Кіріспе

Сэр Сидней Карлайл Кокерл (16 шілде 1867 – 1 мамыр 1962) – ағылшын кураторы, коллекционер және мұражай директоры. 1908 жылдан 1937 жылға дейін ол Англияның Кембридж қаласындағы Фицвильям мұражайының директоры болды. 1934 жылы ол рыцарь атағына ие болды.

Өмірбаян

Сидней Кокерл әуел басында George J. Cockerell & Co. отбасылық көмір бизнесінде кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді, Джон Раскинмен танысқанша. 1887 жыл шамасында Кокерл Раскинге өзі жинаған бірнеше теңіз қабықтарын жіберді. Ол кезде ол Уильям Морриспен де танысқан еді. Кокерл Раскин мен Октавия Хилл арасындағы жанжалды таратуға тырысты, ол оның қайтыс болған әкесі Сидни Джон Кокерлдің досы және оның қарындасы Оливтің құдайы болған. 1891 жылдан бастап Кокерл зиялы қауымға берік қадам басып, Ежелгі ғимараттарды қорғау қоғамында жұмыс істеді. Архитектор Детмар Блоу оның досы болды. Ол Уильям Морристің жеке хатшысы болды, Кельмскотт Пресс кітаптарын көптеп жинады; сондай-ақ Уилфрид Скавен Бланттың хатшысы болды; және Томас Хардидің мұрагері болды. 1908 жылдан 1937 жылға дейін Кокерл Кембридждегі Фицвильям мұражайының директоры қызметін атқарды. Ол мұражайдың жеке баспа кітаптары мен қолжазбалары, гравюралар, суреттер, картиналар (соның ішінде Тицианның «Таркин мен Лукреция» туындысы), керамика және ежелгі заттардан тұратын коллекциясын қалыптастырды. Ол Уильям Блейктің туындыларының мұражайдағы бай жинағын қамтамасыз етті және оның алғашқы Пикассо гравюрасын сатып алды. Ол ғимаратты кеңейту үшін қаражат жинады, Ұлыбританияда алғашқы «Достар» қорына негіз салды және сенбі күні жұмыс істеуді енгізді. Кокерл Фелиситас Корриганның «Кеже, сенбеуші және Супермен» кітабындағы үш тұлғаның бірі ретінде бейнеленеді, олар – Лоренция МакЛахлан және Джордж Бернард Шоу. Кейін Хью Уайтмор осы кітапты «Ең жақсы достар» атты пьесаға айналдырды, ол 2006 жылы Хэмпстед театрында сахналанып, 1991 жылы теледидарда көрсетілді. Пенелопа Фицджеральдтың Шарлотта Мью өмірбаянында («Шарлотта Мью және оның достары», 1984) айтылғандай, «Кокерл Брайтон көмір саудагерінің алты баласының бірі болды, ол өте ерте қайтыс болды. Бұл қиын бастама болды, бірақ ол өзінің өмірбаянын жазған Уилфред Блантқа былай деді: «Мен қырық жасқа дейін үйленбедім, себебі кедейлік менің үйленуіме кедергі келтірді». Осы уақыт ішінде ол өзінің екі басты құмарлықтарын дамыта алды – өнерді (немесе, дәлірек айтқанда, оны жіктеу мен жинауды) және көрнекті тұлғаларды қолдауды. 1908 жылы Фицвильям мұражайының директоры болғаннан кейін ол мұражайды толығымен өзімен байланыстырды, ал оның мұра қалдырулар, қайырымдылықтар мен өлім төсегіндегі сыйлықтарды тартуға жасаған тырыстықтары шынымен батыл болды, бұл оны барлық бөлімдерде байытты. Ол өмірі бойы Фицвильям үшін ширек миллион фунт стерлинг жинағанын және оннан астам жау жасағанын есептеді». Кокерл Қызыл Роза Гильдиясының мүшесі болды.

Отбасы

Ол Сидней Джон Кокерлдің (1842–1877) және сэр Джон Беннеттің қызы Элис Элизабет Беннеттің ұлы болды. Америка Құрама Штаттарына қоныстанған аралар жөніндегі сарапшы Теодор Дрю Элисон Кокерелл (1866–1948) оның ағасы, ал кітап мұқабасын жасаушы Дуглас Беннетт Кокерелл (1870–1945) да оның ағасы болды. Кітап мұқабасын безендіруші Сэнди Кокерл (Сидни Моррис Кокерл) оның шөбере інісі еді. Ол жарықтандырушы және суретші Флоренс Кейт Кингсфордқа үйленді, ал 1916 жылы оған көптеген склероз диагнозы қойылды. Олардың Маргарет және Кэтрин есімді екі қызы мен сер Кристофер Кокерл есімді ұлы болды, ол ауа кемесін ойлап тапты.