Кіріспе

Берлин мен Мюнхенді байланыстыратын автобан – Германиядағы Берлин мен Мюнхен қалаларын Лейпциг және Нюрнберг арқылы қосатын автобан. Бұл Германиядағы ең ұзын автобандардың бесіншісі.

Бағыт

A 9 автожолының солтүстік соңы Потсдам торабында, онда ол "Берлин сақинасы" деп те аталатын A 10 автожолымен бірігеді, бұл Берлин қаласының шекарасынан шамалы қашықтықта орналасқан. Одан Берлинге ең қысқа жол A 10 (шығысқа) және A 115 (AVUS) арқылы өтеді. Оңтүстік ұшы Мюнхен қаласының Швабинг ауданында. A 9 автожолы Германияның Бранденбург, Саксония-Анхальт, Тюрингия және Бавария штаттарынан өтеді. Лейпцигтен батысқа қарай Саксония-Анхальт пен Саксония арасындағы шекара автожол бойымен кесіп өтеді. Баварияда Нюрнберг-Мюнхен жоғары жылдамдықты теміржолының көп бөлігі автожолмен қатар жүреді.

Тарих

Еуропалық автожолды Берлиннен Римге жалғастыру жоспарларын 1927 жылдан бастап жеке «MüLeiBerl» (Мюнхен-Лейпциг-Берлин) компаниясы әзірлеген. Алайда, А9 автожолының құрылысы 1930 жылдары ғана нацистік Германияның «Reichsautobahn» жобасы аясында басталды. Ол 1936 жылы Лейпциг маңындағы қазіргі Шкеудиц түйіскен жерінен (қазіргі А9 және А14) және Бад-Бернек-им-Фихтельгебирге дейінгі 16-шы учаскесімен басталды. 1941 жылы Шнайттах маңында екінші қатар ашылғанда соңғы үзіліс жабылды. Осылайша А9 Германияда толығымен аяқталған алғашқы автобанда айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, ішкі Германия шекарасынан Берлинге дейінгі бөлік Суық соғыс кезеңінде Шығыс Германия (ГДР) арқылы Батыс Берлинге қарайғы төрт транзиттік бағыттың бірі болды. Берлин блокадасы кезінде жол Кеңес әскери әкімшілігі тарапынан жабылды. Люциус Д. Клей басқаратын АҚШ армиясы Еуропасы күшпен жолды қайта ашу үшін танк шабуылын қарастырды, бірақ жоспарды іске асырмауды шешті, себебі оның табысқа жету мүмкіндігі болмады және егер Германиядағы Кеңес күштерінің тобы қарсылық көрсетсе, үшінші дүниежүзілік соғысқа алып келуі мүмкін еді. Жол Берлин әуе көпірінің сәтті аяқталуынан кейін ғана қайта ашылды. Жолға қара әріппен «TRANSIT» деген жазуы бар сары белгілер қойылды. Қашықтықтар көбінесе Берлинге, ГДР-дің астанасына (яғни Шығыс Берлинге) қарай көрсетілді. Батыс Германиядан қаржыландыруға қарамастан, жолдың жағдайы нашар болды. Жолының беткі қабаты 1930 жылдардағы бетон плиталарынан жасалған, қара асфальт немесе тұтас құйылған бетоннан емес. Тюрингиядағы Шлайц пен Родаборн демалыс аймағы арасындағы бір бөлігі тіпті тас жол болды, кейіннен Шығыс Германия билігі оны 1980 жылдары бетонмен алмастырды. 1974 жылы жаңа нөмірлеу жүйесі енгізілгенге дейін оңтүстік бөлігі Батыс Германияның А3 автожолы деп аталды. Бірігуден кейін А9 автожолының Потсдам түйіскен жерінен Нюрнберг түйіскен жеріне дейінгі алты қатарлы кеңейту маңызды көлік жобасы ретінде қолға алынды. 1990 жылы Байройт маңында күніне 50 000 көлік жүретін төрт қатарлы жол көліктік жүктемеге жақын болды. Алты қатарлы кеңейту аясында жаңа жолдың кейбір бөліктері ауыстырылды, себебі ескі жолдың көлбеулігі кейде жеті пайыздан асып, қисық радиустары тығыз болды. Мысалы, Хофтың оңтүстігіндегі Мюнхберг ауданында магистральды тұманды аңғар арқылы алып өтуді болдырмау үшін виадук салынды, әсіресе 1990 жылдың 19 қазанында осы бөлімде он адам қаза тауып, көптеген адамдар ауыр жарақат алған ауыр апат болғандықтан. Фихтельгебиргедегі Бад-Бернекке батысқа қарай Lanzendorf ауылының ортасынан ескі жол өтті. Тұрғындар үшін бұл қиын жағдай жаңа жолдың құрылысымен жойылды. Бүгінде автомобиль жолы ауылдың шығысынан өтеді. Жолды кеңейтуден бұрын Himmelkron автокөлік жолы шіркеуі тікелей ескі жолға салынды және 1996 жылдың 6 қазанында киеленді. Сондықтан шіркеу ғимараты жаңа бағыттан сәл ауытқып тұр. Сондай-ақ, Trockau (43) түйіскен жерінде бағыт өзгертілді. Жаңа жол ескі жолдан сәл шығысқа қарай жүреді. Бұрын өте тік және өте қисық Трокауэр Берг бағытты салу арқылы жағдай жақсартылды. Хиенбергте Хормерсдорф (47) және Шнайттах (48) түйіскен жерлерінің арасында екі қатардың әртүрлі бағыттары бар. Алты қатарлы кеңейтуде қатарларды бөлу сақталды, бірақ бағыт өзгерді. Хиенберг демалыс аймағы, сол аттас таудың үстінде орналасқан, енді жоқ. 2001 жылы алты қатарлы кеңейту үш бөлімнен басқа аяқталды. Bayreuth North және Süd түйіскен жерлері арасындағы 120 миллион DM тұратын қайта құру, оның ішінде 320 метрлік қоршау және шу кедергілері бар, 2006 жылға дейін созылды. Аяқталғаннан кейін Тюрингияда ғана А9 автожолының төрт қатарлы, қатты иығы жоқ учаскелері қалды. Бұл учаскелер бір жағынан Hermsdorfer түйіскен жеріне дейін, екінші жағынан Triptis түйіскен жерінен оңтүстікке қарай 205-ші шақырымда және Schleiz түйіскен жерінен солтүстікке қарай 19 шақырымда орналасқан. Келесі себеп – жаңа жолдарды қаржыландыру үшін тендерлік конкурстар арқылы жеке инвесторлар іздестірілді, олар жүк көліктерінен алынатын жол ақысын қайта қаржыландыруы керек (ол «А моделі» деп аталды). Бұл жолдың сапасын жақсартуға және құрылысты жылдамдатуға мүмкіндік береді. 2011 жылғы 4 тамыздағы хабарламаға сәйкес, VINCI Concessions (47,5%), BAM PPP (47,5%) және Reinhold Meister GmbH (5%) компанияларынан құралған A9SixLanes консорциумы кеңейту жұмыстарын жүргізуге құқық алды. Құрылыс жұмыстарын Eurovia, Wayss & Freytag (Royal BAM-ның еншілес компаниясы) және Reinhold Meister бастаған құрылыс консорциумы жүргізді және 2012 жылы басталды. Бұл учаске 2014 жылдың 5 қыркүйегінде пайдалануға берілді. 2014 жылдың қарашасында қалған жұмыстар аяқталды. А9 автожолын кеңейтуге шамамен 25 жыл кетті. Алты қатарлы кеңейтуге қарамастан, түпнұсқа жолдың кейбір құрылымдары сақталды, мысалы, Holledau демалыс аймағындағы Holledau көпірі, Bad Lobenstein (29) мен Rudolphstein (30) арасындағы Мюнхен бағытындағы Заале көпірі және Hermsdorf South (25a) пен Lederhose (25b) арасындағы Берлин бағытындағы Tautendorfer көпірі. Rippachtal (19) және Naumburg (21a) шығулары арасындағы үш түпнұсқа көпір әлі де автожолдан өтеді. Сонымен қатар, кеңейту кезінде бірнеше демалыс аймақтары жабылып, жаңаларымен ауыстырылды. Мысалы, 2004 жылдың 30 маусымында Triptis маңындағы Rodaborn демалыс аймағы жабылды. Ол 1928 жылы Triptis тұрғындары үшін туристік мейрамхана ретінде ашылды және 1936 жылы Reichsautobahn аяқталуымен Германиядағы алғашқы автожол демалыс аймағына айналды. ГДР кезеңінде ол 1970 жылдары жабылды және 1986 жылы Mitropa қонақжай компаниясы транзиттік саяхатшылар үшін ғана қайта ашылды. Жабылудан кейін оның орнына ешқандай жабдықталмаған тұрақ орнатылды. Бавариядағы екі демалыс орны да алты қатарлы кеңейтуге байланысты жабылды: Bayreuth-тың оңтүстігіндегі Sophienberg және Nuremberg-тің солтүстігіндегі Hienberg, сол таудың үстінде орналасқан. Бұрынғы демалыс орнының орнына ешқандай жабдықталмаған тұрақ орнатылды, ал екі нысанды алмастыру ретінде 1999 жылы Pegnitz-те Franconian Switzerland / Pegnitz демалыс аймағы салынды.

Қазіргі жағдай және болашақ жоспарлар

Бір ерекшелікпен, Hermsdorf айрылысынан басқа, A 9 автожолының профилі әр бағытта кемінде үш қатарлы және бір авариялық қатардан тұрады. 2004-2006 жылдары Мюнхеннің солтүстігіндегі Neufahrn мен München Nord айрылыстары арасындағы учаске әр бағытқа төрт қатарға дейін кеңейтілді. Осы учаскеде 2008 жылы жүргізілген сараптама бойынша күніне орташа 143 000, ал ең көп күні 184 000 көлік өткен. 2006 жылдан бері Holledau үш қатарлы айрылысын төрт қатарлыға айналдыру және A 93 автожолын Пфаффенхофен аймағына дейін созу туралы әңгімелер жүріп жатыр. Алдағы жоспарлар мен көзқарастарға Hermsdorfer Kreuz-ді алты қатарға дейін кеңейту, сондай-ақ Нюрнберг – Нюрнберг шығысы және Holledau – Neufahrn учаскелерін сегіз қатарға дейін кеңейту кіреді. 2015 жылдың 26 қаңтарында Германияның көлік министрі Александр Добриндт Бавариядағы A9 автожолының әлі анықталмаған бөлігін автономды көліктерді сынау үшін трасса ретінде пайдалану жоспарларын жариялады.

Жол бойында

Дессаудың шығысында автобан Эльба өзенін ұзын Vockerode көпірі арқылы кесіп өтеді. 1938 жылы Пол Бонацтың жобалары бойынша салынған бұл көпір, 1996 жылдан 2000 жылға дейін A 9 автобанының кеңейтілуі кезінде жаңа құрылыспен алмастырылды. Солтүстік жағындағы ерекше мұнара сақталған, ол "Шкопоудан пластмасса және эластомер" ("Plaste und Elaste aus Schkopau") деген жазуы бар неон тақтасымен көпке танымал болды, қазір бұл тақта Берлиндегі Германия тарихы мұражайында қойылған. 10-шы шығуға жақын, Дессау-Шығыс жанында, автобан құрылысына материал берген қиыршық тас карьері орналасқан. 1939 жылдан кейін карьер табиғи күйіне келтіріліп, "Reichsautobahnbad Mildensee" аталатын демалыс орнына айналдырылды, онда киім ауыстыру кабиналары мен кафелер болды. Бүгінгі күні де ол жағажай ретінде пайдаланылуда, бірақ бұрынғы атымен емес.

Дессауэрлік рейн-жол

11-ші шығудан оңтүстікке қарай, Дессау Оңтүстік, жол төсемінің оңтүстігінде шамамен он шақырымдай жерде, Тюрландтан оңтүстікке қарай B 183 (бұрынғы B 186) айрылысының солтүстігіне дейін (қазіргі A9 жолының Биттерфельд/Вольфенге 12-ші шығуы) ортасынан асфальт төселген "Dessauer Rennstrecke" (Дессау жарыс жолы) құрылды. Бұл 25 метр (82 фут) ені бар жоғары жылдамдықты жарыстар мен рекордтарға арналған трасса, мысалы, Рудольф Карачиола 1938/39 жылдары, Голди Гарднер 1939 жылы немесе Ханс Стук Мерседес Бенц T80 жылдамдық рекордтық машинасымен 1940 жылдың қаңтарында бастауы тиіс. Реннстреке сегменті тіпті 1938 жылдың басында жол карталарында белгіленген еді. Оның тірексіз көпірлері мен 1945 жылға дейін алмасу шығулары болмаған, бірақ әсіресе түзу сызықтылығы және ерекше ортасы жоқ кең бетон бетімен, ол Екінші дүниежүзілік соғыста қосымша әуежай ретінде де жұмыс істеуге арналған. Соғыстан кейін жыл сайынғы жарыстар 1949 жылдан 1956 жылға дейін қайта басталды. Шығыс Германияның жүргізушісі Пол Грайфзу 1952 жылдың 10 мамырында жаттығу барысында апатқа ұшырап қаза тапты. Шкеудицтегі төрт жолды айрылыс Германиядағы алғашқы "көпірлі" айрылыс және Еуропадағы алғашқы автобан айрылысы болды. Ол 1936 жылы, құрылыс аяқталғаннан екі жыл бұрын ашылды. 2004 жылдың 30 маусымында Германияның ең көне автобандағы қонақ үйі, Триптиске жақын Родаборн, ескі екі жолақты жолды қазіргі үш жолақты профильге жаңарту үшін жабылды. Рода өзенінің бастауының жанында орналасқан мейрамхана 1928 жылы жергілікті халық үшін қонақ үй ретінде ашылды және 1936 жылдың 20 желтоқсанында Рейхсаутобан ашылғанда демалыс орнына айналды. ГДР кезінде ол мемлекеттік Handelsorganisation (HO) компаниясы, кейін Mitropa компаниясы басқарды. Демалыс орны тек транзиттік саяхатшылар үшін ғана ашық болды, Шығыс Германия азаматтары үшін емес. 2009 жылы жергілікті жұбайлар оны жалға алып, қонақ үй ретінде қайта ашты. Автобасқа жақын орналасқан автобасқа қатынас паркингпен қоршаумен кесілгенімен, Родаборн автокөлік жолында саяхатшылар үшін танымал аялдама болып табылады. Бад-Лобенштейннің оңтүстігіндегі Рудольфштейн Саале көпірі, Пауль Бонац жобалаған аркалы көпір 1936 жылдың 27 қыркүйегінде ашылды және көп ұзамай Рейхсаутобан даму бағдарламасының символы болды. 1945 және 1966 жылдар аралығында А 9 Бавария мен Тюрингия арасындағы ішкі неміс шекарасында үзіліске ұшырады, өйткені соғыстың соңында Вермахт күштері көпірдің аркасын жарды. Батыс Берлинге және одан А 72 арқылы 1951 жылға дейін, содан кейін 1966 жылға дейін B 2 арқылы бағытталды. Осы уақытқа дейін көпір Батыс және Шығыс Германия биліктерінің күрделі бірлескен жобасымен қайта құрылмады. Автобанды кеңейту барысында бастапқы құрылысқа параллель екінші көпір салынды. Рудольфштейн шығысының жанында орналасқан Франкенвальд демалыс аймағы – Германиядағы екі демалыс аймағының бірі, олармен бірге жолды жалғастыратын мейрамхана бар. Бад-Бернекке жақын Ланзендорфта автобан ауыл арқылы көпір арқылы өтті. 1990 жылдан кейін құрылыс кезінде жол қайта түзетілді. Ескі жолдың қасында Ланзендорфтың автокөлік жолының шіркеуі салынды. Қасиеттілік 1996 жылдың 6 қазанында өтті. 40b шығуы, Биндлахер Берг, қайта бірігуден кейін қоғамдық шығу болмады, бірақ оны Биндлахер Бергте орналасқан АҚШ күштері ғана пайдаланды. Алты жолақты кеңейтуге дейін Байройт-Нордтан Биндлахқа дейін Германиядағы соңғы ағаш аллеясы болды. Содан бері қайта отырғызылды. Троккау маңында бұрынғы тік және қисық учаске де 1990 жылдан кейін қайта қарастырылды. 45-ші шығу, Вайдензи, 1970-ші жылдарға дейін "Велденштейн орманы" деп аталды және жақын маңдағы аңшылық орманы бар Герман Герингтің тапсырысымен салынған болуы мүмкін. Вайдензидің өзі жеке шығу жолын қаламады. 51-ші айрылыс, Нюрнберг, бастапқыда "көпірлі" айрылыс болды. Ол Мюнхеннен Вюрцбург пен Франкфурт бағытындағы А3 автожолына қарай келетін А9 автожолының солтүстік жолына ұзақ, кең көпір қосу арқылы жақсартылды, өйткені сол бағыттағы қозғалыс солтүстікке қарай бара жатқан қозғалысқа қарағанда әлдеқайда ауыр болды. Бұрынғы оңтүстік-шығыс квадрантындағы ескі, кішкентай қисық әлі күнге дейін 1930 жылдардың түпнұсқасы болып табылатын тас жолдың қалдықтарын көрсетіп тұр. Жалпы алты жолақты кеңейтуге қарамастан, кейбір бастапқы көпірлер сақталды, бірақ тек бір бағытта, мысалы, Бавария мен Тюрингия арасындағы ескі шекаралық өткелдегі Саале өзенінен өтетін көпір. 2000 жылдан бастап құрылыс әр бағыт үшін төрт жолақты кеңейтуге дейін, Нойфарн мен Мюнхен-Норд арасындағы учаске Германиядағы алғашқылардың бірі болды, онда ауыр (және сәйкесінше баяу) көліктер авариялық жолақты қосымша жолақ ретінде заңды түрде пайдалануға рұқсат берілді. Содан кейін Нойфарннан Холледауға қарай тағы екі жолақ салу көзделмегендіктен, осы учаске үшін де ұқсас ереже қарастырылуда. 73-ші шығудың жанында, Мюнхен Фроттманинг, ортасынан Берлин аюының мүсіні орнатылған. Оның өзі А 115 автобанында (Берлинге A 9 автобанының жалғасы) бұрынғы "Драйлинден" демалыс орнының жанында орналасқан. Бұрынғы "Браво" бекетінен солтүстікке қарай. "Кёшингер Форст" демалыс орнына кіре берісте, Берлин бағытында, "Берлин 500 км" деген жазуы бар шақырым тасы орнатылған.