Кентуккидегі бұрынғы Corn Island (Данмор аралы) – Огайо өзеніндегі, қазір суға батқан арал. 1778 ж. Луисвиллдің алғашқы қонысы осы арада құрылды. Тарихы, географиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кентуккидегі бұрынғы арал, АҚШ.
Former island in Kentucky, US
Жүгері аралы, бұрын Данмор аралы деп аталған, Кентукки штатының Луисвилл қаласының солтүстігінде, Огайо сарқырамасының басындағы Огайо өзенінде орналасқан арал болды. Қазір су астында қалған Жүгері аралының көлемі уақыт өте келе өзгеріп, біртіндеп тозып, суға батты. 1780 жылғы мәліметтерде оның көлемі қазіргі Луисвилл қаласының Төртінші және Он төртінші көшелері аралығында болған. Алғашқы қоныс, кейіннен материктегі Луисвиллге айналған, 1778 жылы Джордж Роджерс Кларк құрған болатын.
Corn Island, formerly Dunmore's Island, was an island in the Ohio River at head of the Falls of the Ohio, just north of Louisville, Kentucky. Estimates of the size of Corn Island, now submerged, vary with time, as it gradually was eroded and became submerged. A 1780 survey listed its size at It then extended from what is now Louisville's Fourth to Fourteenth Streets. The first settlement that later became Louisville on the mainland was established on the island in 1778 by George Rogers Clark.
Тарих
Корн аралы алғаш рет 1773 жылы Вирджиния капитаны Томас Буллиттің тобымен зерттелді және Данмор аралы деп аталды (Джон Мюррей, 4-ші граф Данмор, Вирджинияның тәждік губернаторы). Мұндай зерттеу экспедициялары келесі жылы Данмор соғысын тудырды. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде аралды 1778 жылдың 27 мамырында Джордж Роджерс Кларктың жасағы мен 60 азаматтық қоныс терушілер мекендеді. Сақталған отбасылардың аты-жөндерінің ішінде капитан Джеймс Паттон, Ричард Ченоует, Джон Тюэл, Уильям Фейт және Джон Макманус бар. Кларк өзінің әйгілі әскери науқанын Иллинойс аймағында қолдау үшін аралда байланыс бекеті ретінде шаруашылық колониясын құрды. Роджер кеткеннен кейін көп ұзамай полковник Дэвид Роджерс және капитан Роберт Бенхам испан губернаторымен кездесу үшін Нью-Орлеанға жол тартты. 1779 жылдың қазан айында екеуі де аралға қайтып келіп, тағы бір қысқа сапар жасады. Бірнеше күннен кейін аралдан шығып бара жатқанда, топқа Саймон Гирти Дэйтон қаласының қарсы бетінде шабуыл жасады. Кларк аралды Жүгері аралы деп атады, бұл шаруашылықтың ертедегі маңыздылығын көрсетеді. Сондай-ақ, шаруашылық атауы оның әскери бекет емес, тек шаруашылық қонысы ретінде құрылғанын көрсетуге көмектескен болуы мүмкін. Кларктың науқаны аяқталғаннан кейін де қоныс терушілер ұзақ уақыт бойы сол жерде тұрды. Олар келесі жылы материкке көшіп, Луисвилл қаласын құрды, оның негізі 1778 жылғы Жүгері аралындағы қонысқа саяды. Арал суға батқанға дейін шаруашылық және аң аулау ісімен айналысты. Дрейпер қолжазбаларында Корн аралындағы алғашқы пионерлер туралы мәліметтер бар. Кентуккиде туған алғашқы еуропалық балалар – Эндрю Кимбли (1737–1834) мен Сара "Сэлли" Бромли Кимблидің (1755–1822) ұлы Исаак Кимбли. Эндрю Кимбли генерал Джордж Роджерс Кларкпен бірге шайқасты және кейін Кларктен Кентуккиде жер алды. 1779 жылдан кейін Жүгері аралынан бас тартылды, одан кейін материкте Луисвилл деп аталған елді мекен құрылды. 1806 жылдың басынан бастап орманды жою, топырақ эрозиясы және әктас кен орындарының пайдалануы аралдың ауданын кішірейтіп, суға бату қаупін тудырды. Луисвилл цемент компаниясы 19 ғасырда цемент жасау үшін тас өндірді, ал аралдан ағаштардың алынуы эрозияға себеп болды.
Corn Island was first surveyed in 1773 by Virginia Captain Thomas Bullitt's party and called Dunmore's Island (after John Murray, 4th Earl of Dunmore, Crown Governor of Virginia). Surveying expeditions like that helped to provoke Dunmore's War the following year. During the American Revolutionary War, the island was settled on May 27, 1778, by George Rogers Clark's militia and 60 civilian settlers, who remained behind when Clark's party departed on June 24. Among the surviving names of the families are those of Captain James Patton, Richard Chenoweth, John Tuel, William Faith, and John McManus. Clark established the farming colony on the island as a communication post to support his famous military campaign in the Illinois Country. Shortly after Roger's departure, Colonel David Rogers and Captain Robert Benham land there on their way to New Orleans to meet with the Spanish governor. In October 1779, both made another short visit to the island on their return trip. When leaving the island a few days later, the group was attacked by Simon Girty opposite Dayton, Kentucky. The island was renamed Corn Island by Clark, presumably reflecting the early importance of farming. The agricultural name also might have helped further the ruse that it was intended purely as a farming settlement, not as a military post. The settlers remained long after Clark's campaign ended. They moved to the mainland the following year and established Louisville, which traces its foundation in 1778 to the settlement on Corn Island. The island continued to be used for farming and hunting until it was submerged. According to the Draper Manuscripts, which document the earliest pioneer settlers on Corn Island, the first documented non Native American children born in Kentucky were Isaac Kimbley, born to Andrew Kimbley (1737–1834) and Sarah "Sallie" Bromley Kimbley (1755–1822). Andrew Kimbley fought alongside General George Rogers Clark and was later granted a land grant in Kentucky by Clark. Corn Island was abandoned after 1779 with the establishment of a settlement, named Louisville, on the mainland. From early as 1806, deforestation, erosion, and the mining of its limestone caused the island's footprint to shrink and threatened it with submersion. The Louisville Cement Company extracted rock for cement in the 19th century, and the removal of trees from the island contributed to erosion.