Кіріспе

Солтүстік Шайен Үнді резервациясының Солтүстік Шайен тайпасы (; бұрын Тіл өзені деп аталатын) – федералды мойындалған Солтүстік Шайен тайпасы. Монтана штатының оңтүстік-шығысында орналасқан бұл резервацияның ауданы шамамен 690 шаршы миль (1787 км²) және шамамен 6000 шайен халқы тұрады. Тайпалық және үкіметтік бас кеңсе Лэйм Дир қаласында орналасқан, сонымен қатар жыл сайынғы Солтүстік Шайен пау-воу мерекесінің де орталығы болып табылады. Резервацияның шығысында Тіл өзені, батысында Кроу резервациясы жатыр. Оңтүстік Дакота штатының Мид округінде, Стерджис қаласының солтүстік-шығысында резервацияға тікелей жатпайтын шағын жерлер бар. Оңтүстік Дакотаның солтүстік-батысына қарай созылған орманды төбелер Кастер ұлттық орманның бір бөлігі болып табылады және ол 1876 жылғы Кіші Бигхорн шайқасы болған жерден шамамен 64 км қашықтықта орналасқан. 2013 жылғы наурыз айындағы тайпалық тіркеу мәліметтері бойынша, шамамен 12 266 тайпа мүшесі тіркелген, олардың 6012-сі резервацияда тұрады. Халықтың шамамен 91%-ы түпкілікті американдықтар (толық немесе аралас қандық топтар), ал 72,8%-ы – шайендер. Бес жастан асқан халықтың төрттен бір бөлігінен астамы ағылшын тілінен өзге тілде сөйлейді. Ашленд аймағындағы тарихи бизон секіру орындары, шайен басшылары мен рухани көшбасшыларының зираттары, Кіші Бигхорн шайқасы алдында Кастердің соңғы лагері орналасқан жер, Шайен үнді мұражайы, Он Аю галереясы, Сент-Лабр үнді мектебі және Ашленд пау-воу – ерекше қызығушылық тудыратын орындар. Солтүстік шайендер Оклахомада орналасқан Оңтүстік шайендермен туыс. Блэк-Хиллз соғысы және Колорадодағы бұрынғы қақтығыстардан (Сэнд-Крик және Вашита қырғындарын қараңыз) кейін Солтүстік шайендер Оклахомаға күштеп көшіріліп, оңтүстік туыстарының жерлерімен шектелді. Батыс Оклахоманың ыстығына тез бейімделе алмағандықтан, дәстүрлі аң аулау мен жинаудың орнына өнім өсіруге мәжбүр болғандықтан және ұсталған казармалардағы қатыгез жағдайларға байланысты солтүстік тайпа өкілдері тез арада қайтыс бола бастады. Үмітсіздікке ұшыраған шағын топ 1878 жылы резервациядан шығып, солтүстікке бет алды, бұл оқиға Солтүстік Шайендердің көші-қоны деп танылды. Солтүстік шайендер қысқа мерзімге Форт-Кеог (Майлс-Сити, Монтана) маңында қоныстанды. 1880-ші жылдардың басында көптеген отбасылар оңтүстікке қарай, Тіл өзенінің су жиналатын алабына көшіп, Паудер Ривер бассейнінің солтүстік шетінде өздерінің үйлерін салды, оны өздерінің табиғи мекені деп есептеді. Солтүстік шайендер 1876-1877 жылдардағы Блэк-Хилл соғысында лакота тайпасымен одақтас болды. 1884 жылдың 16 қарашасында АҚШ президенті Честер А. Артурдың жарлығымен Тіл өзені Үнді резервациясы құрылды. Бастапқы шекаралар Тіл өзенінің жанында шығысқа қарай қоныстанған шайендерді қамтымады, сондықтан оларға Сент-Лабр католиктік миссиясы көмектесті. Бірақ 1900 жылдың 19 наурызында президент Уильям Маккинли резервацияны Тіл өзенінің батыс жағалауына дейін кеңейткен кезде жағдай өзгерді, осылайша Тіл өзенінің шығысында қоныстанған шайендердің барлығы өзеннің батысындағы резервация жерлеріне көшірілді.

Қоғамдар мен көршіліктер

Монтана штатындағы Лэм-Дирде шамамен 4000 адам тұрады, олардың 92 пайызы – американдық үндістер, және бұл Солтүстік Шайен ұлтының астанасы. Сол жерде Шеф Дулл Найф колледжі орналасқан. Батысында Мадди, Монтана қаласы орналасқан, онда шамамен 600 адам тұрады, олардың 94 пайызы – американдық үндістер. Одан да батысқа қарай Бусби, Монтана қаласы орналасқан, онда шамамен 700 адам тұрады, олардың 90 пайызы – американдық үндістер. Бусбиде 1904 жылы ашылған Тунг Ривер интернат мектебі болған. Кейіннен мектеп баскетболмен белсенді түрде айналысты, командасы Гарлем Глобтроттерс клубына қарсы жеңіске жетіп, 1950 жылдары штаттағы чемпионатты жеңіп алды. Бусбиде Уайт Ривер Шайен меннонит шіркеуі орналасқан. 1976 жылы резервацияда 2400 адам тұрды, ал Мари Санчес бас судья болды. Ашленд, Монтана қаласы шығысқа қарай орналасқан. 1884 жылы онда католик интернат мектебі – Сент-Лабр үнді мектебі құрылды. Ашлендтің 460 тұрғынының шамамен 75 пайызы – американдық үндістер. Олар да баскетболмен өте белсенді айналысады. Бусби олардың ауданына қосылған кезде, 1940 жылдардың соңында және одан кейін еске қаларлық бәсекелестік баскетбол ойындары өтті. Бірни, Монтана, халқы шамамен 100 адам, олардың 86 пайызы – үндістер, Лэм-Дир мен Ашлендтен оңтүстікке қарай орналасқан. Бірнидің бір бөлігі, "Ақ Бірни", резервацияның оңтүстігінде жатыр. Колстрип, Монтана, – көмір өндіруге және электр энергиясын өндіруге арналған көршілес өнеркәсіптік қала. Резервациядан солтүстікке қарай 20 шақырым жерде орналасқан, онда шамамен 2300 адам тұрады, олардың шамамен 240-ы немесе 11 пайызы – американдық үндістер. Сондай-ақ, кейбір шайендер осы қалада мемлекеттік мектепке барады немесе жұмыс істейді.

Білім

Шеф Дулл Найф колледжі, бастапқыда Дулл Найф еске алу колледжі деп аталған, ашық қабылдауды жүзеге асыратын индей америкалық тайпалық қауымдастық колледжі және жер гранты институты. Ол резервацияда, Лам Диер қаласында орналасқан және қазіргі таңда 141 студенті бар. Орташа есеппен, түлектердің жартысынан астамы төрт жылдық колледждерде білім алуын жалғастырады. Колледж Солтүстік-Батыс колледждер мен университеттер аккредиттеу комиссиясымен аккредиттелген. Ол Америкалық үндістердің жоғары білім консорциумы мен Америка қауымдастық колледждері қауымдастығының мүшесі. Солтүстік Шайен тайпалық мектебі – резервациядағы тайпалық мектеп, ол МТ штатындағы Басби қаласында орналасқан. Резервация 2010 жылы АҚШ Білім министрлігінен, жергілікті Boys & Girls Clubs of America арқылы "Үміт көршілері" грантын алды. Сент-Лабр католик интернаты да резервацияда орналасқан және балаларды мектепке дейінгі жастан 12-ші сыныпқа дейін оқытады. Онда шамамен 450 студент білім алады, мектеп Солтүстік Америка мәдениетін қабылдап, католик дінін құрметтейді және балаларды тәрбиелейді. Олар Солтүстік Америка мәдениетін мектептік оқу жоспарына енгізеді, бұл балаларға мәдени біліммен қатар ресми білім алуға мүмкіндік береді. Мектеппен бірге бұл мекемеде "Шило" жастар үйі, балалар бағы, қоғамдық көмек көрсету қызметі, қарттарға көмек көрсету қызметі және жұмысқа ынталандыру бағдарламасы жұмыс істейді. Бұл бағдарламалар мектеппен бірге қауым мүшелерін біліммен қаруландырып, олардың қажеттіліктеріне қарай тәуелсіздікке жетуіне қажетті дағдыларды дамытуға көмектеседі. Сондай-ақ, Сент-Лабр мұражайында шайендердің маңызды артефакттары сақталады, ол мәдениет пен тілдің тарихын көрсетуге және адамдар осыдан сабақ алсын деген үмітте жұмыс істейді.

Солтүстік Шайеннің танымал адамдары

+ Белгілі Солтүстік Шайен халқы Аты Туған күні Белгілілігі Анықтама Джозеф Файр Кроу 1959 2017 Солтүстік Шайен, шайен флейташысы және жазба әртісі, Grammy жүлдесіне ие болған және Nammy жеңімпазы Белл Хайвокинг 1892 1971 Жазушы. Ол 1970 жылы өзінің және резервациядағы халықтың өмірін жазды. Евгений Кішкентай Койот Солтүстік Шайен, Солтүстік Шайеннің бұрынғы президенті Кішкентай Қасқыр шамамен 1820–1904 (дәлірек аударғанда Кішкентай Койот, Солтүстік Сотаэоо басшысы және Табыс медицина басшысы, "Қырқ төрт" кеңесіндегі "Қарлы" басшылардың бірі болды, ол төрт түпнұсқа шайен әскери қоғамының бірі – Елік мүйізді сыпырушыларға (Hémo'eoxeso) жататын) Рыналеа Уайтман Пена Бұрынғы бас Роман Мұрын 1823 1868 (Солтүстік Шайен, аңызға толы соғыс батыры және Елік мүйізді сыпырушылардың (Hémo'eoxeso) басшысы, төрт түпнұсқа шайен әскери қоғамының бірі) Мари Санчес 1939 2019 Бас судья, жергілікті халықтардың құқықтарын қорғайтын белсенді және тіл білімі маманы. Екі Ай 1847 1917 Солтүстік Шайен басшысы, сондай-ақ Ónonevóo'xénéhe – ″Ree Roman Nose″ немесе Mȧsėhávoo'xénéhe – ″Қатыгез Роман Мұрын″ деп те белгілі. Ағаш Аяқ 1858–1940 Солтүстік Шайен, Little Bighorn шайқасында шайқасқан жауынгер.