Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Леонард Лэнгер (16 наурыз, 1896 – 26 желтоқсан, 1977) – американдық тарихшы, барлау аналитигі және саяси кеңесші. Ол Гарвард университетінің тарих кафедрасының төрағасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Стратегиялық қызмет басқармасының зерттеу және талдау бөлімінің басшысы қызметін атқарды. Ол 1840-1900 жылдар аралығындағы және Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі дипломатия саласындағы маман болды. Ол көптеген кітаптарды редакциялады, оның ішінде Еуропа тарихына арналған серия, кең көлемді анықтамалық және университет оқулығы бар.
American historian
William Leonard Langer (March 16, 1896 – December 26, 1977) was an American historian, intelligence analyst and policy advisor. He served as chairman of the history department at Harvard University. He was on leave during World War II as head of the Research and Analysis Branch of the Office of Strategic Services. He was a specialist on the diplomacy of the periods 1840–1900 and World War II. He edited many books, including a series on European history, a large scale reference book, and a university textbook.
Ерте өмір және білім
Массачусетс штатының Оңтүстік Бостонында дүниеге келген ол, неміс иммигранттары Чарльз Рудольф пен Йоханна Рокенбахтың үш ұлының екіншісі еді. Оның ағасы Рудольф Эрнест Лангер математик, ал кіші інісі Уолтер Чарльз Лангер психоаналитик болды. Уильям үш жасқа толғанда, әкесі күтпеген жерден қайтыс болып, отбасын қиын жағдайға түсірді. Дегенмен, киім тігу арқылы отбасын асыраған анасы балаларының біліміне басымдық берді. Бостон латын мектебінде оқығаннан кейін Лангер Гарвард университетіне қабылданды.
Born in South Boston, Massachusetts, he was the second of three sons of recent German immigrants, Charles Rudolph and Johanna Rockenbach. His elder brother, Rudolf Ernest Langer, became a mathematician and his younger brother, Walter Charles Langer, a psychoanalyst. When William was only three, his father died unexpectedly, leaving the family in difficult circumstances. Nevertheless, his mother, who supported the family by working as a dressmaker, made education a priority for her children. After studying at the Boston Latin School, Langer attended Harvard University.
Мансап
Лангер неміс тілін еркін меңгерген және Вурчестер академиясында неміс тілінен сабақ берген, сонымен бірге Кларк университетінде халықаралық қатынастар курстарымен өз білімін жетілдірген. Оның жұмысы мен білімін Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызмет тоқтатты. Соғыстан кейін ол оқуын жалғастырып, 1923 жылы философия ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1921 жылы ол белгілі философ Сюзанна Катерина Лангерге (туған аты Кнаут) үйленді. Олардың 1942 жылы ажырасуларына дейін екі ұлы болды. Лангер Гарвардта ассистент профессорлық лауазымына орналасудан бұрын төрт жыл бойы Кларк университетінде заманауи Еуропа тарихын оқытты. 1936 жылы Лангер Арчибальд Кулидж кафедрасын бірінші болып иеленді. Гарвардта Лангер, әсіресе, қазіргі Еуропа тарихы бойынша 132-ші курсы, Осман империясы туралы 157-ші курсы және оның үйінде өткен аспирантура семинарлары үшін есте қалды. Ол сонымен қатар Гарвардтың кеңейтілген мектебінде де сабақ берді. 1930 жылдары Лангер басқа ғалымдардың көмегімен неміс ғалымы Карл Плоцтың "Тарихтың қысқаша мазмұны" атты еңбегін толыққанды қайта қарады. Лангердің ауқымды жұмысы 1940 жылы "Әлем тарихының энциклопедиясы" деген атпен жарық көрді. Оның бесінші басылымы (1972) Лангер редакциялаған соңғы басылым болды. 2001 жылы жарық көрген алтыншы басылымды Питер Н. Стернс және тағы отыз атақты тарихшы редакциялады. Стернс жаңа басылымның кіріспесінде Лангердің үлкен жетістігіне құрмет көрсетті. 1932 жылы доцент Лангер Харперс баспасының қазіргі Еуропа тарихына арналған сериясының редакторы болып тағайындалды. Ол 1832-1852 жылдарды қамтитын "Либерализм, ұлтшылдық және социализм" атты томды жазды. Бастапқыда қатты мұқабамен шыққан бұл серия 1960 жылдары "Заманауи Еуропаның өрлеуі" деген атпен қайта басылды.
Langer was fluent in German, and taught German at Worcester Academy while furthering his own education with courses on international relations at Clark University. His job and education were interrupted by military service World War I. After the war, he returned to his studies and obtained his Ph. D. in 1923. In 1921 he married Susanne Katherina Langer (née Knauth) who became a noted philosopher. They had two sons together before divorcing in 1942. He taught modern European history at Clark University for four years before accepting an assistant professorship at Harvard. In 1936 Langer became the first to hold the Archibald Coolidge chair. Langer was remembered at Harvard especially for his History 132 course on modern European history, History 157 on the Ottoman Empire, and the graduate seminars held at his home. He also taught at the Harvard Extension School. With the help of other scholars during the 1930s, Langer completely revised the Epitome of History by German Scholar Karl Ploetz. Langer's massive work was published in 1940 under the title An Encyclopedia of World History. Its fifth edition (1972) is the last to be edited by Langer. Peter N. Stearns and thirty other prominent historians edited the sixth edition, published in 2001. Stearns paid tribute to Langer's great achievement in the introduction to the new edition. In 1932 as an associate professor Langer was chosen by Harpers as editor for their series on modern Europe. He wrote the volume covering 1832 1852, "Liberalism, Nationalism and Socialism." Originally in hardcover, the series was republished in the 1960s in paperback as "The Rise of Modern Europe."
Кейінгі мансап
1957 жылы Лангер тарихшыларды қазіргі психологияның әдістерін пайдаланып, көзқарастарын кеңейтуге шақырды.
In 1957, Langer urged historians to expand their insights with techniques from modern psychology.
Соғыс қызметі
Лангер Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясының химиялық қызметінде қатардағы солдат болған және Францияның Батыс майданында химиялық қару бөлімінде соғысқа қатысқан. Ол осы тәжірибесін компаниядағы тағы бір әріптесімен бірге жазған кітабында сипаттады. Бұл атау 1949 жылы француз халқының мәдениетінде кітаптар мен фильмдердегі танымал ойдан туған кейіпкерге байланысты қолданыла бастады. Ол АҚШ Мемлекеттік хатшысы Джеймс Ф. Бёрнстің барлау талдауы жөніндегі арнайы көмекшісі болды. 1950 жылы Лангер жаңа құрылған Орталық барлау агенттігінде Ұлттық бағалау басқармасын құрды.
Langer was an enlisted man in the United States Army Chemical Service in World War I, and saw combat in a chemical weapons unit on the Western Front in France. He described the experience in a book he wrote with another man in his company. a codename which entered French popular culture in 1949 for an unrelated iconic fictional character of books and film. He was special assistant for intelligence analysis to U. S. Secretary of State James F. Byrnes. In 1950 Langer organized the office of National Estimates in the newly established Central Intelligence Agency.
Соғыстан кейін
Соғыстан кейін Лангер академиялық салаға оралды, бірақ 1961 жылдан 1977 жылға дейін Президенттің Сыртқы барлау жөніндегі кеңесшілер кеңесінде қызмет етті. АҚШ үкіметі Лангерден бастапқыда Виши Франциясына өте жағдайлы болған бұл саясатты негіздеуді сұрады: осы кітап "Біздің Вишидегі тәуекеліміз" (1947) деп аталды және ол саясатты дерлік толығымен ақтап берді. Лангердің кітабы 1950 жылы оның адвокаты Петеннің ісін қайта қарау туралы өтініш беру үшін жаңа дәлел ретінде пайдаланылды (іс ақырында тоқтатылды). Бір рецензенттің пікірінше, бұл кітап "Біздің Вишидегі қатеміз" деп аталуы керек еді.
After the war, Langer returned to academia, but from 1961 to 1977 he served on the President's Foreign Intelligence Advisory Board. The US government asked to Langer to justify this policy initially very favourable to Vichy France: this book was entitled Our Vichy Gamble (1947) and it almost totally whitewashed the policy. Langer’s book was then used as new evidence to request a review of the trial of Pétain by his lawyer in 1950 (the case was eventually dismissed). According to one reviewer, this book should have been called Our Vichy Fumble.
Құрметтер
Уильям Лангер 1946 жылдың шілдесінде президент Трумэн соғыстағы қызметі үшін "Ерен еңбегі үшін медаль"мен марапатталды. 1954 жылы ол Банкрофт сыйлығына ие болды. Соғыстан кейін Гарвард және Йель университеттері Лангерге құрметті доктор (LL. D.) дәрежесін берді, сондай-ақ 1955 жылы Гамбург университеті де берді. Лангер көптеген істерге қатысты, оның ішінде 1957 жылы Америка тарихшылар қауымдастығының президенті болды. 1965 жылы Лангер Америка жетістіктері академиясының "Алтын тақта" сыйлығын алды.
William Langer was awarded the Medal for Merit by President Truman in July 1946 in recognition of his wartime service. He was also awarded the Bancroft Prize in 1954. Postwar, both Harvard and Yale University awarded Langer LL. D. degrees as did the University of Hamburg in 1955. Among his many involvements, Langer served as president of the American Historical Association for 1957. Langer received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement in 1965.