Кіріспе
Рихард Штраустың музыкалық композициясы Дон Кихот, Op. 35 – Рихард Штраустың виолончель, виола және оркестр үшін жазған тондық поэмасы. «Рыцарлық мінездегі тақырыпқа фантастикалық вариациялар» деген қосымша атауға ие болған бұл шығарма Мигель де Сервантестің «Дон Кихот де ла Манча» романы негізінде жазылған. Штраус бұл шығарманы 1897 жылы Мюнхенде жазды. Премьерасы 1898 жылдың 8 наурызында Кёльн қаласында өтті, онда Фридрих Гретзмахер виолончель солисі, ал Франц Вюльнер дирижер болды. Партитураның ұзақтығы 45 минутты құрайды және тақырып пен вариациялар түрінде жазылған. Соло виолончель Дон Кихотты, ал соло виола, тенор туба және бас кларнет оның қызметшісі Санчо Панзаны бейнелейді. Екінші вариация Дон Кихоттың қойлардың тобына кездесіп, оларды жақындап келе жатқан әскер деп қабылдаған эпизодын көрсетеді. Штраус қола аспаптарында диссонанстық флаттер тілін қолданады, бұл осы кеңейтілген техниканың ерте мысалы. Штраус кейіннен бұл үзіндіні «Le bourgeois gentilhomme» музыкасында қолданды, сол сәтте қызметші «италиялық стильдегі қой еті» тағамын жариялайды. Грэхам Фиппс Арнольд Шенбергтің «беттік гармониялық логика» және «дамытушылық вариация» идеялары тұрғысынан шығарманың құрылымын зерттеді.
Don Quixote, Op. 35 is a tone poem by Richard Strauss for cello, viola, and orchestra. Subtitled Phantastische Variationen über ein Thema ritterlichen Charakters (Fantastic Variations on a Theme of Knightly Character), the work is based on the novel Don Quixote de la Mancha by Miguel de Cervantes. Strauss composed this work in Munich in 1897. The premiere took place in Cologne on 8 March 1898, with Friedrich Grützmacher as the cello soloist and Franz Wüllner as the conductor. The score is 45 minutes long and is written in theme and variations form, with the solo cello representing Don Quixote, and the solo viola, tenor tuba, and bass clarinet depicting his squire Sancho Panza. The second variation depicts an episode where Don Quixote encounters a herd of sheep and perceives them as an approaching army. Strauss uses dissonant flutter tonguing in the brass to emulate the bleating of the sheep, an early instance of this extended technique. Strauss later quoted this passage in his music for Le bourgeois gentilhomme, at the moment a servant announces the dish of "leg of mutton in the Italian style". Graham Phipps has examined the structure of the work in terms of Arnold Schoenberg's ideas of 'surface harmonic logic' and 'developing variation'.
Аспаптар
Бұл шығарма үлкен оркестр үшін жазылған, құрамында мыналар бар: пикколо, 2 флейта, 2 гобой, ағылшын мүйізі, 2 В бемоль кларинеті (2-шісі Е бемоль кларинетімен қосымша), бас кларинет, 3 фагот, контрафагот, 6 F мүйізі, 3 D және F кернейі, 3 тромбон, В тенор тубасы (көбінесе эвфониумда орындалады), туба, литавра, бас барабан, ілгекті барабан, тарелки, үшбұрыш, тамбурин, жел машинасы және скрипкалар тобы: арфа, скрипкалар I, II, альттар (оның ішінде кең соло альт партиясы), виолончельдер (оның ішінде кең соло виолончель партиясы), контрабастар.
Фильмде
Бірінші және екінші вариациялар Йоргос Лантимос режиссерлік еткен 2015 жылғы "Лобстер" фильмінің саундтрегінде қосылған.