Роберт Холлуэй: Американ футболшы және жаттықтырушысы
Bob Hollway
Роберт Холлуэй – америкалық футболшы және жаттықтырушы (1926-1999). Мичиган университетінің ойыншысы, NFL командаларымен жұмыс істеген тәжірибелі маман.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы және жаттықтырушы (1926–1999)
American football player and coach (1926–1999)
Роберт Холлвей (29 қаңтар 1926 – 13 наурыз 1999) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол Мичиган университеті үшін колледж футболында ойнады және Мичиганның 1947 және 1948 жылдардағы жеңіліссіз командаларының мүшесі болды. Одан кейін ол Мэн университетінде (1951–1952), Шығыс Мичиган университетінде (1953), Мичиган университетінде (1954–1965) ассистент болып қызмет етті. Сосын ол NFL-ге Миннесота Викингспен (1967–1970, 1978–1986) қосылды, Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Сент-Луис Кардиналс» командасының бас жаттықтырушысы (1971–1972) болды, сондай-ақ «Детройт Лайонс» (1973–1974), «Сан-Франциско 49ers» (1975) және «Сиэтл Сихокс» (1976–1977) командаларында көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді.
Robert Hollway (January 29, 1926 – March 13, 1999) was an American football player and coach. He played college football for the University of Michigan and was a member of Michigan's undefeated 1947 and 1948 teams. He thereafter served as an assistant at the University of Maine (1951 1952), Eastern Michigan University (1953), Michigan (1954 1965) before joining the NFL with the Minnesota Vikings (1967 1970, 1978–1986), as the head coach of the National Football League (NFL)'s St. Louis Cardinals (1971 1972), and assistant coaching stints with the Detroit Lions (1973 1974), San Francisco 49ers (1975), and Seattle Seahawks (1976 1977).
Колледж мансабы
Мичиган штатының Энн-Арбор қаласында туып өскен Холлвей Мичиган университетінде оқыды, 1947 жылдан 1949 жылға дейін Мичиган Вулверинес футбол командасында шабуылшы ретінде ойнады. 1950 жылы бітіргеннен кейін Холлвей келесі жылы Мэн университетінде көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Екі маусымнан соң, ол 1953 жылы Мичиган штатына оралып, Шығыс Мичиган университетінде футболдан көмекші жаттықтырушы және баскетболдың бас жаттықтырушысы қызметтерін атқарды. 1954 жылдан 1965 жылға дейін Мичиган университетінде футболдан көмекші жаттықтырушы болды.
Born and raised in Ann Arbor, Michigan, Hollway attended the University of Michigan, playing at the end position for the Michigan Wolverines football teams from 1947 to 1949. After graduating in 1950, Hollway entered the coaching ranks the following year as an assistant at the University of Maine. After two seasons, he returned to the state of Michigan as both an assistant football and head basketball coach at Eastern Michigan University in 1953. From 1954 to 1965, he was an assistant football coach at the University of Michigan.
НФЛ мансабы
1966 жылғы 22 қаңтарда Холлвей жеке бизнеске кірісу үшін отставкаға кететінін мәлімдеді, бірақ бұл уақыт, оның ішінде «Wolverine» командасының ойындарына радио комментарий жасау, ол Ұлттық футбол лигасының «Minnesota Vikings» командасының қорғаныс желісінің жаттықтырушысы болып оралғанға дейін бір маусым ғана созылды, жаңа бас жаттықтырушы Бад Гранттың басшылығымен. Командадағы алғашқы маусымында ол «Күлгін адамдар жегіштер» деп аталатын желілік ойыншылар тобын қалыптастыруға көмектесті, оның ішінде болашақ екі зал мүшесі Карл Эллер және жаңадан келген Алан Пейдж болды. Келесі үш жылда Холлвей қорғаныс координаторы болып тағайындалды. Төрт жылдық табыс, оның ішінде Super Bowl IV-те өнер көрсету, Холлвейдің беделін арттырды және 1971 жылғы 12 ақпанда «Cardinals» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалуына әкелді. Алайда, команда келесі екі маусымда «Dallas Cowboys» немесе қайта жанданған «Washington Redskins» командаларын жеңе алмады, нәтижесінде Холлвей 1972 жылғы 18 желтоқсанда, 1972 жылғы NFL маусымы аяқталғаннан кейін бір күн өткен соң қызметтен босатылды. Холлвейдің «Cardinals» командасындағы екі маусымы 4-9-1 есебімен аяқталды, себебі команда көптеген жарақаттарға және төртінші нөмірлі ойыншының тұрақсыз ойынына тап болды, Холлвей Джим Харт, Пит Битхард және Гэри Куоццо арасында аз табыспен ауысып отырды, тіпті флоттың жылдам қабылдағышы Джон Гиллиамның (1972 жылы «Minnesota» командасына ауыстырылған) және болашақ Профутбол Даңқы залының жіңішке аяғы Джеки Смит болғанына қарамастан. 1973 жылғы ақпанда Холлвей Дон Маккаффертидің басшылығымен «Detroit Lions» командасының көмекші жаттықтырушысы болып жұмысқа қабылданды. Алайда, Маккафферти 1974 жылғы жаттығу лагерінде кенеттен қайтыс болды, ал Холлвей 1975 жылғы қаңтарда «Lions» командасының екінші жаттықтырушысы лауазымынан кетті. 1975 жылы Холлвей «San Francisco 49ers» командасының қорғаныс жаттықтырушысы болды. 1976 жылғы қаңтарда «49ers» командасының бас жаттықтырушысы Дик Нолан ауыстырылғаннан кейін Холлвей кеңейтілген «Seattle Seahawks» командасының қорғаныс бекфилд жаттықтырушысы болды, онда ол экспансия командасының бірінші бас жаттықтырушысы, бұрынғы «Vikings» командасының көмекшісі Джек Патерамен қайта қосылды. 1978 жылғы сәуірде Холлвей «Minnesota Vikings» командасының қорғаныс координаторы болып қайтадан қызмет ету үшін отставкаға кетті, бірақ «Seahawks» командасы «Vikings» командасы онымен келісімшарт кезінде бұзғанын мәлімдеген кезде дау-дамайға ұшырады. Грант 1983 жылғы NFL маусымының соңында зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Холлвей Лес Стеккельмен сапаны бақылау көмекшісі болып, негізінен кадрлар директоры және скаут ретінде қызмет етті. Холлвей 1999 жылы 73 жасында қайтыс болды. Холлвейдің ұлы Майкл 2011 жылы Огайо штатының Делавэр қаласында 25 жыл «Ohio Wesleyan University» университетінің бас футбол жаттықтырушысы болып қызмет еткеннен кейін зейнеткерлікке шықты. Оның ұлы Брюс Миннесота штатының Мейпл Гроув қаласында «John Hancock Financial Network» компаниясының басқарушы серіктесі болды. Брюс 2020 жылы қайтыс болды.
On January 22, 1966, Hollway announced he was resigning to enter private business, but that time away, which included doing radio commentary on Wolverine games, lasted only one season before he came back as defensive line coach of the National Football League's Minnesota Vikings under new head coach Bud Grant. During his first season with the team, he helped shape a group of linemen who became known as the "Purple People Eaters," including two future Hall of Famers in Carl Eller and rookie Alan Page. Over the next three years, Hollway was promoted to defensive coordinator. Four years of success, including an appearance in Super Bowl IV, raised Hollway's profile and led to his hiring as head coach of the Cardinals on February 12, 1971. However, the team was unable to beat out either the Dallas Cowboys or the resurgent Washington Redskins over the next two seasons, with Hollway paying the price with his dismissal on December 18, 1972, one day after the end of the 1972 NFL season. The Cardinals finished 4 9 1 in both of Hollway's seasons with the Cardinals, as the team suffered through numerous injuries and inconsistent play at quarterback, as Hollway shuffled between Jim Hart, Pete Beathard and Gary Cuozzo with little success, despite the presence of fleet wide receiver John Gilliam (who was traded to Minnesota in 1972) and future Pro Football Hall of Fame tight end Jackie Smith. In February 1973, Hollway was hired a Detroit Lions' assistant coach under Don McCafferty. However, McCafferty died suddenly during the team's 1974 training camp, and Hollway resigned as the lions secondary coach in January 1975. In 1975, Hollway became the defensive backs coach for the San Francisco 49ers. In January 1976, after 49ers head coach Dick Nolan was replaced, Hollway became defensive backfield coach with the expansion Seattle Seahawks, where he reunited with former Viking assistant Jack Patera, the expansion team's first head coach. In April 1978, Hollway resigned to again serve as defensive coordinator of the Minnesota Vikings, but became involved in controversy when the Seahawks claimed the Vikings had tampered with him while still under contract. Following the retirement of Grant at the conclusion of the 1983 NFL season, Hollway was demoted by Les Steckel to quality control assistant, serving primarily as a personnel director and scout. Hollway died in 1999 at the age of 73. Hollway's son Michael retired in 2011 after serving as the head football coach at Ohio Wesleyan University in Delaware, Ohio for 25 years. His son Bruce was a managing partner for John Hancock Financial Network in Maple Grove, Minnesota. Bruce died in 2020.