Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
НОТОК Константин Фасольт (1951 жылы туған) – тарихи ойдың дамуы және маңызымен айналысатын белгілі тарихшы. Ол Чикаго университетінің орта ғасырлар және ерте заманауи Еуропа тарихының Карл Ж. Вайнтрауб зейнеткер профессоры.
NOTOC Constantin Fasolt (born 1951) is an influential historian specializing in the development and significance of historical thought. He is the Karl J. Weintraub Emeritus Professor of Medieval and Early Modern European History at the University of Chicago.
Өмірбаян
Константин Фасольт Германияда дүниеге келді және 1961-1969 жылдары Бонндағы Бетховен гимназиясында оқыды. Екі жылдық әскери қызметтен кейін Фасольт философия және орта ғасырлық тарихты зерттеу үшін Бонн университетіне түсті. Кейіннен ол Гейдельберг университетінде Кант философы Дитер Хенрих, Ханс Георг Гадамер, Майкл Теуниссен және Эрнст Тугендхатпен бірге оқыды. Фасольтқа әсіресе Тугендхаттың ықпалы зор болды, ол кейін "егер мен оны [Тугендхатты] алғашқы ұстазым ретінде кездестірсем, философияда қалуға болар еді" деп еске алды. Алайда, сол кезде Фасольт неміс университеттерінің "тығыздығына" және "талаптардың аздығына" көңілі толып, академиялық мансабын АҚШ-та жалғастыруға шешім қабылдады. 1975 жылы Фасольт АҚШ-қа көшіп, Джон Мандидің жетекшілігімен Колумбия университетінде орта ғасырлық тарих бойынша аспирантураға қабылданды. 1981 жылы ол Колумбия университетін үздік дипломмен Ph.D. дәрежесін алып бітірді. 1981-1983 жылдары тарихтан лекция оқыды. 1983 жылы Чикагоға көшіп, Чикаго университетінде тарих профессорының ассистенті болып жұмыс істеді. 1990 жылы доцент, ал 1999 жылы профессор ғылыми атағын алды. Фасольт Чикаго университетінде соборлық теория (Собор және иерархия) және тарихнама (Тарихтың шектері) саласындағы жаңалықтарымен танымал болды. Әкімшілік қызметте ол университеттегі көптеген академиялық комитеттердің төрағасы болды, соңында 2005-2008 жылдары Әлеуметтік ғылымдар колледжінің магистрі болып тағайындалды. Ол Джон Саймон Гуггенхайм мемориалдық қоры, Макс Планк институты, Вудро Вильсон халықаралық ғалымдар орталығы, Ұлттық гуманитарлық орталық, Американың білімді қоғамдар кеңесі және Америка философиялық қоғамы сияқты көптеген ұйымдардан гранттар алды.
Constantin Fasolt was born in Germany and attended the Beethoven Gymnasium in Bonn from 1961 to 1969. After two years of military service, Fasolt enrolled at the University of Bonn to study philosophy and medieval history. He later studied with Kantian philosopher Dieter Henrich, Hans Georg Gadamer, Michael Theunissen and Ernst Tugendhat at the University of Heidelberg. Fasolt was especially impressed by Tugendhat, and later remarked that "if I had met him [Tugendhat] as my first teacher, I could have stayed in philosophy." However, by that time Fasolt had grown disillusioned with German universities, which he described as "overcrowded" and "undemanding," and had decided to pursue his academic career in the United States. In 1975, Fasolt moved to the United States to enroll at Columbia University for graduate studies in medieval history under the supervision of John Mundy. In 1981, he graduated from Columbia, earning a Ph. D. with distinction. He taught there as a lecturer in history from 1981 to 1983. In 1983 he moved to Chicago to take a position as an assistant professor of history at the University of Chicago. He was promoted to the rank of associate professor in 1990, and to professor in 1999. He came to prominence at the University of Chicago through his ground breaking work in conciliar theory (Council and Hierarchy) and historiography (The Limits of History). As an administrator, he has served as chairman of numerous academic committees at the university, culminating in his appointment as Master of the Social Sciences Collegiate Division (2005–2008). He has been awarded grants from numerous organizations, including the John Simon Guggenheim Memorial Foundation, the Max Planck Institute, the Woodrow Wilson International Center for Scholars, the National Humanities Center, the American Council of Learned Societies, and the American Philosophical Society.
Кітаптар және редакцияланған кітаптар
Герман Конрингтің Римдік-неміс императоры туралы жаңа еңбегі. Ред. және ауд. Константин Фасольт. Орта ғасыр мен Ренессанс кезеңдерінің мәтіндері мен зерттеулері, 282. Темпе, АЗ: Аризона орта ғасыры мен Ренессанс кезеңдерін зерттеу орталығы, 2005. Тарихтың шегі. Чикаго: Чикаго университетінің баспасы, 2004. Кеңес және иерархия: Уильям Дюрант кішінің саяси ойлары. Орта ғасырлардағы өмір мен ой-сана туралы Кембридж зерттеулері, 4-ші серия, ред. Дэвид Лускомб. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы, 1991. «Өткенге жаңа перспективалар» монографиялар сериясының бас редакторы, бұл серия 1983 жылы Р.И. Мур құрған және Оксфордтағы Блэкуэлл баспасынан шығарылған. 1993 жылдан бері жарық көрген кітаптар: Дэвид Арнольд, Табиғат мәселесі (1996); Эрнест Геллнер, Ұлттар және ұлтшылдық, 2-ші басылым (2006); Фрэнсис Оукли, Корольдік билік (2006); Уильям Рэй, Мәдениет логикасы (2001); Брюс Триггер, Әлеуметтік-мәдени эволюция (1998); Дэвид Турли, Құлдық (2000); Мерри Виснер, Тарихтағы гендерлік қатынастар (2001).
Hermann Conring's New Discourse on the Roman German Emperor. Ed. and trans. Constantin Fasolt. Medieval and Renaissance Texts and Studies, 282. Tempe, AZ: Arizona Center for Medieval and Renaissance Studies, 2005. The Limits of History. Chicago: University of Chicago Press, 2004. Council and Hierarchy: The Political Thought of William Durant the Younger. Cambridge Studies in Medieval Life and Thought, 4th series, ed. David Luscombe. Cambridge: Cambridge University Press, 1991. General Editor of New Perspectives on the Past, a series of monographs founded by R. I. Moore in 1983 and published by Blackwell, Oxford. Books published since 1993: David Arnold, The Problem of Nature (1996); Ernest Gellner, Nations and Nationalism, 2nd edition (2006); Francis Oakley, Kingship (2006); William Ray, The Logic of Culture (2001); Bruce Trigger, Sociocultural Evolution (1998); David Turley, Slavery (2000); Merry Wiesner, Gender in History (2001).