thomas Howard, 3rd Duke of Norfolk, Howard's date of birth can be determined only approximately, and nothing is known of his early upbringing or education. He began his military career in August 1492 at the age of fifteen under Sir Edward Poynings at the siege of Sluys. In 1497 his father, then Earl of Surrey, was given a command in Scotland and took his sons Thomas and Edward with him. Surrey knighted both Thomas and Edward on 30 September 1497 at Ayton Castle after the signing of a treaty concluding an invasion by James IV of Scotland. In 1503 Howard was among those who escorted Margaret Tudor to Scotland for her marriage to King James IV. King Henry VII died on 21 April 1509. Howard played a prominent role in the tournament held to celebrate the coronation of the new King, Henry VIII, and was appointed the King's standard bearer on 20 May 1509. Both his body and his silver whistle, the Lord Admiral's badge of office, were found three days later, and delivered to Bidoux at Le Conquet, who sent the armour as a trophy to Princess Claude, the French King's daughter, and the whistle to Queen Anne. Before January 1506, he married Alice (d. 1518), the daughter and heir of William Lovel, Lord Morley, and Eleanor, Baroness Morley, and widow of Sir William Parker. She was 10 or 12 years Howard's senior, and held the barony of Morley in her own right. There were no children of the marriage. When Howard wrote his will in January 1513 he left bequests to two unnamed bastard sons, commending one to the care of the King, and the other to the care of his friend Charles Brandon, 1st Duke of Suffolk. As a younger son, he held only the manor of Morley in Norfolk, which he willed in reversion to his stepson, Henry Parker, after the termination of his widow's life interest.