Эдмунд Блампид: Суретшінің өмірі мен шығармашылығы

Эдмунд Блампид: Жесі суретші, гравер, карикатурист және суретші. Джерси аралында туған, өнерде формальды білім алмаған британ суретшісі туралы ақпарат.

17 мин оқу

100%

Дереккөз: Edmund Blampied — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Британдық суретші

Эдмунд Блампид (30 наурыз 1886 – 26 тамыз 1966) – Канал аралдарынан шыққан ең көрнекті суретшілердің бірі, бірақ ол 15 жасқа дейін сурет өнерінде ешқандай ресми білім алмады. Ол ең алдымен 1920-ші жылдардағы гравюра өркендеу кезеңінде жарық көрген офорттары мен құрғақ мүресімен танымал болды, сонымен қатар ол литограф, карикатурист, суретші-сатирик, кітап суретшісі, майлы бояу, акварель, силуэт және қоладан жасалған туындылардың авторы болды.

Алғашқы жылдар

Эдмунд Блампид (Jèrriais Edmond Bliampid) 1886 жылдың 30 наурызында, оның әкесі Джон Блампид қайтыс болғаннан кейін бес күн өткен соң, Канал аралдарындағы Жерсидегі Сент-Мартин приходындағы фермада дүниеге келді. Ол төрт ұлдың ең кішісі болды және анасы Елизавета тәрбиеледі, ол негізінен Жерси штатының Тринити приходында киім тігуші және дүкен иесі болған. Оның ана тілі – жэрри. 14 жасында приход мектебін бітіріп, аралдың астанасы Сент-Хельердегі қала архитектісінің кеңсесінде жұмыс істеді. Оның 1901 жылғы ауыл шаруашылығы көрмесіне арналған қалам мен сиямен салған эскиздерін жергілікті жеке өнер мектебін басқарған Мария Жозефина Клинц байқады. Ол жас Блампидке өнерден алғашқы сабақтар берді және оны акварельмен таныстырды. Оның жергілікті сайлау кезінде Сент-Хельер констеблі Филипп Боденс сияқты саясаткерлердің карикатуралары Блампидті Саумерез Джеймс Николь есімді кәсіпкердің назарына іліктірді, ол оған Лондондағы өнер мектебінде оқуға демеушілік етуге уәде берді, егер ол стипендия алуға үміткер болса.

Көркемсурет мектебі

1903 жылдың қаңтар айында, 16 жасқа толған және ағылшын тілін жақсы білмейтін Блампид Джерси аралын қалдырып, Ламбет өнер мектебінде оқуға түсті, онда оған Филипп Коннард Р. А. және Томас Маккегги сабақ берді. Тесттен өтіп, бірнеше суреттерін ұсынғаннан кейін, 1904 жылдың мамыр айында Блампид Лондон округі кеңесінің (LCC) екі жылдық 20 фунт стерлингтік стипендиясын жеңіп алды, ол оған кез келген LCC өнер мектебінде оқуын жалғастыруға мүмкіндік берді. Сол жылы ол өнер мектебінің басшысы таңдауымен ұлттық газет «The Daily Chronicle» штабында жартылай штатпен жұмыс істеуге алынды, бұл оған қосымша ақша табуға көмектесті. Оның алғашқы иллюстрациялары 1905 жылдың 13 қаңтарында «The Daily Chronicle» газетінде жарияланды. 1905 жылдың қыркүйегінде Блампид Ламбет өнер мектебінен Лондон округі кеңесінің фотогравюра және литография мектебіне, Болт-Кортқа ауысты, онда стипендиясының соңғы жылын аяқтады. Сол жерде ол суретшілер мен иллюстраторлар Соломон ван Аббе, Джон Николсон және Роберт Чарльз Питермен дос болып кетті. 1906 жылдың жазында Болт-Корттағы толық уақытты оқуын аяқтағаннан кейін, ол «The Daily Chronicle» газетінде, содан кейін басқа газеттерде жұмыс істеген болуы мүмкін, кешкі уақытта Болт-Кортта оқуын жалғастырған. Алайда, оның өміріндегі осы кезең туралы көп мәлімет белгілі емес.

Этшілеу

Блампидтің ең алғашқы ойық кескіні 1909 жылдың желтоқсанымен дауланған, бұл оның осы техниканы 1909–1910 оқу жылына дейін үйрене бастағанын көрсетеді; оның Болт Корттағы ұстазы Уолтер Сеймур болды. Блампидтің гравюралары 1914 жылдың наурыз айында студенттер еңбектерінің көрмесінде алғаш рет көрсетілді, онда оның өгіз арбасының гравюрасын The Times газетінің тілшісі атап өтті. Алғаш рет жарияланған деп есептелетін гравюра 1914 жылы Болт Корттың жылдық есебінде жарияланған «At the wings» (суреті алынып тасталды) атты эфирлік гравюрасы болды. Блампид кейіннен 1925 жылы жарық көрген Эрнест Стивен Ламсденнің «Этчинг өнері» атты еңбегінде цинкте ойып кесу және мыста құрғақ инемен жұмыс істеу әдісін сипаттады. Блампид былай деп жазды: «Мен әдетте әртүрлі суреттерімнен сәтті гравюра жасауға мүмкіндік беретін суретті таңдаймын. Мен мысқа көшірмеймін, бірақ литографиялық мелмен металл бетіне бірнеше маңызды сызықтарды түсіремін. Содан кейін мен осы сызықтардың үстінен қарапайым тігін инесімен сызып, аздап қара май бояуын жағам. Басым күшім эскизді жетілдіруге бағытталған, гравюра аяқталды деп санағанша. Көп жағдайда бірінші сынақтан кейін гравюраға қол тигізбеймін, сондықтан көпшілігі бір ғана күйде сақталады. Егер композициясы немесе бөлшектеріне қанағаттанбасам, түбегейлі өзгерістер жасаудың орнына, жаңа гравюраны бастауды жөн көремін».

Тәуелсіз суретші

1911 жылдың соңында, ол өзінің гравюра шеберлігін жетілдіріп жатқанда, Блампид жеке студиясымен тәуелсіз суретші ретінде өзін сынап көруге шешім қабылдады. Түсті баспаның қарқынды дамуы және сол кездегі жарнама берушілер Лондонның кітап және журнал баспалары үшін коммерциялық суретшілерге көптеген жұмыстар жасады. Бірінші ресми иллюстрация 1911 жылы Ascherberg, Hopwood and Crew баспасында жарық көрген «Glamour Valse» атты ноталар жинағы үшін жасалды. Блампид тез арада «Pearson’s Magazine», «The Sketch», «The Sphere», «The Ladies Field», «The Queen» және «The Graphic» журналдарына суреттер салуға тапсырыс алды, олардың көпшілігі «Блам» деген атпен қол қойылды – бұл есім 1916 жылдың қаңтарында «The Tatler» журналында алғаш рет тіркелді. Ол кітаптар мен журналдарға арналған көптеген коммерциялық жұмыстарында, соның ішінде Эдинбург баспасы «Thomas Nelson and Sons» үшін шығарған үш балалар кітабында – «Бламның қызықты кітабы», «Қуанышты ABC» және «Желді ферма ABC» (барлығы 1921 жылы жарық көрді), сондай-ақ 1916 мен 1939 жылдар аралығында «Pearson’s Magazine», «Hutchinson’s Magazine», «The Bystander» және «The Sketch» журналдарына жасаған жұмыстарында осы атты пайдаланды. Блампидтің гравюралары Лондондағы «Leicester Galleries» галереясының өнер сатушылары және баспагерлері Эрнест Браун мен Филлипстің назарына суретші және өнер редакторы Гранвилл Феллдің ұсынуы арқылы келді. «Leicester Galleries» Блампидке келісім-шарт ұсынды және 1915 жылдың ақпан айында «Этчтің заманауи шеберлері» атты баспа суреттерінің сериясының бірінші көрмесінде үш гравюра көпшілыққа ұсынылды. Блампидтің ең танымал гравюрасы – 1913 жылы жобаланған және 1914 жылы мырыш табаққа көшірілген «Driving home in the rain» («Жаңбырда үйге қайту») 1916 жылдың қарашасына дейін «Leicester Galleries» галереясында көрсетілмеді, онда Джерси газетінің сол кездегі хабарлауынша, ол көп назар және құрметке ие болды. 1914 жылдың 5 тамызында Эдмунд Блампид Марианна ван Аббеге (Амстердам, 27 тамыз 1887 жылы туған, Джерси, 11 мамыр 1986 жылы қайтыс болған) үйленді, ол голланд суретшілері Джозеф пен Саломон ван Аббелердің қарындасы болды. Олардың балалары болмады. Марианна оның агенті ретінде бірнеше жыл қызмет етті, содан кейін Эдмундтың ағасы Джон 1920 жылдары суретшінің агенті болып жұмыс істей бастағанға дейін осы қызметін жалғастырды. Ол Блампидтің жұмысына зор қолдау көрсетті және оны саяхаттауға, әлемді көруге ынталандырды.

At the end of 1911, while he was developing his skills as an etcher, Blampied decided to try his luck as an independent artist with his own studio. The rapid developments in colour printing and the advertisers of the time were creating a great deal of work for commercial artists for book and magazine publishers in London. The first recorded illustration was for a piece of sheet music entitled Glamour Valse, published in 1911 by Ascherberg, Hopwood and Crew. Blampied quickly gained commissions to provide drawings for Pearson's Magazine, The Sketch, The Sphere, The Ladies Field, The Queen and The Graphic, many of which were signed "Blam", a diminutive first recorded in The Tatler in January 1916. He used this diminutive for much of his commercial work for books and magazines, including three children's books for the Edinburgh publisher Thomas Nelson and Sons, Blam's Book of Fun, The Jolly ABC, and The Breezy Farm ABC, all published in 1921, and for much of his work for Pearson's Magazine, Hutchinson's Magazine, The Bystander, and The Sketch between 1916 and 1939. Blampied’s etchings were brought to the attention of the art dealers and publishers Ernest Brown and Phillips of the Leicester Galleries in London through an introduction from H. Granville Fell, an artist and art editor. The Leicester Galleries offered Blampied a contract and three prints were shown to the general public in February 1915 in the first of a series of exhibitions of prints called Modern Masters of Etching. Blampied's most famous print, called Driving home in the rain, which had been designed in 1913 and transferred to a zinc plate in 1914, was not shown at the Leicester Galleries until November 1916 where, according to a Jersey newspaper of that time, it received a great deal of attention and admiration. On 5 August 1914 Edmund Blampied married Marianne van Abbe (b Amsterdam 27 August 1887, d Jersey 11 May 1986) who was the sister of Dutch born artists Joseph and Salomon van Abbe. They had no children. Marianne had acted as his agent for several years before they married, and continued to do so until Edmund's brother John began working as an artist's agent in the 1920s. She was a great support to Blampied in his work and prompted him to travel and see the world.

Әскери қызмет

1916 жылы Ұлыбританияда әскерге шақыру енгізілгенде, Блампид сол жылдың күзінде Джерсиге қайтып, әскери қызметке шақырылуға дайындалды. 1917 жылдың маусым айында ол толыққанды әскери қызметке жарамсыз деп танылып, Корольдік Джерси милициясында күзетшілікке жіберілді. Әскери өмірге бейімделген кезде иллюстрацияларға тапсырыстар тоқтап қалғанмен, 1918 жылдың басында ол шотландтық кітап баспасы «Томас Нельсон және ұлдары» (Эдинбург) мен байланысын қайта жаңартты. Ол соғыс кезінде және соғыстан кейін көптеген балалар кітаптары мен жылнамаларын суреттеді. Блампид 1919 жылдың қыркүйегінде Джерсиден оралғаннан кейін Лондонға оралып, оның гравиюралары Корольдік суретшілер мен граверлер қоғамынан мойындалды. Ол 1920 жылдың наурыз айында ағаш гравюрашы Гвен Равератпен бірге қоғамның мүшесі болып сайланды. Бір жылдан кейін ол толық құқықты мүшелікке ие болды. Блампид «гравиюра қайта жаңғыруы» деп аталатын кезеңнің соңында сайланды, бірақ баспа өнімдеріне әлі де үлкен сұраныс болды, олар өнерге арзан инвестиция ретінде қарастырылды. 1920 жылдың қазан айында Блампид Лестер галереясында 28 гравиюра мен сусыратудан тұратын жеке көрмесін ұйымдастырды, олардың көпшілігі соғыс кезінде тоқтап қалған туындылар еді. «Жаңбырлы күні үйге қайту» картинасы көрсетілді, бірақ оның көшірмесі қарызға алынған, яғни барлық нұсқалары сатылған дегенді білдіреді. Оның суреттері мен гравиюраларынан тұратын алғашқы көрмесі АҚШ-та 1922 жылдың басында Нью-Йорктегі Кеннеди және компаниясында өтті.

1925 жылғы Париж көрмесіндегі алтын медаль

Блампид 1920 жылы литографиямен тәжірибе жүргізе бастады, себебі оның алғашқы жеке көрмесінде екі литография көрсетілді, бірақ олар қағаздан литограф тасына көшірілген еді, ал ол тікелей тасқа қалай сурет салуды үйренгісі келді. Блампид литографтардың Senefelder клубының негізін қалаушы мүшесі және Орталық өнер және қолөнер мектебінде сабақ берген Арчибальд Хартрикке жүгінді, содан кейін ол онда кешкі сабақтарға қатысты. Оның алғашқы тыраныстары, әсіресе гравюра жасау сияқты, өте табысты болды, әсіресе «Splash, splash» деген атпен танымал болған баспасы, бұл сурет сыншысы Малкольм Саламаның назарына ілікті. Саламан 1923 жылы оны ұзақ жылдар бойы жарық көретін «Жылдың үздік баспалары» атты жылдық жинақтың бірінші томына енгізді, және 1923 жыл мен 1937 жыл аралығында Блампидтің туындылары әр жыл сайын осы жинаққа қосылды. 1925 жылы Орталық өнер және қолөнер мектебі Блампидтің екі литографиясын басқа студенттердің жұмыстарымен бірге Париждегі «Заманауи сәндік және өнеркәсіптік өнерлердің халықаралық көрмесіне» (Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes) ұсынды, осы көрме «Арт-деко» терминінің пайда болуына себеп болды. Мектеп қағазға жасалған жұмыстары үшін Гран-при жеңіп алды, ал Блампид 12 студенттің бірі ретінде әріптес ретінде алтын медальмен марапатталды. 1924 жылы Лестер галереясында Деганың балауыздан жасалған мүсіндерінің көрмесінен шабыттанған Блампид өзінің жалғыз қола мүсіндерін жасады: «Текті жылқы» (15 данадан) және «Кешкі үйге оралу» (басылымы белгісіз). Блампид 1925 жылдың наурыз айында Лестер галереясында тағы бір ірі көрме ұйымдастырды, онда ол сегіз гравюра, 25 картина және 18 суретті көрсетті, бірақ оның қола мүсіндері 1929 жылға дейін көрмеге қойылған жоқ.

Кітаптар мен журналдарға арналған суреттер

1920-шы жылдардың басында эчер және литограф ретінде өнер шеберлігін жетілдіре отырып, Блампид журналдармен белсенді жұмыс істеді және 1922 мен 1926 жылдар аралығында "The Bystander" журналына жүздеген саяси карикатуралар мен әсемдеу суреттерін жасайды. Ол Э.Ф. Бенсон және басқа авторлардың әңгімелерін "Hutchinson’s Magazine" журналында суреттеді, сондай-ақ "Hodder & Stoughton", "Herbert Jenkins", "T. Fisher Unwin", "Eveleigh Nash", "William Collins" және "Constable" сияқты баспагерлер үшін кітап мұқабаларын жасауды жалғастырды. "T. Fisher Unwin" баспасы үшін жасалған жұмыстарға 1923 жылы Е. Несбиттің әйгілі он бір балалар романының және Джеймс Хилтонның сирек кездесетін "Storm Passage" атты екінші романының жаңа басылымдарына арналған кітап жапқыштары кірді. Блампид Анна Сивеллдің "Black Beauty" және Майкл Фейрлестің "The Roadmender" кітаптарының жаңа басылымдарын да суреттеді. Блампид 1923 жылғы ақпанда "Leicester Galleries" галереясында суреттері мен сызбаларының алғашқы көрмесін ұйымдастырды, сонымен қатар өзінің гравюраларын "Royal Society of Painter Etchers and Engravers" және "Alois Senefelder" есімімен аталатын британдық литографтар клубының жыл сайынғы көрмелерінде тұрақты түрде көрсетіп отырды. Блампид 1924-1938 жылдар аралығында екі қоғамның кеңесіне де мүше болып кірді.

Тунистегі саяхат

1926 жылдың соңында Блампид кітаптар мен журналдардағы жұмысын қойып, оңтүстік Лондондағы үйі мен студиясын сатып, шамамен 5 ай бойы Оңтүстік Франция және Солтүстік Африкаға саяхат жасады. Осы кезеңде салған кейбір суреттерін Мартин Харди Виктория және Альберт мұражайы мен жеке мектеп – Итон колледжі сатып алды. 1927 жылдың сәуірінде Лондонға оралғаннан кейін үш жыл бойы Блампид көптеген гравюралар жасады, көбінесе құрғақ инемен (drypoint) техникасын қолданды, ауырған кезде абстрактілі өнерге де қызығушылық танытып, өзі «Түсті симфониялар» деп атаған туындыларын жасады, сондай-ақ су бояуларымен және майлы бояулармен суреттер салып, 1929 жылдың мамырында Алекс. Рид пен Лефевр галереяларында үлкен көрме ұйымдастырды.

Күлкіші ретінде масқараланған

1930 жылдардың басында Ұлы депрессия кезінде гравюраларға деген сұраныс төмендегенде, Блампид 1931 жылы "Блампидтің әдемі әзілдері" атты көрмеде карикатурист және сатирик ретінде өзін жаңадан таныстырды. Бұл оның абсурдқа деген құмарлығын оятып, "Бөтелкедегі форель мен поло" деп аталатын жалғыз кітабын жазуға әкелді. Осы кезеңде Блампид 30-дан астам күлкілі литографиялар жариялады, олардың көпшілігі иттерді бейнелейді, бірақ олар ешбір каталогта тіркелмеген (Әдебиеттер тізіміне қараңыз). Роберт Луис Стивенсонның "Севендегі есекпен саяхат" атты туындысының жаңа басылымын суреттегеннен кейін, Блампид 1933 жылы журналдарда жұмыс істеуге қайта оралды, "The Illustrated London News" журналы үшін британдық өмірдің көріністерін күңгірт түсті жұмыстармен апта сайын суреттеді. Блампидтің осы кезеңде жарияланған бірнеше портреттері белгілі, бірақ ол оларды салуды ұнатпады. Ол фотосуреттерден "The Queen" журналы үшін авторлар мен актерлердің шағын қаламмен салған портреттерін жасады, ал 1934 жылғы Рождестволық санында Мэри (Мэри Тек) патшайымының майлы бояумен салған суретін жариялады. Ол өзінің жақын досы және демеушісі Джон Сент-Хелиер Ландермен, танымал портретші және Джерси азаматымен бірлесіп Король Георг V-нің суретін жасады, сондай-ақ Джерсиде туған саясаткер лорд Портсидің (Бертрам Фейл) гравюрасын жасады, ол 1934 жылы Корольдік академияда көрсетілді. 1935 жылы "Illustrated London News" журналымен жұмысын аяқтағаннан кейін, ол 1939 жылға дейін журналдарда жұмыс істей берді, көбінесе "The Sketch" журналы үшін Хорас және Джордж есімді екі қаңғыбас туралы эпизодтық карикатуралар жасады.

Питер мен Венди

1938 жылдың мамырында Блампид Британ суретшілерінің Корольдік қоғамына сайланды. Кейін сол жылы одан Питер Пэннің сәнді басылымы үшін бірнеше жаңа суреттер дайындау сұралды, ал оның құқықтары Дж. М. Барри Грейт Ормонд стрит балалар ауруханасына қалдырылған еді. "Питер мен Венди" кітабының "Блампид" басылымы 1939 жылы Ұлыбританияда "Hodder & Stoughton" және АҚШ-та "Scribners" баспаларында жарық көрді, бұл кітаптың ең әдемі суреттелген басылымдарының бірі саналады.

Джерсидің неміс оккупациясы

Питер мен Венди жарық көрген кезде Блампид Лондоннан Джерсиге көшіп, онда қоныстану ниетінде болды. 1940 жылдың маусым айына қарай Канал аралдары немістерден қорғалмайтыны белгілі болғанмен, Блампид және оның еврей әйелі аралда қалуға шешім қабылдады. Джерси 1940 жылдың 1 шілдесінде оккупацияланды, ал Блампид 9 мамыр 1945 жылы арал босатылғанға дейін неміс оккупациясының салдарынан бес жылға жуық уақытқа тұтқын болып қалды. Осы кезеңде ол баспагерлер мен өнер сатушылармен байланыс орната алмады және суретшілерге қажетті материалдарды алуда көп қиындықтарға тап болды. Бірақ екі ерекше тапсырыс болды. Джерсиде ақшаның жетіспеуіне байланысты, Джерси штаты үшін 6 пенс, 1 шиллинг, 2 шиллинг, 10 шиллинг және 1 фунт номиналындағы банкноттарды жасау туралы сұраныс түсті, олар 1942 жылдың сәуірінде қолданысқа енгізілді. Блампид 6d банкнотаны сондай етіп жобалады, оның арт жағындағы «six» сөзінде үлкен «X» әрпі бейнеленген, нәтижесінде банкнотты бүктегенде жеңіс символы «V» пайда болатын. Бір жылдан кейін оған арал үшін ½ d-ден 3 d-ге дейінгі алты жаңа пошта маркасын жасау тапсырылды. Қарсылықтың белгісі ретінде ол үш пеннилік маркаға король Георг VI-ға адалдық таныту үшін GR әріптерін шеберлікпен енгізді. Соғыс жылдарындағы оның туындыларының жалғыз көрмесі 1941 жылдың ақпанынан бастап Кливленд өнер мұражайында өтті, онда 1927 жылдан бері Блампидтің белгілі меценаты болған американдық заңгер Харольд Джей Бейлидің коллекциясынан 187 жұмыс қойылды. Аралға шабуыл жасалмас бұрын Блампид басылып, қол қойылған «Джерсидің шынайы арбасы» гравиюрасын Кливленд баспа клубы көрмеге орай жариялады.

Соғыстан кейінгі жылдар

Блампид соғыстан кейін Лондонға оралмады, бірақ Джерсиде қалды, көбінесе май және акварельмен жұмыс істеді, тек 1950 жылы жарияланған 12 силуэт сериясынан және 1957 және 1958 жылдары жасаған бірнеше гравюрадан басқа. Соның ішінде, Корольдік Суретші-эчерлер мен гравёрлер қоғамының Баспа коллекционерлер клубы үшін жасалған гравюрасы Корольдік академияда көрсетілді. 1948 жылы ол Джерсидің азаттығының үшінші жылдығын мерекелеу үшін пошта маркасын жасады, сондай-ақ 1964 жылы шығарылған алғашқы Джерси аймақтық маркасын да жасады. Блампид Джерсиде 1946, 1951 және 1960 жылдары өзінің жұмыстарының үш ірі көрмесін ұйымдастырды және акварельдері мен майлы суреттерін Ұлыбритания мен АҚШ-та, көбінесе Британдық суретшілердің Корольдік қоғамының жылдық көрмелерінде, сондай-ақ Глазгодағы Annans және Нью-Йорктегі Guy Mayer дилерлері арқылы сата берді. 1954 жылдың шілде айында оның жұмыстарының үлкен көрмесі Висконсин штатының Нина қаласындағы Джон Нельсон Бергстром өнер орталығы мен мұражайында өтті. Оның соңғы көрмесі 1964 жылдың қазан айында Джерси мұражайының Барроу өнер галереясында болды. Блампид 1966 жылдың 26 тамызында 80 жасында Джерсиде қайтыс болды. Оның күлі Джерсидегі Сент-Обин шығанағына шашылды.

Жұмыстың мазмұны

Блампид өнімді суретші болды және 1905-1939 жылдар аралығында оның туындылары жарияланған 600-дан астам журнал мен газет тіркелді. Оның суреттері шамамен 50 кітапта кездеседі, сондай-ақ ол 150-ге жуық кітаптың, негізінен романның, мұқабасын жасаған. Эдмунд Блампид өмірі бойы шамамен 200 офорт және сусыз түсті гравюра, сондай-ақ 80-нен астам литография және литографиялық баспалар жасады, олардың көпшілігі оның сүйікті Джерси аралының ауылдық өмірін бейнеледі. Оның айтуынша, аралдың жағалауларынан ат пен арбамен теңіз шөбін (врайк) жинау сахналары – оның виртуоздық туындысы болған. Көркем өнермен қатар, ол өзін және достарын Jèrriais тілінде өлеңдер жазып, «Un Tout à travèrs» деген атпен қол қойып көңіл көтеріп отырды. 1933 жылы француз тіліндегі «La Chronique de Jersey» газеті суретшінің өзі салған суреттерімен бірге Блампидтің өлеңдерінен тұратын кітапша басып шығаруды қарастырды, бірақ бұл жоспарлар іске аспады. 1938 жылы оның екі өлеңі Джерси Эстеддфодында орындалды. 1944 жылы ол Гитлерге қарсы «La chanson Hitleur» атты ұнатпайтын әннің сөзін жазып, Винтер Ле Брок жазған екі өлеңге суреттер салған. Блампидтің гравюралары, суреттері мен картиналары келесі коллекцияларда сақталады: Jersey Heritage, Джерси, Канал аралдары; Ashmolean Museum, Оксфорд; British Council, Лондон; British Museum, Лондон; Courtauld Gallery, Лондон; Fitzwilliam Museum, Кембридж, Ұлыбритания; Leeds Art Gallery, Ұлыбритания; Victoria and Albert Museum, Лондон; Walker Art Gallery, Ливерпуль, Ұлыбритания; McLean Museum and Art Gallery, Гриннок, Шотландия; Шотландия Ұлттық галереясы, Эдинбург, Шотландия; Boston Museum of Fine Arts, Массачусетс, АҚШ; Boston Public Library, Массачусетс, АҚШ; Bowdoin College Museum of Art, Брансуик, Мэн, АҚШ; Brooklyn Museum, Нью-Йорк, АҚШ; Cincinnati Art Museum, Огайо, АҚШ; Cleveland Museum of Art, Огайо, АҚШ; Dallas Museum of Art, Техас, АҚШ; Delaware Art Museum, Уилмингтон, Делавэр, АҚШ; Detroit Institute of Arts, АҚШ; Fine Arts Museum of San Francisco, Калифорния, АҚШ; Heckscher Museum of Art, Нью-Йорк, АҚШ; Herbert F. Johnson Museum of Art at Cornell University, Нью-Йорк, АҚШ; Indianapolis Museum of Art, Индиана, АҚШ; Lehigh University Art Gallery, Бетлехем, Пенсильвания, АҚШ; Mead Art Museum, Амхерст, Массачусетс, АҚШ; Metropolitan Museum of Art, Нью-Йорк, АҚШ; Nelson Atkins Museum of Art, Канзас-Сити, Миссури, АҚШ; Saint Louis Art Museum, Миссури, АҚШ; Saint Joseph College (Connecticut) Art Gallery, АҚШ; Santa Barbara Museum of Art, Калифорния, АҚШ; Yale Center for British Art, Нью-Хейвен, Коннектикут, АҚШ; Art Gallery of South Australia, Аделаида, Австралия; the Museum of New Zealand, Веллингтон, Жаңа Зеландия; the Rijksmuseum, Амстердам, Нидерланды; Israel Museum, Иерусалим; сондай-ақ, көптеген британдық және американдық мұражайлар мен американдық университеттердің коллекцияларында. Суреттер мен фотосуреттерді Эдмунд Блампидтің мұрагерлерінің рұқсатымен пайдалануға болады.

Blampied was a prolific illustrator and over 600 issues of magazines and newspapers have been recorded containing his work between 1905 and 1939. His illustrations appear in around 50 books, and he designed the dust jacket for some 150 other books, mostly novels. During his career Edmund Blampied produced some 200 etchings and drypoints, and more than 80 lithographs and lithographic prints, many of which depicted rural life in his beloved island of Jersey. His scenes of collecting seaweed, called vraic, from the beaches of the island using a horse and cart were, he said, his signature tune. Besides his work in the visual arts, he also amused himself and his friends by writing poetry in Jèrriais, signing himself as Un Tout à travèrs. In 1933, La Chronique de Jersey, a French language newspaper, considered publishing a booklet of Blampied poems illustrated by the artist himself, but the plans came to nothing. In 1938 two of his poems were set pieces at the Jersey Eisteddfod. In 1944 he wrote words for an insulting anti Hitler song entitled La chanson Hitleur and provided illustrations for two poems written by Winter Le Brocq. Blampied’s prints, drawings and pictures are in the collections of: Jersey Heritage, Jersey, Channel Islands; Ashmolean Museum, Oxford; British Council, London; British Museum, London; Courtauld Gallery, London; Fitzwilliam Museum, Cambridge, UK; Leeds Art Gallery, UK; Victoria and Albert Museum, London; Walker Art Gallery, Liverpool, UK; McLean Museum and Art Gallery, Greenock, Scotland; Scottish National Gallery of Modern Art, Edinburgh, Scotland; Boston Museum of Fine Arts, Massachusetts, USA; Boston Public Library, Massachusetts, USA; Bowdoin College Museum of Art, Brunswick, Maine, USA; Brooklyn Museum, New York, USA; Cincinnati Art Museum, Ohio, USA; Cleveland Museum of Art, Ohio, USA; Dallas Museum of Art, Texas, USA; Delaware Art Museum, Wilmington, Delaware, USA; Detroit Institute of Arts, USA; Fine Arts Museum of San Francisco, California, USA; Heckscher Museum of Art, New York, USA; Herbert F. Johnson Museum of Art at Cornell University, New York, USA; Indianapolis Museum of Art, Indiana, US; Lehigh University Art Gallery, Bethlehem, Pennsylvania, USA; Mead Art Museum, Amherst, Massachusetts, USA; Metropolitan Museum of Art, New York, USA; Nelson Atkins Museum of Art, Kansas City, Missouri, USA; Saint Louis Art Museum, Missouri, USA; Saint Joseph College (Connecticut) Art Gallery, USA; Santa Barbara Museum of Art, California, USA; Yale Center for British Art, New Haven, Connecticut, USA; Art Gallery of South Australia, Adelaide, Australia; the Museum of New Zealand, Wellington, New Zealand; the Rijksmuseum, Amsterdam, Netherlands; Israel Museum, Jerusalem; and in the collections of several other British and American museums and American universities. Illustrations and photograph reproduced by kind permission of the Estate of Edmund Blampied.

Эдмунд Блампид суреттеген атақты кітаптар

Егер басқаша көрсетілмесе, барлығы Ұлыбританияда жарияланды. 1912 «Мен модель ретінде» В. Р. Титтертон: Франк және Сесил Палмер, Митчелл Кеннерли, АҚШ. 1914 Джеффри Фарнолдың «Ақша айы» : Самсон Лоу, Марстон. 1915 Джеффри Фарнолдың «Кереметтің тарихнамасы» : Самсон Лоу, Марстон. 1919 Анджела Бразилдің «Екі шалқар және күшік» : Томас Нельсон және Ұлдары. 1919 Эми Уипплдің «Терри және Жұлдызшаң» : Томас Нельсон және Ұлдары. 1920 Эвелин Шарптың «Джонның фермаға сапары» : Томас Нельсон және Ұлдары. 1920 Эвелин Хардидің «Фермада» : Томас Нельсон және Ұлдары. 1921 Бламның «Қуанышты ABC» : Томас Нельсон және Ұлдары. 1921 Бламның «Желді ферма ABC» : Томас Нельсон және Ұлдары. 1921 Бламның ойын-сауық кітабы : Томас Нельсон және Ұлдары. 1922 Анна Севеллдің «Қара сұлулық» : Джаррольдс. 1923 «Жабайы» . Дэвид Грюдің «Жабайы жылқылар» : Т. Фишер Унвин (3-ші басылым). 1923 Чарльз Майердің «Малайзияның жартас ормандарында жабайы жануарларды аулау» : Т. Фишер Унвин (4-ші басылым). 1924 «Бақ кітабы» : Томас Нельсон және Ұлдары. 1924 Майкл Фэйрлестің «Жол жөндеуші» : Дакуорт және Компания. 1931 Роберт Луис Стивенсонның «Севенндерде есекпен саяхат» : Джон Лейн, Бодли Хед, Ұлыбритания және Додд, Мид және Компания, АҚШ. 1934 Дж. Б. Пристлидің «Альберттен өту» : Уильям Хайнеман. 1936 Блампидтың «Бөтелкедегі форель және поло» : Джордж Ньюнес. 1937 Сесил Ханттың «Таңдалған айқайлар» : Метуен. 1937 E. Сакселбидің «Француз тілі I курсы. Жолға» : Гинн және Компания. 1938 Сесил Ханттың «Көбірек таңдалған айқайлар» : Метуен. 1938 E. Сакселбидің «Француз тілі II курсы. Маршқа» : Гинн және Компания. 1939 Сесил Ханттың «Пісіп жеткен айқайлар» : Метуен. 1939 E. Сакселбидің «Француз тілі III курсы. Францияда» : Гинн және Компания. 1939 Дж. М. Барридің «Питер мен Вендидің» Блампид басылымы : Ходдер және Стаутон. 1940 Сесил Ханттың «Таңдалған мақалдар» : Метуен. 1945 Хорас Уайаттың «Джерси түрмеде 1940–45» : Джерси, Эрнест Хюэлин.

Таңдалған библиография

Кемпбелл Доджсон (1926). Эдмунд Блампидтің гравюралары мен сусырауының толық каталогы. Лондон: Холтон және Траскотт Смит. Малкольм Салама (1926). Қазіргі заманғы гравюра шеберлері №10 Эдмунд Блампид. Лондон: The Studio. Э. Л. Алльхюзен (1926). Эдмунд Блампидтің гравюралары. "Баспа коллекционерлерінің тоқсандық журналы" 13 (1): 69–96. Малкольм Салама (1932). Эдмунд Блампидтің литографиялары. "Баспа коллекционерлерінің тоқсандық журналы" 19 (4): 298–319. Гарольд Бейли (1937). Блампид: суретші және философ. "Баспа коллекционерлерінің тоқсандық журналы" 24 (4): 363–393. Маргарита Сиврет (1986). Эдмунд Блампид. Лондон: Робин Гартон. Жан Арнольд және Джон Эпплби (1996). Эдмунд Блампидтің гравюралары, сусырауы және литографияларының толық каталогы. Джерси: JAB Publishing. Эндрю Холл (2010). Эдмунд Блампид. Суретпен көркемделген өмір. Джерси: Джерси мұра қоры.