Кіріспе
Тимоти Стил (1948 жылы 22 қаңтарда туған) – американдық ақын, көбінесе өлеңдерін ұйқас және өлшеммен жазады. Оның 1970-ші жылдары «Poetry», «The Southern Review» және X. J. Kennedy’s «Counter/Measures» сияқты журналдарда жариялана бастаған алғашқы өлеңдері, жаңа формализммен байланысты дәстүрлі өлең өнерінің қайта жаңғыруына көмектескені айтылады. Дегенмен, ол өзін «жаңа формалист» деп атауға қарсы екенін білдірді, техникалық жағынан жаңа ештеңе жасамайтынын және формализм «басқа нәрселермен қатар, мазмұннан гөрі стильге қызығушылықты білдіреді, ал мен екеуінің де кез келген сәтті өлеңде бірдей маңызды екенін санаймын» деді. Бұл терминге қатысты шектеулеріне қарамастан, Стилдің поэзиясы көптеген «жаңа формалистердің» жұмысына қарағанда қатаң «формальды», себебі ол сирек нақты емес ұйқастарды немесе өлшемдік ауыстыруларды қолданады және enjambment-ты аяулы пайдаланады. Төрт өлеңдер жинағынан басқа, Стил прозодия туралы екі кітаптың авторы: «Missing Measures» – қазіргі еркін өлеңнің әдеби және тарихи негізін зерттейтін еңбек; және «All the Fun's in How You Say a Thing» – ағылшын тіліндегі өлеңдерді өлеңдеуге кіріспе. Стил Батыс Честер университетінің поэзия конференциясының алғашқы оқытушыларының бірі болды және 2004 жылы Роберт Фицджеральдтың прозодия сыйлығын алды.
people similarly named
Timothy Steele (born January 22, 1948) is an American poet, who generally writes in meter and rhyme. His early poems, which began appearing in the 1970s in such magazines as Poetry, The Southern Review, and X. J. Kennedy's Counter/Measures, are said to have anticipated and contributed to the revival of traditional verse associated with the New Formalism. He, however, has objected to being called a New Formalist, saying that he doesn't claim to be doing anything technically novel and that Formalism "suggests, among other things, an interest in style rather than substance, whereas I believe that the two are mutually vital in any successful poem." Notwithstanding his reservations about the term, Steele's poetry is more strictly "formal" than the work of most New Formalists in that he rarely uses inexact rhymes or metrical substitutions, and is sparing in his use of enjambment. In addition to four collections of poems, Steele is the author of two books on prosody: Missing Measures, a study of the literary and historical background of modern free verse; and All the Fun's in How You Say a Thing, an introduction to English versification. Steele was an original faculty member of the West Chester University Poetry Conference, and received its Robert Fitzgerald Prosody Award in 2004.
Білім
1948 жылы Вермонт штатының Берлингтон қаласында туған Стил қалалық мемлекеттік мектептерде білім алды. Ол ерте жасынан-ақ поэзияға, соның ішінде 1961 жылы штаттың ақыны лауреаты атанған Роберт Фростқа және Уильям Шекспирге қызығушылық танытты. Шекспирдің бірнеше пьесалары әр жазда Берлингтондағы Вермонт университетінде Шекспир фестивалінде қойылды. Стил 1970 жылы Стэнфорд университетінен ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр, ал 1972 жылы магистр және 1977 жылы ағылшын және американ әдебиеті бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Ол Брандейс университетінде танымал ақын және Ренессанс кезеңін зерттеуші Дж. В. Каннингхамнан дәріс алды, кейіннен оның өлеңдер жинағын редакциялады.
Мансап
1975 жылдан 1977 жылға дейін Стил Стэнфорд университетінде поэзия бойынша Джонс лекторы қызметін атқарды. Содан кейін ол UCLA және UC Санта-Барбарада лекция оқыды. Қазір ол Лос-Анджелес штатындағы Калифорния мемлекеттік университетінің Ағылшын тілі кафедрасының зейнеткер профессор болып табылады, онда 1987 жылдан 2012 жылға дейін оқытты.
Поэзия
Стилдің өлеңдері дәстүрлі өлең формаларын заманауи тақырыптармен үйлестіреді және Кеннедидің сөзімен айтқанда, "ақыл-ой өміріне де, сезімтал әлемге де құрмет пен ризашылық білдіреді". Library Journal журналында жазған Роб Фьюр Стилдің тұңғыш жинағы "Uncertainties and Rest" (1979) туралы: "Стилдің поэзиясының формальдылығы соншалықты нәзік, тіпті қорқытпайтын әдемі кітап" деп сипаттады. Оның екінші жинағы "Sapphics against Anger and Other Poems" (1986) туралы Кэтрин Хеллерштейн Partisan Review журналында былай деп жазды: "Стилдің формальдық диапазоны таң қалдырады. Әр өлең әртүрлі строфада жазылған, ал тақырыптары – тамаша бейнелеу арқылы көрініс табады, олар – ақылдың таза абстракциясы, ноумендерге апаратын жол". The Sewanee Review журналында "The Color Wheel" (1994) туралы Р.С. Гвинн: "Тимоти Стилдің поэзиясы ол мақтайтын тәртіптің өзін көрсетеді, бірақ ең бастысы – оның көрегендігі мен нұрлылығының айқындығы". Booklist журналының Рей Олсон "Toward the Winter Solstice" (2006) жинағына рецензия жазып, Стилді "өте шебер техникалық жағынан дамыған, ол кез келген нәрсе туралы жазып, музыкалық ырғағы мен формасы үшін қайта-қайта құнды өлеңдер жасай алады" деп сипаттады. Сыншылар Стилдің шығармаларына Ивор Винтерс пен Каннингхэмнің әсерін тигізгенін, сондай-ақ оның Фростқа ерекше жақын екенін атап өтті. Дональд Г. Шихи "Measure for Measure: The Frostian Classicism of Timothy Steele" атты эссесінде: "Стил форманы ұдайы меңгеруімен, философиялық және эстетикалық қалыптылығымен, табиғат әлеміне деген жанашырлығымен, бірақ сезімталдықтан қалыс қалмайтын махаббат пен некедегі өзгерістерге назар аударуымен, сондай-ақ жеке және қоғамдық кемшіліктерге жұмсақ, бірақ өткір әзілмен қарауымен Фростты еске алады" дейді. 1991 жылы Los Angeles Times газетіне берген сұхбатында Стил дәстүрлі поэтикалық құрылымды қолдану мақсатын былай түсіндірді: "Жақсы қолданылған өлшем мен ұйқас жанға қуат сыйлайтын, симметрия мен таңқалдыратын сезім тудыра алады, бұл оқырманға ләззат пен қуаныш сыйлайды. Мен маңызды бір нәрсені айтқым келеді және оқырманның оған қызығуын тілеймін. Бірақ сонымен қатар оқырманға ләззат сыйлауды да үміттенемін".
Өлеңдеуге арналған шығармалары
Стилдің өлеңдерді өлеңдеу туралы екі кітабы көп назар аударды. «Жоғалған өлшемдер: Заманауи поэзия және метрге қарсы көтеріліс» XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында көптеген ақындарды поэзияның ритмикалық құрылымының дәстүрлі принциптеріне қарсы шығуға және бұрынғы өлеңге тән реттелген өлшем бірліктері жоқ жаңа өлең формаларын дамытуға итермелеген идеялар мен жағдайларды зерттейді. Кітапта Аристотельдің поэзияға қатысты екі тұрғыдан қарауының мұрасы талданды: бір жағынан, метрикалық сөздің риторикалық өнері, екінші жағынан, міндетті түрде метрді қамтымайтын миметикалық өнер. Сонымен қатар, романтикалық эстетикадағы суретшілердің сыртқы әлемді объективті бейнелеуден ішкі сезімдерін субъективті түрде білдіруге көшуі де қарастырылады. Талқылауға тартылған тағы бір мәселе – XVIII ғасырда және одан кейінгі замандағы көркем әдебиетте роман сияқты прозалық формалардың маңыздылығының артуы. Тағы бір тақырып – қазіргі заманғы ақындар мен суретшілердің физикалық ғылымдар мәдениетте орталық орынға көшкенін және өнер ғылыммен бірқатар болу үшін оның әдістерін қабылдап, «эксперименталды» болуы керектігін сезінуі. Кітапта көптеген белгілі қазіргі заманғы ақындардың метрдің Виктория дәуірінің стилімен байланысты екенін және Виктория стилін бұзу немесе реформалау үшін метрді де өзгерту немесе реформалау қажеттігі туралы пікірлері жазылған. Атап айтқанда, кітапта ерте заманғы ақындар поэзияға жаңа өмір берудің уақытша құралы ретінде қарастырған және ақындарды өнері туралы жаңаша ойлауға шақырған еркін өлеңнің поэзия өнерінде әртүрлі формаларға қарай дамып, ХХ ғасырдың басында поэзиялық өрнектің басым құралына айналғандығы баяндалады. «Жоғалған өлшемдер» кітабын сынға алғандардың кейбіреуі кітаптың тарихи ақпарат пен талдауының тереңдігі үшін мақтады және Стилдің метрикалық дәстүрді сақтау туралы қорытынды аргументін орынды деп тапты. «TLS» журналында жазған Клайв Уилмер Стилді «метр тақырыбы бойынша екі жарым мың жылдық сындық ой-пікірді оңаймен меңгерген көрнекті ғалым» деп атап, кітапты «ақылды және қызықты» деп қорытты. Басқа сыншылар «Жоғалған өлшемдерді» еркін өлең дәстүрін кеңінен және негіссіз теріс бағалауды қамтиды немесе білдіреді деп түсіндірді. Алайда Стилдің көзқарасын толық бөліспеген сыншылар да оның кітабы қазіргі поэзияның елеусіз қалған немесе жеткіліксіз қарастырылған аспектілерін ашып, жарыққа шығарғанын мойындады. Стилдің өзі еркін өлеңге қарсы емес екенін айтты: «Еркін өлең, – деді ол, – өлең сияқты поэзия ғана», бірақ ол метрді ығыстырып, оны ескірген деп есептеуге қарсы. Ол метрикалық композицияға ерекше қызығушылық танытса да, өзінің басымдығы «жеке және эстетикалық екенін, бірақ ол маған мәдени немесе рухани ізгілікке қол жеткізуді қамтамасыз етпеді. «Жоғалған өлшемдер» туралы кері пікірлерге қарамастан, мен ешқашан «свободалық стиль» дұрыс емес және аморальды немесе «метр» дұрыс және таза деп айтқан емеспін. Паунд, Элиот, Лоуренс және Уильямстың эксперименталды мектебінің өз әдемілігі мен жетістіктері бар. Бірақ менің ойымша, біз оларды әділ бағалай аламыз және соларға негізделе аламыз, тек уақыт сынаған стандартты стильдеу қағидаларын біліп, бағалай отырып. Еркін өлең еркін бола алмайды, егер оған еркін болу үшін бір нәрсе болмаса».
Ықпал
Байқаушылар Стилдің еңбегінің Америка поэзиясының соңғы үлгілерінің дамуына әсер еткеніне келіседі. Кевин Уолцер 1996 жылы «The Tennessee Quarterly» журналында былай деп жазды: «Оның ақын ретіндегі жетістіктері соншалық, ол жазуға кіріскен кездегіден қарағанда бүгінде бағыттан аз ғана ерекшеленеді – бұл оның ықпалының кеңдігі мен мазмұнының маңызды көрсеткіші. Қысқасы, ол ағыстың бағытын өзгертуге көмектесті». Джозеф О. Аймон 2003 жылы «Әдеби биография сөздігінде» былай деп жазды: «Формальды өлеңді жақсы көретін поэзия оқырмандары Стилдің үш томдық өлеңдер жинағында қызықты және құнды жаңалықтарды таба алады. Өлеңдік құрылымды түсіндіруге және поэзия тарихына қызығушылық танытқандар үшін оның екі томдық прозалық еңбегі пайдалы және оңай оқылатын болады. Әдеби талғамдардың өзгеруін бағалайтын және жариялайтын сарапшылар оны американдық поэзиядағы дәстүрлі өлеңнің жаңадан өркендеуі туралы кез келген маңызды талқылаудың бағытын анықтау үшін негізгі нүкте ретінде қарастыруы керек». Ал Сьюзан Клэр Имбаррато 2006 жылы «Америкалық ақындар мен поэзияның Гринвуд энциклопедиясында» Стилдің «дәстүрлі формаларды және нақты, түсінікті тілді қолдануы қазіргі поэзияның бай палитрасына формальды өлеңді қайта енгізді» деп атап өтті.