Жәніл және Кевин Маккой: Технология мен өнердің тоғысуы

Кіріспе

Дженифер мен Кевин Маккой – Бруклин, Нью-Йорк қаласында тұратын, бірге өнер жасайтын және жобаларын жалғастырып келе жатқан әйел мен еркек. Олар интерактивті медиа, фильм, перформанс және инсталляциялар арқылы жаңа технологиялар, бұқаралық ақпарат құралдары және әлемдік саудамен байланысты жеке тәжірибені зерттейді, ал жұмыстары Лев Мановичтің көзқарасымен күшті ықпалдасқан. Олар классикалық жанрларды және кино, ғылыми фантастика немесе телеарна сюжеттерін жиі қайта қарастырады, мүсіндік нысандар, интернет өнері, роботты фильмдер немесе тікелей эфирлер жасайды. Олардың жобаларында көптеген тақырыптар кездеседі. 2002 жылы олар "Жаңа салалар" номинациясы бойынша "Creative Capital" сыйлығын алды. 2011 жылы Гуггенхайм стипендиясына ие болды. 2014 жылы Кевин Анил Дашпен бірлесіп "монетизацияланған графика" деген мағына беретін Monegraph жобасын жасады. Олардың "Quantum" атты туындысы 2021 жылдың маусым айында Sotheby's өткізген "Natively Digital: A Curated NFT Sale" аукционына қосылды.

Көркем шығарма

1999 жылы Дженнифер және Кевин Маккой Дүниежүзілік сауда орталығының 91-қабатында «Әлемдік көзқарастар» резиденциялық бағдарламасын жүзеге асырды. Осы резиденцияның нәтижесінде суретшілер жаһандық капитализмге қатысты бірқатар әрекеттер жасады. Мысалы, Маккойлар корпоративтік эстетика мен терминологияны пародиялайтын веб-банерлік жарнамалар жасады. Содан кейін суретшілер Doubleclick.com желісін пайдаланып, 1999 жылдың тамызының ортасынан қыркүйегінің ортасына дейін бір ай ішінде осы баннерлердің 1 миллион данасын таратты. Жобаны демеушілік еткен Doubleclick.com жарнамалар орналасқан сайттарға бұл көркемдік араласу екенін хабарламады. Маккойлар дерекқорлық жұмыстарымен танымал, онда олар бірнеше фильмдерді немесе телешоуларды жеке кадрларға бөліп, оларды өздері жасаған жіктеу схемасына сәйкес жіктейді. Мысалы, «Әрбір кадр, әрбір эпизод» (2001) – «Starsky and Hutch» телесериалының 10 000 кадрынан тұратын жиынтық, олар «әрбір клеткалы сурет», «әрбір секси киім», «әрбір сары Volkswagen» сияқты 278 санатқа бөлінген. Әр санатқа қатысты кадрлар бейне CD-ге жазылып, галереядағы сөреге арнайы жасалған шағын бейнеплеермен бірге орнатылды. 2002 жылы Маккойлар «Үрейлі қуу» фильмін жасады. Олардың веб-сайтында (mccoyspace.com) көрсетілгендей, «Бұл жұмыс Evil Dead II фильмінен алынған кульминациялық қуу-құйталау сахнасына негізделген. Суретшілер сахнаны арнайы дайындалған декорацияда қайта жасайды. Сахнадағы әрбір кадр жеке цифрлық форматқа ауыстырылған. Арнайы компьютерлік бағдарлама осы клиптерді кездейсоқ таңдап, үздіксіз, бірақ өзгермелі түрде ойнатады, ойнату жылдамдығы мен бағытын өзгертеді. Бейнелер кино масштабында көрсетіледі, ал компьютерлік жабдықтар инсталляцияның бөлігі болып табылатын қара портфельге орнатылған». 2004 жылы JFK әуежайындағы Саариненнің жобалаған, бірақ ұзақ уақыт пайдаланылмаған TWA Flight Center (қазір Jetblue Terminal 5) Рейчел К. Уордтың кураторлығымен «Terminal 5» атты өнер көрмесіне қысқа мерзімге үй иесі болды. Көрмеде 18 суретшінің, соның ішінде Дженнифер мен Кевин Маккойдың туындылары, лекциялар мен уақытша инсталляциялар болды, олар саяхат идеясынан және терминалдың архитектурасынан шабыт алды. Соңғы кезде Маккойлар модельдік теміржолдар немесе қуыршақ үйлері сияқты миниатюралық диорамалар жасап жүр. Әр диорамаға орнатылған тікелей эфирдегі бейнекамералар шағын фигуралар мен пейзаждарды әртүрлі бұрыштардан түсіреді. Алынған бейнесіздер арнайы компьютерлік бағдарламамен тізбектеліп, фильм редакторы рөлін атқарады, галерея қабырғасына проекцияланатын нақты уақытты анимациялық фильмдер тізбегін жасайды. «Жұмсақ жаңбырлар» (2003) фильмінде Маккойлар кинодағы архетиптік көріністерді осы миниатюралық формада қайта жасап, «Goldfinger», «Friday the 13th» және «Blue Velvet» сияқты фильмдерге сілтеме жасады. «Жұмсақ жаңбырлар» 6 инсталляциядан тұрады: «Жағажайдағы оқиға», «Кабаре», «Түйелік кеш», «Жоғарғы қабат», «Спа» және «Қалалық қорқыныш». «Traffic» сериясы (2004) суретшілердің жеке тарихындағы белгілі бір фильмдерді көру туралы естеліктері болған сәттерді қайта жаңғырту болды. Мысалы, «Traffic #1: Our Second Date» фильмінде Маккойлардың екінші кездесуі, олар Париждегі кинотеатрда Жан-Люк Годардың фильмін көруге барған кезде қайта жаңғыртылды. «Мен сені алмастырамын» (2008) Маккойлардың жеке өміріне үңілуге мүмкіндік берді. Маккойлар күнделікті өмірдің сахналанған көріністерін жасады, мысалы, ояну, балаларын дайындау, сабақ беру, достарымен кездесу және т.б. Кевин мен Дженнифердің орнына актерлер тартылды. Елу актер жұмысқа алынды. 2012 жылы Сиэтлдегі Project Space «Солтүстік-батысқа қарай өту» жобасын іске қосты. Суретшілер солтүстік-батыс өнерінің коллекционерлерінен туындылар алды. Содан кейін олар өнер туралы ештеңе білмейтін актерлерді жұмысқа алып, импровизациялық экскурсиялар ұйымдастырды. «Өту» терминінің қолданылуы актерлердің «сарапшылар» ретінде, Дженнифер мен Кевиннің «солтүстік-батыс суретшілері» ретінде және өнердің өзінің «солтүстік-батыс өнері» ретінде «өтуіне» сілтеме жасайды.

In 1999, Jennifer and Kevin McCoy undertook the "World Views" residency programmed on the World Trade Center's 91st floor. From this residency, the artists developed a series of interventions into global capitalism. For example, the McCoys created web based banner ads satirizing corporate aesthetics and jargon. The artists then used the Doubleclick. com network to distribute 1 million of these banner ads over one month, from mid August to mid September 1999. Doubleclick. com, which sponsored the project, did not inform sites on which the ads were displayed that they were playing host to an artistic intervention. The McCoys are well known for their database pieces, in which they break down a series of films or TV shows into individual shots, and categorize them according to a classification schema of their own making. For example, the piece 'Every Shot Every Episode' (2001) was a collection of 10,000 shots from the Starsky and Hutch television series that were categorized according to 278 categories such as 'every plaid', 'every sexy outfit', 'every yellow Volkswagen'. Shots relating to each category were then burned to video CD and installed on a shelf in the gallery along with a small, specially designed video player. In 2002, the McCoys created "Horror Chase." According to their website (mccoyspace. com) " This work is based on the climatic chase sequence from Evil Dead II. The artists re enact the scene on a specially designed stage set. Each shot in the sequence is individually digitized. Custom computer software selects these clips at random, playing them back in a seamless but continuously variable way, changing the speed and direction of play. The images are projected at cinematic scale and the computer hardware is installed in a black briefcase, which forms part of the installation." In 2004, the dormant Saarinen designed TWA Flight Center (now Jetblue Terminal 5) at JFK Airport briefly hosted an art exhibition called Terminal 5 curated by Rachel K. Ward and featuring the work of 18 artists including Jennifer & Kevin McCoy. The show featured work, lectures and temporary installations drawing inspiration from the idea of travel — and the terminal's architecture. More recently, the McCoys have been creating works that use miniature dioramas similar to model railroads or dolls' houses. Live video cameras are embedded in each diorama, capturing the miniature figures and landscapes from various angles. The resulting video feeds are then sequenced by special computer software which acts as the film editor, creating a real time animated film sequence to be projected on the gallery wall. In 'Soft Rains' (2003), the McCoys recreated archetypal scenes from cinema in this miniature form, making references to films such as Goldfinger, Friday the 13th, and Blue Velvet. 'Soft Rains' consisted of 6 installations: 'Beach Adventure,' "Cabaret,' 'Dinner Party,' 'The Loft,' 'The Spa,' and 'Suburban Horror.' The 'Traffic' series (2004) were recreations of moments from the artists' personal histories when they had a particular memory of viewing specific films. For example, Traffic #1: Our Second Date recreates the McCoys' second date when they went to see a film by Jean Luc Godard at a cinema in Paris. "I'll Replace You," (2008) offered a glimpse of the private life of the McCoys. The McCoy's staged scenes of their daily routines such as waking up, getting their children ready, teaching, meeting up with friends, etc. Kevin and Jennifer are 'replaced' by actors. Fifty actors were hired. In 2012 at Project Space in Seattle, WA set up a project called "Northwest Passing." The artists borrowed work from collectors of northwest art. They then hired actors who knew nothing of the work to give improvised tours. Use of the term passing refers to actors 'passing' as experts, Jennifer and Kevin 'passing' as northwest artists, and the art itself 'passing' as northwest art.