Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саясаттанушы Роберт Гилпин (2 шілде 1930 – 20 маусым 2018) – американдық саясаттанушы. Ол Принстон университетінің Вудро Вильсон атындағы қоғамдық және халықаралық істер мектебінде саясат және халықаралық қатынастар профессоры болды, сондай-ақ Эйзенхауэр атындағы профессорлық қызметін атқарды. Гилпин халықаралық қатынастар теориясы және халықаралық саяси экономика салаларындағы ықпалды тұлға болды. «Жұмсақ» реалист ретінде Гилпин халықаралық экономикалық қатынастар мемлекеттік биліктің көрінісі екенін, ал мемлекеттердің қауіпсіздік мүдделері халықаралық экономикалық ынтымақтастықтың қалыптасуына әсер етеді деп сақты. Ол гегемон қатысқанда халықаралық жүйенің тұрақты болу мүмкіндігін қарастыратын гегемоникалық тұрақтылық теориясының жақтаушысы болды.
American political scientist
Robert Gilpin ('/ɡ//ɪ//l//p//ɪ//n/; July 2, 1930 – June 20, 2018) was an American political scientist. He was Professor of Politics and International Affairs at the Woodrow Wilson School of Public and International Affairs at Princeton University where he held the Eisenhower professorship. Gilpin was an influential figure in the fields of international relations theory and international political economy. A "soft" realist, Gilpin argued that international economic affairs reflected state power, and that states' security interests shaped international economic cooperation. He was a proponent of what would become known as Hegemonic stability theory, the notion that the international system is most likely to be stable in the presence of a hegemon.
Өмірбаян
Гилпин 1952 жылы Вермонт университетінен бакалавр, ал 1954 жылы Корнелл университетінен магистр дәрежесін алды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінде үш жыл офицер болып қызмет еткеннен кейін, Гилпин Калифорния университетінде (Беркли) докторлық диссертациясын қорғап, 1960 жылы философия докторы ғылыми дәрежесін алды. 1962 жылы Принстон университетінің профессоры болып жұмысқа орналасып, 1967 жылы тұрақты профессор атанды. Ол Халықаралық зерттеулер орталығының және Лихтенштейннің Өзін-өзі анықтау институтының ғылыми кеңесшісі болды. Гилпин 1969 жылы Гуггенхайм стипендиясын, 1967-1968 және 1976-1977 жылдары Рокфеллер стипендиясын алды, сондай-ақ Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болды. Ол 1984-1985 жылдары вице-президент қызметін атқарған Америка саяси ғылым қауымдастығының және Сыртқы қатынастар жөніндегі кеңестің мүшесі болды. Карьерасының басында Гилпин қақтығыстар мен ұлттық қауіпсіздік мәселелеріне, әсіресе ядролық қарулар саясатына назар аударды. Кейіннен оның қызығушылығы халықаралық саяси экономикаға ауысты. Ол Моргентау, Карр және Хедли Буллді өз ойларына ықпал еткен адамдар ретінде атады.
Gilpin received his B. A. from the University of Vermont in 1952 and his M. S. from Cornell University in 1954. Following three years as an officer in the U. S. Navy, Gilpin completed his Ph. D. at the University of California, Berkeley, earning his doctorate in 1960. He joined the Princeton faculty in 1962 and earned tenure in 1967. He was a faculty associate of the Center of International Studies, and the Liechtenstein Institute on Self Determination. Gilpin was a Guggenheim fellow in 1969, a Rockefeller fellow from 1967 to 1968 and again from 1976 to 1977, and a fellow of the American Academy of Arts and Sciences. He was a member of the American Political Science Association for which he served as vice president from 1984 to 1985, and he was a member of the Council on Foreign Relations. Early in his career, Gilpin focused on conflict and national security, in particular nuclear weapons policy. Over time, his focus shifted to international political economy. He has described Morgenthau, Carr and Hedley Bull as influences on his thinking,
Халықаралық саяси экономика саласында Гилпин саясат пен экономика арасындағы қарым-қатынасқа қатысты саяси ойлардың мектептерін үш топқа бөлуге арналған ықпалды жүйені ұсынды: меркантилизм, либерализм және марксизм. Гилпин «Соғыс және әлемдік саясаттағы өзгерістер» (1981) атты еңбегін өзінің ең сәтті туындысы деп есептейді.
Within IPE, Gilpin proposed an influential framework for organizing schools of political thought on the relationship between politics and economics into three: Mercantilism, Liberalism, and Marxism. Gilpin has described War and Change In World Politics (1981) as the work of his that he is most pleased with.