Сиачен мұздықтарының батыры – Капитан Бана Сингх

Кіріспе

Үндістан армиясының сарбазы, Үндістанның ең жоғары батырлық орденінің иегері капитан Бана Сингх (6 қаңтар 1949 жылы туған) – үндістандық сарбаз және елдің ең жоғары батырлық ордені, Парам Вир Чакраның иегері. Үндістан армиясында наиб-субедар болып қызмет еткен ол, Кашмирдегі Сиачен мұздығындағы ең биік шыңды пакистандық күштерден тартып алуға қатысқан топқа жетекшілік етті. Бұл операция Ражив операциясы аясында жүзеге асырылды. Оның жетістігінен кейін Үндістан шыңның атын (бұрын пакистандықтар оны Quaid Post деп атаған) оның құрметіне Bana Post деп өзгертті.

Ерте өмір

Сингх 1949 жылғы 6 қаңтарда Джаму және Кашмирдегі Кадиал қаласында сикх отбасында дүниеге келген. Оның әкесі фермер болған, ал туыстары Үндістан армиясында әскери қызметкерлер болып жұмыс істеген. 1969 жылғы 6 қаңтарда ол Үндістан армиясына қабылданып, Джаму және Кашмир жеңіл жаяу әскерінің 8-ші батальонында қызметін бастады. Ол Гүлмаргтағы Биік Таулы Соғыс мектебінде және Сонамаргтағы тағы бір мектепте оқытылды.

Ражив операциясы

1987 жылы стратегиялық маңызы бар Сиачен аймағына Пәкістан әскерлері тымырсықтап кірді. Пәкістандықтар маңызды позицияны басып алды, оны «Қуаид посты» деп атады (Мухаммед Әли Джиннаның құрметті атағы – Quaid e Azam). Пост Сиачен мұздығындағы ең биік шыңның (6500 метр биіктікте) басында орналасқан болатын. Кейін үндістер бұл шыңды Бана Сингхтің құрметіне «Бана Топ» деп атады. Бұл биіктіктен пәкістандықтар Салторо қатары мен Сиачен мұздығының барлық аймағын аңғарып көретін, сондықтан Үндістан әскерінің позицияларына оқ жаудыратын. Жаудың посты – екі жағынан 457 метрлік мұз қабырғаларымен қоршалған, иеленуге тиімсіз мұздық бекінісі еді. 1987 жылдың 18 сәуірінде «Қуаид постынан» пәкістандықтар Сонам нүктесіндегі (6400 метр) үнді әскерлеріне оқ атып, екі сарбазды қаза қылды. Осыдан кейін Үндістан әскері пәкістандықтарды посттан ығыстыруға шешім қабылдады. 1987 жылдың 20 сәуірінде Найб Субедар Бана Сингх 8-ші JAK LI полкінің құрамында Сиаченге келді, оларға «Қуаид постын» басып алу міндеті жүктелді. 29 мамырда екінші лейтенант Ражив Панде басқаратын JAK LI тобы постты басып алуға сәтсіз тырысты, нәтижесінде 10 үнді сарбазы қаза тапты. Бір ай дайындықтан кейін Үндістан әскері постты басып алу үшін жаңа операция бастады. Бұл операция 2/лейтенант Ражив Панденің құрметіне «Ражив операциясы» деп аталды және майор Вариндер Сингх басқарды. 1987 жылдың 23 маусымынан бастап майор Вариндер Сингхтің топтары постты басып алу үшін бірнеше шабуылдар жасады. Алғашқы сәтсіздіктерден кейін, 26 маусымда Н.Б. Субедар Бана Сингх басқарған 5 адамнан тұратын топ «Қуаид постын» сәтті басып алды. Н.Б. Субедар Бана Сингх және оның серіктері, соның ішінде Чуни Лал, 457 метрлік мұз қабырғасына көтерілді. Топ «Қуаид постына» күтпеген бағыттан, басқа топтарға қарағанда ұзақ және қиын жолмен жақындады. Осы кезде қарлы боран болды, көріну нашарлап, үнді сарбаздарына жасырынуға мүмкіндік берді. Бастың үстіне жеткен соң Н.Б. Субедар Бана Сингх бір ғана пәкістандық бекінісі бар екенін анықтады. Ол граната лақтырып, есікті жапты, ішіндегілерді өлтірді. Екі тарап та қолма-қол соғысқа түсті, үнді сарбаздары бекіністің сыртындағы бірнеше пәкістандық сарбаздарды штыкпен жарақаттады. Бірнеше пәкістандық сарбаз шыңнан секіріп кетті. Кейін үнді сарбаздары алты пәкістандық сарбаздың денесін тапты. 1988 жылдың 26 қаңтарында Н.Б. Субедар Бана Сингх «Ражив операциясы» кезінде көрсеткен батылдығы үшін Үндістандағы ең жоғары әскери наградасы – «Парам Вир Чакра» орденімен марапатталды. Ол басып алған шың оның құрметіне «Бана Топ» деп аталды. Каргил соғысы кезінде ол әлі де әскерде қызмет ететін жалғыз «Парам Вир Чакра» иегері болды.

In 1987, the strategically important Siachen area had been infiltrated by the Pakistani forces. The Pakistanis had captured an important position, which they called "Quaid post" (from Quaid e Azam, the title of Muhammad Ali Jinnah). The post was located at a height of 6500 metres on the highest peak in the Siachen Glacier area (the peak was later renamed to "Bana Top" by the Indians, in honour of Bana Singh). From this feature the Pakistanis could snipe at Indian army positions since the height gave a clear view of the entire Saltoro range and Siachen glacier. The enemy post was virtually an impregnable glacier fortress with ice walls, 457 metres high, on either side. On 18 April 1987, the Pakistanis from Quaid Post fired on the Indian troops at Point Sonam (6,400 m), killing two soldiers. The Indian Army then decided to evict the Pakistanis from the Post. Naib Subedar Bana Singh was posted in Siachen on 20 April 1987, as part of the 8th JAK LI regiment, which was given the task of capturing the Quaid Post. On 29 May, a JAK LI patrol led by Second lieutenant Rajiv Pande made at an unsuccessful attempt of capturing the post, resulting in deaths of 10 Indian soldiers. After a month of preparation, the Indian Army launched a fresh operation to capture the post. This operation, called "Operation Rajiv" in honour of 2/Lt Rajiv Pande, was headed by Major Varinder Singh. Starting on 23 June 1987, Major Varinder Singh's task force launched multiple attacks to capture the post. After initial failures, the 5 member team led by Nb Sub Bana Singh successfully captured the Quaid post on 26 June 1987. Nb Sub Bana Singh and his fellow soldiers, including Chuni Lal, climbed the steep 457 m high wall of ice. The team approached the Quaid Post from an unexpected direction, using a longer and more difficult approach than the other teams. There was a blizzard, resulting in poor visibility, which gave cover to the Indian soldiers. After reaching the top, Nb Sub Bana Singh found that there was a single Pakistani bunker. He lobbed a grenade into the bunker and closed the door, killing those inside. The two sides also got involved in a hand to hand combat, in which the Indian soldiers bayoneted some of the Pakistani soldiers outside the bunker. A few Pakistani soldiers jumped off the peak. Later, the Indians found six dead bodies of Pakistani soldiers. On 26 January 1988, Nb Sub Bana Singh was awarded the Param Vir Chakra, the highest wartime gallantry medal in India for his bravery during Operation Rajiv. The peak which he captured was renamed Bana Top in his honour. At the time of the Kargil War, he was the only PVC awardee who was still serving in the Army.

Зейнетақыға шыққаннан кейін

Н.Б. Суббана Сингх 1992 жылғы 1 желтоқсанда субедар, ал 1996 жылғы 20 қазанда майор шеніне көтерілді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін оған капитандық құрметті атағы берілді. Құрметті капитан Бана Сингх 2000 жылғы 31 қазанда әскери қызметтен босатылды. Джамму және Кашмир үкіметі оған ай сайын 166 рупий зейнетақы тағайындады. Бана Сингх зейнетақы сомасының аздығына наразылық білдіріп, көршілес Пенджаб және Химачал-Прадеш штаттары "Парам Вир Чакра" орденімен марапатталғандарға ай сайын 10 000 рупийден астам зейнетақы төлейтінін көрсетті. 2006 жылғы қазан айында капитан Амариндер Сингх басқаратын Пенджаб үкіметі оған 1 000 000 рупий ақшалай сыйлық жариялады. Амариндердің ізбасары Паркаш Сингх Бадал 2007 жылғы наурыз айында Бана Сингхке сол чекді табыс етті. Пенджаб үкіметі сондай-ақ оған 2 500 000 рупий, ай сайын 15 000 рупий жәрдемақы және егер ол Пенджабқа көшіп кетсе 25 акр жер учаскесін ұсынды. Бірақ ол бұл ұсыныстан бас тартып, өзінің Джамму және Кашмирде тұратынын айтты. 2010 жылы Джамму қаласының Ранбир Сингх Пора ауданындағы стадионға Бана Сингхтің есімі берілді және оны дамытуға 5 000 000 рупий бөлінді. Алайда, 2013 жылы The Tribune газеті бұл қаражаттың әлі толық берілмегенін және Бана Сингх есімдік стадионның жағдайы нашар екенін хабарлады. Бана Сингхтің ұлы Ражиндер Сингх 2008 жылы 18 жасында Үндістан армиясына қатарына қосылды.