Кіріспе

Суық, тығыз, Антарктиканы қоршаған Оңтүстік мұхиттан пайда болатын су массасы.

Антарктика түбіне түсетін су (ААБВ) – Антарктиканы қоршаған Оңтүстік мұхиттағы су массасының бір түрі, температурасы −0,8 – 2 °C (35 °F) аралығында және абсолютті тұздылығы 34,6 – 35,0 г/кг. Мұхиттардың ең тығыз су массасы ретінде ААБВ барлық мұхит бассейндерінің 4000 м-ден төменгі тереңдікте орналасқандығы анықталды, егер олар сол деңгейде Оңтүстік мұхитқа қосылса. ААБВ әлемдік мұхиттардағы термохалиндік айналым арқылы ірі масштабты қозғалыстың төменгі тармағын құрайды. ААБВ Антарктиданың жағалауындағы жағалау полинияларында, беткі қабатта пайда болады, онда қыс мезгілінде теңіз мұзының қарқынды қалыптасуы тұздықты шығару арқылы беткі сулардың тығыздалуына әкеледі. Су массасы бетке жақын қалыптасқандықтан, атмосферамен жылу мен газдардың көп мөлшерін алмасуға жауапты. ААБВ мұхиттың терең суларына қарағанда жоғары оттегі мөлшеріне ие, бірақ ол уақыт өте келе азаяды. Бұл су континенттің шетіндегі төрт анық аймақта батып, ААБВ құрайды; бұл процесс терең мұхиттың желдетілуіне немесе терең теңіз желдеткішіне әкеледі.

Құрылуы және айналымы

Антарктиканың түбі сулары Уэдделл және Росс теңіздерінде, Адели жағалауында және Дарнли мүйісінде полинияларда және мұздық шельфінің астындағы беткі судың салқындауынан қалыптасады. Антарктиканың түбі суларының қалыптасуына ықпал ететін маңызды фактор – Антарктика құрлығынан соққан суық жел. Желдер теңіз мұздарын жағалаудан алыстатып, полинияларды құрайды, бұл қыс мезгілінде су бетін суық атмосфераға ашып, одан әрі мұздың қалыптасуына көмектеседі. Антарктика жағалауындағы полиниялар бір маусымда Оңтүстік мұхиттың жалпы мұздық көлемінің 10%-ын құрайды, шамамен 2000 км³ теңіз мұзына тең. Беткі су мұздың қалыптасуынан тұзға қанығып, қыста суық атмосфераға ұшырағандықтан суытылады, бұл су массасының тығыздығын арттырады. Тығыздығының артуына байланысты ол Антарктика континенттік беткейінен төмен ағып түсіп, түбімен солтүстікке қарай жалғасады. Бұл ашық мұхиттағы ең тығыз су және Оңтүстік жарты шардың көп бөлігіндегі басқа төменгі және аралық сулардың негізін құрайды. Уэдделл теңізінің түбіндегі суы Антарктика түбі суларының ең тығыз құрауышы болып табылады. ААБТ-ның қалыптасуының негізгі су көзі – айналмалы полярлық терең су (CDW; тұздылығы > 35 г/кг және потенциалдық температурасы > 0°C) деп аталатын жылы шелдік су массасы. Бұл жылы су массалары жағалау полинияларымен салқындатылып, тығыз ААБТ-ны құрайды. ААБТ-ны қалыптастыратын жағалау полиниялары жылы CDW су массаларының мұздықтардың түбіне енуіне кедеріс келтіре отырып, мұздықтарды мұхиттың жылынуынан туындаған базалық еруден қорғауға көмектеседі. Амундсен теңізі сияқты, жағалау полиниясының белсенділігі тығыз судың қалыптасуына кедеріс келтіретін деңгейге дейін төмендеген аймақтарда, көршілес мұздықтар шегінуді бастады және құлаудың алдында болуы мүмкін. Дәлелдер Антарктика түбі суларының Голоцен (соңғы 10 000 жыл) кезеңінде тұрақты жағдайда болмайтынын көрсетеді; яғни, түбі суларының қалыптасу орындары Антарктика шеті бойымен он жылдықтан ғасырлық уақыт аралығында полиниялардың қалыптасу жағдайларына байланысты өзгеріп отырады. Мысалы, 2010 жылдың 12-13 ақпанында Мерц мұздығының айырылуы түбі суларын қалыптастыру ортасын күрт өзгертті, Адели жері аймағында экспортты 23%-ға дейін азайтты. Мак-Робертсон шельфі мен Адели жерінен алынған, күшті түпкі ағындардың фазаларын көрсететін қиылысқан шөгінділер қабаттарын қамтитын шөгінділердің сынамалары, соңғы бірнеше мың жыл ішінде олардың маңызды түбі суларын өндіру орындары ретінде "қосылып" және "өшірілгенін" көрсетеді.

Атлант мұхиты

Вема каналы, Оңтүстік Атлантиканың Рио-Гранде көтерілісіндегі терең ойыс, Антарктиканың терең сулары мен Уэдделл теңізінің терең суларының солтүстікке жылжуының маңызды арнасы болып табылады. Экваторға жеткеннен кейін, солтүстікке ағып жатқан Антарктиканың терең суларының шамамен үштен бірі Гвиана бассейніне еніп, негізінен 35° батыс бойлықтағы экваторлық каналдың оңтүстік жартысы арқылы өтеді. Қалған бөлігі айналып өтеді, ал оның бір бөлігі Романш жарықшасы арқылы Шығыс Атлантикаға ағып түседі. Гвиана бассейнінде, 40° батыс бойлықтан батысқа қарай, тік беткейлі топография және күшті, шығысқа қарай ағып жатқан терең батыс шекаралық ағыны Антарктиканың терең суларының батысқа жылжуына кедергі келтіруі мүмкін: сондықтан ол Сеара көтерілісінің шығыс беткейінде солтүстікке бұрылуға мәжбүр. 44° батыс бойлықта, Сеара көтерілісінің солтүстігінде Антарктиканың терең сулары бассейнің ішкі бөлігінде батысқа қарай ағады. Антарктиканың терең суларының үлкен бөлігі Вема жарықшасы арқылы Шығыс Атлантикаға өтеді. Африканың оңтүстігінде Антарктиканың терең сулары Агульхас бассейні арқылы солтүстікке қарай, содан кейін Агульхас өткелі арқылы шығысқа қарай, Агульхас платосының оңтүстік жиегімен және Мозамбик бассейніне ағып түседі.

Климаттың өзгеруі

Климаттың өзгеруі және Оңтүстік мұз қабатының еруі Антарктида терең суларының (ААБВ) пайда болуын баяулатты, және осы баяулаудың жалғасуы әбден мүмкін. ААБВ пайда болуының толық тоқтауы 2050 жылға дейін болуы мүмкін. Мұндай тоқтау мұхит ағындарына және жаһандық ауа-райы үлгілеріне елеулі әсер етеді.

ААБЖ-ны бұзу мүмкіндігі

Жылы циркумполярлық терең судың күшеюі және мұз жамылғысының базальды еруінің артуы тығыз шельф суларының қалыптасуына әсер етуі мүмкін. Соңғы жылдары мұз еруінің азаюымен AABW-нің тұздылығы қалпына келгенімен, болашақта мұз еруінің күшеюі әлі де қауіпті жағдайды тудырады. Дегенмен, кейбір зерттеулер көрсеткендей, Ведделл теңізіндегі WSBW қалыптасуы негізінен желдің әсерінен туындаған теңіз мұзының өзгеруімен байланысты, ал теңіз мұзының қалыптасуының артуы мұздықтардың еруіне тосқауыл қойып, Антарктика мұздықтарының еруінің WSBW-ге тигізетін әсерін азайтады.