Жабық жеміс жейтін жануар – Dayak fruit bat (Dyacopterus spadiceus) туралы ақпарат. Оңтүстік-Шығыс Азиядағы сирек кездесетін түрі, таралу аймағы, ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстардың түрлері
Species of bat
Даяк жеміс жегіш шошқасы (Dyacopterus spadiceus) – Оңтүстік-Шығыс Азияның Санда тірегінде, атап айтқанда, Кра мойынының оңтүстігіндегі Малай түбегінде және Борнео мен Суматра аралдарында кездесетін сирек жеміс жейтін мегабат түрі. Dyacopterus туысынан үш түр белгілі: D. spadiceus, D. brooksi және D. rickarti. Олардың барлығы Малайзия, Таиланд және Филиппин ормандарында таралған. Осы үш түрдің әрқайсысынан да аз ғана үлгілер бар, себебі олардың өте сирек кездесуіне қоса, ғалымдардың желілеріне түсуі үшін орманның төменгі қабаттарына сирек түседі.
The dayak fruit bat or dyak fruit bat (Dyacopterus spadiceus) is a relatively rare frugivorous megabat species found only on the Sunda Shelf of southeast Asia, specifically the Malay Peninsula south of the Isthmus of Kra, and the islands of Borneo and Sumatra. There are three species in the genus Dyacopterus: D. spadiceus , D. brooksi and D. rickarti. All are found in the forests of Malaysia, Thailand, and the Philippines. Few specimens of any of the three species exist, due not only to their rarity, but also because they rarely enter the sub canopy of the forest where they can be caught in scientists' nets.
Тарату
D. spadiceus Малайзия түбегінде және Борнеодағы өте сирек кездесетін жеміс жарғанатының түрі саналады, ал Таиландта кездеспейді. Бұл түр Борнеодағы Поринг, Кубах, Кота Самарахан және Понтианак сияқты төрт аймақта ұсталды. Танжунгпура университетінде сақталған MTA96268 және MTA96269 нөмірлі үлгілер Индонезиялық Борнеоның Калимантан Баратында осы ерекше түрдің табылуының алғашқы жазбалары болып табылады. Саравактан алынған UMS0010, MTA96237 және MTA96238, сондай-ақ Сабахтан алынған MTA96208 үлгілері – бұл түрдің үлгі алынған аймақтарындағы жаңа қосымша жазбалар. Бұл жаңа орындар D. spadiceus-тің таралу ареалын Борнеоның батыс және оңтүстік бөліктеріне дейін кеңейтті. Бұрынғы таралу жазбаларына Малайзия түбегіндегі Селангор және Негери Сембилан, Суматра; Сабахтағы Сепилок және Батуронг үңгірлері; Саравақтағы Барам және Ниа аймақтары кіреді (Medway 1978, Payne et al. 1985).
D. spadiceus is considered a very rare fruit bat species in Peninsular Malaysia and Borneo and none in Thailand. The species were netted in four sites at Poring, Kubah, Kota Samarahan and Pontianak, all on Borneo. The specimens, MTA96268 and MTA96269, that were held at Tanjungpura University, are the first record for this distinctive species in Kalimantan Barat, Indonesian Borneo. Specimens UMS0010, MTA96237, and MTA96238 from Sarawak and MTA96208 from Sabah are new additional records for the species in the sampling areas. These new sites have extended the range of D. spadiceus to the western and southern parts of Borneo. Previous distribution records includes Selangor and Negeri Sembilan in Peninsular Malaysia, Sumatra; Sepilok and Baturong Caves in Sabah; Baram and Niah areas in Sarawak (Medway 1978, Payne et al. 1985).
Сипаттама
Даяк жарғағының орташа салмағы кемдеген. Жоғары жағы күлгіш қоңыр, ал төменгі жағы күміс сұр түсті. Жүні қысқа. Құйрығы қысқа, дене ұзындығының 10-20 пайызын құрайды. Оның қанат жарғақтары әр аяғының екінші саусағынан басталады. D. spadiceus – Dyacopterus туысына жататын жарғақтардың ең кішісі. Оның бас сүйегінің көлемі ең кішкентай, премаксилладан бас сүйегінің негізіне дейін орташа есеппен кішірек. Дегенмен, басқа даяк жарғақтарымен салыстырғанда, оның бас сүйегі пропорционалды түрде кең.
The dayak bat averages less than It is gray brown dorsally with a silver gray ventral side. Its fur is short. It has a short tail, ranging from ten to twenty percent of its body length. Its wing membranes attach to the second toe on each foot. D. spadiceus is the smallest of the bats in the genus Dyacopterus. It has the smallest skull size, averaging less than from the premaxilla to the base of the skull. It has a proportionally wide skull, however, when compared to the other bats in the genus.
Диета
Даяк жарғанаты жеміс жейтін жануар, Малайзия ормантарының қапталдағы және одан асып шыққан ағаштарындағы жемістермен қоректенеді. Инжір оның тамақтануының негізгі бөлігі болып табылады, сондай-ақ маусымдық түрде жоғары қапталда қол жетімді жемістерді де жейді. D. spadiceus көне палеотроптық немесе таулы жаңбырлы ормандардың жемістерін артық көреді. Бұл оларды орманды жоюға өте осал етеді. Жеміс жейтін жарғанаттар жаңбырлы ормандарда тұқымдарды таратудың маңызды құралдарының бірі болып табылады, осылайша экожүйе үшін өте маңызды рөл атқарады.
The dayak bat is frugivorous, feeding on fruits from trees extending into or past the canopy of the forests of Malaysia. Figs are a staple of its diet, as are whatever fruits are seasonally available in the high canopy. D. spadiceus seems to prefer the fruits of old growth Paleotropical rainforest, or montane rainforest. This makes them particularly susceptible to deforestation. Frugivorous bats are one of the main agents of seed dispersal in the rainforest, making them essential to the ecosystem.
Биология және экология
Бір еркек және бес ересек ұрғашы жануар тұмандық торға түсті. 1996 жылдың қыркүйек айында Калимантан Бараттан ұсталған екі ұрғашының жүктілігінің ерте және кеш сатылары байқалды. Екі жануар да бұзылған шымтегі батпақты орманның жеміс беретін фикус ағашының жанында қойылған тұмандық торға түсті. Кота Самарахан мен Кубахтан ұсталған ұрғашылары 1994 жылдың қыркүйегінде және 1996 жылдың тамызында сүт беріп жатқан. Екі жануар Кубадағы Сунгай-Райуда тік көтерілген тұмандық торды пайдаланып, субканопиде (10–15 м биіктікте) ұсталды. Порингтен ұсталған жануар негізгі қаптаманың үстіндегі (> жер бетінен 30 м биіктікте) ағашта ұсталды. Дегенмен, Калимантан Бараттан алынған екі үлгі батпақты орманның жер деңгейіндегі торларынан алынды. Medway (1978), Payne және авторлар (1985) мен Mickleburg және авторлар (1992) көрсеткендей, D. spadiceus биологиясы және экологиясы туралы бұрынғы ақпарат жоқ.
A male and five female adults were mist netted. Two females collected from Kalimantan Barat in September 1996 were in early and late pregnancy. Both bats were caught in a mist net placed near fruiting Ficus tree in disturbed peat swamp forest. Females from Kota Samarahan and Kubah were lactating in September 1994 and August 1996 respectively. Two individuals were caught in the subcanopy (between 10–15 m) by using a vertically hoisted mist net placed in the Sungai Rayu at Kubah. The individual from Poring was caught in the emergent tree above the main canopy (> 30 m from the ground level). However, the two specimens from Kalimantan Barat were taken from the ground level nets in a peat swamp forest. There is no previous information on the biology and ecology for D. spadiceus as indicated by Medway (1978), Payne et al. (1985) and Mickleburg et al., (1992).
Көбею
Dyacopterus spadiceus-тің үлгілерінің саны аз болғандықтан және әлеуметтік-экономикалық зерттеулер жүргізілмегендіктен, Dyacopterus түрлерінің ешқайсысының көбеюі мен мінез-құлқы туралы мәліметтер шектеулі. Дегенмен, Малайзия жеміс жейтін жарықшаларын зерттеу барысында алынған мәліметтерге сүйенсек, D. spadiceus моногамды түр болып көрінеді, екі жыныстың да жыныстық пісілуіне 70 граммға (ересек дене салмағының шамамен жартысы) жеткенде мүмкіндік туады. Аналықтарының жүктілік мерзімі қаншаға созылатыны белгісіз, бірақ маусым мен шілде айларында ұрық көтеріп жүретіні, ал маусым мен қыркүйек айларында сүт еметіні анықталды. Бұл бір-екі айлық сүттен тамақтану кезеңін көрсетеді, одан кейін балапан сүттен айырылып, ұядан ұшып кетеді. Аналықтары бір немесе екі ұрықпен жүреді. Малайзиядағы жеміс жейтін жарықшалардың санына қатысты зерттеу кезінде, бір еркек және бір жүкті аналық екі жарықша інжір ағашының қуыс бұтағында демалып отырғаны анықталды.
As there are few samples of Dyacopterus spadiceus, and no socioeconomic studies have been performed, there is little data available on the reproduction and habits of any of the Dyacopterus species. However, from information gained during studies of Malaysian fruit bats in general, D. spadiceus seems to be a monogamous species, with both sexes coming into sexual maturity when they reach 70 grams (approximately one half adult body weight). While it is unknown how long the females gestate, females have been found carrying embryos from June to July, and have been found lactating from June until September. This would suggest a one to two month lactation time, after which the young is weaned and probably leaves the nest. Females have been found carrying either one or two embryos. In a study on the abundance of fruit bats in Malaysia, two fruit bats, one male, one pregnant female, were found roosting in a hollow limb of a fig tree.
Әке сүтімен емізу
D. spadiceus түрінің еркегі – аталық сүт берудің сирек кездесетін табиғи мысалының бірі. Еркек неге сүт беретіні әзірге белгісіз, бірақ бұл аналықтың сүт беруге байланысты жағдайын жеңілдету үшін пайда болатын механизм болуы мүмкін. Мұндай сүт беретін еркектердің, сүт бермейтін еркектерге қарағанда эволюциялық артықшылығы болуы ықтимал.
The male of the D. spadiceus species is one of the known natural occurrences of paternal lactation. While the reasons the male would lactate are currently unknown, it could be a mechanism to take some of the pressure of lactation off the female. This may confer an evolutionary advantage in lactating males over other non lactating males.