Кіріспе

Рим мемлекет қайраткері және генерал Люций Юлий Цезарь (шамамен б.з.д. 134 – б.з.д. 87 ж.) – б.з.д. 2-ші ғасырдың соңы мен б.з.д. 1-ші ғасырдың басындағы римдік мемлекет қайраткері және генерал. Ол б.з.д. 100 жылы плебей трибуны Люций Аппулей Сатурниннің құлауына қатысты. Б.з.д. 90 жылы Әлеуметтік соғыс кезінде Рим Республикасының консулы болды. Соғыс барысында ол итальяндық одақтастарға (қозғалысқа шыққан көтерілісшілерге) қарсы бірнеше рим легиондарына басшылық етті. Ацеррадағы самниттерге қарсы жеңісі үшін оған Триумф құрметі көрсетілді.

Мансап

Ол б.з.д. 94 жылы претор болып сайланды, бірақ оның бұрын квестор және эдил қызметтерін атқарғанына ешқандай дәлел жоқ. Б.з.д. 93 жылы ол пропретор ретінде Македонияның әкімі болды.

Консулдық қызмет және әлеуметтік соғыс

91 жылдың соңында ол консулдыққа үміткер болып, 90 жылы екі консулдың бірі болып сайланды. Оған оңтүстік бүлікшілер тобымен күресу міндеті берілді, ал оның консулдық әріптесі Публий Рутилий Лупус солтүстік топпен күресті. Армиясын қайта құрып, күш-қуатын толықтырғаннан кейін Люций Цезарь Ацерраға қарай жол тартқан Самнит консулы Гай Папий Мутилусқа қарсы аттанды. Мутилус Люций Цезарь лагеріне тікелей шабуыл жасады, бірақ 6000 сарбазын жоғалтып кері шегінді. Бұл соғыста бүлікшілердің алғашқы маңызды жеңілісі болды. Люций Цезарь енді Азернияға қайта оралуға тырысты. Ол әскерін Волтурн аңғары арқылы жүргізіп өтті, бірақ Мельфа шатқалы деп аталатын таулы жолда оған шабуыл жасалды. Римдіктер шабуылды күткендіктен, олар дайын болды және тұзақтан шығып, жақын маңдағы Теанум қаласына жетті. Цезарь 30 мың жаяу әскерінің 8 мыңына жуығын жоғалтты, бірақ әскері толықтай сақталды және Ацерраға қарай жолын жалғастырды. Бұл соғыстың шешуші нүктесі болды. Консулдық мерзімі аяқталған соң Люций Цезарь қызметін мұрагеріне тапсырып, Пиценумға кетті, онда Гней Помпей Страбонның аға легаты болып қызмет етті. 89 жылы Люций немесе оның туысы Секст (көздер нақты айтпайды) Аскулумнан тыс бүлікшілерге ауыр жеңіліс сыйлады, жаулар жаңа лагерьге көшу кезінде оларға шабуыл жасап, 8000 сарбазын өлтірді және қалғанын шашыратты. Люций Цезарь 89 жылы цензор да болды және Юлиан заңдарының сәттілігіне байланысты, жаңа азаматтарды сайлау округтеріне бөлуге жауапты болды, бірақ азаматтық келіспеушіліктердің жалғасуына байланысты бұл жұмысты іске асыра алмады. Бұл істе оның серігі бұрынғы консул Публий Лициний Красс (триумвир Марк Лициний Красстың әкесі) болды.

Өлім

Люций Цезарь және оның інісі Гай Юлий Цезарь Страбон Вописк, б.з.д. 87 жылы Гай Мариус пен Люций Корнелий Сулла арасындағы Азамат соғысында қаза тапты. Сулла шығысқа Понттың Митридатпен соғысуға кеткен соң, Мариус жер аударылудан оралып, өзінің саяси қарсыластарын жазалай бастады. Луций мен Гай оның алғашқы құрбандарының бірі болды. Олар – б.з.д. 64 жылы консул болған Люций Юлий Цезарь және кейін Марк Антонийдің анасы болған Юлия.