Кіріспе

Жарғанаттардың түрлері

Жаңа Зеландияның үлкен қысқа құйрықты жарғанаты (Mystacina robusta) – Жаңа Зеландияның қысқа құйрықты жарғанаттарының екі түрінің бірі, Жаңа Зеландияға тән (Mystacinidae) отбасы. Жаңа Зеландияның кіші қысқа құйрықты жарғанатынан ірілеу, бұл түр 1965 жылдан бері расталған кездеспеген, және жойылып кетпесе, өте қауіпті түр деп саналады. Дегенмен, соңғы зерттеулер осы түрдің әлі де сақталуы мүмкін деген үміт тудырды.

Сипаттама

M. robusta 1962 жылға дейін Жаңа Зеландияның кішкентай қысқа құйрықты жарғасынан (Mystacina tuberculata) бөлек есептелмеді, содан кейін ол түрше ретінде қарастырылды. 1985 жылға дейін Mystacinidae отбасының дербес түрі ретінде мойындалмады, ол жойылып кеткені ойылғаннан көп уақыт өткен соң. Морфологиялық жағынан алғанда, M. robusta M. tuberculata-дан ірілеу, оның үлгілерінің алдыңғы аяғының орташа ұзындығы 45,3–47,5 мм, ал M. tuberculata-да 40–45 мм, сондай-ақ құлақтары да үлкен, алға қарай итергенде тұмсығынан асып кетеді және дене ұзындығы 90 мм.

Түрлер биологиясы

Бұл түрдің биологиясы туралы өте аз мәлімет бар, себебі ол жойылған деп есептелгеннен кейін ғана жеке түр ретінде танылды. Бірде ол ағаштың қуысында тоқырап жатқан жеті жарғанатты тапты. Бірнешеуін ұстап, қосқа салып қойғанда, олар еденде жүріп-қозғалды. Ежелгі эволюциялық туыстың жоғары қауіпті түрі ретінде, бұл түр сүтқоректілердің EDGE тізімінде жоғары дәрежеде тұр, тоғызыншы орында. Еуропалықтар келгеннен бері Солтүстік және Оңтүстік аралдарда осы түрдің тіркелген деректері жоқ, және сол кезде Стюарт аралы / Ракиураға жақын бірнеше аралдармен шектелген болуы мүмкін. Ол 1960 жылға дейін тышқандардың болмауына байланысты осы жерде сақталды.

Қорғау мәртебесі

Бұл түрдің соңғы панасы 1963 жылы кеме егесі (Rattus rattus) кездейсоқ әкелінгенге дейін Таукихепа / Үлкен Оңтүстік Кейп аралы болды. Бұл кеміргіштердің басып кіруі аралдың құс әлемін қырып салды, нәтижесінде Stead's bush wren (Xenicus longipes variabilis) және Оңтүстік аралдың снайпы (Coenocorypha iredalei) жойылып кетті. Оңтүстік аралдың сазды тоқылдағы (Philesturnus carunculatus) тек 36 жеке басты жақын аралға көшіру арқылы сақталды. 1999 жылы аралдарға жасалған экспедиция Путаухина аралында "мистацинидке ұқсас" эхолокация дыбыстарын тіркеді, бірақ осы немесе 2009 жылы жасалған келесі экспедицияларда ешқандай жарықайық көрінбеді немесе ұсталған жоқ. Бұл жарықайық Global Wildlife Conservation ұйымының "Жоғалған түрлерді іздеу" жобасының 25 "ең ізделіп отырған жоғалған" түрінің қатарында.