Коста-Рикалық белгілі журналист Леви Вега Мартинес өмірі мен қызметі
Levi Vega Martinez
Леви Вега Мартинес – костариканский журналист, посвятивший 50+ лет сельскому хозяйству. Репортажи из Китая, Японии, Европы и Америки для фермеров Коста-Рики.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Леви Вега Мартинес (11 қыркүйек 1927 – 25 қыркүйек 2002) – Коста-Риканың ең көрнекті журналистерінің бірі болды.
Leví Vega Martínez (September 11, 1927 – September 25, 2002) was one of the most prominent Costa Rican journalists.
Өмір
Либерияда, Гуанакастеде дүниеге келген Вега 17 жасында-ақ жергілікті басқаруда жұмыс істеуді бастады. Кейін Либерия қаласының оркестрінде сымбалшы болды, онда ол өз бетінше үйренген жұмысын Гуанакастеден түрлі жаңалықтарды баяндау сияқты журналистік қызметпен үйлестірді. Соңынан ел астанасы Сан-Хосеге жаңалықтарды жеткізетін телеграфшы болып жұмыс істеді.
Born in Liberia, Guanacaste, Vega started working for the local government as young as 17 years old, later he worked as a cymbalist in Liberia's Band where he combined his self taught job with journalist tasks like reporting different news from Guanacaste. Later on he worked as a telegraphist reporting news to the country's capital San José.
Шығармалары мен танылуы
Содан кейін ол Diario del País газетінде жұмыс істеді, одан кейін елдегі ең беделді күнделікті газеттердің бірі – La Nación-ға көшті, онда ол 50 жылдан астам жұмыс істеді. Осы кезеңде ол ауыл шаруашылығы журналистикасына деген құштарлығын дамытып, әлемді аралап, Қытай, Жапония, Оңтүстік Корея, Тайвань, Германия, Израиль, Испания, АҚШ және Оңтүстік Американың барлық елдеріне жүйіп, Коста-Рикадағы ауыл шаруашылығы қауымдастықтары қолдана алатын жаңалықтар мен ақпараттарды жинады. Оның еңбегі көптеген жергілікті және халықаралық ұйымдардың журналистика саласындағы сыйлықтарымен кеңінен мойындалды, соның ішінде елдің ең беделді сыйлығы – 1984 жылы жеңіп алған Пио Викес ұлттық сыйлығы. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де ол "La República" газетінде жұмыс істеп, саяхаттап, "Nuestro Agro" (Біздің Агро) журналын құрды және өмірінің соңына дейін оның дамуымен айналысты. Вега БҰҰ-ның FAO ұйымымен бірлесіп халықаралық жарияланымдар жасады, сондай-ақ жергілікті газеттерге, кітаптарға және журналдарға көптеген мақалалар жазды. Ол 75 жасында ішек қатерінен қайтыс болды. Одан кейін әйелі Анита Моралес, ұлдары Луис Роман, Вики және Хосе Элиас Вега Моралес қалды.
After that he worked at Diario del País and then he moved to La Nación, one of the most prestigious dailies in the country where he worked for more than 50 years. During this period he developed his passion for agriculture journalism traveling around the world and visiting countries like China, Japan, South Korea, Taiwan, Germany, Israel, Spain, United States, and all South American countries in a regular basis to report news and find information that could be applied by agricultural communities in Costa Rica. His efforts were broadly recognized winning many journalism awards from many local and international institutions, among them the country's most prestigious award is the Pío Víquez National Award which he won in 1984. After his retirement he continued working and traveling in daily La República where he founded the magazine Nuestro Agro (Our Agro) until his last days. Vega made some international publications along with UN's FAO and many collaborations for local newspapers, books and magazines. He died from colon cancer at age 75. Surviving spouse Anita Morales and his children Luis Román, Vicky and José Elías Vega Morales.