Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тарихшы (1902–1998)
American historian (1902–1998)
Генри Стил Коммагер (25 қазан 1902 – 2 наурыз 1998) – американдық тарихшы. Өз заманының ең белсенді және шығармашыл либералдық зиялыларының бірі ретінде, 40 кітап, 700 эссе және мақала жазып, ол АҚШ-тағы қазіргі либерализмді қалыптастыруға үлкен үлес қосты. 1940-1950 жылдары Коммагер маккартизмге және үкімет билігін теріс пайдаланудың басқа да түрлеріне қарсы күресімен танымал болды. Колумбия университетіндегі әріптесі Аллан Невинспен бірге Коммагер 1952 және 1956 жылдары Адлай Э. Стивенсонға, ал 1960 жылы Джон Ф. Кеннедиге академиялық қолдау көрсетуді ұйымдастырды. Ол Вьетнам соғысына қарсы болды және президенттер Линдон Б. Джонсон, Ричард Никсон және Рональд Рейганның, сондай-ақ олардың президенттік өкілеттіктерін теріс пайдаланғанын ашық сынады. Оның маңызды ғылыми еңбектерінің қатарында 1936 жылы жазылған Теодор Паркердің өмірбаяны, «Америкалық сана: 1880 жылдан бергі американдық ой-өрісі мен мінездің түсіндірілуі» (1950) атты интеллектуалдық тарихы (бұл еңбек 1880 жылдардан 1940 жылдарға дейінгі американдық саяси ойдағы либерализмнің эволюциясына назар аударады) және «Ақыл-ой империясы: Еуропа қалай қиялдады және Америка қалай Ағартушылықты іске асырды» (1977) атты интеллектуалдық тарихы бар. Одан басқа, ол «Америка тарихының құжаттары» атты кеңінен қолданылатын жинақтың редакторы болды; 1938 мен 1988 жылдар аралығында оның он басылымы жарық көрді, соңғысы Коммагердің бұрынғы студенті Милтон Кантормен бірлесіп редакцияланды.
Henry Steele Commager (October 25, 1902 – March 2, 1998) was an American historian. As one of the most active and prolific liberal intellectuals of his time, with 40 books and 700 essays and reviews, he helped define modern liberalism in the United States. In the 1940s and 1950s, Commager was noted for his campaigns against McCarthyism and other abuses of government power. With his Columbia University colleague Allan Nevins, Commager helped to organize academic support for Adlai E. Stevenson in 1952 and 1956, and John F. Kennedy in 1960. He opposed the Vietnam War and was an outspoken critic of presidents Lyndon B. Johnson, Richard Nixon, and Ronald Reagan and what he viewed as their abuses of presidential power. His principal scholarly works were his 1936 biography of Theodore Parker; his intellectual history The American Mind: An Interpretation of American Thought and Character Since the 1880s (1950), which focuses on the evolution of liberalism in the American political mind from the 1880s to the 1940s, and his intellectual history Empire of Reason: How Europe Imagined and America Realized the Enlightenment (1977). In addition, he edited a widely used compilation, Documents of American History; ten editions were published between 1938 and 1988, the last coedited with Commager's former student, Milton Cantor.
Өмірбаян
Коммагер Генри Ирвинг Коммагер 1902 жылдың 25 қазанында Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында Джеймс Уильямс пен Энн Элизабет (Дэн) Коммагердің ұлы болып дүниеге келді. Ол он жасқа келгенде анасы қайтыс болғандықтан, Чикаго қаласында (Иллинойс штаты) анасының әкесі тәрбиеледі. Чикаго университетінде білім алып, тарих бойынша мынадай ғылыми дәрежелерді алды: философия бакалавры (1923), өнер магистрі (1924) және философия докторы (1928). Олардың үш баласы болды: Колумбия университетінде классицист болған және римдік ақын Гораций туралы маңызды еңбектердің бірін жазған Генри Стил Коммагер кіші (1932–1984); Елизавета Кэрролл Коммагер; және Нелли Томас Макколл Коммагер (қазіргі Нелл Лаш, тарихшы Кристофер Лаштың әйелі). Эван Коммагер «Туыстар», «Оныншы туған күн», «Бью» және «Валентин» сияқты бірнеше кітап жазды. 1979 жылы Коммагер Англияның Линтон қаласында Латын Америкасын зерттеу профессоры Мэри Паулеслендке үйленді. Коммагер 1998 жылдың 2 наурызында Амхерст қаласында пневмониядан 95 жасында қайтыс болды.
Commager was born Henry Irving Commager on October 25, 1902, in Pittsburgh, Pennsylvania, the son of James Williams and Anne Elizabeth (Dan) Commager. After his mother died when he was ten, he was raised by his maternal grandfather in Chicago, Illinois. He attended the University of Chicago and earned degrees in history: Bachelor of Philosophy (1923), Master of Arts (1924), and Doctor of Philosophy (1928). The couple had three children: Henry Steele Commager Jr. (1932–1984), known as Steele Commager, who became a classicist at Columbia University and wrote one of the leading books on the Roman poet Horace; Elizabeth Carroll Commager; and Nellie Thomas McColl Commager (now Nell Lasch, wife of the historian Christopher Lasch). Evan Commager wrote several books, including Cousins, Tenth Birthday, Beaux, and Valentine. In 1979, Commager married Mary Powlesland, a professor in Latin American studies, in Linton, England. Commager died of pneumonia at the age of ninety five on March 2, 1998, in Amherst.
Мансап
Коммагер бастапқыда Дания тарихын зерттеді және докторлық диссертациясын Дания философы Иоганн Фридрих Струензее туралы жазды, ол Ағарту дәуіріндегі маңызды реформатор болған. Чикагодағы ұстазы, конституциялық тарихшы Эндрю К. Маклафлиннің ықпалымен Коммагер зерттеу және оқыту қызығушылықтарын американдық тарихқа ауыстырды. Оның тағы бір ұстазы – отарлық Америка тарихшысы Маркус В. Джернеган болды, ол үшін ол кейіннен (Уильям Т. Хатчисонмен бірге) «Америка тарихнамасы бойынша Маркус В. Джернеган мақалалары» (Чикаго: Чикаго университетінің баспасы, 1937) атты фестшрифттің редакциясын жасады. Коммагер 1926 жылдан 1939 жылға дейін Нью-Йорк университетінде, 1939 жылдан 1956 жылға дейін Колумбия университетінде және 1956 жылдан 1992 жылға дейін Массачусетс штатындағы Амхерст колледжінде оқытумен айналысты. Коммагер Конституция мен Құқықтар туралы заңды либералды тұрғысынан түсіндірді, оны күшті жалпы үкімет құру ретінде қарастырды, сонымен бірге жеке құқықтар мен бостандықтардың кең ауқымын мойындады. Коммагер 1940-1950 жылдары маккартизмге, Вьетнам соғысына (конституциялық негізде) және Ричард Никсон мен Рональд Рейган әкімшіліктері жасаған заңсыздықтар мен конституцияға қайшы келетін әрекеттерге қарсы шықты. Оның ең басты мақсаты – Орталық барлау агенттігінің бюджеті жасырын болғандықтан, Конституцияның бірінші бабындағы талаптар бұзылатынын көрсету болды, себебі Конгресс мақұлдамағаннан басқа, федералдық үкімет ешқандай қаражатты жұмсай алмайды.
Commager originally studied Danish history, and wrote his PhD dissertation on the Danish philosopher Johann Friedrich Struensee, a major reformer during the Enlightenment. Under the influence of his mentor at Chicago, the constitutional historian Andrew C. McLaughlin, Commager shifted his research and teaching interests to American history. Another of his mentors was the colonial American historian Marcus W. Jernegan, for whom he later co edited a festschrift (with William T. Hutchison), The Marcus W. Jernegan Essays in American Historiography (Chicago: University of Chicago Press, 1937). Commager taught at New York University from 1926 to 1939, at Columbia University from 1939 to 1956, and at Amherst College in Massachusetts from 1956 to 1992. Commager was a liberal interpreter of the Constitution and Bill of Rights, which he understood as creating a powerful general government that at the same time recognized a wide spectrum of individual rights and liberties. Commager opposed McCarthyism in the 1940s and 1950s, the war in Vietnam (on constitutional grounds), and what he saw as the rampant illegalities and unconstitutionalities perpetrated by the administrations of Richard Nixon and Ronald Reagan. One favorite cause was his campaign to point out that, because the budget of the Central Intelligence Agency is classified, it violates the requirement of Article One of the Constitution that no moneys can be spent by the federal government except those specifically appropriated by Congress.
Эсселер
Коммагер тарих туралы жүздеген эсселер мен пікірлер жазды, сондай-ақ танымал журналдар мен газеттер үшін қазіргі заманғы мәселелерге тарихи тұрғыдан қарады. Ол осы мақалалар мен эсселердің ең жақсыларын "Азаттық, адалдық, қарсылық", "Құрылтайға пайдалы өткенді іздеу және тарихнама бойынша басқа эсселер", "Азаттық және тәртіп: Америка саяси аренасына түсініктеме", "Білімділік қоғамдастығы", "Американың жеңілісі: соғыс, президенттік билік және ұлттық мінез-құлық" және "Джефферсон, ұлтшылдық және ағартушылық" сияқты кітаптарында жинақтады. Ол Аполлон-11 Айға қонуы және Уотергейт дағдарысы сияқты оқиғаларға тарихи контекст беру үшін телеарналардың жаңалықтарында және қоғамдық істер туралы деректі фильмдерде жиі сұхбат берді. Бенджамин В. Крамер былай мәлімдейді:
Commager wrote hundreds of essays and opinion pieces on history or presenting a historical perspective on current issues for popular magazines and newspapers. He collected many of the best of these articles and essays in such books as Freedom, Loyalty, Dissent; The Search for a Usable Past and Other Essays in Historiography; Freedom and Order: A Commentary on the American Political Scene; The Commonwealth of Learning; The Defeat of America: War, Presidential Power and the National Character; and Jefferson, Nationalism, and the Enlightenment. He often was interviewed on television news programs and public affairs documentaries to provide historical perspective on such events as the Apollo 11 Moon landing and the Watergate crisis. Benjamin W. Cramer states:
Азаматтық құқықтар
Алғашында Коммагер нәсіл мәселесіне аса ден қоймағанмен, афроамерикалықтардың, сондай-ақ басқа да топтардың азаматтық құқықтарын қолдаушыға айналды. 1949 жылы ол афроамерикалық тарихшы Джон Хоуп Франклинге Оңтүстік тарихи қауымдастығында баяндама жасауға мүмкіндік беру үшін күресті және оны қауымдастыққа таныстыруға келісті. 1953 жылы NAACP Құқықтық қорғаныс қоры «Браун Білім беру кеңесіне қарсы» ісі бойынша Жоғарғы Соттағы аргументтері үшін Коммагерден кеңес сұрады, бірақ ол кезде тарихи тұрғыдан алғанда бұл сот процесінің сәтті болатынына ол көз жеткізбеді, сондықтан адвокаттарға осылай кеңес берді.
Although at first Commager was not deeply concerned with race, he became an advocate for civil rights for African Americans, as he was for other groups. In 1949 he fought to allow the African American historian John Hope Franklin to present a paper at the Southern Historical Association and agreed to introduce him to the group. In 1953 the NAACP Legal Defense Fund asked Commager for advice for their argument before the Supreme Court for the case of Brown v. Board of Education, but at the time he was not persuaded that this litigation would succeed on historical grounds, and so advised the lawyers.
Бір-біріне тәуелділік декларациясы
1975 жылы Коммагер өзара тәуелділік туралы декларация жазды және оны 24 қазанда Филадельфиядағы Дүниежүзілік істер кеңестеріне ұсынды. Ол 1976 жылғы 30 қаңтарда Конгресс залында, Филадельфиядағы Тәуелсіздік ұлттық тарихи паркінде Конгрестің бірнеше мүшелерінің қатысуымен рәсімді түрде қол қойылды. Сондай-ақ, бірқатар үкіметтік емес ұйымдар мен Біріккен Ұлттар Ұйымының мамандандырылған мекемелері де оған "қолдау көрсетті". Оқулық Америкадағы құлдықты сынсыз бейнелегені және азаттықтан кейінгі және Жаңару кезеңіндегі афроамерикандықтардың өмірін көрсетуі үшін сынға ұшырады. Оқулықтың 1930 және 1942 жылдар аралығында жарық көрген түпнұсқа басылымдары Ульрих Боннелл Филлипстің "Америкалық негр құлдығы" (1918) тезисін және Уильям Арчибальд Даннингтің зерттеулерін қайталады, құл иелерінің бір жақты жеке жазбаларына сүйене отырып, құлдықты көбінесе игі ниетті институт ретінде бейнелейді. Тарихшы Герберт Гутман айтқандай, бұл зерттеуде "құлдық құлға қандай пайда әкелді?" деген сұраққа жауап ізделді. Оның жауабы құлдық құлдарды Африканың ереуілділігінен құтқарып, оларды христиан дініне өткізіп, қорғап, жалпы алғанда оларға пайдасын тигізді. 1944 жылы NAACP оқулықты сынады; 1950 жылы студенттер мен жас әріптестердің қысымымен Морисон, ешқандай нәсілшілдік ниеті жоқ екенін мәлімдеп (онының қызы NAACP-тің бұрынғы президенті Джоэл Элиас Спингернге үйленгенін атап өтті), талап етілген өзгерістердің көпшілігіне келісті. Алайда Морисон "Самбо" атты құлдыққа қарсы карикатураға қатысты қайта-қайта сілтемелерді алып тастаудан бас тартты, өйткені ол бұл 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басындағы американдық мәдениеттің нәсілшіл табиғатын түсіну үшін маңызды деп санады. Сол дәуірде тіпті ең ағартушыл прогрессивті ойшылдар да адам мінез-құлқының көптеген аспектілерін туа біткен нәсілдік немесе этникалық ерекшеліктердің нәтижесі ретінде түсіндірді. Август А. Мейер, қара түсті колледждің жас профессоры, Тогалу колледжінің профессоры және Коммагердің бұрынғы студенті, Моррисон мен Коммагерге оқулықтарын өзгертуге көндіру үшін хат жазды; ол Моррисонның "оны түсінбегенін" және әсіресе Самбо стереотипінің жас және ықпалды студенттерге тигізетін жағымсыз әсерін түсінбегенін хабарлады. Екінші жағынан, Мейер Коммагердің қара тарих туралы білімі жоқ екенін, бірақ тақырыпқа ашық екенін және үйренуге және өзгертуге дайын екенін анықтады. Морисон "Самбо" туралы сілтемелерді 1962 жылы жарық көрген бесінші басылымға дейін алып тастауға келіспеді. 1953 жылғы 22 маусымда оңшылдардың зиялы жетекшісі Уиттакер Чемберс Американың "тарихтағы кез келген жағдайдан да зорлық-зомбылық, бейтараптық, қауіпті" репрессияға ұшырап отырғанын айтқан Коммагердің "либералдық неврозға" шалдыққанын айтып, қынжырлады.
In 1975 Commager wrote a Declaration of Interdependence, and presented it to the World Affairs Councils of Philadelphia on October 24, 1975. It was signed in a ceremonial signing on January 30, 1976, at Congress Hall, Independence National Historical Park, Philadelphia, by several members of Congress. It was also "endorsed" by a number of non governmental organizations and United Nations specialized agencies. The textbook was attacked for its uncritical depiction of slavery in America and its depiction of African American life after emancipation and during Reconstruction. The original editions of the textbook published between 1930 and 1942 echoed the thesis of American Negro Slavery (1918) by Ulrich Bonnell Phillips and the scholarship of William Archibald Dunning, relying on the one sided personal records of slaveowners and portraying slavery as a mainly benign institution. As the historian Herbert Gutman said, this scholarship focused on the question: "What did slavery do for the slave?" Its answer was that slavery lifted the slaves out of the barbarism of Africa, Christianized them, protected them, and generally benefited them. In 1944, the NAACP launched criticism of the textbook; by 1950, under pressure from students and younger colleagues, Morison, denying any racist intent (he noted that his daughter had been married to Joel Elias Spingarn, a former President of the NAACP), reluctantly agreed to most of the demanded changes. Morison refused, however, to remove repeated references to the anti abolitionist caricature of "Sambo", which he claimed were vital in understanding the racist nature of American culture in the late 19th and early 20th centuries, an era when even the most enlightened progressive thinkers routinely explained many aspects of human behavior as being a result of innate racial or ethnic characteristics. August A. Meier, a young professor at a black southern college, Tougaloo College, and a former student of Commager, corresponded with Morison and Commager at the time, in an effort to get them to change their textbook; he reported that Morison "just didn't get it" and in particular did not understand the negative effects that the Sambo stereotype was having on young impressionable students. On the other hand, Meier found that Commager, although at first woefully unaware of black history, was openminded on the subject and willing to learn and change. Morison did not agree to remove Sambo until the fifth edition, which appeared in 1962. On June 22, 1953, Whittaker Chambers, an intellectual leader on the right, ridiculed Commager as suffering "the liberal neurosis" for stating that America is suffering repression "more violent, more reckless, more dangerous than any in our history."