Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сериялық кісі өлтіруші (1960–2009)
American serial killer (1960–2009)
Джон Аллен Мұхаммед (туған аты Джон Аллен Уильямс; 31 желтоқсан 1960 – 10 қараша 2009) – американдық сотталған, бірнеше кісі өлтірген қылмыскер. Ол өзінің серігі және құрықтасы Ли Бойд Малвомен (сол кезде 17 жаста) бірге 2002 жылғы қазан айында Вашингтонда снайперлік шабуылдар жасап, он жеті адамды өлтірді. Мұхаммед пен Малво шабуылдарға қатысы бар деген күдікпен 2002 жылғы 24 қазанда, азаматтардың хабарлауынан кейін тұтқындалды. Луизиана штатының Батон-Руж қаласында туған Мұхаммед 1987 жылы Ислам Ұлтына қосылғаннан кейін тегін өзгертті. Мұхаммедтің сотында айыптау тарапы шабуылдардың оның бұрынғы әйеліне қарсы жасалған жоспардың бөлігі болғанын және балаларының қамқорлығын қайтару мақсатында жасалғанын мәлімдеді, бірақ судья мұны растайтын жеткілікті дәлелдер жоқ деп шешті. Мұхаммедтің (Вирджиния штатының Принс-Уильям округінде Дин Харольд Майерстің өлтіруі) ісі бойынша сот 2003 жылғы қазан айында басталды және оны өлім жазасына кесті. Төрт айдан кейін ол өлім жазасына кесілді. 2005 жылғы тамыз айында Вирджинияда өлім жазасын күтіп тұрған Мұхаммед сот үшін Мэриленд штатына жіберілді. Мэрилендтегі сот ісі аяқталғаннан кейін, ол басқа штаттармен немесе Колумбия округімен соттасу туралы келісімге дейін Вирджинияға қайтарылды. Ол Вирджинияның басқа аймақтарында қосымша айыптаулар бойынша сотталмады және үш басқа штат пен Колумбия округінде басқа кісі өлтірулер мен кісі өлтіруге талпынулар бойынша сотқа тартылуы мүмкін еді. Майерстің өлтірілуіне байланысты сот шешіміне қатысты барлық шағымдар қабылданбады. Мұхаммедтің басқа соттарына қатысты апелляциялар оның өлім жазасын орындаған кезде де қаралып жатты. Мұхаммед 2009 жылғы 10 қарашада сағат 21:06 EST-де Вирджиния штатының Джарратт қаласына жақын Гринсвилл түзеу орталығында өлім жазасынан өтті. Ол сағат 21:11 EST-де қайтыс болды. Мұхаммед соңғы сөздерін айтудан бас тартты.
John Allen Muhammad (born John Allen Williams; December 31, 1960 – November 10, 2009) was an American convicted spree killer who, along with his partner and accomplice Lee Boyd Malvo (then aged 17), carried out the D. C. sniper attacks of October 2002, killing seventeen people. Muhammad and Malvo were arrested in connection with the attacks on October 24, 2002, following tips from alert citizens. A native of Baton Rouge, Louisiana, Muhammad changed his surname after joining the Nation of Islam in 1987. At Muhammad's trial, the prosecution claimed that the attacks were part of a plot to kill his ex wife and regain custody of his children, but the judge ruled that there was insufficient evidence to support this argument. Muhammad's trial for one of the murders (of Dean Harold Meyers in Prince William County, Virginia) began in October 2003, and ended with his conviction for capital murder. Four months later he was sentenced to death. While awaiting execution in Virginia, in August 2005, Muhammad was extradited to Maryland for trial, resulting in his conviction on six counts of first degree murder in May 2006. Upon completion of the trial activity in Maryland, he was returned to Virginia pending an agreement with another state or the District of Columbia seeking to try him. He was not tried on additional charges in other Virginia jurisdictions and faced potential trials in three other states and the District of Columbia involving other murders and attempted murders. All appeals of his conviction for killing Meyers had been rejected. Appeals for Muhammad's other trials remained pending at the time of his execution. Muhammad was executed by lethal injection on November 10, 2009, at 9:06 p. m. EST at the Greensville Correctional Center near Jarratt, Virginia, and was pronounced dead at 9:11 p. m. EST. Muhammad declined to make a final statement.
Ерте өмір
Джон Аллан Мұхаммед Луизиана штатының Батон-Руж қаласында Джон Аллен Уильямс болып дүниеге келді. Оның анасы сүт безі қатерлі ісігімен ауырып, үш жасында қайтыс болды. Әкесі де көп ұзамай отбасын тастап кетті, сондықтан Джонды әжесі мен тәтесі тәрбиеледі. 1987 жылы, 26 жасында Уильямс Ислам Ұлтына қосылды және 1995 жылы "Миллион адам шеруіне" қауіпсіздік қамтамасыз етуге көмектесті. Ислам Ұлтының жетекшісі Луис Фарахан өзінің ұйымымен бірге Вашингтондағы снайперлік шабуылдардан алшақтағанын жариялады. 1999 жылы Уильямс балаларын ұрлап, Антигуаға алып кетті, сонда несие карточкалары мен иммиграциялық құжаттарды қолданып алаяқтық жасады. Осы кезде ол Ли Бойд Малвомен жақын болып, кейіннен ол оның кісі өлтірудегі серігіне айналды. Уильямс 2001 жылдың қазан айында өзін Джон Аллен Мұхаммед деп атады. Қамаудан кейін билік Мұхаммедтің Осама бен Ладен мен Әл-Қаиданы құрметтегенін, олардың үлгісімен өмір сүргенін және 11 қыркүйектегі шабуылдарды мақұлдағанын мойындағанын мәлімдеді. Малвоның сөзіне қарағанда, Мұхаммед оны "Канададағы лагерь құруға" итермелеген, онда үйсіз балалар террорист ретінде тәрбиеленеді. Мұхаммед екі рет ажырасып, екінші әйелі Милдред Мұхаммед зорлық-зомбылық көрсеткені үшін соттан қорғау ордерін алды. Мұхаммед федералдық айыптау бойынша соттан қорғау ордерін бұзып, қару ұстағаны үшін қамауға алынды. Федералдық заң бойынша, соттан қорғау ордері бар адамдар 1968 жылғы Лаутенберг түзетуіне сәйкес қару сатып алуға немесе иеленуге құқылы емес. Малво ісіндегі қорғаушы адвокаттар мен Мұхаммед ісіндегі прокурорлар "Белтвей" снайперінің басты мақсаты Милдредті өлтіріп, үш баласына қайта ие болу болғанын айтты.
John Allan Muhammad was born John Allen Williams in Baton Rouge, Louisiana, to Ernest and Eva Williams. John and his family moved to New Orleans when his mother was diagnosed with breast cancer; she died when he was three years old. His father left the family soon afterward, leaving John to be raised mainly by his maternal grandfather and an aunt. In 1987, at the age of 26, Williams joined the Nation of Islam, and subsequently helped provide security for the "Million Man March" in 1995. Nation of Islam leader Louis Farrakhan has publicly distanced himself and his organization from the D. C. sniper attacks. In 1999, Williams kidnapped his children and took them to Antigua, apparently engaging in credit card and immigration document fraud. It was during this time that he became close with Lee Boyd Malvo, a Jamaican child who later acted as his partner in the killings. Williams changed his name to John Allen Muhammad in October 2001. After his arrest, authorities also claimed that Muhammad admitted that he admired and modeled himself after Osama bin Laden and al Qaeda and approved of the September 11 attacks. Malvo testified that Muhammad had indoctrinated him into believing that the proceeds of an extortion attempt would be used to establish "a camp in Canada where homeless children would be trained as terrorists." Muhammad was twice divorced; his second ex wife, Mildred Muhammad, sought and was granted a restraining order, alleging abuse. Muhammad was arrested on federal charges of violating the restraining order by possessing a weapon. Under federal law, those with restraining orders are prohibited from purchasing or possessing guns, as per the Lautenberg Amendment to the Gun Control Act of 1968. Defense attorneys in the Malvo trial and prosecutors in Muhammad's trial argued that the ultimate goal of the Beltway sniper murders was to kill Mildred in order to regain custody of his three children.
Әскери қызмет
1978 жылдың тамызында Мұхаммед Луизиана Ұлттық гвардиясына ұрыс инженері ретінде тіркелді. 1985 жылдың 6 қарашасында тұрақты армияға ауысты. Ол механик, жүк көлігі жүргізушісі және металл жұмысының маманы болып оқытылды. Армияның стандартты M16 мылтығымен біліктілік алып, "Үздік мерген" белгісін иеленді. Бұл әскерилер үшін негізгі мылтық ату шеберлігінің үш деңгейінің ең жоғарысы болып табылады. Мұхаммедтің алғашқы міндеттемесі 1985 жылы Форт-Льюис қаласындағы 15-ші инженерлік батальонда өтті. 1991 жылы ол Перс шығанағы соғысында Ирактың химиялық қару-жарақ зымырандарын бөлшектеген бөлімшеде қызмет етті, осы қызметі үшін Оңтүстік-Батыс Азиядағы қызмет медалі, Кувейтті азат ету медалі (Сауд Арабиясы) және Кувейтті азат ету медалі (Кувейт) алды. 1992 жылы ол Калифорниядағы Форт-Ордта 13-ші инженерлік батальонмен, ал 1993 жылы Форт-Льюиске оралып 14-ші инженерлік батальонмен қызмет етті. Мұхаммед 16 жыл қызметтен кейін 1994 жылдың 26 сәуірінде сержант шенімен армиядан құрметпен босатылды. Ол келесі наградаларды алды: Армия қызметінің лентасы, Ұлттық қорғаныс медалі, Шетелдегі қызмет лентасы, қатардағы офицерлердің кәсіби даму лентасы және Армия жетістіктері медалі.
In August 1978, Muhammad enlisted in the Louisiana Army National Guard at Baton Rouge as a combat engineer. He transferred to the Regular Army on November 6, 1985, and was trained as a mechanic, truck driver and specialist metalworker. He qualified with the Army's standard rifle, the M16, earning the Expert Rifleman's Badge. This is the Army's highest of three levels of basic rifle marksmanship for a soldier. Muhammad's first tour was with the 15th Engineer Battalion at Fort Lewis in 1985. In 1991, he served in the Gulf War with a company that dismantled Iraqi chemical warfare rockets, service for which he received the Southwest Asia Service Medal, the Kuwait Liberation Medal (Saudi Arabia) and the Kuwait Liberation Medal (Kuwait). In 1992, he was at Fort Ord, California, with the 13th Engineers and in 1993 was back at Fort Lewis with the 14th Engineer Battalion. Muhammad was honorably discharged from the Army with the rank of sergeant on April 26, 1994, after 16 years of service. He received the following awards: Army Service Ribbon, National Defense Service Medal, Overseas Ribbon, Noncommissioned Officers Professional Development Ribbon and Army Achievement Medal.
Вашингтонға снайперлер шабуыл жасады
Полиция Мұхаммед немесе Малвоның бірі атыс оқиғасы болған жерде полицияға Алабама штатының Монтгомери қаласында болған мақұлық дүкенін тонау және кісі өлтіру қылмысын тергеуді сұраған хабарлама қалдырғанын анықтады. Осы қылмыс орнына барған тергеушілер күдіктілердің бірінің саусақ іздері бар патронды тастағанын көрді; бұл іздер кейін Малвоға тиесілі екені анықталды, оның саусақ іздері Иммиграция және натуралдану қызметінің (INS) дерекқорында тіркелген және ол Мұхаммедпен байланыста болғаны белгілі болды. Олар шамамен бір жыл Такома, Вашингтон қаласында бірге тұрған, онда Малво Джон Ли Малво деген атпен танысқан. Мұхаммедтің жеке басын анықтау оның 2002 жылдың 11 қыркүйегінде Нью-Джерсиде бұрынғы полиция машинасы, көк түсті Chevrolet Caprice сатып алғанын көрсетті. Бұл көлік туралы хабарлама таратылды, нәтижесінде Мұхаммед пен Малво Мэриленд штатының Майерсвилл қаласындағы 70-ші тас жолдың демалыс алабында тоқтаған көлігімен ұсталды.
Police followed a lead in which Muhammad or Malvo left a note at one of the shootings to tell the police to investigate a liquor store robbery murder that had occurred in Montgomery, Alabama. Investigators responding to that crime scene found one of the suspects had dropped a magazine with his fingerprints on it; these were subsequently identified as belonging to Malvo, whose prints were on file with the INS and who was known to associate with Muhammad. They had lived together for around a year in Tacoma, Washington, where Malvo used the alias John Lee Malvo. Muhammad's identification led to the discovery that he had purchased a former police car, a blue Chevrolet Caprice, in New Jersey on September 11, 2002. A lookout broadcast to the public on that vehicle resulted in the arrest of Muhammad and Malvo when the car was spotted parked at an Interstate 70 rest stop in Myersville, Maryland.
Қылмыстық іс
2002 жылдың 24 қазанында Мұхаммед шабуылдар мен кісі өлтірулердің көп бөлігі болған Мэриленд штатында ұсталды. Мэриленд оны сотқа тартуға тырысқанмен, АҚШ Бас прокуроры Джон Эшкрофт істі Вирджиния штатының Принс-Уильям округінің прокуроры Пол Эбертке қайта тапсырды. Вирджиния штаты өлім жазасын тағайындау мүмкіндігі жоғары деп есептелді, бұл Вирджиния мен Мэриленд штаттарының үкімдерімен расталды. Вирджинияда жасөсперімдерге өлім жазасы қолдануға рұқсат берілген. 2003 жылдың қазан айында Мұхаммед Дин Мейерсті өлтіргені үшін сотталды. Қылмыс Принс-Уильям округінде, Манассас қаласының жанында болды. Сот процесі Принс-Уильям округінен 200 шақырымдай қашықтықтағы Вирджиния-Бич қаласына көшірілді. Мұхаммед өзін өзі қорғау құқығына ие болды және адвокатын жұмыстан босатты, бірақ ашылу мәлімдемесінен кейін дереу заңдық көмекке қайта оралды. Ол кісі өлтіру, терроризм, құлық және атыс қаруын заңсыз пайдалану айыптарымен айыпталды және өлім жазасына кесілуі мүмкін. Прокурорлар бұл оқтар жергілікті және штаттық үкіметтерден 10 миллион доллар талап ету жоспарының бөлігі болғанын айтты. Прокуратура Мұхаммедке қатысты 16 оқ жарақатын қарастыратынын мәлімдеді. Мұхаммедке қарсы терроризм айыптамасы үш жыл ішінде кем дегенде екі оқ жасағанын дәлелдеуді талап етті. Прокуратура 130-дан астам куәгерді шақырып, Мұхаммедтің кісі өлтірулерді жасағанын және Мальвоға оларға көмектесуді бұйырғанын дәлелдеу үшін 400-ден астам дәлел ұсынды. Дәлелдерге Мұхаммедтің көлігінде табылған винтовка кірді, ол баллистикалық сараптамалар арқылы Вашингтон аймағындағы 10 кісі өлтірудің сегізін және Луизиана мен Алабамадағы тағы екеуімен байланыстырылды; снайпердің багаждік бөлімінен атуына мүмкіндік беретіндей өзгертілген көлік; және көлікте табылған ноутбук, онда оқтар болған жерлерді көрсететін белгілер бар карталар сақталған. Куәгерлердің сөзіне сүйенсек, Мұхаммед бір оқ жарақаты болған жердің қарсы бетінде, ал оның көлігі бірнеше оқ жарақаты болған жерге жақын болған. Сондай-ақ, полицияның жедел желісіне қоңырау шалып, дауысы Мұхаммедтікі деп анықталған адам оқтарды тоқтату үшін ақша талап еткен. Мұхаммедтің адвокаты тікелей дәлел болмағандықтан, өлім жазасын талап ететін айыпты алып тастауды сұрады. Мальвоның саусақ іздері Мұхаммедтің көлігінде табылған Бушмастер винтовкасында болды және Мұхаммедтің ДНК-сы винтовкадан табылды, бірақ қорғау Мұхаммедтің Вирджинияның "оқ атушы заңы" бойынша Майерсті өлтірген оқтың иесі болмаса, өлім жазасына кесілуі мүмкін емес деп мәлімдеді, және ешкім оның солай істегенін көрген жоқ. 2003 жылдың 17 қарашасында Мұхаммедке тағылған барлық төрт айып бойынша кінәлі деп танылды: Мейерсті өлтіргені үшін адам өлтіру; Вирджинияның терроризмге қарсы заңы бойынша үкіметке немесе халыққа үрей тудыру ниетімен жасалған адам өлтіру; кісі өлтіруге құлық және атыс қаруын заңсыз пайдалану. Соттың жазалау кезеңінде қазылар алқасы екі күн бойы бес сағат талқылағаннан кейін Мұхаммедті өлім жазасына кесуді бір ауыздан ұсынды. 2004 жылдың 9 наурызында Вирджиния судьясы қазылар алқасының ұсынысымен келісіп, Джон Аллен Мұхаммедті өлім жазасына кесті. 2005 жылдың 22 сәуірінде Вирджиния Жоғарғы соты оның өлім жазасын бекітіп, Мұхаммедтің кісі өлтіруі терроризм актісінің бөлігі болғандықтан өлім жазасына кесілуі мүмкін екенін мәлімдеді. Сот сондай-ақ, қорғау адвокаттарының оны өлім жазасына кесуге болмайды деген дәлелін қабылдамады, өйткені ол кісі өлтіруді бастаған адам емес. Вирджиния Жоғарғы сотының судьясы Дональд Лемонс сол кезде: "Мұхаммед есеппен, кең ауқымды жоспарлаумен, алдын ала ойластырып және өмірге қатыгездікпен қарамай, өзінің қатыгез террорлық жоспарын іске асырды" деді. 2005 жылдың мамыр айында Мэриленд пен Вирджиния Мэрилендтегі айыптаулар бойынша оны экстрадициялауға рұқсат беру туралы келісімге келді. Ол Вирджинияның Вирджинияның еркек өлім жазасына кесілген тұтқындарын ұстайтын Сюссекс I мемлекеттік түрмесінде ұсталды. 2005 жылдың тамызында Вирджинияда өлім жазасын күтіп тұрған кезде, ол Мэриленд штатының Монтгомери округіне айыптау үшін жіберілді. 2006 жылдың 30 мамырында Мэриленд штатының қазылар алқасы Мұхаммедті алты кісі өлтіргенінен кінәлі деп тапты. 2006 жылдың 1 маусымында ол өмір бойына бас бостандығынан айырылды, жарыштау мүмкіндігі жоқ. Алабама, Аризона, Луизиана және Вашингтон штаттары Вирджиниядағы кісі өлтіруі үшін өлім жазасына кесілгендіктен Мұхаммедті соттауға тырыспады. 2006 жылы Мальво Калифорния, Аризона және Техас штаттарында 14 құрбанды өлтіргендерін мойындады. 2008 жылдың 6 мамырында Мұхаммед сотқа жолданған хатта өзінің сот үкімін және өлім жазасын тоқтатуға көмектесуді сұрағаны белгілі болды, "осылайша сіз осы кінәсіз қараңғы адамды өлтіре аласыз". 2008 жылдың сәуір айында Мұхаммедтің адвокаттары ұсынған шағымда мидың зақымдануын көрсететін дәлелдер келтірілді, бұл Мұхаммедтің заңдық шешімдер қабылдауға қабілетсіз екенін және оның Вирджиниядағы сотта өзін өзі қорғауға рұқсат етілмеуі керек екенін көрсетті. 2009 жылдың 16 қыркүйегінде Принс-Уильям округінің апелляциялық сотының судьясы Мэри Грейс О'Брайен Мұхаммедтің өлім жазасын орындау күнін 2009 жылдың 10 қарашасы деп белгіледі. 2009 жылдың 9 қарашасында АҚШ Жоғарғы соты Мұхаммедтің өлім жазасын қайта қарау туралы өтінішін қабылдамады. Әділет министрі Джон Пол Стивенс, Әділет министрлері Рут Бейдер Гинзбург және Соня Сотомайор қолдауымен, Вирджинияның өлім жазасын орындау күнін белгілеудегі асығушылығы "толыққандай апелляциялық процестен өткеннен кейін тұтқындарды өлімге кесудің абсурдтығын тағы да көрсетеді" деп мәлімдеді, сонымен қатар апелляциялық өтінішті тыңдамау туралы шешіммен келісетінін атап өтті.
On October 24, 2002, Muhammad was captured in Maryland, where most of the attacks and murders occurred. Although Maryland sought to bring him to trial, United States attorney general John Ashcroft reassigned the case to the jurisdiction of Paul Ebert, the Commonwealth's Attorney for Prince William County, Virginia. Virginia was viewed as more likely to impose a death sentence, which was borne out by the Virginia and Maryland verdicts. Virginia also allowed the death penalty for juveniles. In October 2003, Muhammad went on trial for the murder of Dean Meyers. The crime had occurred in Prince William County, near the city of Manassas, Virginia. The trial had been moved from Prince William County to Virginia Beach, approximately 200 miles away. Muhammad was granted the right to represent himself in his defense and dismissed his legal counsel, though he immediately switched back to having legal representation after his opening statement. He was charged with murder, terrorism, conspiracy and the illegal use of a firearm and faced a possible death sentence. Prosecutors said the shootings were part of a plot to extort $10 million from local and state governments. The prosecution said that they would make the case for 16 shootings allegedly involving Muhammad. The terrorism charge against Muhammad required prosecutors to prove he committed at least two shootings in a three year period. The prosecution called more than 130 witnesses and introduced more than 400 pieces of evidence intended to prove that Muhammad undertook the murders and ordered Malvo to help carry it out. Evidence included a rifle found in Muhammad's car that was linked by ballistics tests to eight of the 10 killings in the Washington area and two others in Louisiana and Alabama; the car, which was modified so that a sniper could shoot from inside the trunk; and a laptop computer, also found in the car, that contained maps with icons pinpointing shooting scenes. Witness accounts put Muhammad across the street from one shooting and his car near the scene of several others. There was also a recorded phone call to a police hotline in which a man, his voice identified by a detective as Muhammad's, demanded money in exchange for stopping the shootings. Muhammad's defense asked the court to drop the capital murder charges because there was no direct evidence. Malvo's fingerprints were on the Bushmaster rifle found in Muhammad's car and DNA from Muhammad was discovered on the rifle, but the defense contended that Muhammad could not be put to death under Virginia's "trigger man law" unless he actually pulled the trigger to kill Meyers, and nobody testified that they saw him do so. On November 17, 2003, Muhammad was convicted of all four counts in the indictment against him: capital murder for the shooting of Meyers; capital murder under Virginia's antiterrorism statute for homicide committed with an intent to terrorize the government or the public at large; conspiracy to commit murder; and the illegal use of a firearm. In the penalty phase of the trial, the jury, after five hours of deliberation over two days, unanimously recommended that Muhammad be sentenced to death. On March 9, 2004, a Virginia judge agreed with the jury's recommendation and sentenced John Allen Muhammad to death. On April 22, 2005, the Virginia Supreme Court affirmed his death penalty, stating that Muhammad could be sentenced to death because the murder was part of an act of terrorism. The court also rejected an argument by defense lawyers that he could not be sentenced to death because he was not the triggerman in the killings. Virginia Supreme Court Justice Donald W. Lemons said at the time, "With calculation, extensive planning, premeditation and ruthless disregard for life, Muhammad carried out his cruel scheme of terror." In May 2005, Maryland and Virginia reached an agreement to allow his extradition to face Maryland charges. He was held at the maximum security Sussex I State Prison near Waverly, Sussex County, Virginia, which houses Virginia's male death row inmates. In August 2005, while awaiting execution in Virginia, he was extradited to Montgomery County, Maryland to face charges there. On May 30, 2006, a Maryland jury found Muhammad guilty of six counts of murder. He was sentenced to six consecutive life terms without possibility of parole on June 1, 2006. Neither Alabama, Arizona, Louisiana nor Washington (state) moved to try Muhammad, given his death sentence for murder in Virginia. In 2006, Malvo confessed that the pair also killed 14 victims in California, Arizona, and Texas. On May 6, 2008, it was revealed that Muhammad asked prosecutors in a letter to help him end legal appeals of his conviction and death sentence "so that you can murder this innocent black man." An appeal filed by Muhammad's defense lawyers in April 2008 cited evidence of brain damage that would render Muhammad incompetent to make legal decisions and that he should not have been allowed to represent himself at his Virginia trial. On September 16, 2009, Prince William County Circuit Court Judge Mary Grace O'Brien set Muhammad's execution date for November 10, 2009. On November 9, 2009, Muhammad's petition for review of his death sentence was denied by the U. S. Supreme Court. Justice John Paul Stevens, joined by Justices Ruth Bader Ginsburg and Sonia Sotomayor, wrote a separate opinion stating that Virginia's rush to set an execution date "highlights once again the perversity of executing inmates before their appeals process has been fully concluded" while noting that they concurred with the decision that the appeal ought not be heard.
Азаматтық іс
2003 жылы Малво мен Мұхаммед Брейди орталығының қару-жарақ зорлық-зомбылығын болдырмау жөніндегі құқықтық іс-қимыл жобасы тарапынан, олардың ауыр жарақат алған екі құрбаны мен кейбір өлтірілгендердің отбасылары атынан азаматтық сотқа тартылды. Малво мен Мұхаммедтің екеуі де мүсірлікте болса да, бірге айыпталушылар Bull's Eye Shooter Supply және Bushmaster Firearms, Inc. компаниялары 2004 жылдың соңында 2,5 миллион долларлық тарихи соттан тыс келісімге үлес қосты.
In 2003, Malvo and Muhammad were named in a civil lawsuit by the Legal Action Project of the Brady Center to Prevent Gun Violence on behalf of two of their victims who were seriously wounded and the families of some of those murdered. Although Malvo and Muhammad were each believed to be indigent, co defendants Bull's Eye Shooter Supply and Bushmaster Firearms, Inc. contributed to a landmark $2.5 million out of court settlement in late 2004.
Ли Бойд Малвоның куәлігі
2006 жылы мамыр айында Мэриленд штатының Монтгомери округіне қарасты сотта, атыс кезіндегі рөлі үшін мерзімі бітіспейтін өмір бойына сотталған Малво, осы екі адамның жоспарларының толыққанды нұсқасын мойындады. Психологиялық кеңес алғаннан кейін, ол Вирджиниядағы сотта әрбір атысқа өзі оқ атқандығы туралы жалған куәлік бергенін мойындады. Мұхаммедті өлім жазасынан құтқару үшін өтірік айтқанын мәлімдеді. Малво өзінің кәмелетке толмағандығына байланысты өлім жазасынан құтылатынына сенген. Екі күнге созылған куәлігі барысында Малво барлық атыс оқиғаларының егжей-тегжейлі сипаттамасын берді. Оның куәлігінің бір бөлігі Вашингтон, округ Колумбия және Балтимор аймақтарындағы Мұхаммедтің үш кезеңнен тұратын толық жоспарына қатысты. Бірінші кезең – Вашингтон аймағындағы нысандарды мұқият жоспарлау, картаға түсіру және жаттығудан тұрды, соның арқасында әрбір атыстан кейін алдын ала белгіленген бағыт бойынша жылдам қашып, келесі нысанға көше алатын еді. Мұхаммедтің бірінші кезеңдегі мақсаты – 30 күн бойы күніне 6 ақ адамды өлтіру еді. Малво бірінші кезеңнің жоспарланғандай жүрмегенін, себебі жол тығырылысы көп болды, сондай-ақ нақты оқ ату мүмкіндігі мен қашу жолдары болмады деп түсіндірді. Екінші кезең Балтиморда іске асырылуы тиіс еді, бірақ одан әрі дамытылмады. Ол жүкті әйелді қарнына оқ атқаннан бастауды көздеді. Келесі қадам – Балтимор полиция қызметкерін өлтіру және оның жерлеу рәсімі кезінде сол жердегі жарылғыш заттарды жарылысқа ұшыратып, жерлеуге келген полиция қызметкерлерін өлтіру еді. Үшінші кезең екінші кезең басталғаннан кейін жүзеге асырылатын болды. Оның мақсаты – АҚШ үкіметінен миллиондаған долларларды алу еді. Ақша Канадаға сапарға шығуға, сондай-ақ жол бойындағы балалар үйлері мен жетімдер үйлеріне барып, бағыт-бағдары жоқ, әсерге бейім, ата-анасы жоқ жас балаларды іздеуге жұмсалатын еді. Ол көптеген жас жігіттерді Канадаға шақырып, оларды қару-жарақпен оқытып, Вашингтон мен Балтимордағыдай АҚШ-тың әр түрлі аймақтарында жаппай атыс жасауға жіберетін еді.
In Muhammad's May 2006 trial in Montgomery County, Maryland, Malvo, who was sentenced to a term of life without parole for his role in the shootings, confessed to a more detailed version of the pair's plans. After psychological counseling, he admitted that he was lying at the earlier Virginia trial when he admitted to being the trigger man for every shooting. He said he lied to save Muhammad from a death penalty sentence. Malvo believed that he would not face the death penalty because he was a minor. In two days of testimony, Malvo outlined detailed aspects of all the shootings. Part of his testimony concerned Muhammad's complete plan with three phases in the Washington, D. C. and Baltimore metro areas. Phase one consisted of meticulously planning, mapping and practicing their locations around the D. C. area so after each shooting they could quickly leave the area on a predetermined path and continue to the next location. Muhammad's goal in phase one was to kill six white people a day for 30 days. Malvo described how phase one did not go as planned due to heavy traffic and the lack of a clear shot or getaway routes. Phase two was meant to be undertaken in Baltimore, but was never carried out. It was to begin with the killing of a pregnant woman by a shot to the abdomen. The next step was to have been the killing of a Baltimore police officer and, at the officer's funeral, to detonate improvised explosive devices that contained shrapnel to kill police officers attending the funeral. Phase three was to begin during phase two. It was to extort millions of dollars from the United States government. The money would be used to pay for travel to Canada, stopping en route at YMCAs and orphanages to recruit impressionable young boys with no parents or guidance. Once he recruited a large number of young boys and arrived in Canada, Muhammad would train the boys with weapons and send them across the United States to carry out mass shootings as he had done in Washington, D. C. and Baltimore.
Атқару
2009 жылдың 10 қарашасында, Мұхаммедтің атқарылуына бірнеше сағат қалғанда, оның адвокаттарының кешірім сұрап берген өтініштерін Вирджиния губернаторы Тим Кейн қабылдамады. Сол кездегі Вирджиния заңына сәйкес, қаны қоздырушы қылмыс жасағаны үшін сотталған адам өлім жазасын қалай өтеуін өзі таңдауға құқылы болды – уытты инъекция немесе электр тогы арқылы. Мұхаммед әдіс таңдаудан бас тартқандықтан, заң бойынша оған уытты инъекция таңдалды. Оған соңғы тамақ таңдауға мүмкіндік берілді, ол оны қабылдады. Мұхаммедтің соңғы тамағы – тауық, қызыл соус және торттан тұрды. Мұхаммед соңғы сөздерін айтудан бас тартты және оның атқарылуы Вирджиния штатының Жарратт қаласының жанындағы Гринсвилл түзеу орталығында, Гринсвилл округінде, EST уақыты бойынша сағат 21:00-де басталды. Уытты инъекция сағат 21:06-да басталды. Мұхаммед сағат 21:11-де қайтыс болды деп жарияланды. Мұхаммедтің денесі өртеліп, күлі Луизиана штатындағы ұлына тапсырылды.
On November 10, 2009, hours before Muhammad's scheduled execution, pleas for clemency made by his attorneys were denied by Virginia Governor Tim Kaine. Under Virginia law at the time, a defendant convicted of capital murder was allowed to choose the method by which he or she will be put to death—either lethal injection or electrocution. As Muhammad declined to select a method, by law the method of lethal injection was selected for him. He was offered a selection of a last meal, which he accepted. Muhammad's last meal consisted of chicken, red sauce, and cake. Muhammad declined to make a final statement and his execution began at 9 p. m. EST at the Greensville Correctional Center, Greensville County, near Jarratt, Virginia. The lethal injection process began at 9:06 p. m. EST. Muhammad was pronounced dead at 9:11 p. m. EST. Muhammad's body was cremated, and the ashes given to his son in Louisiana.
Фильмде
Мұхаммедті 2003 жылғы "Д.С. Снайпер: 23 күн қорқыныш" фильмінде Бобби Хосея, 2010 жылғы "Д.С. Снайпер" фильмінде Кен Фори, ал 2013 жылғы "Көк каприз" фильмінде Исаия Вашингтон сомдаған.
Muhammad is portrayed by Bobby Hosea in the 2003 film D. C. Sniper: 23 Days of Fear, by Ken Foree in the 2010 film D. C. Sniper and by Isaiah Washington in the 2013 film Blue Caprice.