Кіріспе
Уэльс ғалымы және педагог (1932–2020) FRS (1977)), сондай-ақ JMT ретінде белгілі,
FRS (1977)), also known as JMT,
He was one of the founders of solid state chemistry, starting with his work at the University of Wales, Bangor, in 1958 when he investigated the various ways in which dislocations influence the chemical, electronic and excitonic properties of a range of solids. He was one of the first to exploit electron microscopy as a chemical tool, especially to deduce active site reactivities from the surface topography of many minerals and crystal hydrates. At the University of Aberystwyth (1969–1978) he elucidated the surface chemistry of diamond, clay minerals, metals and intercalates by pioneering UV and X ray photoelectron spectroscopy. He also initiated the field of crystal engineering of organic molecules. As head of physical chemistry department at the University of Cambridge (1978–1986), then a separate department to chemistry, he used magic angle spinning NMR and high resolution electron microscopy to characterize and determine the structures of zeolites and other nanoporous catalysts. As Fullerian Professor and Director of the Royal Institution and of the Davy–Faraday Research Laboratory, he utilized synchrotron radiation to characterize, in situ, new catalysts designed for green chemistry and clean technology. He was Master of Peterhouse, University of Cambridge (1993–2002), and was knighted in 1991 "for services to chemistry and the popularisation of science". including Michael Faraday and the Royal Institution: The Genius of Man and Place (1991),
Principles and Practice of Heterogeneous Catalysis (with W. John Thomas, 1997, 2014), and Design and Applications of Single Site Heterogeneous Catalysts: Contributions to Green Chemistry, Clean Technology and Sustainability (2012). Thomas earned a BSc degree from the University College of Wales, Swansea (later Swansea University) in 1954.
Ол 1958 жылы Уэльс университетінде, Бангорда жұмысын бастаған кезде қатты күйдегі химияның негізін қалаушылардың бірі болды. Ол дислокациялардың әртүрлі қатты денелердің химиялық, электрондық және экситондық қасиеттеріне әсер ететін әртүрлі жолдарын зерттеді. Ол электрондық микроскопияны химиялық құрал ретінде алғашқылардың бірі болып қолданды, әсіресе көптеген минералдар мен кристалл гидраттардың беткі топографиясынан белсенді ортаның реакциялық қабілетін анықтады. Аберистуит университетінде (1969–1978) ол UV және рентген сәулелі фотоэлектрондық спектроскопияны пайдалана отырып, алмаз, саз минералдары, металдар және интеркалаттардың беткі химиясын зерттеді. Сондай-ақ, ол органикалық молекулалардың кристалдық инженерия саласын бастады. Кембридж университетінің физикалық химия кафедрасының меңгерушісі (1978–1986), кейін химиядан бөлек кафедра ретінде, ол сезімтал бұрышты айналдыратын ЯМР және жоғары ажыратымды электрондық микроскопияны зеолиттер мен басқа да нанокеуекті катализаторлардың құрылымын сипаттау және анықтау үшін пайдаланды. Фуллериан профессоры және Корольдік институттың және Дэви-Фардей зертханасының директоры ретінде ол синхротрон сәулеленуін жасыл химия және таза технология үшін жаңа катализаторларды сипаттау үшін қолданды. Ол Кембридж университетінің Питерхаус магистрі (1993–2002) болды және 1991 жылы "химия және ғылымды насихаттауға қосқан үлесі үшін" рыцарь атағын алды. Оның еңбектерінің ішінде Майкл Фарадей және Корольдік институт: Адам және орын генийі (1991), Гетерогенді катализдің қағидалары мен тәжірибесі (В. Джон Томаспен, 1997, 2014) және Бір орынды гетерогенді катализаторлардың дизайны мен қолданылуы: Жасыл химияға, таза технологияға және тұрақтылыққа үлес (2012) бар. Томас 1954 жылы Уэльс университетінің Суонси колледжінде (кейін Суонси университеті) бакалавр дәрежесін алды.
FRS (1977)), also known as JMT,
He was one of the founders of solid state chemistry, starting with his work at the University of Wales, Bangor, in 1958 when he investigated the various ways in which dislocations influence the chemical, electronic and excitonic properties of a range of solids. He was one of the first to exploit electron microscopy as a chemical tool, especially to deduce active site reactivities from the surface topography of many minerals and crystal hydrates. At the University of Aberystwyth (1969–1978) he elucidated the surface chemistry of diamond, clay minerals, metals and intercalates by pioneering UV and X ray photoelectron spectroscopy. He also initiated the field of crystal engineering of organic molecules. As head of physical chemistry department at the University of Cambridge (1978–1986), then a separate department to chemistry, he used magic angle spinning NMR and high resolution electron microscopy to characterize and determine the structures of zeolites and other nanoporous catalysts. As Fullerian Professor and Director of the Royal Institution and of the Davy–Faraday Research Laboratory, he utilized synchrotron radiation to characterize, in situ, new catalysts designed for green chemistry and clean technology. He was Master of Peterhouse, University of Cambridge (1993–2002), and was knighted in 1991 "for services to chemistry and the popularisation of science". including Michael Faraday and the Royal Institution: The Genius of Man and Place (1991),
Principles and Practice of Heterogeneous Catalysis (with W. John Thomas, 1997, 2014), and Design and Applications of Single Site Heterogeneous Catalysts: Contributions to Green Chemistry, Clean Technology and Sustainability (2012). Thomas earned a BSc degree from the University College of Wales, Swansea (later Swansea University) in 1954.
Кембриджге оралу
Уэльс университетінің проректоры қызметін атқарғаннан кейін (1991–1994), Томас 1993 жылы Кембриджге оралып, университеттің ең көне колледжі – Питерхаус магистрі болды. Ол бұл лауазымға тағайындалған тұңғыш ғалым. Ол "инженерлік процестер арқылы цеолиттердің коммерциялық қолданылуына әкелген гетерогенді катализ ғылымының базасын тереңдеткені үшін" марапатталды. Томас отыздан астам патенттің авторы болды. Ол капролактам (найлон-6-ның бастапқы материалы) және В3 витамині (ниацин) өндірісі үшін бір қадамдық, еріткіш қолданбастан жасалатын процестерді әзірледі. Томас 2020 жылғы 13 қарашада 87 жасында дүние салды.
Марапаттар мен құрметтер
Томас Кардифф университетінде материал химиясы саласындағы құрметті профессор болды. Ол Грейдің қонақ үйінің құрметті мүшесі еді. Томас жиырма үш құрметті диплом алды. Ол он бестен астам шетелдік академиялардың құрметті мүшесі болып сайланды, оның ішінде 2013 жылы – Швеция Корольдік Ғылым академиясы, 1992 жылы – Америка Философиялық қоғамы, 1990 жылы – Америка Өнер және Ғылым академиясы және 1994 жылы – Ресей Ғылым академиясы. Басқа марапаттардың қатарында 2011 жылы Ресей жаратылыстану ғылымдары академиясының Капица алтын медалі бар. 1995 жылы ол Америка химия қоғамының Чикаго бөлімінен Уиллард Гиббс сыйлығын алған 80 жылдағы алғашқы британдық ғалым атанды. 1967 жылы Кордей-Морган сыйлығымен марапатталды. Геохимияға қосқан үлесін ескере отырып, 1995 жылы Халықаралық минералогиялық қауымдастық оның есімімен жаңа минералды – меуригитті атады. Гидратталған калий темір фосфаты меуригит «жапырақты, созылған кристалдардан тұрады, олар шар және жарты шар тәрізді кластерлер мен кедір-бұдыр жабындар құрайды. Түсі кремі сарыдан ақшыл сары және сарғыш қоңырға дейін өзгереді». Оның соңғы жарияланымдарының бірі – «Бір сайтты гетерогенді катализаторлардың дизайны мен қолданылуы: жасыл химияға, таза технологияларға және тұрақтылыққа үлес» (2012). 2003 жылы ол Уэльс мәдениеті мен британдық қоғамдық өмірге қосқан үлесі үшін Симмородионның құрметті қоғамының медалімен марапатталған алғашқы ғалым болды және оның алғашқы кеңесінің мүшесі болды. 2011 жылдан бастап Уэльс үшін ғылыми кеңесші комитетінің мүшесі қызметін атқарды. Ол Ғылым тарихы институтының (Филадельфия) қадағалаушысы және Зевайл Ғылым және технология қаласының (Мысыр) Халықаралық кеңесінің мүшесі болды. Томас 2013 жылы Корольдік инженерлік академиясының құрметті мүшесі болып тағайындалды. 2016 жылдың қазан айында Корольдік қоғам Томасқа «катализдік химиядағы, әсіресе бір сайтты гетерогенді катализаторлардағы новаторлық жұмысы үшін, жасыл химияға, таза технологияларға және тұрақтылыққа үлкен әсер еткені үшін» физикалық ғылымдар бойынша Корольдік медаль табыс етті. Салтанатқа Йорк герцогы, Принц Эндрю, Елизавета II-нің өкілі ретінде қатысты. Сондай-ақ 2016 жылы Ұлыбританияның Катализ орталығы «катализ саласындағы көрнекті профессор сэр Джон Мьюриг Томасқа құрмет білдіретін» жаңа медаль ұсынды.
In 2003, he was the first scientist to be awarded the Medal of the Honourable Society of Cymmrodorion (London) for services to Welsh culture and British public life. and a Member of its inaugural Council. From 2011 he was a member of the Scientific Advisory Committee for Wales. He was an overseer of the Science History Institute (Philadelphia), and a member of the International Advisory Board of the Zewail City of Science and Technology (Egypt). Thomas was appointed as a Honorary Fellow of the Royal Academy of Engineering in 2013. In October 2016, the Royal Society awarded Thomas the Royal Medal for Physical Sciences "for his pioneering work within catalytic chemistry, in particular on single site heterogeneous catalysts, which have had a major impact on green chemistry, clean technology and sustainability." Prince Andrew, Duke of York represented queen Elizabeth II at the ceremony. Also in 2016, the UK Catalysis Hub launched a new medal that "honours the achievements of Sir John Meurig Thomas, a distinguished professor in the field of catalysis."