Миракел Бич провинциялық паркі – Британдық Колумбияда, Ванкувер аралында орналасқан керемет демалыс орны. Жағажай, пикник, кемпинг және табиғатты зерттеуге қолайлы.
Provincial park on Vancouver Island in British Columbia, Canada
Миракл Бич провинциялық паркі – Канаданың Британдық Колумбиясындағы Ванкувер аралының шығыс жағалауында орналасқан провинциялық парк. Комокс пен Кэмпбелл Ривер қалаларының арасында орналасқан бұл паркте Джорджия бұғазының жағалау аймағы, Блэк-Крик сағасының көп бөлігі және орманды жерлер кіреді. Бас жоспарға сәйкес, парк негізінен демалыс мақсатында қызмет етеді, жағажайда ойнау, пикник ұйымдастыру, табиғатты тану және кемпингпен айналысуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, табиғи жағалауды және сағаны қорғау бойынша да маңызды рөл атқарады. Парктің демалыс бағытын қолдау үшін күндізгі пайдалануға арналған тұрақ алаңы, жағалауға жететін қолжетімді жолдар және 200 орындық кемпинг аймағы бар. Паркте сонымен қатар табиғат орталығы мен жабық топтық пикникке арналған жай да қарастырылған. Парктегі өсімдіктер аймақтың екінші буын ормандарына тән, ең бастысы – Дуглас шыршасы. Оған қоса, Батыс гемологы, Ситка қарағайы, қызыл шаған және үлкен жапырақты клендер де кездеседі. Салал және қылыш тәрізді папоротник – ең көп таралған бұталар. Парк арқылы өтетін Блэк-Крик кохо лососінің шағылысу ортасы болып табылады.
Miracle Beach Provincial Park is a provincial park on the eastern shore of Vancouver Island in British Columbia, Canada. Located between Comox and Campbell River, the park includes a foreshore area in the Strait of Georgia, much of the Black Creek estuary, and a forested area. According to its Master Plan, it fulfills primarily a recreational role with a focus on beach play, picnicking, nature appreciation, and camping, and a secondary conservation role with a focus on the natural shoreline and estuary. In support of its recreational focus the park is developed with a day use parking area with accessible trails leading to the shoreline and a camping area with 200 drive in sites. The park is also hosts a nature centre building and a sheltered group picnic shelter. Vegetation in the park is typical for the region's second growth forests with Douglas fir most prominent. Common associates include Western hemlock, Sitka spruce, red alder and bigleaf maple. Salal and sword fern are the most abundant shrub. Black Creek, which flows through the park, is a spawning area for coho salmon.
Тарих
Археологиялық зерттеулер жағалау Салиш тайпасының бұл аймақты пайдаланғанын көрсетеді, бірақ парк шекарасында тек бір тас құрал (шекеш тас) табылды. 1886 және 1893 жылдары орман шаруашылығына арналған жеке учаскелерге бөлініп, негізінен шырша және балқарағай ағаштары өлшенді, және олардың барлығы бірден кесілді. 1920-1930 жылдары екінші кесу жүргізілді. 1948 жылы Фрэнк Поттадж жеке азамат мүлікті сатып алып, оны тұрғын үйлер салу үшін бөлу және дамытуды жоспарлады. Су жағалауындағы учаскелерге жолмен кіруді қамтамасыз ету үшін Поттадж пен провинциялық үкімет келісімге келді: провинция парктік мақсаттар үшін 57,5 гектар жерді сатып алады, Black Creek сағасының аузындағы 6 гектар жер провинцияға сыйға беріледі, сондай-ақ парк пен жоспарланған тұрғын үйлерге қол жеткізетін қоғамдық жол салынады. Miracle Beach Drive 1952 жылы салынды, ал бір жылдан кейін Seaview Road және парктің жеріне жақын тұрғын үйлердің алғашқы учаскелері құрылды. 1950 жылы провинциялық үкімет Miracle Beach провинциялық паркін А класты парк ретінде ресми түрде құрды. Келесі жылы Поттаджтан парктің оңтүстігіне қосымша жер сатып алынып, парктің құрамына қосылды. 1956 жылы парктің құрлық бөлігі де қосылды. Кейіннен жақын жердегі жер иесі Black Creek сағасына құйылатын батпақты жерлерді парктің бөлігі ретінде қосу үшін бағылады. "Miracle Beach" атауының бірнеше нұсқасы айтылды. BC Geographic Names мәліметінше, бұл Ұлы Рухтың елшісі, адасқан және ашқан адам Вей Вай Кай тайпасымен достық қарым-қатынас жасаған орын. Басқа нұсқалар бойынша, Вей Вай Кай тайпасы осы жерде әйелдің тасқа айналғанын көрген, нәтижесінде Митленатч аралы пайда болған, немесе бұл аймақ айналасын қырып салған үлкен орман өртінен зардап көрмеген.
Archaeological findings show that the Coast Salish used the area, though only one stone tool (a hammerstone) has been discovered within the park boundaries. The land was surveyed in 1886 and 1893 into individual lots for forestry use, primarily hemlock and fir, and it was all logged shortly after. A second cut was taken in the 1920s and 1930s. The property was purchased by a private citizen, Frank Pottage, in 1948 with the intention to subdivide and develop it for residential purposes. To achieve road access to proposed waterfront parcels, Pottage and the provincial government entered into an agreement involving the province purchasing 57.5 hectares for park purposes, 6 hectares at the mouth of Black Creek being gifted to the province, and the construction of a public road that would access both the park and the proposed residential lots. Miracle Beach Drive was constructed in 1952 and a year later, Seaview Road and the first set of residential lots were created adjacent to the park land. The provincial government officially established the Miracle Beach Provincial Park as a Class A park with in 1950 with Order in Council 2259. The following year, an additional south of the park was purchased from Pottage and added to the park. The foreshore component, which had remained crown land, was added to the park in 1956. A nearby property owner later donated of wetland that drains into the Black Creek estuary to be added to the park as an exclave. Several origins of the "Miracle Beach" name have been put forward. According to BC Geographical Names, it is the location where a messenger of the Great Spirit in the form of a lost and starving man was befriended by the We Wai Kai Other origins are that this is the place where the We Wai Kai witnessed a woman being turned to stone creating Mitlenatch Island, that this area was left untouched by a major forest fire that destroyed the surrounding areas,
Демалыс және нысандар
Көңіл көтеру мақсатында парк жағажайда демалуға, жүзуге, табиғатты тамашалауға, көрнекті жерлерді көруге, пикник жасауға және кемпингке арналған. Miracle Beach Drive бойында жаяу жүргіншілер мен коляскамен жүретіндерге қолайлы, жағажайға көптеген жолдармен жететін екі күнделікті тұрақ орны бар. Орманды жолдар желісі жағажаймен және Блэк Крик өзенімен қатар жүреді, ал тармақтары тұрақ пен кемпинг аймақтарына дейін созылады. Жағажайдың оңтүстік жағында киім ауыстыратын бөлмесі, ағын суы бар кран және топтар мен шараларды өткізуге арналған жабық пикник алаңтары бар. Miracle Beach Nature House – 1958 жылы салынған табиғат орталығы, онда табиғат тарихы экспонаттары қойылған және маусымдық білім беру бағдарламалары ұсынылады. Табиғат үйінің сыртында проекциялық экраны бар амфитеатр орналасқан. Парқтың шамамен бөлігі 200 көлікке арналған кемпинг орны ретінде пайдаланылады. Кемпингте душ үйі, автокөліктерден ағынды суды құюға арналған санитарлық станция, ойын алаңы, бірнеше су крандары мен дәретханалар бар. Парк аймақтық су жүйесінің қызмет көрсету аймағында орналасқан, ол Oyster River аймағынан бастап Seaview Road-қа дейінгі бөлігін қамтиды, сондықтан су крандары тазартылған ішу суын қамтамасыз етеді. Кемпинг сәуірден қазанға дейін ашық, ал наурыз айында маусымдық емес кемпингке де мүмкіндік бар. Парк пайдалану жылдар бойында кеңейтіліп, жабдықталып, 1980 жылы 54 211 күнделікті келуші мен 14 183 кемпингтік қонақтарды қабылдады.
For recreational purposes, the park is used for beach enjoyment, swimming, nature appreciation, scenic viewing, picnicking and camping. There are two day use parking areas off Miracle Beach Drive where there is numerous pedestrian and wheelchair accessible paths to the beach. The forested trail network runs parallel to the beach and to Black Creek with branches off to the parking and camping areas. On the southern end of the beach there is an outdoor picnic area with a changehouse, flush toilet and water tap, as well as a picnic shelter suitable for hosting groups or events. The Miracle Beach Nature House is a nature centre, constructed in 1958 located in the park which features natural history displays and offers seasonal educational programs. Outside the Nature House is an amphitheatre with a projection screen. Approximately of the park is used as a campground with 200 vehicle accessible campsites. The campground is also developed with a shower building, a sani station for disposing sewage from recreational vehicles, a playground, and several water taps and outhouses. As the park is within the service area of the regional water system, which includes the Oyster River area down to Seaview Road, the water taps provide treated drinking water. The campground is open from April to October with limited off season camping in March. Park usage has increased over the decades with the expansion and addition of facilities from 54,211 day users and 14,183 campers in 1980
География және экология
Миракл Бич паркі Ванкувер аралының шығыс жағалауындағы Джорджия бұғазының жағалауындағы шамамен 8 км жағажайды қамтиды. Парктің жағажай бөлігі жағалаудан бастап, төмен су сызығына дейін шамамен 60 метрге созылады. Бұл құмды жағалауға су тәулігіне екі рет ағып келеді. Кең жағажай аймағы – бұл жағалау аралық құмдық, ол Уильямс Бичтен және басқа да жақын маңдағы жағалаулардан оңтүстік-шығыстан соққан жел мен толқындардың әсерімен, сондай-ақ Блэк Крик пен Ойстер Риверден шыққан шөгінділердің тасымалдануының нәтижесінде пайда болған. Осы шөгінділердің тасымалдану үлгісіне сәйкес, Миракл Бичтің құмдары солтүстікке қарай Саратога Бичке тасымалданады. Жағалауы кесек тас пен қиыршық тас беттерінен және ағаш кестелерінен тұрады. Жағалаудың тұзды ортасында өсетін жергілікті түрлерге гума, американдық құмдық шөп, Ванкувердің жабайы бидайы кіреді. Жағалау аралық аймақ парктің келушілерімен қызу қызмет етеді, бірақ онда құм доллары, күлгін жағалау қабығы, жасыл жағалау қабығы және жасыл тесікті анемона сияқты жануарлардың да түрлерін кездестіруге болады. Көктемде кохо лососы Блэк Крикпен теңізден жоғары қарай жүзеді. Парктің құрлықтағы бөлігі провинцияның өте құрғақ теңіздік аймақтағы (CWHxm1) климастық өсімдіктерге негізделген, жағалаулық батыс гемолоктің биогеоклиматтық аймағында орналасқан. Тынық мұхитынан келген ауа массалары Ванкувер аралының тауларын басып өтетін кезде ылғалдың көп бөлігін жоғалтады, нәтижесінде бұл аймақта жауын-шашын аз, бірақ ылғалды қыстармен жылы жаз болады. Бұл батыс гемолоктің басым ағаш түрі болуына мүмкіндік береді. Дегенмен, екінші буын орманда ең көп кездесетін ағаш әдетте Дуглас шыршасы болады. Батыс қызыл кедр мен алып шырша құрғақ, қоректік заттарға бай жерлерде өседі, ал қызыл шаған мен үлкен жапырақты клен бұзылудың салдарынан күн сәулесіне толыққанды қол жеткізетін жерлерде, мысалы, ашық алаңдардың жиектерінде өседі. Ересек ормандарда көлеңкеге төзімді өсімдіктер, мысалы, қызыл бүлдірген, салал, Орегон жүзімі, қылыш тәрізді папоротник және ваниль жапырағы өседі. Парктің топырақтарының көп бөлігі 1959 жылы жарияланған топырақ зерттеуінде жақсы дренажталған, құмды-сазды құмдар немесе құмды саздар (Dashwood Shawnigan кешені, "D S" деп белгіленген) ретінде картаға түсірілді және қоңыр подзольдік топырақтар деп жіктелді. Алайда, ормандағы жолдарда ақсыл құм түйірлерінің көп болуы подзольдік топырақтарға тән альбикалық горизонттың бар екенін көрсетеді.
Miracle Beach Park comprises , with approximately of shoreline along the Strait of Georgia on the east coast of Vancouver Island. The beach component of the park extends outward approximately from the shoreline to the tide's low water mark. The tide floods this sandy foreshore area twice daily. The extensive beach area is an intertidal sandbar, the result of coastal sediment transport from Williams Beach, and other nearby shorelines, driven by winds and waves from the southeast, as well as sediment from spilling out from Black Creek and Oyster River. Following this sediment transport pattern, the sands of Miracle Beach are being transported northward to Saratoga Beach. The shoreline is composed of a cobble and gravel surface with driftwood logs. Native species growing in the saline environment of the shoreline include gumweed, American dunegrass, Vancouver wildrye. The intertidal area is heavily trafficked by park visitors but animal life that can be found there include sand dollar, purple shore crab, green shore crab and green burrowing anemone. Coho Salmon swim up Black Creek from the sea in the fall. The terrestrial portion of the park lies within what the province terms the Coastal Western Hemlock Biogeoclimatic Zone, based on the climax vegetation, in the very dry maritime subzone (CWHxm1). The air masses coming from the Pacific Ocean loses much of its moisture as it passes the Vancouver Island Ranges, resulting in this area experiencing warm summers with little rain but wet winters. This leads to western hemlock being the potential dominant tree species. However, in second growth forest the most abundant tree is usually Douglas fir. Western redcedar and grand fir grow in the drier nutrient rich sites and red alder and bigleaf maple grow where disturbance has resulted in sun exposure, like along the borders of clearings. In the mature forest areas, shade tolerant plants grown in the understory, such as red huckleberry, salal, Oregon grape, sword fern, and vanilla leaf. Most of the park's soils were mapped as well drained gravelly loamy sands or sandy loams (Dashwood Shawnigan complex, mapped as "D S") and classified as brown podzolic in a soil survey published in 1959. However, the abundance of bleached sand grains on forest trails is evidence of an albic horizon characteristic of podzols.