Египеттің қауіпсіздік күштері

Кіріспе

Мысыр ішкі қауіпсіздік күштері. Жалпы қауіпсіздік және Орталық қауіпсіздік күштері (قوات الأمن العام و الأمن المركزي, көбінесе الأمن المركزي деп қысқартылады) – Мысырдың арнайы жасақ күштері. Олар Мысыр Ұлттық полициясына (ENP) үкіметтік нысандардың, шетелдік елшіліктер мен миссиялардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету, тәртіпсіздіктерді және халық жиналуларын бақылау, көп адам жиналатын іс-шараларда тәртіп сақтау, жоғары тәуекелді ұстаулар, төтенше жағдайларға жауап беру және арнайы операциялар жүргізуде көмектеседі. Олар Мысырдың ұлттық қауіпсіздік жүйесінің маңызды бір бөлігі болып табылады.

Тарих

1969 жылы Ішкі істер министрлігінің (Египет) басшылығымен елдің барлық аймағын қамтитын, жақсы даярланған және жабдықталған полиция күштерінен Орталық қауіпсіздік күштерін құру туралы шешім қабылданды. Бұл күштердің құрылуы әскери үлгіде жүзеге асты және құрастырылуы, оқуы, жабдықтары мен операциялық тәртібі итальяндық карабинерилері, үнділік CRPF және ресейлік OMON-ға ұқсас болды. Алғашқы қатардағы сарбаздар полиция қатарынан алынып, әскерде әскери дайындықтан өтті. Кейін, 1970 жылы, ОҚК үшін жеке оқу орталығы құрылды және күштің қатарына әскерге шақырылғандар да қабылданды, дәл сол сияқты, ресми әскерге шақырылғандар сияқты. 1977 жылы құрылған ОҚК-нің мақсаты – ел ішіндегі тәртіпсіздіктерді жою үшін қарулы күштерді шақыру қажеттігін болдырмау еді. ОҚК Мысырдың алты күндік соғыста жеңіліске ұшырағаннан кейін күшейіп кеткен тәртіпсіздік пен қоғамдық тәртіпсіздікке қарсы күресу үшін құрылды. Садат үкіметі 1972 жылы Қайырда солшыл және радикалды Насершіл топтар ұйымдастырған ірі наразылықты тарату үшін ОҚК-ны пайдаланды. Наразылықтың себебі Садаттың кеңеске қарсы және палестиналықтарға қарсы сыртқы саясаты, Израилға қарсы шаралардың қабылдамауы және оңшыл экономикалық шаралар, мысалы, кейбір субсидияларды тоқтату және қоғамдық көлік сияқты әлеуметтік қызметтердің бағасын көтеру болды. ОҚК бөлімшелері Тахрир алаңында наразылық көтерілісін тарату үшін күш қолданды, нәтижесінде үш наразылықшы қаза тапты. 1973 жылы Египет пен Израиль арасындағы Араб-Израиль соғысынан кейін 1973 және 1974 жылғы атысты тоқтату туралы келісімдерге қол қойылды, ал 1979 жылы Египет-Израиль бейбітшілік шарты жасалды, содан кейін Израиль Синай түбегінің қалған бөлігінен шығып кетті. Шарты бойынша, Египет үкіметі Израильмен тікелей шекаралас Синайдың шығыс бөлігінде (С аймағы) Египет қарулы күштерінің тұрақты бөлімшелерін орналастырудан бас тартуға міндеттелді. Египет үкіметі бұл міндетті Орталық қауіпсіздік күштеріне жүктеді. ОҚК күштері ауыр қару-жарақсыз, мотоатқыштарсыз жеңіл жаяу әскер болып табылады. 1986 жылы Мысырдағы әскери шақыру кезінде жүздеген үшінші санаттағы, төменгі шенді ОҚК сарбаздары төрт күндік бүлік шығарды. Бұл бүлік сарбаздар арасында олардың (үш жылдық) әскери міндеттілік мерзімі бір жылға ұзартылады деген жалған ақпарат таралуына байланысты болды. Көтеріліс Мысыр армиясы тарапынан басып жаныштырылды. Олар Гиза маңындағы қонақ үйлер мен дүкендерді өртеп жіберді, сондай-ақ ондаған көліктер мен автобустарды өртеді. 20 000-нан астам сарбаз ешқандай жәрдемақысыз қызметтен босатылды, ал бүлікке қатысушылар өрт сөндіру, зорлық-зомбылық және бағынбаушылық үшін Мемлекеттік қауіпсіздік сотында сотталып, жазасын өтеді. Кейбір хабарлар бұл бүлікті сол кездегі Ішкі істер министріне (генерал Ахмет Рошдиге) қарсы жасалған қастандыққа байланыстырады. Көтеріліс басып жанылғаннан кейін үкімет күшті қайта құруға уәде берді, кіру талаптарын көтерді, жалақыны арттырды және лагерьдегі тұрмыс жағдайларын жақсартты. Кейіннен Египет үкіметі елдегі тұрақсыздықтың кез келген көзін басу және 1981 жылы Египет президенті Анвар Садатқа жасалған қастандықтан кейін Египетке енгізілген төтенше жағдай заңдарын сақтау үшін ОҚК-ге сене бастады. ОҚК әсіресе қарулы исламишіл көтерілісшілермен күресу үшін жұмылдырылды. 1990 жылдардан бастап ОҚК Мемлекеттік қауіпсіздікпен операциялық үйлестірілді, яғни ОҚК бөлімшелеріне Мемлекеттік қауіпсіздік қызметкерлері орналасуға бұйрық бере алады және оны "Мемлекеттік қауіпсіздіктің тарауы" деп атады.

In 1969, a decision was made to create the Central Security Forces from well trained and equipped police forces on large scale covering the whole country under the command of the Ministry of Interior (Egypt) to conduct special police operations in response to operational needs. The creation of those forces followed the military model, and became close – in formation, training, equipment and operating procedures – to the Italian Carabinieri, Indian CRPF and the Russian OMON. The initial batch of recruits were drawn from the Police and had to undergo military training under the Army. Later on, in 1970, a separate training institute was set up for the CSF and the force started conscripting its recruits, just like regular Army conscripts. Formed in 1977 to obviate the need to call upon the armed forces to deal with domestic disturbances, the CSF grew rapidly to 100,000 members when Mubarak took office. The CSF was set up to deal with the growing unrest and public disorder following the Egyptian defeat in the Six day war. The CSF was deployed by the Sadat government to tackle large protests by Leftist and hardline Nasserist groups in January 1972 in Cairo, the protests were called to protest against Sadat's anti Soviet and anti Palestinian foreign policy, lack of action against Israel and right wing economic measures such as cutting some subsidies and increasing some prices of welfare services like public transport. CSF units had to use force to disperse the rioting crowds in Tahrir Square which led to the shooting death of three protestors. Following the 1973 Arab Israeli War between Egypt and Israel – then settling the 1973 & 1974 Ceasefire agreements; the 1979 Egyptian–Israeli Peace Treaty was signed and the subsequent Israeli withdrawal from the rest of Sinai Peninsula occurred. The Treaty stipulated the Egyptian government refrain from deploying regular Egyptian Armed Forces units in the eastern part of Sinai that directly border Israel (Zone "C"). The Egyptian government then tasked the Central Security Forces to take up the task. The CSF force deployed is effectively a motorized light infantry force without the heavy weapons and equipment. In 1986, hundreds of third category, low ranking, CSF personnel (soldiers) staged a four day mutiny, in the Egyptian Conscription Riot. The riot was a reaction to the spread of false rumours among its conscripts that their (three year) conscription time will be extended by a year. The insurrection was suppressed by the Egyptian Army. They rampaged through the suburb of Giza burning some hotels and shops in tourist areas. They also burned dozens of cars and buses. Over 20,000 conscripts were dismissed from service with no benefits, and the agitators received correctional punishment after being tried before State Security Court for arson, violent riots, and insubordination according to penal code. Some reports related that mutiny to a conspiracy against the Minister of Interior in charge by then (Gen. Ahmed Roshdy) due to his policies. After the suppression the government promised to overhaul the force by raising its entry standards, increasing payment and bettering living conditions in their camps. The Egyptian government subsequently came to rely on the CSF to quell any source of instability within the country and to uphold the emergency laws imposed on Egypt since the 1981 assassination of the President of Egypt, Anwar Sadat. The CSF was especially deployed to tackle armed Islamist insurgents. From the 1990s onwards, CSF has become operationally coordinated with the State Security, meaning CSF units can be ordered to deploy by State Security officers, and has been called the "battering ram of State Security".

Пайдалану және пайдалану тәртібі

Басқа елдердегі басқа арнайы жасақ орталық ұйымдарына ұқсас, CSF күштерінің орналасуы үш бөлімге бөлінеді: Батон, Газ және Қарулы. ҚКҚ-ның негізгі құрамы – полиция капитаны (нақиб) немесе кейбір жағдайларда полиция колледжінің түлегі, майор басшылық ететін рота. Аға лейтенант (мулазим аувал) (немесе командир майор болған жағдайда капитан) әдетте командирдің орынбасары болады. CSF ротасы шамамен 150 адамнан тұрады және екі Батон взводынан, газ взводынан және қарулы взводтан құралады. Әрбір взводқа капитан немесе лейтенант, ал орынбасары – сержант (рақиб) басшылық етеді. Шамамен 3-4 рота ҚКҚ батальонын құрайды, оған толық полковник шені бар офицер басшылық етеді. Батон взводтары дубинкалармен және қалқандармен жабдықталған, газ взводы көз жасты газды қолдануға жауапты, ал қарулы взвод әдетте AK-47 автоматтарының түрлерін алып жүреді және жеңіл жаяу әскер взводы сияқты ұйымдастырылған. Дегенмен, төтенше жағдайлар мен әскери жағдай кезінде қарусыз ҚКҚ бөлімшелері қарулы бөлімшелерге айналуы мүмкін, сондай-ақ олар көтерілісшілерге қарсы операциялар үшін пулеметтер, зеңбіректер және снайперлік мылтықтармен жабдықталған. Сонымен қатар, CSF күштерінің үш бөлімге бөлінуі Солтүстік Синай сияқты аймақтарда қолданылмайды, онда барлық бөлімшелер әрдайым қарулы болады.