Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери-теңіз офицері (1908–1992)
American naval officer (1908–1992)
Контр-адмирал Джеральд Л. Кетчум (5 желтоқсан 1908 – 22 тамыз 1992) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінде мансапты офицер болған. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс және Корея соғысында қызмет еткен. Ол "Күміс жұлдыз" орденімен марапатталған, сонымен қатар Антарктидаға төрт экспедицияға қатысқан.
Rear Admiral Gerald L. Ketchum (5 December 1908 – 22 August 1992) was a career officer in the United States Navy. He served during World War II and the Korean War. He was a recipient of the Silver Star and also participated in four expeditions to Antarctica.
Әскери-теңіз карьерасы
Джеральд Лайл Кетчум 1908 жылдың 5 желтоқсанында Вашингтон штатының Беллингхем қаласында дүниеге келді және 1931 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірді.
Gerald Lyle Ketchum was born in Bellingham, Washington on 5 December 1908 and graduated from the United States Naval Academy in 1931.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кетчем лейтенант-командир болды және 1943 жылдың 1 наурызында USS Perkins (DD 377) эсминцінің командирі болып тағайындалды. "Перкинс" кемесі Жаңа Гвинея аймағындағы операцияларда қолданылды. 1943 жылдың 22 қыркүйегінде, кемесі десанттық кемелерден құралған конвойды қорғауға тағайындалған операция кезінде, Кетчем мен "Перкинс" жапондық торпедалық ұшақтардың он шабуылшысына қарсы күресті. Кетчем "Перкинс" кемесін ұшақтар мен конвойдың арасына орналастырды және қарсы шабуылға ұшыраса да, екі торпедадан шебер маневр жасап жалтарды, бір торпедалық ұшақты атып түсірді және екіншісін жоюға көмектесті. Осы іс-әрекеті үшін ол кейіннен "Күміс жұлдыз" орденімен марапатталды – Әскери-теңіз күштерінің батырлық үшін үшінші жоғары наградасы. 1943 жылдың 29 қарашасының таңертеңгі сағаттарында "Перкинс" австралиялық әскер тасымалдау кемесімен соқтығысып, тоғыз американдық теңізшінің өмірін қиды. Кетчем оқиғаға байланысты тергеу комиссиясы алдында жауапкершілікке тартылды, бірақ кемесінің басқаруымен соқтығысқан көптеген теңіз офицерлерінен өзгеше, оған карьерасының келесі кезеңінде кемелерге командалық етуге рұқсат берілді.
During World War II Ketchum was a lieutenant commander and was placed in command of the destroyer USS Perkins (DD 377) on 1 March 1943. The Perkins was employed in operations in the waters off New Guinea. On 22 September 1943, during an operation in which his ship was assigned to screen a convoy of landing craft, Ketchum and the Perkins engaged ten attacking Japanese torpedo planes. Ketchum positioned the Perkins between the planes and the convoy, and despite being heavily strafed, simultaneously avoided two torpedoes by skillful maneuvering, shot down one torpedo plane, and assisted in the destruction of another. For this action he was later awarded the Silver Star – the Navy's third highest award for heroism. In the early morning hours of 29 November 1943, the Perkins was rammed by an Australian troopship and sank with the loss of nine American lives. Ketchum was held accountable for the incident by a board of inquiry and, unlike most naval officers whose ships have a collision under their command, he was allowed to command ships later in his career.
Антарктикаға экспедициялар
1946 жылғы 28 желтоқсанда Кетчем жаңадан іске қосылған USS Burton Island (AG 88) мұзқұрығының командирі болды. "Бёртон аралы" Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінің Антарктиканы зерттеу бағдарламасының 1946–1947 жылдардағы "Жоғары секіру" операциясы кезінде 68.2-топтың құрамында қызмет етті; бұл экспедиция сонымен қатар Төртінші Берд Антарктикалық экспедициясы ретінде де белгілі. Бұл Әскери-теңіз күштерінің түрлі кемелерді қатыстырған Антарктикаға жасаған алғашқы экспедициясы болды және Антарктидада тұрақты операциялар жүргізудің мүмкіндігін анықтауға көмектесті. Ол сондай-ақ "39-шы жедел әскер тобының" командирі болды, оған "Бёртон аралы" мен USS Edisto (AG 89) кемелерінен және 500 сарбаздан тұратын құрам кірді. Бұл топ 1947–1948 жылдардағы "Жел диірмені" Антарктикалық экспедициясын жүзеге асырды. Кетчем 1947 жылғы 22 қыркүйекте "Бёртон аралының" командирлігінен бас тартты. Кетчем 1955 жылғы 1 ақпаннан 1957 жылғы 22 наурызға дейінгі "Deep Freeze I" және "Deep Freeze II" операциялары кезінде Антарктикадағы АҚШ Теңіз күштерінің қолдау күштерінің орынбасары ретінде қызмет еткен кезде тағы да Антарктикаға оралды. Ол екі Антарктикалық экспедицияның жоспарларын дайындауға және оларды іске асыруды тікелей бақылауға жауапты болды. Бұл жұмысқа Халықаралық геофизикалық жылға арналған АҚШ Ұлттық комитетінің Антарктика бағдарламасын қолдау үшін салынған жеті базаны жобалау, құру және пайдалану кірді. "Deep Freeze I" операциясы кезінде 1955 жылғы 10 желтоқсаннан 1956 жылғы 3 ақпанға дейін ол жедел әскер тобының бөлімшелеріне басшылық етті. "Deep Freeze II" операциясы кезінде ол 1956 жылғы 14 қыркүйектен 20 желтоқсанға дейін жедел әскер тобының командасын қабылдады, осы кезеңде ол Антарктикаға жіберілген кемелердің ең ірі конвойын Антарктиканың қауіпті мұздық аймағынан зақымсыз өткізді. 1957 жылғы 14 қаңтардан 27 ақпанға дейін ол үш кемеден тұратын жедел әскер тобының командасын қабылдады және өте қиын мұздық жағдайында Нокс жағалауында база құрды. Осы операциялардағы қызметі үшін Кетчем "Ерлік орденімен" марапатталды.
On 28 December 1946, Ketchum became the commanding officer of newly commissioned icebreaker USS Burton Island (AG 88). The Burton Island served in Task Group 68.2 during Operation Highjump, the United States Navy Antarctic Developments Program 1946–1947; also known as the Fourth Byrd Anatarctic Expedition. This was the Navy's first Antarctic expedition involving a large number of ships of various kinds and helped established the feasibility of sustained operations in the Antarctic. He was also Commander of "Task Force 39" consisting of two ships, the Burton Island and the USS Edisto (AG 89), and 500 men for Operation Windmill, an Antarctic expedition in 1947–1948. Ketchum relinquished command of the Burton Island on 22 September 1947. Ketchum returned to the Antarctic again when he served as Deputy Commander, United States Naval Support Force, Antarctica, during Operations Deep Freeze I and II from 1 February 1955 to 22 March 1957. He was responsible for and directly supervised the preparation and implementation of plans for the two Antarctic expeditions. This involved the design, establishment, and operation of seven widely dispersed bases constructed to support the Antarctic program of the United States National Committee for the International Geophysical Year. He assumed command of Task Force units from 10 December 1955 to 3 February 1956 during Operation Deep Freeze I, when he skillfully directed aircraft and ship units in hazardous and difficult operations. During Operation Deep Freeze II, he assumed command of the Task Force from 14 September to 20 December 1956, during which period he conducted through the dangerous Antarctic ice pack without damage the largest convoy of ships ever deployed to the Antarctic. From 14 January to 27 February 1957, he assumed command of a task group of three ships and established a base on the Knox Coast under extremely adverse ice conditions. For his service in these operations, Ketchum received the Legion of Merit.
Зейнеткерлік және өлім
Әскери-теңіз күштерінен зейнетке шыққаннан кейін, соғыс жылдарғы қызметінің еңбегі үшін ол дер кезінде контр-адмирал шеніне көтерілді. 1992 жылдың 22 тамызында Техас штатының Плано қаласында дүние салды.
Upon his retirement from the Navy he was promoted to the rank of rear admiral in recognition of his wartime service. He died in Plano, Texas on 22 August 1992.
Мұра
Антарктидадағы Кетчум қырқасы оның құрметіне аталған.
Ketchum Ridge in Antarctica is named after him.
Күміс жұлдыз
Америка Құрама Штаттарының Президенті жаумен шайқастағы ерлігі мен қайраттылығы үшін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің лейтенант-коммандері Джеральд Лайл Кетчумға (NSN: 0 70240) «Күміс жұлдыз» орденін табыс етуге құрметпен келіседі. 1943 жылдың 22 қыркүйегінде «U.S.S. PERKINS» (DD 377) эсминцінің командирі болып, кемесі десанттық кемелерден құралған конвойды қорғауға тағайындалған операция кезінде, ол он торпедалық ұшақтың жасаған қатыгез шабуылын тойтаруға, кері қайтаруға және жоюға көмектесті. Ол жылдам және тиімді түрде кемесін шайқасқа енгізіп, ұшақтар мен қорғаныссыз конвойдың арасына орналасты, және қарқынды оққа түсірілген кезде, екі торпедадан шебер маневр жасап қашып, барлық артиллериялық бөлімдерін жұмыс істеуде ұстады, бір торпедалық ұшақты атып түсірді және екіншісін жоюға көмектесті. Оның іс-қимылдары мен мінез-құлқы АҚШ Әскери-теңіз қызметінің ең жоғары дәстүрлеріне сай келді.
The President of the United States of America takes pleasure in presenting the Silver Star to Lieutenant Commander Gerald Lyle Ketchum (NSN: 0 70240), United States Navy, for gallantry and intrepidity in action against the enemy. While Commanding Officer of the Destroyer U. S. S. PERKINS (DD 377), on 22 September 1943, during an operation in which his ship was assigned to screen a convoy of landing craft, he assisted in meeting, repelling and destroying a vicious enemy air attack launched by ten torpedo planes. He quickly and efficiently brought his ship into action, taking station between the planes and the defenseless convoy, and while being heavily strafed, simultaneously avoided two torpedoes by skillful maneuvering, kept all batteries in action, shot down one torpedo plane, and assisted in the destruction of another. His actions and conduct were in keeping with the highest traditions of the United States Naval Service.